Chapter 84: พุ่งออกมาจากคลังสินค้า

สมาชิกทุกคนในทีมหมาป่าเลือดนั้นเป็นนักล่าโดยเป็นธรรมชาติ พวกเขานั้นไม่เพียงแค่ฆ่าสัตว์ร้ายกลายพันธุ์และรวบรวมอาหาร แต่ยังคงปล้นผู้รอดชีวิตคนอื่นด้วย เนื่องจากว่าหมาป่าเลือดนั้นแข็งแกร่งเกินไป สวนอุตสาหกรรมทั้งหมดนี้นั้นถูกควบคุมโดยเขาในเวลาเพียงไม่นาน

ส่วนผู้รอดชีวิตที่ถูกจับโดยพวกมัน ผู้หญิงสวยๆหลายคนนั้นเหลือไว้เพื่อเล่นสนุก แต่ผู้ชายส่วนมากนั้นถูกฆ่าโดยหมาป่าเลือด บางคนที่โชคดีนั้นก็ถูกสั่งให้ไปรวบรวมอาหาร น้ำมันและอย่างอื่นแทน อย่างไรก็ตาม พวกเขาก็ถูกฆ่าในภายหลังอยู่ดี เนื่องจากเหตุผลที่ว่า มันจะไม่ได้มี “ภาระที่มากขึ้น”ในทีมของเขา ผู้คนนั้นพึ่งพาบนความดื้อรั้นและความเลวทราม

วิธีการที่ป่าเถื่อนเช่นนี้นั้นแผ่กระจายไปทั่วในช่วงวันโลกาวินาศนี้ พวกเขาสามารถที่จะถามถึงอาวุธจำนวนมากจากกองทหารได้โดยการแลกเปลี่ยนอาหารและเนื้อสัตว์กลายพันธุ์ ยิ่งไปกว่านั้น หมาป่าเลือดนั้นปล้นสถานีตำรวจที่อยู่ในสวนอุตสาหกรรมไปแล้ว ซึ่งทำให้ทีมของเขานั้นพกปืนจำนวนมาก

พวกเขากองกำลังนักสู้สิบเก้าคน แต่มีเพียงพวกมีพลังเหนือธรรมชาติเพียงสองคน หนึ่งในนั้นคือหมาป่าเลือด และอีกคนก็คือผู้หญิงที่สวมแจ็คเก็ตหนังและกางเกงผ้า และสมาชิกอีกสิบเจ็ดคนที่เหลือนั้นมีปืนกันทุกคน!

มันมีปืนกลเบาเพียงหนึ่งกระบอก ปืนกลขนาดเล็กของตำรวจฮัวเซี่ยสองกระบอก ปืนกลรุ่น95สามกระบอกและปืนเซมิออโต้รุ่น56ที่เกือบพังแล้วอีกสองกระบอก

มีปืนแปดกระบอกที่ได้แลกเปลี่ยนมาจากกองกำลังทหารและตำรวจที่มีอาวุธ นอกจากนี้แล้วพวกเขาก็ยังเจอปืนพกรุ่น54และ64จากสถานีตำรวจอีกเก้ากระบอก

ดังนั้น พวกเขาจึงมีปืนรวมทั้งหมดสิบเจ็ดกระบอก! ยิ่งไปกว่านั้น มันก็ยังมีเกราะอกอีกเล็กน้อย ซึ่งสมาชิกต่อสู้ที่เป็นแกนกลางนั้นได้สวมพวกมันอยู่!

ทีมนี้นั้นน่าหวาดกลัวอย่างมาก เนื่องจากว่าพวกเขามีทั้งกำลังพลและวัตถุดิบ ในช่วงเวลาวันโลกาวินาศเช่นนี้แล้ว สำหรับพวกมีพลังเหนือธรรมชาติ ตามจริงแล้ว บางทีพวกเขาก็ไม่ดีไปกว่าคนธรรมดาที่ยิงปืนเก่งหรอก ยิ่งไปกว่านั้นด้วยสมาชิกจำนวนสิบเก้าคนนั้น มันพูดเกินจริงอย่างแน่นอน มันสามารถที่จะพูดได้ว่าเพราะว่าพวกเขานั้นมีปืนจำนวนมากและหมาป่าเลือด ดังนั้นพวกเขาจึงมีความกล้าที่จะต่อสู้กับเจียงจู้อิง

