เราไม่เผยแพร่ผลงานที่มีลิขสิทธิ์ในประเทศไทย หากท่านพบเนื้อหาที่ละเมิดลิขสิทธิ์ แจ้งได้ที่เพจ Facebook NovelStore เราจะลบให้โดยเร็ว
ปัญหาการใช้งานเว็บไซต์ ติดต่อได้ที่เพจดังกล่าว
We do not publish or distribute copyrighted works in Thailand. To report infringing content, contact us via our Facebook page and we will remove it promptly. For other issues, use the same channel.

Chapter 90: จุดบอด

Chapter 90: จุดบอด

Chapter 90: จุดบอด


การร่วมมือกันระหว่างเจียงลู่ฉีและเจียงจู้อิงนั้นสมบูรณ์แบบ ดังนั้นการที่เขาพยายามช่วยเหลือเธอเมื่อกี้นี้ไม่ทำให้เกิดบทบาทที่มีประโยชน์อะไรเลย และผู้หญิงก็ถูกฆ่าตายโดยทันที

 

ด้วยเหตุนี้นี่เอง หมาป่าเลือดจึงเสียคนที่จะช่วยเหลือเขาในทันที ดังนั้นเขาจะไม่ได้รับกระสุนเพิ่มอีกต่อไป

 

ถึงแม้ว่าคนพวกนี้นั้นลังเลที่จะหนีในตอนแรก เมื่อเห็นฉากที่ผู้หญิงคนนี้นั้นถูกฆ่า พวกมันก็เริ่มที่จะวิ่งหนีตายกัน

 

“รีบไปกันเถอะ!”

 

“มานี่ พวกเราสามารถที่จะไปกับอีกทีมหนึ่งได้”

 

เหมือนกับคำพูดอันโบราณที่กล่าวว่า “ไม่มีผลประโยชน์ ก็จะไม่ตื่นแต่เช้า” ผู้รอดชีวิตเหล่านี้นั้นเป็นคนที่บ้าคลั่ง แต่พวกเขาไม่ได้ปัญญาอ่อน

 

แต่เมื่อพวกมันเริ่มต้นที่วิ่งหนี เสียงปืนก็ดังขึ้นมา ในขณะที่ระเบิดก็ถูกปาลงมา

 

ถึงแม้ว่าซุนคุนและจางไฮ่สามารถที่จะเล่นบาทที่เล็กๆได้เท่านั้น เมื่อพิจารณากับความสามารถของพวกเขาแล้ว แต่พวกทหารกุ้งและปูตัวธรรมดาๆพวกนี้สามารถที่จะจัดการโดยพวกเขาอย่างง่ายดาย เมื่อได้ยินเสียงปืนลั่นขึ้น คนพวกนี้ก็วิ่งหนีไปที่ประตูอย่างหมดท่าเหมือนกับเป้าหมายที่มีชีวิตอยู่

 

เมื่อเห็นสถานการณ์ที่เป็นแบบนี้แล้ว ซุนคุนและจางไฮ่ก็ไม่อ่อนโยนต่อศัตรูของพวกเขา

 

เจียงลู่ฉีนั้นยืนอยู่ข้างประตู ทันใดนั้นก็เล็งปากกระบอกปืนมาที่อีกด้านหนึ่ง

 

หมาป่าเลือดนั้นบ้าคลั่งไปเรียบร้อยและเขานั้นเกลียดเจียงลู่ฉีมากกว่าความปรารถนาในพลังของเจียงจู้อิงไปแล้ว

 

ในการที่จะฆ่าผู้หญิงคนนี้ เจียงลู่ฉีก็หยุดขับรถจนได้! และเขาก็เปิดประตูออกมา! ตามจริงแล้ว เขานั้นหยุดรถเพื่อที่จะเริ่มต้นการต่อสู้

 

เจียงลู่ฉีนั้นเตรียมพร้อมเรียบร้อยแล้วกับการโจมตีที่กำลังจะมาถึงของหมาป่าเลือด

 

“ปัง ปัง ปัง!”

 

เจียงลู่ฉีก็ยังคงยิงไปต่อเนื่องและหมาป่าเลือดก็เปลี่ยนทิศทางของเขาไปมาอย่างคงเส้นคงวา

 

ถึงแม้ว่าความเร็วของเส้นประสารทเจียงลู่ฉีนั้นจะรวดเร็วมาก แขนของเขาก็ยังคงเป็นแขนของคนธรรมดาอยู่ดี ซึ่งความเร็วของมันไม่สามารถที่จะตามทันหมาป่าเลือดได้

 

กระแสไฟฟ้าก็เริ่มรวมตัวเป็นตะแกรงขึ้น ดังนั้นหมาป่าเลือดจึงไม่สามารถที่จะหลบหนีได้อีกต่อไป ดังนั้นเขาจึงกระโดดขึ้นอย่างฉับพลันและหายไปด้านหลังรถมินิบัส

 

“ระวังตัวด้วย!”เจียงไม่ลังเลที่จะหันเลยและก็ยกปากกระบอกปืนของเขาขึ้น

 

“ปัง ปัง ปัง!”

