Chapter 130: กลับไปนี่นะ?
Chapter 130: กลับไปนี่นะ?
เจียงจู้อิง จางไฮ่และซุนคุน ทุกคนนั้นคุ้นเคยกับการปะทะกับฝูงซอมบี้ที่วิ่งมาแล้ว อย่างไรก็ตามมันไม่เหมือนกับหลันซิหยู่ ฉากนองเลือดแบบนี้มันเป็นเรื่องยากที่จะยอมรับมันได้สำหรับเธอ
ในความเป็นจริงเธอรู้ว่าซอมบี้นั้นมีความแข็งแกร่งที่น่าหวาดกลัว เมื่อเธอนั้นติดตามพ่อของเธอไปยังเกาะที่ปลอดภัย พ่อของเธอนั้นรวมไปถึงทหารคนอื่นนั้นติดเชื้อจนกลายเป็นซอมบี้และหลังจากนั้นพวกเขาก็เริ่มที่จะโจมตีคนที่ยังไม่ติดเชื้อ! ในขณะที่เธอวิ่งหนีออกมาพร้อมกับรถของกองทัพ พวกเธอนั้นพบเจอกับฝูงซอมบี้จนครึ่งทาง และเธอนั้นเห็นรถของกองทัพหลายคันนั้นพุ่งปะทะกับฝูงซอมบี้ แต่พวกเขานั้นไม่เคยได้กลับมาเลย....
ความเร็วของรถมินิบัสนั้นเร็วมาก ในขณะที่หลันซิหยู่นั้นกำลังระลึกถึงอดีตที่ผ่านมา รถมินิบัสนั้นกำลังปะทะกับซอมบี้ที่ทำอะไรไม่ได้เลย
“ปัง! ปัง! ปัง!”เสียงการปะทะนั้นดังออกมาตลอดๆ ซอมบี้ที่โชคร้ายที่อยู่ด้านหน้านั้นเปลี่ยนการเป็นเนื้อบดติดเลือดในทันที ส่วนที่เหลือนั้นถูกชนกระแทกจนบินออกไปหรือบางส่วนของร่างกายก็ยังเห็นที่นี่ หลันซิหยู่นั้นเห็นซอมบี้โดนกระแทกและบินออกไปจากหน้าต่างฝั่งของเธอ เหลือไว้เพียงรอยเลือดทั่วทุกแห่ง
“เหี้... พวกเราจะต้องล้างรถอีกแล้ว!”จางไฮ่พูดอย่างขำขัน หลังจากที่มีชีวิตผ่านการต่อสู้ความเป็นความตายและเห็นฉากแบบนี้มาหลายครั้งทำให้จิตใจของพวกเขานั้นแข็งแกร่งขึ้น ดังนั้นพวกเขาสามารถที่จะพูดตลกับเรื่องพวกนี้ได้
“ก็ดี หลังจากการฆ่าฝูงซอมบี้ที่เหลือ พวกเราจะหยุดพักกัน”เจียงลู่ฉีพูดและลุกขึ้นจากโซฟ้า หยิบปืนไรเฟิลออโต้รุ่น95
“พวกเราจะไม่หลบหนีต่ออย่างงั้นหรอครับ?”จางไฮ่ถามด้วยความประหลาดใจ เขาคิดว่าเจียงลู่ฉีนั้นจะรีบพุ่งกลับไปยังสะพานของจินหลิงเพื่อที่จะหารถขุดเหมือง
“อืม มันห่างไกลเพียงพอแล้ว พวกมันไม่น่าจะไล่จับพวกเราได้ แต่พวกเราจะกลับไปที่เดิม ดังนั้นมันจะไม่มีความหมายอะไรเลยที่เราจะถอยออกมาไกลเกินไป”
“กลับไป?!”จางไฮ่และซุนคุนมึนงง พวกเขาจะทำอะไรได้? ทีมของพวกเขามีแค่เพียงหกคน ถ้าพูดให้ชัดก็คือมีเพียงแค่ห้า เนื่องจากหลันซิหยู่นั้นไม่มีพลังในการต่อสู้ ยิ่งไปกว่านั้นประสิทธิภาพในการต่อสู้ของซุนคุนและจางไฮ่นั้นมีขีดจำกัด มันเป็นเรื่องที่เป็นไปไม่ได้สำหรับพวกเขาที่จะพุ่งกลับไปยังตลาดมืด! ในอีกฝั่งนั้นมีผู้คนอย่างน้อยก็สิบคนนั้นเฝ้ายามอยู่ ไม่ต้องพูดถึงพวกมีพลังเหนือธรรมชาติ7คนของกลุ่มเทพเจ้าทั้ง7เลย
[พี่ชายเจียงบ้าไปแล้วเหรอ?]
