Chapter 125: วิ่งหนีไปแล้ว?

“ปัง ปัง ปัง”ซุนคุนและจางไฮ่ก็เข้าร่วมการต่อสู้ด้วยและเริ่มต้นที่จะยิง แต่พวกเขาทั้งคู่ก็ไม่ได้มีความสามารถเทียบเท่ากับคนอื่น แต่พวกเขาก็พยายามอย่างดีที่สุดในการยิง แต่พวกเขาทั้งคู่นั้นก็ฆ่าได้เพียงแค่คนเดียว อย่างไรก็ตาม เสียงปืนไรเฟิลออโต้นั้นมันน่ามหัศจรรย์มาก! ผู้คนจำนวนมากนั้นล้มลงไปนอนอยู่บนพื้นเพื่อที่จะหลบฝนกระสุน! ในขณะที่ห่ากระสุนก็ยังคงมีอีกเรื่อยๆ....

“ปัง!”

กำแพงอิฐของโถงแลกเปลี่ยนนั้นถูกทำลายโดยกำปั้นของไป๋ซานชาน หลังจากนั้นเขาก็พุ่งออกมาจากรูที่เขาสร้างขึ้น!

เขาหลบหนีไปแล้ว! ไป๋ซานชานวิ่งหนีไปแล้ว! ประวัติศาสตร์อันแข็งแกร่งของพร้อมกับโมเมนตัมที่จะพัฒนาให้ดียิ่งขึ้นเรื่อยๆนั้นได้เปลี่ยนไป ในตอนนี้เขานั้นไม่สามารถที่จะต่อสู้กับผู้หญิงที่สวยงามในชุดดำได้ ดั่งคำพูดของคนเฒ่าคนแก่ที่ว่า “คนฉลาดนั้นจะไม่ต่อสู้กับคนที่ดื้อรั้นที่สู้กับเขา” สถานการณ์ที่น่าทึ่งนี้นั้นถูกเปลี่ยนโดยไป๋ซานชานที่วิ่งหนีไปอย่างไม่คาดคิด!

สิ่งที่มันเกิดขึ้นมันเหนือความคาดคิดกันทั้งหมด!

“เราไปกันเถอะ!”เจียงลู่ฉีก็ออกคำสั่งในทันที ทีมของเขานั้นได้สำเร็จในภารกิจของพวกเขาแล้วและพวกเขาก็ทำให้ที่นี่เกิดหายนะไปแล้วก็สร้างชื่อของพวกเขาเองไปเรียบร้อยแล้ว อย่างไรก็ตามพวกเขานั้นก็ยังมีโอกาสที่จะหลบหนีไปก่อนที่กำลังเสริมนั้นจะมาถึงในไม่ช้า พวกเขานั้นเพียงแค่ฆ่าคนธรรมดาทั่วไป แต่พลังไป๋ซานชานนั้นไม่สามารถที่จะวัดได้

ถ้าไป๋ซานชานนั้นถามหาสมาชิกคนอื่นจากทีมของเขามาช่วยละก็ มันจะกลายเป็นเรื่องยากที่จะพูดว่าใครเป็นผู้ชนะ ยิ่งไปกว่านั้น กลุ่มของเทพเจ้าทั้ง7นั้นมีสมาชิกที่แข็งแกร่งถึงห้าคนอีกด้วย

หยิงนั้นค่อนข้างที่จะเงียบ แต่เธอก็ขยับในทันทีและไปด้านหน้ากรงของหลันซิหยู่ อีกครั้งหนึ่งทีพี่สาวฮงนั้นตกตะลึงและหวาดกลัวมากอีกครั้ง

“กุญแจ.....อยู่นี่...”เธอพูดด้วยเสียงสั่นๆ เธอนั้นต้องค้นหาความกล้าอย่างมากเพื่อที่จะพูดและส่งกุญแจให้กับหยิง หยิงก็เพียงแค่ยื่นมือของเธอออกมา....

เธอทำลายกรงด้วยมือเปล่าๆ! ทำให้ทุกคนที่ยืนอยู่ในห้องนั้นหวาดกลัวและไม่กล้าที่จะขยับแม้แต่เพียงเล็กน้อย

ผู้หญิงที่สวยงามที่มีรูปร่างที่ดู ‘อ่อนแอ’ ที่ควบคู่ไปกับคาขู่ยาวงที่สามารถสร้างความเสียหายที่รุนแรงกับชายที่เปลี่ยนกลายเป็นหมีได้ เตะไปที่โต๊ะโลหะเหมือนกับมันไม่ได้หนักและหนาอะไรเลยและก็ฉีกกรงเหล็กออกมาเป็นส่วนๆ! มันเป็นเรื่องยากที่จะสามารถเชื่ออะไรแบบนี้ได้

[เหี้...! ผู้หญิงคนนี้แม่งเป็นใครกันแน่?]ถึงแม้ว่าหลันซิหยู่นั้นตามธรรมชาติแล้วจะไม่มีท่าทางที่แตกต่างออกไปจากเดิม เธอก็ยังคงเปิดตากว้างและจ้องไปที่ผู้หญิงที่สวยงามในชุดดำ

[ผู้หญิงคนนี้แข็งแกร่งมาก!]