 

ความเร็วของหมาป่าเลือดนั้นรวดเร็วเป็นอย่างมาก เขาสามารถที่จะหลบกระสุนได้อย่างง่ายดาย

 

“เมล็ดพันธุ์แห่งดวงดาว!”

 

ในจิตใจของเจียงลู่ฉี ภาพของด้านหลังรถมินิบัสก็ปรากฏขึ้นมาในทันที หมาป่าเลือดนั้นกำลังหลบซ่อนตัวอยู่ด้านหลังรถมินิบัส เขาคิดว่าเจียงลู่ฉีคงหวาดกลัวเนื่องจากทิศทางของเขานั้นเป็นปริศนา

 

แต่เขาไม่รู้ว่าเมล็ดพันธุ์แห่งดวงดาวนั้นเชื่อมต่อกับเจียงลู่ฉีอยู่

 

เจียงลู่ฉีเห็นหมาป่าเลือดซ่อนตัวในจิตใจของเขาอย่างรวดเร็ว

 

ความเร็วและความแข็งแกร่งของหมาป่าเลือดนั้นทรงพลังมาก แต่เมื่อเขานั้นซ่อนตัวอย่างระมัดระวังและรอโอกาสที่จะพุ่งออกมา มันก็เหมือนกับเป็นฉากที่ไร้สาระ

 

จากมุมนี้เอง มันยากสำหรับเจียงลู่ฉีในการยิง ดังนั้นเขาจึงส่งสัญญาณให้เจียงจู้อิง และกระซิบอย่างเงียบๆ “โจมตี”

 

ถึงแม้ว่าเจียงจู้อิงจะไม่สามารถที่จะเห็นอะไรเลย เธอก็ปาดาบไปที่ทิศทางนั้นโดยปราศจากความลังเลใดๆ ในจุดนี้เอง ตาของเธอนั้นก็กลายเป็นคมยิ่งขึ้นและกระแสไฟฟ้าเล็กๆก็พุ่งผ่านออกมาจากร่างกายของเธอ

 

“ซี่---!”

 

สถานที่ที่ดาบยาวอยู่นั้นก็มีงูพัวพันไปมาอยู่ ดาบยาวทั้งเล่มนั้นล้อมรอบไปโดยกระแสไฟฟ้า เจียงจู้อิงสามารถที่จะใช้การโจมตีที่แข็งแกร่งที่สุดของเธอได้

 

ซึ่งกระแสไฟฟ้านั้นสามารถที่จะเผาไหม้ได้ซอมบี้มากกว่าสิบตัวหรือมากกว่านั้นซะอีก! แน่นอนว่า ตัวเจียงจู้อิงจะไม่เหลือกระแสไฟฟ้ามากแล้วในตอนนี้

 

ในเวลาเดียวกัน เจียงลู่ฉีก็ไม่ลังเลที่จะนอนลงกับพื้น เขาเล็งปากกระบอกปืนจากบนพื้นดิน

 

หมาป่าเลือดนั้นพร้อมแล้วที่จะพุ่งออกมา แต่ทันใดนั้นก็มีกระแสไฟฟ้านั้นเกิดขึ้น ดังนั้นเขาจึงจะหลบมัน!

 

“ซี่---!”

 

เมื่อเห็นดาบยาวนั้นโผล่ออกมา แต่มันก็มีกระแสไฟฟ้าที่ทรงพลังติดมาด้วย หมาป่าเลือดก็ประหลาดใจทันที เขานั้นกระโดดถอยหลังไปอย่างรวดเร็ว!

 

“ปัง!”

 

อาการบาดเจ็บที่แหลมคมนั้นเกิดขึ้นที่แขนของเขา!

 

หมาป่าเลือดนั้นอยู่บนพื้นด้วยการยืนสี่เท้า เมื่อเขานั้นจะหลบแล้ว แขนของเขาก็เปิดเผยให้เห็นในมุมของเจียงลู่ฉี และเจียงลู่ฉีก็ลั่นไกโดยปราศจากความลังเลอันเล็กน้อย

 

เลือดนั้นพุ่งกระจาย แขนของเขานั้นบาดเจ็บอย่างร้ายแรง

 

“โอ้ย!”หมาป่าเลือดนั้นร้องโหยหวนขึ้น แต่เขาก็ยังไม่เข้าใจว่าเขาถูกยิงจากบนพื้นดินได้อย่างไร อย่างไรก็ตาม มันก็ไม่ได้แทรกแทรงความสงบของเขา

 

“แคร้ก”เขาได้ยินเสียงปืน เสียงนี้ทำให้หมาป่าเลือดกัดฟันด้วยความโกรธ

 

บาดแผลนั้นกระตุ้นทำให้หมาป่าเลือดนั้นรู้สึกว่าจะเป็นลม เลือดของทั้งหมดของเขานั้นรวมกันไปอยู่ที่หัวของเขา

[ฆ่าเขาซะ จะต้องฆ่าเขา!]

