เราไม่เผยแพร่ผลงานที่มีลิขสิทธิ์ในประเทศไทย หากท่านพบเนื้อหาที่ละเมิดลิขสิทธิ์ แจ้งได้ที่เพจ Facebook NovelStore เราจะลบให้โดยเร็ว
ปัญหาการใช้งานเว็บไซต์ ติดต่อได้ที่เพจดังกล่าว
We do not publish or distribute copyrighted works in Thailand. To report infringing content, contact us via our Facebook page and we will remove it promptly. For other issues, use the same channel.

Chapter 26: รถมินิบัสที่บ้าคลั่ง

Chapter 26: รถมินิบัสที่บ้าคลั่ง

Chapter 26: รถมินิบัสที่บ้าคลั่ง


รถ MCV นั้นขับไปอย่างช้าๆ

 

“เลี้ยวซ้าย เข้าไปในถนนตรงนั้นและ ขับไปอีกสักครู่หนึ่งก็จะถึงแล้ว” เหวินเซี่ยวเทียนนั้นชี้ไปที่ถนนตรงนั้น

 

เจียงลุ่ฉีนั้นเลี้ยวพวงมาลัยในทันที และ รถ MCV นั้นขับไปคล้ายเหมือนกับหอยทากก็เริ่มเร็วขึ้นและเลี้ยวไปที่ด้านข้าง

 

เหวินเซี่ยวเทียนนั้นกรีดร้อง ในขณะที่ร่างของเธอนั้นพุ่งไปแรงเลี้ยวของรถ MCV แต่เข็มขัดนิรภัยที่เธอคาดไว้นั้นช่วยตรึงเธอไม่ให้ขยับหล่นไป เธอนั้นรู้สึกตื่นตระหนกในการเปลี่ยนแปลงนี้

 

“หื้อ?” ชายหนุ่มที่กำลังขับมอเตอร์ไซค์อยู่รู้สึกมึนงง เขานั้นพุ่งออกมาจากซอยข้างๆรถ MCV และพยายามที่จะกระแทกไปที่หน้าต่างด้านข้าง แต่เขาไม่ได้คาดคิดว่าคนขับรถหนุ่มนั้น ที่เคยขับรถอย่างช่วงช้ามีปฏิกิริยาที่รวดเร็วเป็นอย่างมาก รถคันนั้นเปลี่ยนทิศทางไปอีกทางหนึ่งได้อย่างเร็วมาก เขานั้นไม่ได้เตรียมพร้อมเกี่ยวกับเรื่องนี้ ดังนั้นเขาจึงเสียสมดุลและเกือบที่จะล้มไปกับมอเตอร์ไซค์

 

เหวินเซี่ยวเทียนมองขึ้นไปอย่างรวดเร็วที่สุด เธอนั้นได้ยินเสียงเครื่องยนต์ไม่ห่างไกลจากพวกเธอมากนัก เธอก็เลยมองออกไปที่นอกหน้าต่าง และมันก็สร้างความประหลาดใจให้เธอ เมื่อเห็นมอเตอร์ไซค์ แปดคันกำลังพุ่งออกมาจากซอยและขับล้อมรอบรถ MCV

 

ชายหนุ่มบนมอเตอร์ไซค์นั้นมีท่าทางเจตนาร้าย และพวกเขานั้นถือท่อเหล็ก ไม่ก็ขวานตัดไม้เกือบทุกคน

 

มอเตอร์ไซค์คันที่เกือบจะล้มลงไปข้างหน้ารถ MCVนั้นตะโกนออกมาด้วยเสียงหงุดหงิด “เย็...แม่มึงเอ้ยยยยย หยุดได้แล้วโว้ย!”

 

“พี่ชายเจียง....” เหวินเซี่ยวเทียนมองไปอย่างกระวนกระวายที่เจียงลู่ฉี คนพวกนี้นั้นดูท่าทางเหมือนกับคนเลว และไม่ใช่คนดีอย่างแน่นอน โดยปกติแล้ว การที่จะพบเจอผู้รอดชีวิตคนอื่นนอกจากซอมบี้นั้นจะต้องเป็นสิ่งที่ดี แต่ในตอนนี้เหวินเซี่ยวเทียนนั้นสั่นไปด้วยความกลัว

 

เจียงลู่ฉีมองไปที่มอเตอร์ไซค์พวกนี้อย่างเงียบๆ คนพวกนี้นั้นปรากฏตัวขึ้นมาพร้อมกับท่าทางที่ดูไม่ใช่คนดี ดังนั้นมันไม่มีทางที่เขาจะหยุดรถอย่างแน่นอน

 