เมื่อเจียงลู่ฉีพุ่งออกมา หมาป่าเลือดที่กำลังนั่งอยู่บนเก้าอี้ และยังคงสวมเฮดโฟนอยู่

เขาเห็นเจียงลู่ฉีและเจียงจู้อิงในทันที

ตาเขาจุดไหม้ขึ้นด้วยความโกรธ [ในที่สุดเธอก็ไม่สามารถที่จะอดทนได้อีกต่อไป เธอคิดว่าเธอสามารถที่จะหลบหนีด้วยการช่วยเหลือของรถมินิบัสนั้นอย่างงั้นหรอ? ไร้สาระหน่า! ยังไงกับว่าฉันจะปล่อยให้พวกมึงไป!]

หมาป่าเลือดยืนขึ้น หยิบไปที่เฮดโฟนและพูด “มาเถอะพวกเรา! อย่าฆ่าเจียงจู้อิง แต่นำเอาตัวเด็กนั่นออกมาคือเป้าหมายหลักของเรา”

หมาป่าเลือดนั้นต้องการที่จะกลืนกินความสามารถของเจียงจู้อิง ดังนั้นเขาจะต้องทำให้แน่ใจว่าเธอจะมีชีวิตรอดอยู่ได้ เมื่อเธอตายแล้ว พลังงานของความสามารถนั้นจะลดลงอย่างรวดเร็ว และผลลัพธ์ของมันจะลดลงเป็นอย่างมา

“ดี!”

“กระทืบพวกแม่งกัน!”

หลังจากที่ฟังคำสั่งของหมาป่าเลือดแล้ว สมาชิกทุกคนก็กระโดดออกมาจากบังเกอร์และเล็งไปที่มินิบัสอย่างเตรียมพร้อม

“ปังปังปัง!”

เสียงปืนพก ปืนกล ปืนกลเบาทุกประเภทนั้นยิงขึ้นพร้อมกัน เสียงมันช่างอึกทึกกึกก้องมาก

สำหรับเวลานี้ หน้าต่างหน้ารถมินิบัสนั้นได้รับความเสียหาย!

“แฟ๊บ! ปา—”

บนกระจกหน้ารถนั้นปรากฏร่องรอยกระสุนและเศษกระจกนับไม่ถ้วนนั้นแตกกระจาย!

แต่กระจกหน้ารถมันก็ยังคงไม่พังลง และเจียงลู่ฉีก็คงยังพุ่งไปข้างหน้าต่อไป!

“DiDi--!”เมล็ดพันธุ์แห่งดวงดาวเตือนขึ้น [ความคงทนของกระจกกันกระสุนลดลง 7%]

เจียงลู่ฉีเมินเฉยกับเสียงที่เกิดขึ้นและยังคงเหยียบคันเร่งไปถึงที่สุด ดังนั้นความเร็วของรถMCV ยังคงเพิ่มขึ้นอย่างต่อเนื่อง!

“เชี่ย! เกิดอะไรขึ้นกันแน่!?”สมาชิกทุกคนของทีมหมาป่าตกตะลึง รถมินิบัสนั้นมีกระจกกันกระสุนอย่างงั้นเรอะ!?

ถึงแม้ว่ามันจะปรับแต่งมาพร้อมกับกระกันกระสุน มันก็สามารถที่จะใช้ป้องกันได้ในระดับหนึ่ง ถ้ามันเผชิญหน้าเข้ากับการยิงจู่โจมรัวๆ โดยเฉพาะอย่างยิ่งกับปืนกลเบาและไรเฟิล มันก็คงถูกเจาะจนพังไปแล้ว

“สู้มัน! เอาหน่อย! อย่าหยุดยิง”หมาป่าเตะเก้าอี้ หยิบปืนกลเบาที่ใช้โดยสมาชิกอีกคนหนึ่ง เล็งไปที่ตำแหน่งของเจียงลู่ฉีและเขาก็ยิงอย่างบ้าคลั่ง

ในเวลานี้เอง รถMCV ก็เร่งความเร็วขึ้นมากกว่าร้อยกิโลเมตรต่อชั่วโมง และรถก็อยู่ด้านหน้าลวดตะปูแล้วด้วย!