“พี่ชายเจียง ถ้าทีมอื่นนั้นตัดสินใจที่จะช่วยกลุ่มเทพเจ้าทั้ง7และช่วยพวกมันในการต่อสู้พวกเรา พวกเราจะทำอย่างไรดีละครับ?”จางไฮ่มั่นใจมากว่าเจียงลู่ฉีนั้นต้องการที่จะตัดสินกับกลุ่มเทพเจ้าทั้ง7 แต่ไป๋ซานชานนั้นทรงพลังอย่างมาก มันเป็นเรื่องที่ค่อนข้างเป็นไปได้ว่าจะมีทีมอื่นมาช่วยเขาเพื่อที่จะได้รับผลประโยชน์บางอย่าง
อย่างไรก็ตามจางไฮ่นั้นไม่ได้คาดคิดว่าเขาจะได้รับคำตอบอย่างนี้จากเจียงลู่ฉี “ทำไมพวกเราจะต้องไปสนใจพวกมันละ? ถ้าพวกมันเบื่อในการมีชีวิตอยู่แล้ว พวกมันสามารถทดลองได้ ใครก็ตามที่มันขวางทางพวกเราอยู่จะต้องถูกฆ่า!”
เสียงของเจียงลู่ฉีนั้นใจเย็นจริงๆ แต่มันก็ยังมีการแสดงให้เห็นถึงความมั่นในตัวเองและเจตน่าฆ่า ในความเป็นจริงนั้น ความมั่นใจตัวที่แข็งแกร่งนั้นเป็นเรื่องที่ค่อนข้างน่าดึงดูด หลังจากวันโลกาวินาศมีเพียงแค่ผู้คนที่แข็งแกร่งที่สามารถนำผู้อื่นได้ ถ้าคนที่อ่อนแอพูดอะไรแบบนี้ละก็ พวกเขาคงเป็นพวกคนไร้สาระ แต่เจียงลู่ฉีนั้นแตกต่างออกไป ถึงแม้ว่าเขานั้นจะดูเหมือนคนธรรมดา เขาก็คายบรรยากาศที่พิเศษออกมา
“พวกเราจะติดตามคุณไปครับ!”จางไฮ่และซุนคุนพูดอย่างกระตือรือร้น แม้ว่าพวกเขาจะรู้ว่าจำนวนศัตรูนั้นมีจำนวนมากกว่าพวกเขาและทรงพลังอีกด้วย พวกเขาก็ยังสามารถที่จะรู้สึกได้ถึงเลือดที่เดือดระอุ
เจียงจู้อิงเพียงแค่ยิ้มและไม่ได้พูดอะไรเลย ถือดาบยาวด้วยมือข้างหนึ่งในขณะที่มืออีกข้างหนึ่งนั้นเอาผ้ากำลังมาเช็ดดาบอยู่ ตราบเท่าที่พี่ชายของเธอออกคำสั่ง เธอก็จะทำตาม ในส่วนของหยิงนั้นเธอนั้นผูกเข้าไปกับเจียงลู่ฉีดังนั้นเธอนั้นจะภักดีกับเขาอย่างแน่นอน เมื่อเห็นทุกคนนั้นติดตามเจียงลู่ฉีไปด้วย หลันซิหยู่กัดริมฝีปากพร้อมกับความรู้สึกที่แปลกประหลาด
เธอมองไปอย่างเงียบๆทีชายที่มั่นใจในตัวเองและทรงพลัง เธอนั้นเคยเป็นเจ้านายคนในบริษัท ดังนั้นเธอรู้ว่าการเป็นผู้นำนั้นมันยากลำบาก ไม่ต้องเพิ่มไปอีกว่าเจียงลู่ฉีทั้งเป็นผู้นำและเป็นนักรบที่ทรงพลังอีกคนหนึ่ง
“ไม่มีใครที่ได้รับอนุญาตให้ลงจากรถมินิบัส เธอควรที่จะพักผ่อนและฟื้นฟูพลังงานของเธอ”เจียงลู่ฉีสั่งและหลังจากนั้นเขาก็หลับตาเพื่อที่จะพักผ่อน
สิ่งที่เกิดขึ้นต่อไปนั้นทำให้หลันซิหยู่ตกตะลึง!
เจียงจู้อิงหยิบไอแพดที่ชาร์ตอยู่และเริ่มที่จะดูอนิเมที่ถูกหยุดไว้ก่อนหน้านี้ พวกเธอนั้นกำลังจะพบกับการต่อสู้แห่งความเป็นหรือความตายแต่มันควรที่จะกระวนกระวายเหมือนกับอยู่บนขอบของหน้าผา เธอนั้นก็ดูอนิเมต่อไปอย่างไม่สนใจอะไรเลย!?