เมื่อฟังคำพูดของชายหนุ่มคนนี้ เจียงลู่ฉีก็ไม่มีท่าทีที่จะหยุด เมื่อชายหนุ่มโดนคนขับรถเมิน เขาก็พูดขึ้นมาว่า “คว...” และหลังจากนั้น เขาก็ก็ถอยหลังกลับไปหารถและพูดกับ ‘พี่ชายจาง’ “เขานั้นไม่ต้องการที่จะหยุดรถครับ”

 

ชายหนุ่มผิวสีที่มีรูปร่างเหมือนกับลิงที่ยืนอยู่ข้างหลัง ‘พี่ชายจาง’ ถามอย่างเร่งรีบ “เห็นผู้หญิงบนรถนั่นบ้างไหม?”

 

“ดูเหมือนว่าจะมีคนหนึ่งนะครับ”

 

“เฮ้ เฮ้” ชายผิวสีนั่นกระตือรือร้นเป็นอย่างมากที่จะหยุดรถคันนี้ “พยายามทำให้เขานั้นหยุดให้ได้ และสำหรับรถบรรทุกที่พังแล้วเช่นนี้ เขาจะสามารถหนีไปที่ไหนได้อีก? พี่คิดยังไงหรอ พี่ชายจาง?” เขานั้นก็ยังไม่ลืมที่จะถามจาง

 

จางพยักหน้าและพูด “ไปซะ แล้วทำลายกระจกของรถนั่นด้วย แต่ระวังตัวด้วยละ”

 

“ไม่มีปัญหาครับ!” ชายหนุ่มตอบกลับมา

 

รถมอเตอร์ไซค์ทั้งแปดคันนั้นเริ่มที่จะพุ่งเข้าไปประชิดรถมินิบัส

 

เหวินเซี่ยวเทียนนั้นเห็นมอเตอร์ไซค์พยายามขับมาใกล้กับหน้าต่าง เมื่อมองผ่านหน้าต่าง เธอเห็นผู้ชายสามคนที่อยู่บนมอเตอร์ไซค์ที่มีรอยยิ้มอันน่าเกลียด พวกเขานั้นตะโกน และมีท่าทางที่ดุร้าย และหลังจากนั้น

 

“ปัง!”

 

ชายหนุ่มสองคนที่นั่งอยู่เบาะด้านหลัง ทุบกระจกด้วยท่อเหล็กของพวกเขา

 

“อ๊า!”เหวินเซี่ยวเทียนนั้นกระโดดถอยออกมา

 

“ไม่ต้องกลัวหรอก” เจียงลู่ฉีพูดโดยไม่ได้หันไปมอง

 

[กระจกกันกระสุนจะถูกทุบจนแตกโดยเพียงแค่ท่อเหล็กกระจอกๆพวกนี้ได้ยังไง? ความแข็งแกร่งของมันยังไม่สามารถที่จะเฉียดเข้าใกล้กับหมูป่ากลายพันธุ์เลยสักนิด ]

 

ชายหนุ่มสองคนรู้สึกไม่ค่อยดี หลังจากที่พวกเขาทุบไปที่กระจก มันไม่เพียงแค่ทำให้กระจกพังไม่ได้ แต่มันยังทำให้ท่อเหล็กของพวกเขานั้นกระเด้งกลับมาอีกด้วย หนึ่งในท่อเหล็กนั้นตกลงไปที่พื้น และมันสร้างความเจ็บปวดให้มือของพวกเขาเป็นอย่างมาก

 

พร้อมกันนั้น เจียงลู่ฉีค่อยๆที่จะเหยียบไปที่คันเร่ง และเริ่มที่จะเร่งความเร็วขึ้น

 

“พวกเขาต้องการจะทำอะไรกับพวกเราหน่ะ?” เหวินเซี่ยวเทียนหันกลับไปดูคนพวกนี้และได้รับผลกระทบจากความตื่นตระหนก

 

“พวกเขาต้องการที่จะปล้นเรา” เจียงลู่ฉีพูด

 

“ปล้นเรา?” เหวินเซี่ยวเทียนถามด้วยเสียงอันมืดหม่น “ด้วยช่วงเวลาแบบนี้! พวกเขายังต้องการที่จะปล้นเราอีกงั้นหรอ?”