มันไม่ได้แตกต่างสำหรับหมาป่าเลือดที่จะเชื่อมลวดตะปูเองหรือทำเอง ดังนั้นสำหรับพวกมันแล้ว มันจึงจำเป็นที่จะต้องขโมย!

อย่างไรก็ตาม รถมินิบัสก็ยังคงไปข้างหน้าเหมือนกับว่าไม่มีอะไรเกิดขึ้น มันเหมือนกับว่าไม่เคยมีลวดตะปูอยู่ตรงนั้นและมันก็ยังคงพุ่งมาทางนี้

“บ้าเอ้ย! เหี้….เหอะ!”หมาป่าเลือดรู้สึกยินดีอย่างลับๆ เนื่องจากเขาคิดว่ารถมินิบัสจะพลิกคว่ำด้วยความเร็วแบบนั้น

แต่ทำยังไงรถมินิบัสคันนั้นถึงพุ่งด้วยความเร็วนั้นในเวลาเพียงสั้นๆ? มันไม่สมเหตุสมผลเลย หมาป่าเลือดไม่มีเวลาให้คิดเกี่ยวกับมัน แต่รถMCVนั้นเหยียบไปบนลวดตะปูแล้ว!

“แคร๊กกกก!”

ลวดหนามยาวห้าเมตรที่ติดตะปูมากกว่าหนึ่งพันตัวนั้นมากกว่านิ้วกลางที่เชื่อมเข้าด้วยกัน (อิ้งแปลมาแบบนี้จริงๆครับ งงมาก) ตะปูนับร้อยนั้นแตกกระจายเหมือนกับกระสุนปืน

รถมินิบัสนั้นคล้ายกับแรดมหึมาที่ดุร้าย! มันอยู่ในโมเมนตัมที่มันไม่สามารถที่จะทำให้มันหยุดลงได้

“เหี้... นี่มันเป็นรถถังหรือไง?”สมาชิกทุกคนนั้นตกตะลึงกับรถมินิบัสที่แปลกประหลาด ในเวลานี้เอง สัญชาตญาณอันรุนแรงก็เตือนถึงอันตรายขึ้นในหัวใจของหมาป่าเลือด เขาเห็นหลุมดำด้านหน้านั้นยืดออกมาจากรถมินิบัส

“วิ่ง!”หมาป่าเลือดตะโกน “มันเป็นรถถังจริงๆด้วย! ไอพวกเจ้าเล่ห์บัดซบเอ้ย”

“ปัง!”คลื่นอากาศที่น่าหวาดกลัวนั้นปรากฏปลดปล่อยมายังพวกเขาอีกครั้งหนึ่ง!

สมาชิกของทีมนั้นวิ่งแยกกันกระจัดกระจายเพื่อที่จะหลบหนี!

เสียงระเบิดอันเลวร้ายดังขึ้นและกลองเหล็กที่ว่างเปล่า บล็อกเหล็ก รวมไปทั้งกระสอบทรายก็ระเบิดขึ้น!

สมาชิกของทีมนั้นที่กำลังหลบหนีอยู่ แต่เขาก็ถูกชนโดยบล็อกเหล็กที่ปลิวออกมา ด้วยเหตุนี้นี่เอง เขาจากโลกนี้ไปในทันที

ในเวลานี้เองเจียงลู่ฉีนั้นจดจ่อไปกับมัน ดังนั้นเขาสามารถที่จะจดจำได้ถึงทิศทางของทุกคนที่หลบหนีได้ในชั่วพริบตา

จุดอ่อนของ‘ปืนใหญ่สุญญากาศ’คือมันมีความเร็วที่ช้า ถึงแม้ว่ามันจะทรงพลัง มันก็สามารถฆ่าได้เพียงหนึ่งคนในเวลานี้

ในเวลาเดียวกัน สมาชิกจำนวนมากก็กระโดดขึ้นบนรถ off-road แต่พวกเขาก็เปิดเพดานด้านบนออกและในขณะที่อีกคนหนึ่งก็ขับรถ อีกคนยิงปืน

“เอี๊ยดดดด”

รถมินิบัสทั้งคันนั้นพุ่งออกมาและดริฟต์อย่างสวยงาม สมาชิกของทีมหมาป่าเลือดนั้นโง่ขึ้นด้วยความหวาดกลัว