ทันใดนั้น หมาป่าเลือดก็กระโดดขึ้นไปบนดาดฟ้าของรถ และหลังจากนั้นก็พุ่งไปยังทิศทางของเจียงลู่ฉีอย่างฉับพลัน

 

“ซี่---!”

 

ด้านบนหัวของเขานั้น ตะแกรงที่ทรงพลังก็เปิดขึ้นและหมาป่าเลือดก็พุ่งไปยังทิศทางของตะแกรงซะด้วย!

 

สิ่งที่เลวร้ายอย่างแท้จริงนั้นคือทุกการเคลื่อนไหวของเขานั้นถูกคาดการณ์ไว้แล้ว

 

กระแสไฟฟ้าทำให้เขารู้สึกชาในทันที

 

“ไอบัดซบเอ้ย กูจะฆ่ามึง!”แม้ว่าอยู่ภายใต้อาการบาดเจ็บ หมาป่าเลือดก็ยังคงกรีดร้อง แสดงให้เห็นถึงกรงเล็บและเล็งไปในทิศทางของหัวของเจียงลู่ฉี

 

“เคร้งงงงง!”

 

ดาบยาวของเจียงจู้อิงนั้นปัดกรงเล็บของเขา กระแสไฟฟ้านั้นทำให้เกิดผิวหนังของเขาไหม้ขึ้น

 

การร่วมมือของงเจียงลู่ฉีและเจียงจู้อิงนั้นยอดเยี่ยม ในเวลาเดียวกัน ปากกระบอกปืนของเจียงลู่ฉีก็ยกขึ้นมาด้วย

 

“ปัง!”

 

หมาป่าเลือดรู้สึกว่าไหล่ของเขานั้นถูกระเบิดขึ้นในทันที เขาล้มลงกระแทกพื้นอย่างรุนแรง มองไปที่พวกเขาที่ไม่ห่างไกลจากตัวเขามาก

 

หมาป่าเลือดพยายามที่จะทำให้ตัวเองนั้นยืนขึ้น แต่เจียงลู่ฉีและเจียงจู้อิงก็เพียงแค่ยืนมองมาที่เขา

 

ฉากนี้มันน่าสงสารเป็นอย่างมาก

 

“เหี้...!”

 

หมาป่าเลือดมองไปที่พวกเขาโดยความโกรธ ร่างกายทั้งร่างนั้นสั่นไปมา เนื่องจากมันโดนกระแสไฟฟ้าช็อตอยู่ เขานั้นพุ่งออกไปพร้อมกับโบกกรงเล็บทั้งคู่ของเขามายังเจียงลู่ฉี

 

ความเร็วของหมาป่าเลือดนั้นตกลงเป็นอย่างมาก แต่เขาก็ยังคงแข็งแกร่งกว่าคนธรรมดาอยู่ดี แต่มันก็ไม่เพียงพออีกต่อไปที่จะหลบหลีกกระสุนได้อย่างสมบูรณ์แบบ

 

“ปัง! ปัง!”ปืนนั้นได้ถูกยิงอีกสองนัดติดต่อกัน เขาพยายามที่จะหลบมันล่วงหน้า แต่มันช้าเกินไป ไหล่และแขนของเขานั้นรู้สึกเจ็บปวด

 

แขนของเขานั้นถูกยิงจนทะลุด้วย!

 

ร่างกายของเขาทั้งร่างนั้นเต็มไปด้วยเลือดและอยู่ภายใต้บาดแผลที่รุนแรง ถ้าเขาเป็นคนธรรมดาทั่วไป เขาคงตายไปเรียบร้อยแล้ว เขานั้นเกลียดเจียงลู่ฉีไปถึงแก่น

 

ถ้าเขาสามารถที่จะทุบเจียงลู่ฉีได้ก่อนหน้านี้ละก็.....

 

“ไอ้เย็...แม่เอ้ย!   ในตอนสุดท้ายแล้ว มึงก็ยังคงใช้ปืนของมึงอยู่!”หมาป่าเลือดเอนตัวไปมา

 

เจียงลู่ฉีเล็งไปที่หมาป่าเลือดและพูดเบาๆ “ใช่ นายพูดถูก!”

 

“ปัง!”

 

ตาของหมาป่าเลือดนั้นเติมเต็มไปด้วยเลือด

 

เขานั้นถูกจับเหมือนกับหนูที่ตกเข้าไปในกรงแห่งความตาย....

 

จบบทที่ Chapter 90: จุดบอด

คัดลอกลิงก์แล้ว