อย่างไรก็ตาม จางไฮ่และซุนคุนนนั้นจริงจังอย่างมากเกี่ยวกับการต่อสู้ที่กำลังจะมาถึง พวกเขานั้นกำลังเช็ดปืนของพวกเขาในขณะที่กำลังรอไมโครเวฟอุ่นเนื้อกลายพันธุ์บางส่วนที่พวกเขาใส่เข้าไปอยู่
ในทีมของเจียงจู้อิง คนธรรมดาทั่วไปจำนวนมากนั้นจะทำให้เนื้อนั้นผ่านกระบวนการเป็นหลายรูปแบบเช่น เบคอน เนื้อแห้ง ไส้กรอกและอย่างอื่นอีกมากมาย ผลิตภัณฑ์เนื้อหลายประเภทนี้ควบคู่ไปกับผักแห้งที่มาจากตู้เย็นนั้นเหมือนกับอาหารที่ถูกส่งมาจากสวรรค์หลังจากวันโลกาวินาศ
พวกมีพลังเหนือธรรมชาตินั้นจำเป็นจะต้องกินเนื้อกลายพันธุ์เพื่อที่จะวิวัฒนาการและฟื้นฟูความแข็งแกร่งให้กลับคืนมาหลังจากการใช้ความสามารถของพวกเขา ถ้าการต่อสู้นั้นมันยืดออกไป พวกเขาก็จะเผชิญหน้ากับอาการที่คล้ายกันกับคนธรรมดาที่ขาดน้ำตาลในเลือด ยกตัวอย่างเช่นซุนคุนและจางไฮ่นั้นปกติแล้วกินเนื้อเพียงแค่สี่หรือห้าปอนด์ แต่พวกเขานั้นจำเป็นต้องกินมันนับสิบๆปอนด์ในการต่อสู้
มื้ออาหารของพวกเขานั้นเตรียมพร้อมแล้ว ดังนั้นพวกเขาก็กินมันจนกระทั่งอิ่มท้องและหลังจากนั้นก็รอคอยการต่อสู้ที่จะมาถึง
“พี่ชายเจียง พวกเรากำลังรออะไรอยู่หรอครับ?”ซุนคุนใส่ลูกระเบิดบางลูกไว้ในกระเป๋าเสื้อของเขาในขณะที่ถามเจียงลู๋ฉี
“ไม่ต้องกังวลไป เดี๋ยวนายก็รู้มัน เมื่อเวลานั้นมาถึง”เจียงลู่ฉีพูดช้าๆและมองไปที่เพดานของรถMCV สถานที่ที่เขามองไปนั้นก็คือห้องยิงปืนที่กำลังสร้างอยู่ ซึ่งกระบวนการนั้นอยู่ที่ 65% ห้องยิงปืนที่สร้างเสร็จรวบไปทั้งหัวรบการปะทะนั้นไม่สามารถที่จะเห็นจากด้านนอกได้ ในความเป็นจริงถึงแม้ว่ามันจะเป็นเรื่องที่ค่อนข้างไม่น่าเชื่อก็ตาม มันก็ไม่สำคัญอะไรเนื่องจากเจียงลู่ฉีนั้นเคยพูดไปแล้วว่าความสามารถของเขานั้นเกี่ยวกับการเปลี่ยนรูปร่างของเครื่องจักรกล
หลังจากวันโลกาวินาศ ไม่สำคัญว่าความสามารถที่แปลกประหลาดแค่ไหนนั้นปรากฏตัวขึ้น ผู้คนก็จะยอมรับมัน ยิ่งไปกว่านั้น มันก็ไม่ได้แปลกประหลาดอะไรที่ใครบางคนนั้นจะสามารถที่จะเพิ่มห้องยิงปืนและหัวรบสำหรับการปะทะอีกด้วย..... เจียงลู่ฉีนั้นใช้นิวเคลียสกลายพันธุ์ไปแล้วสามก้อน สำหรับส่วนก้อนที่สี่นั้นเขาจะใช้มันในการแสกนรถขุดเหมือง ในความเป็นจริงนั้น นิวเคลียสกลายพันธุ์นั้นจำเป็นจะต้องใช้มันมากยิ่งขึ้นไปเรื่อยๆในอนาคตและระดับของมันก็จะเพิ่มสูงขึ้นอีกด้วย
ความฝันของเจียงลู่ฉีคือการปรับแต่งรถMCVของเขาให้เป็นอาวุธสำหรับต่อสู้ทุกรูปแบบ ดังนั้นเขาตัดสินใจที่จะรวบรวมนิวเคลียสให้มากยิ่งขึ้นเรื่อยๆ
“พวกเรายังคงมีเวลาอีกสิบนาที หลังจากนั้นพวกเราก็จะเริ่มเดินทาง”
…..
ในขณะที่เจียงลู่ฉีนั้นกำลังปรับแต่งรถMCVของเขาอยู่ รถของทีมตำรวจก็มาถึงตลาดมืด เมื้อเห็นรถตำรวจที่มาพร้อมกับ “หน่วยการป้องกันสาธารณชน” “ตำรวจติดอาวุธ”และคำอื่นๆ ทุกคนก็รู้ว่าหัวหน้าอันดับสองของตลาดมืด ไป๋ซานชานนั้นได้กลับมาแล้ว
ตอนนี้ครบกลุ่ม2ของกลุ่มลับแล้วครับ
จะเริ่มกลุ่มลับตอนใหม่ตอนที่ 131-190ครับผม