เราไม่เผยแพร่ผลงานที่มีลิขสิทธิ์ในประเทศไทย หากท่านพบเนื้อหาที่ละเมิดลิขสิทธิ์ แจ้งได้ที่เพจ Facebook NovelStore เราจะลบให้โดยเร็ว
ปัญหาการใช้งานเว็บไซต์ ติดต่อได้ที่เพจดังกล่าว
We do not publish or distribute copyrighted works in Thailand. To report infringing content, contact us via our Facebook page and we will remove it promptly. For other issues, use the same channel.

Chapter 110: พ่อค้าที่น่าอาย

Chapter 110: พ่อค้าที่น่าอาย

Chapter 110: พ่อค้าที่น่าอาย


ตลาดมืดนั้นมีขนาดค่อนข้างไม่ใหญ่มาก เจียงลู่ฉีเดินไปจนทั่วและค้นพบว่ามีสิ่งของด้านใน ตลาดมืดนั้นมีค่าที่สูงมาก ผู้คนที่อยู่ด้านนอกแวดวงของตลาดมืดนั้นจะมีเพียงแค่คนธรรมดาทั่วไปที่จะขายสิ่งของที่จำเป็นในชีวิตประจำวันบางอย่าง ด้านในของแวดวงตลาดมืดนั้นมันก็ยังคงมีอาวุธบางประเภท ดังเช่นปืนพก กระสุน เกราะกันกระสุนและตะปูหนามของทหาร

 

มีเพียงแค่พวกมีพลังเหนือธรรมชาติเท่านั้นที่ขายสิ่งของจำพวกนี้ เจียงลู่ฉีถามคนขายของพวกนี้และค้นพบว่าราคาของมันนั้นสูงกว่าในเมืองดาวเทียมซะอีก ยิ่งไปกว่านั้น เขาเพียงแค่เห็นปืนพกบางกระบอกที่นี่ แต่ก็ยังคงไม่เห็นปืนไรเฟิลเลยแม้แต่นิดเดียว

 

“ผมต้องการที่จะแนะนำตัวเองซึ่งผมมีชื่อว่าจางฮั่วครับ ขออนุญาตที่รบกวนนะครับ ขอสอบถามคุณหน่อยครับว่าต้องการที่จะซื้ออะไรอย่างงั้นหรอครับ?” ในเวลานั้น เสียงที่คล้ายกับฤดูใบไม้ผลิก็ดังขึ้น ชายหนุ่มที่สวมใส่ชุดสูทก็เดินมาที่ด้านข้างของเจียงจู้อิงพร้อมกับรอยยิ้ม เจียงลู่ฉีมึนงงชั่วขณะหนึ่ง ทำไมชายคนนี้ยังคงแต่งตัวแบบนี้หลังจากวันโลกาวินาศละ?!

 

เจียงจู้อิงไม่ต้องการที่จะพูดคุยกับเขา ดังนั้นเธอจึงมองไปยังเจียงลู่ฉี “พี่.....”

 

“นายมีอะไรขายบ้าง?”เจียงลู่ฉีถามขึ้นมา สิ่งที่เขาต้องการที่จะซื้อก็คือนิวเคลียสและอาวุธสำหรับหยิง หยิงนั้นเหมือนกับนักรบที่ได้รับการพัฒนาทางด้านความแข็งแกร่ง ดังนั้นดาบสองมือคือตัวเลือกที่ดีที่สุดสำหรับเธอ แต่มันเป็นเรื่องที่ยากที่จะได้รับมาหนึ่งชิ้น

 

ชายหนุ่มที่ใส่สูทนั้นมองไปที่เจียงลู่ฉีด้วยท่าทางที่ประหลาดใจ เนื่องจากเขาคิดในตอนแรกว่าเจียงจู้อิงคือผู้นำที่แท้จริงของกลุ่ม อย่างไรก็ตามมันก็ไม่ใช่เรื่องที่แปลกประหลาดอะไร สำหรับทีมบางทีมนั้นจะเลือกคนที่ฉลาดในการเป็นผู้นำแทน