มันสามารถพูดได้ว่าในทีมเจียงลู่ฉี มันมีสามคนที่แข็งแกร่ง ในกลุ่มนี้หลันซิหยู่นั้นมีจิตวิญญาณ(พวกมีพลังเหนือธรรมชาติที่สามารถรับรู้ถึงการไหลเวียนของพลังคนอื่นได้) ที่แข็งแกร่งเพียงพอดังนั้นจากจุดเริ่มต้น เธอสามารถที่จะพูดได้ว่าเธอพูดได้อย่างชัดเจนว่าเจียงจู้อิงนั้นเป็นผู้ที่แข็งแกร่งที่สุดและพี่ชายของเธอนั้นพิเศษ ไม่ว่าจะเป็นหยิงที่มีพลังและความเร็วที่น่าหวาดกลัว ความสามารถในการยิงปืนของเจียงลู่ฉี หรือการโจมตีโดยใช้กระแสไฟฟ้าของเจียงจู้อิงก็ตาม หลันซิหยู่รู้สึกประหลาดใจมาก

การถามหาความช่วยเหลือจากเจียงลู่ฉีนั้นมาจากความสิ้นหวัง มันคือความหวังสุดท้ายของเธอ ถึงแม้ว่าเธอจะไม่ได้คาดคิดว่าไป๋ซานชานนั้นจะเป็นคนไร้เหตุผลและโหดร้าย เธอก็ยังคงระมัดระวังเขา เธอไม่ได้คาดคิดเลยว่าเจียงลู่ฉีนั้นมีความสามารถที่เป็นเอกลักษณ์โดดเด่นออกมา เมื่อเขานั้นติดร่างแหเพราะเธอ และเกือบที่จะหล่นลงไปในกับดัก เธอนั้นรู้สึกผิดเป็นอย่างมาก แต่เธอก็ไม่ได้คาดคิดว่ามันจะมีเรื่องแบบนี้ตามขึ้นมาอีกด้วย!

เพียงแค่สามคน ในเวลาน้อยกว่าหนึ่งนาทีนั้นทำให้คนพูดไม่ออก ไม่เคยได้ยินเกี่ยวกับผู้คนพวกนี้มาก่อน!

“ทุกคน ขึ้นรถMCV! ส่วนรถ hummerและรถ freezer พวกเราจะทิ้งพวกมันไว้!”เจียงลู่ฉีรีบพูด รถMCVของเขานั้นจอดอยู่ด้านหน้าประตู!

หยิงรีบหยิบหลันซิหยู่ที่อ่อนแอด้วยมือเพียงข้างเดียว มันเหมือนกับว่าเธอนั้นกำลังอุ้มตุ๊กตาอยู่อย่างไงอย่างงั้น! พวกเขานั้นพุ่งไปยังรถMCV รวมไปทั้งซุนคุนและจางไฮ่อีกด้วย

ซุนคุนและจางไฮ่นั้นเหนื่อยล้าอย่างมาก ถึงแม้ว่าในการต่อสู้พวกเขาแทบจะไม่มีประโยชน์อะไรเลยก็ตาม ตามจริงแล้วก็ไม่มีใครที่สามารถโทษพวกเขาได้ เนื่องจากว่าความแข็งแกร่งของพวกเขานั้นมีจำกัดและความสามารถของพวกเขาก็ไม่สามารถที่จะใช้มันได้ หยิงนั้นพุ่งไปยังรถMCVในขณะที่ถือหลันซิหยู่ไปด้วย

อย่างไรก็ตาม เมื่อพวกเขาพุ่งไปยังประตูของรถMCV มันก็ยังปิดอยู่ หลันซิหยู่จ้องไปที่ประตูด้วยดวงตาคู่สวยของเธอและพวกเธอนั้นก็แทบจะชนกับมันแล้ว! เธอนั้นหวาดกลัวแก่ความตาย แต่ก่อนที่พวกเธอนั้นจะปะทะกับประตูมันก็เปิดขึ้นด้วยตัวเอง

หยิงขึ้นไปบนรถMCVและโยนหลันซิหยู่ไว้บนโซฟาในห้องนั่งเล่น หลันซิหยู่นั้นไม่เข้าใจว่าเมื่อกี้เกิดอะไรขึ้นกันแน่ มันแปลกประหลาดมาก!

