Chapter 165: นายต้องการจะทำอะไร?

เมื่อฟังคำพูดของชายวัยกลางคน เฉินเต๋าก็โกรธและพูดในเสียงต่ำ “ไม่สำคัญว่านายคือใคร ภารกิจของฉันคือการช่วยเหลือศาสตราจารย์จาง ได้โปรดหลบไปให้พ้นทาง”ถึงแม้ว่าเฉินเต๋าจะโกรธ เขาก็ระงับอารมณ์ตัวเอง มิฉะนั้นละก็เขาจะยกปืนออกมาแล้ว

ใบหน้าของชายวัยกลางคนซีดขาว เมือเห็นเฉินเต๋านั้นไม่ขยับกับ ‘ความกรุณา’และไม่ต้องการที่จะช่วยพวกเขา ชายวัยกลางคนก็โกรธจากความอาย เขานั้นเคยชินกับพลังอันเลวร้ายของเขาก่อนวันโลกาวินาศ ดังนั้นเขาจึงแสร้งที่จะเป็นคนดี

เขากดความโกรธไว้ในหัวใจและพูดเสียงเย็น “ถึงแม้ว่าโลกจะไม่เป็นแบบเดิม กองทัพก็จำเป็นที่จะต้องมีผู้นำ ฉันก็ยังรู้จักผู้นำของนายหลายคน….”เฉินเต๋าขมวดคิ้วแต่ไม่ได้พูดอะไร

เมื่อสังเกตว่าเฉินเต๋านั้นกำลังครุ่นคิดอย่างเงียบๆ ชายวัยกลางคนก็รู้สึกดีใจกับตัวเอง ดังนั้นเขาก็พูดต่อ “หื้อ เป็นยังไงละ? นายควรที่จะคิดเกี่ยวกับมันอย่างระมัดระวัง…”ชายวัยกลางคนใช้ทุกอย่างที่เขาทำได้

เฉินเต๋ากราดเกรี้ยว เขาเกลียดคนที่ทำตัวแบบนี้ไปถีงข้างใน แต่เขาก็ห้ามตัวเองเนื่องจาก เลขแผ่นนั้นสามารถที่จะเห็นได้ว่าเป็นงานพิเศษที่จะต้องเกี่ยวข้องด้วย

“นี่คือหนังสือรับรองของผู้นำของฉัน ถ้านายไม่เชื่อละก็นายสามารถที่จะตรวจสอบมันได้”ชายวัยกลางคนพูดในขณะที่ส่งให้แก่เฉินเต๋า แต่เจียงลู่หยิบมันไป

“นายต้องการทำอะไร?”ชายวัยกลางคนตะโกนและกำลังจะด่า อย่างไรก็ตามเขาก็เห็นเจียงลู่ฉีนั้นเปิดหนังสือรับรองดูและดึกเอกสารที่มีรอยเซ็นอยู่ด้านหลัง

เจียงลู่ฉีสแกนเอกสารแต่เขาไม่เข้าใจเกี่ยวกับรูปแบบทางกฎหมาย ดังนั้นเขาจึงสังเกตเห็นนามสกุล “หลี่” ตามด้วยหมวดสอง และก็มีตราประทับของรัฐบาล และอย่างอื่นก็คือตราประทับส่วนตัว

“นายควรส่งหนังสือรับรองคืนกัปตันโดยเร็ว!”ชายวัยกลางคนตะโกนอย่างไม่รีรอ

“นี่?”เจียงลู่ฉียิ้มและทำลายเอกสารในทันที

ชายวัยกลางคนช็อค “นาย...กล้าดียังไง…?”เขายืดมือออกมาชี้เจียงลู่ฉีในขณะที่สั่นไปด้วยความโกรธ “รอก่อน! ฉันจะลงโทษนายแน่ นายชื่ออะไร?”

“ชื่อของฉัน…”เจียงลู่ฉียิ้มและเดินไปตบหน้าเขา

“เพี๊ยะ”

ตบของเจียงลู่ฉีนั้นส่งชายอ้วนกระเด็นหมุนตัวกลางอากาศหลายรอบก่อนที่จะกระแทกกับพื้นดินอย่างรุนแรง ผู้คนที่อยู่กับชายวัยกลางคนช็อค จมูกและปากของเขานั้นเต็มไปด้วยเลือดในขณะที่ก็พ่นฟันหลายซี่ลงพื้น

“ฉันมาพร้อมกับกลุ่มผู้นำบริหาร! นายกล้าดียังไงที่ตีฉัน…”เขาพูดพร้อมกับเสียงสั่น

“มีอะไรผิดปกติ? นายต้องการที่จะทำอะไร? ฉันมีความสุขในการตีเจ้าหน้าที่ทุจริตแบบนาย การที่กำจัดผู้คนที่ชั่วร้ายแบบนายนั้นทำให้มีประโยชน์แก่ทุกคน”

เจียงลู่ฉีนั้นเข้าใจชัดเจนเกี่ยวกับกฎของสังคม เขาก็ยังรู้อีกว่ามันก็ยังมีผู้คนที่เลวร้ายอีกมาย ที่ซึ่งทำตัวเลวร้ายแต่ไม่มีความสามารถจริงๆในเกาะเชนไฮ่ คนจำนวนมากไม่สามารถที่จะยอมรับความจริงที่ว่าโลกนั้นเปลี่ยนกลายเป็นกฎของป่าและทำลายอำนาจของพวกเขาไปแล้ว เจ้าหน้าที่มากมายนั้นก็ยังคงหวังว่าพวกเขาสามารถที่จะได้ตำแหน่งที่มีสำคัญในโลกใหม่

อย่างไรก็ตาม....หลังจากเห็นสัตว์ประหลาดที่เลวร้ายในเรือมหึมานั้นเจียงลู่ฉีก็ตระหนักได้ว่านี่คือจุดเริ่มต้นของวันโลกาวินาศ ถึงแม้ว่ากองทัพนั้นจะทรงพลัง แต่มันก็เป็นเรื่องที่ค่อนข้างยากที่จะคาดเดาถึงอนาคตเมื่อมันมีตัวแปรใหม่สองตัวคือการวิวัฒนาการพวกมีพลังเหนือธรรมชาติและสัตว์ประหลาดกลายพันธุ์

เกาะเชนไฮ่นั้นเป็นสถานที่ที่สงบ แต่สำหรับมันจะอยู่ได้นานขนาดไหนกัน? ไม่มีใครรู้ ด้วยเหตุนี้การพัฒนาตัวเองคือสิ่งที่สำคัญที่สุด

เจียงลู่ฉีนั้นไม่ได้หวาดกลัวแต่สิ่งใด เขานั้นต้องเดินไปข้างหน้าด้วยความกล้าหาญ

แน่นอนว่าในตอนนี้ สิ่งที่กองทัพนั้นทำได้รับการนับถือ ยกตัวอย่างเช่น พวกเขานั้นปกป้องพวกคนสร้าง ชาวนา และวิศวกรที่กำลังฟื้นฟูความสุข

“ไปกันเถอะ!”เจียงลู่ฉีตะโกน

เฉินเต๋ายกย่องในความกล้าหาญของเจียงลู่ฉีจากใจ

ในเพียงชั่วครู่ พวกเขาก็เดินทางไปเกาะเชนไฮ่