 

“ฮ่าๆ พวกเรามีสิ่งของเต็มไปหมดเลย ยกตัวอย่างเช่น อาหารซึ่งมีจำนวนมากรวมไปทั้งเนื้อกลายพันธุ์ด้วยเช่นกัน ปืนพก ปืนไรเฟิลกึ่งออโต้ รวบไปทั้งปืนไรเฟิลออโต้ด้วย และแม้กระทั่งระเบิดพวกเราก็ยังคงมีสามหรือห้าลูกให้แก่นาย แน่นอนว่าราคาของมันละก็.....”จางฮั่วยิ้ม และยืดอกด้วยท่าทางที่ภาคภูมิใจ ในเวลาเดียวกันนั้นเองก็มองไปที่ปืนของจางไฮ่อย่างลับๆ ทีมปกติของผู้รอดชีวิตจะมีปืนไรเฟิลหนึ่งหรือสองกระบอกอยู่แล้วซึ่งเป็นเรื่องพื้นฐาน

 

จางฮั่วนั้นสามารถที่จะตัดสินความแข็งแกร่งของทีมได้ง่ายๆจากจำนวนของพวกมีพลังเหนือธรรมชาติและปืน ในมุมมองของจางฮั่วแล้ว ทีมนี้มีผู้มีพลังเหนือธรรมชาติที่แข็งแกร่งเพียงคนเดียวก็คือเจียงจู้อิง ผู้ชายสองคนที่แข็งแกร่งก็คือจางไฮ่และซุนคุน และผู้ชายที่ชาญฉลาดก็คือเจียงลู่ฉีและผู้หญิงที่มีหน้าตาสวยสดงดงาม ซึ่งมีหน้าที่ไว้สำหรับ ‘เล่นสนุก’ในยามกลางคืน แต่ผู้หญิงที่สวยงามคนนี้นั้นยอดเยี่ยมจริงๆ

 

จางฮั่วรีบประเมินความแข็งแกร่งของทีมนี้จากสิ่งที่เขาเห็นมัน มันเหมือนกับว่าทีมนี้อ่อนแอกว่าทีมอื่นๆ เมื่อเปรียบเทียบกับทีมอื่นในตลาดมืด ดังนั้นเขาจึงกล้าที่จะพูดคุยกับพวกเขา

 

เขานั้นสังเกตว่าพวกเขานั้นมีปืนไรเฟิลออโต้เพียงกระบอกเดียวและปืนไรเฟิลกึ่งออโต้สำหรับห้าคน ดังนั้นเขาคาดเดาว่าพวกเขานั้นมาเพื่อที่จะซื้อปืน จางฮั่วนั้นคำนวณบางอย่างจากความคิดของเขา

 

“โอ้ ราคาของมันคือเท่าไหร่กัน?”เจียงลู่ฉียิ้มและถามขึ้น เขานั้นไม่ต้องการที่จะเปิดเผยอย่างง่ายดายว่าพวกเขามาที่นี่เพื่อที่จะขายปืน เนื่องจากมีพวกที่หวังผลกำไรนั้นต้องการที่จะเล่นเล่ห์ใส่พวกเขา

 

ตลาดมืดนั้นมีคำว่า “มืด”อยู่ในชื่อของมัน  ทำไมมันจะไม่สามารถเป็นความมืดได้ละ? ถ้าใครคนหนึ่งถามถึงราคาละก็ มันก็จะไม่ใช่ราคาที่แท้จริงอย่างแน่นอน พวกเขานั้นต้องการที่จะกดราคาให้มันต่ำลง

 

หลังจากที่พ่อแม่ของเจียงลู่ฉีนั้นเสียไป เขานั้นขายบ้านของพวกเขาทิ้งไป เขานั้นไม่ต้องการที่จะพูดว่าเขาต้องการที่จะขายบ้านในตอนแรก แต่เขาแกล้งมองไปที่บ้านของเขา