เธอพิงโซฟาชั่วครู่หนึ่งและหลังจากนั้นเธอก็นั่งตัวตรง เพียงแค่มองไปรอบๆการออกแบบภายในอย่างระมัดระวัง มันก็กลับกลายเป็นได้ติดตั้งอย่างดีและเป็นการตกแต่งรถที่สวยงาม ถึงแม้ว่าพื้นที่ของมันจะไม่ใหญ่มากก็ตาม มันก็ยังมีทั้งห้องนอน ห้องน้ำ และห้องครัวที่พร้อมในการใช้งานทุกอย่าง

แน่นอนว่าหลันซิหยู่นั้นเคยอาศัยอยู่ในรถยนต์ที่เป็นแบบบ้านเคลื่อนที่แบบนี้ แต่มันก็เป็นก่อนวันโลกาวินาศ! ในวันสุดท้ายนั้นหลันซิหยู่ได้รับประสบการณ์อันเลวร้ายมากมาย ทั้งหิว ทั้งมีสภาพแวดล้อมที่สกปรก หนาวเหน็บ นอนไม่หลับในการคืน หวาดกลัวและไร้ความหวัง เธอนั้นถูกขังอยู่ในคุกนั้นเป็นเวลาหลายวัน

เธอนั้นก็ถูกโยนเข้ามาในทีที่สว่างและติดตั้งอุปกรณ์ภายในได้สวยงามในรถอย่างฉับพลัน ซึ่งมันทำให้เธอเหมือนกับว่าเธอตกอยู่ในความฝัน เธอเห็นหยิงที่นั่งอยู่บนที่นั่งคนขับและเตรียมที่จะสตาร์ทรถอย่างฉับพลัน! ผู้หญิงที่สวยงามคนนี้พร้อมกับขาคู่สวยที่จริงแล้วเป็นคนขับรถ!

การขับรถเมล์นั้นเป็นเรื่องยากยิ่งกว่าการขับรถธรรมดาซะอีก อีกอย่างหนึ่งก็คือพวกเธอนั้นกำลังเผชิญหน้ากับหายนะอยู่ ในทางข้างหน้านั้นจะต้องต่อสู้กันบนถนน ดังนั้นความต้องการในประสิทธิภาพของคนขับรถนั้นจะต้องสูงมาก

[ผู้หญิงที่สวมชุดดำคนนี้เหมือนกับทำได้ทุกอย่างเลย]

หลังจากนั้นชั่วครู่หนึ่ง เจียงจิอิงและเจียงลู่ฉีและอีกสองคนก็ขึ้นมาบนรถ เนื่องจากว่าถนนในตลาดมืดนี้มันแคบ ดังนั้นมีเพียงรถMCVและ SUVที่สามารถจะขับเข้ามาได้ รถ Freezer   ขนาดใหญ่นั้นจอดทิ้งไว้ด้านนอก

“แล้วรถFreezerละ? พวกเราจะทิ้งมันไว้จริงๆหรอ?”ซุนคุนและจางไฮ่รู้สึกผิดแย่เนื่องจากว่าในนั้นมันมีทั้งวัตถุดิบและเนื้อกลายพันธุ์เป็นตันอยู่ข้างใน

“ใครพูดว่าพวกเราจะทิ้งมันไว้ตลอดไปละ?”เจียงลู่ฉีพูดพร้อมกับปากที่บิดเล็กน้อยและตาของเขาที่ไม่ได้มีความหื่นกามเลยแม้แต่นิดเดียว “ตั้งแต่ที่พวกมันตัดสินใจที่จะสู้กับพวกเรา พวกมันก็จะต้องจ่ายราคาอันแพงเป็นค่าตอบแทน!”

“เอ๋?”ซุนคุนและจางไฮ่นั้นก็ยังคงมึนงงอยู่ หยิงก็เริ่มที่จะสตาร์ทรถ ดังนั้นรถMCVก็พุ่งออกไปเหมือนกับสัตว์ป่าที่คำรามออกมา!

ปกติแล้วตลาดมืดนั้นเต็มไปด้วยบูธ แต่พวกเขานั้นหวาดกลัวมากและกระจัดกระจายตัว ด้วยเหตุนี้นี่เอง หยิงนั้นสามารถขับรถผ่านบูธทั้งหมดได้โดยไม่มีข้อจำกัด รถMCVก็คำรามพุ่งผ่านตลาดมืด เพียงเวลาไม่นานความเร็วของมันก็ถึง100กิโลเมตรแล้ว!