 

ดังนั้นเมื่อแม่ค้านั้นกำลังโอ้อวดเกี่ยวกับราคาของบ้านนั้นอยู่ ในเวลานั้นเอง เจียงลู่ฉีก็บอกเธอ “สวัสดี ผมต้องการที่จะขายบ้านของผม ได้โปรดให้ราคาที่คุณพึ่งจะพูดถึงมันเมื่อครู่ด้วย”ดังนั้น...... แม่ค้าคนนั้นก็พยายามที่จะหลีกเลี่ยงมัน แต่สุดท้ายเธอก็ล้มเหลว

 

“ถ้าคุณต้องการที่จะซื้อปืนไรเฟิลออโต้รุ่น81 คุณสามารถที่จะซื้อมันด้วยราคานี้ได้ แต่กระสุนนั้นยังไม่ถูกนับรวมมันเข้าไป”จางฮั่วยืดมือเป็นเลขสามออกไปอย่างลับๆ

 

เจียงลู่ฉีมองไปที่เขาและยิ้มเยาะในหัวใจของเขา หลังจากวันโลกาวินาศ สกุลเงินที่แข็งที่สุดโดยธรรมชาติก็คือเนื้อกลายพันธุ์ ดังนั้นสามนิ้วนั้นมีความหมายว่าเนื้อกลายพันธุ์สามตัน

 

[เยี่ยมจริงๆ มันยังคงความโก่งราคาไว้! ราคาของปืนไรเฟิลออโต้รุ่น81ที่ขายโดยกองทัพนั้นจำเป็นต้องแลกเปลี่ยนโดยเนื้อกลายพันธุ์เพียงแค่แปดร้อยกิโลกรัมพร้อมกับได้รังกระสุนสองรังและหนึ่งร้อยยี่สิบนัดด้วย]

 

“เพื่อน ราคานี่มันสมเหตุสมผลจริงๆนะ”เมื่อเห็นเจียงลู่ฉีนั้นไม่พอใจกับราคานี้ จางฮั่วนั้นก็รีบอธิบายอย่างรวดเร็ว “นายสามารถที่จะไปรอบๆได้และมองหามัน ปืนไรเฟิลนั้นสามารถที่จะหาได้เพียงตลาดในประเทศของเราเท่านั้น จำนวนของปืนไรเฟิลนั้นมีน้อยมาก ดังนั้นนายควรที่จะตัดสินใจมันทันทีเลยนะ”

 

“ตามจริงแล้ว ทีมที่ขายปืนนี้คือทีมที่สร้างตลาดมืดนี้ขึ้นมา ภาษีของตลาดมืดนั้นถูกควบคุมด้วยทีมนี้ โดยเฉาพะอย่างยิ่ง ทีมระดับพระเจ้า7ทีมที่รับหน้าที่นี้อยู่!”

 

“นี่คือปืนไรเฟิลออโต้ ในการต่อสู้ที่แท้จริง พลังในการเจาะทะลุในแต่ละนัดนั้นแข็งแกร่งยิ่งกว่า desert eagle ซะอีก! ปกติแล้วไม่มีใครหรอกต้องการที่จะขายมัน”

 

จางฮั่วก็ยังคงโอ้อวดต่อไป แต่นอกจากราคาของมันแล้ว ทุกสิ่งทุกอย่างที่เขาพูดนั้นเป็นเรื่องจริง เมื่อเห็นจางฮั่วนั้นต้องการที่จะโก่งราคาพวกเขาและยังคงโอ้อวดอยู่ เจียงจู้อิงก็หัวเราะออกมาและคิดว่าพี่ชายของเธอนั้นโคตรฉลาดเลย!

 

จบบทที่ Chapter 110: พ่อค้าที่น่าอาย

คัดลอกลิงก์แล้ว