 

“มันอาจจะเป็นไปได้ว่าพวกเขาต้องการเธอ....” เจียงลู่ฉีเพิ่มเข้าไป

 

เหวินเซี่ยวเทียนมองไปอย่างมึนงง และ หลังจากนั้นเธอก็กระชับคอเสื้อขึ้น เพียงแค่มองตาของพวกมันที่มองมาที่เธอ เรื่องนี้ก็อาจจะเป็นไปได้

 

เจียงลู่ฉีพร้อมที่จะฆ่าคนพวกนี้แล้ว

 

“ไอเหี้..! หยุดได้แล้วโว้ย!” หลังจากการได้รับผลกระทบจากการทุบไปที่กระจกนั้นย้อนกลับมา กลุ่มอันธพาลก็พยายามที่จะสร้างความรำคาญให้เขานั้นยอมแพ้

 

มอเตอร์ไซค์บางคันนั้นก็เร่งความเร็วขึ้นและเกือบที่จะเข้าไปทางด้านข้างของเจียงลู่ฉี ผู้ชายคนนั้นยืนขึ้นมาจากเบาะหลังของมอเตอร์ไซค์ ถือขวานของเขาและจ้องไปที่เจียงลู่ฉีที่กำลังนั่งอยู่บนที่นั่งคนขับ

 

เจียงลู่ฉีขมวดคิ้วในทันที เมื่อมองไปที่การปรากฏตัวของมอเตอร์ไซค์เหล่านี้ เขานั้นทำตามคำแนะนำของเมล็ดพันธุ์แห่งดาว และหักเลี้ยวในทันที

 

“ปัง!”

 

ชายหนุ่มที่ถือขวานและต้องการที่จะฟันลงมาบนรถมินิบัสนั้นถูกชนอย่างจังโดยรถมินิบัส รถมอเตอร์ไซค์ของเขานั้นเสียสมดุลและพุ่งล้มลงไป และสไลด์ไปกับพื้นถนน ชายหนุ่มที่โดนชนลงไปที่พื้น ได้รับบาดแผลที่รุนแรงเป็นอย่างมาก และเป็นเรื่องยากที่จะหายใจ

 

[คนขับรถคนนั้นยอดเยี่ยมอย่างที่สุด] จางรู้สึกมึนงง เขาเตรียมพร้อมที่จะปล้น ขาของยุงแต่ผลก็คือเขานั้นพบกับตอไม้แทน (จางคิดประมาณว่า จะสามารถปล้นขนมจากเด็กได้อย่างง่ายๆ แต่ในความจริงแล้วกับ เจอพ่อของเด็กแทนซึ่งเป็นปัญหามาก ประมาณนี้ครับ)

 

[ แต่ความสามารถในการขับรถที่ดีนั้นไม่มีประโยชน์ในการขับรถมินิบัสที่พังแล้วหรอก] จางคิด

 

“ทุกคน! พุ่งไปข้างหน้า! และระเบิดยางของไอ้บัดซบนี่ซะ!] จางตะโกน

 

ชายผิวสีที่อยู่ข้างหลังเขาก็หยิบของบางอย่างออกมาจากกระเป๋า ซึ่งมันเต็มไปด้วยของหลายอย่างที่สามารถระเบิดยางได้ ตราบเท่าที่เขาโยนลงไปบนพื้น ทุกสิ่งทุกอย่างก็จะตกอยู่ในการควบคุมของพวกเขา กลุ่มของมอเตอร์ไซค์เมื่อได้ยินจางตะโกน ก็เริ่มที่จะเข้าประชิดรถมินิบัส

 

อย่างไรก็ตาม พวกเขานั้นไม่ได้คาดหวังว่าจะมีสิ่งแบบนี้เกิดขึ้น....

 

รถมินิบัสนั้นเลี้ยวกลับ เจียงลู่ฉีนั้นเฝ้ามองแก๊งมอเตอร์ไซค์พวกนี้ซึ่งคล้ายกับตั๊กแตน ตามปกติแล้ว เขาแค่อยากจะสะบัดพวกเขาออกไปให้พ้นทาง แต่เขาไม่ได้คาดไว้ว่าพวกมันนั้นยังทำตัวไร้มารยาทและยังจะไล่ล่าพวกเขาต่อ

 

มันเป็นเรื่องที่ชัดเจนว่าชายหนุ่มที่ถือขวานต้องการที่จะฆ่าเขา คนพวกนี้นั้นช่างโหดร้ายอย่างมาก ดังนั้นเขาไม่จำเป็นที่จะต้องแสดงความเมตตาแก่พวกมัน

 

เมื่อเห็นว่ารถมินิบัสนั้นอยู่ๆก็กลับรถ จางรู้สึกมึนงงและไม่เข้าใจว่าคนขับรถนั้นต้องการที่จะทำอะไร “เขาต้องการทำอะไรของเขาหน่ะ? หนีออกไปจากเมืองงั้นหรอ?”

 

อย่างไรก็ตาม จางนั้นหดตาลง เมื่อเห็นรถมินิบัสนั้นเร่งความเร็วขึ้นและพุ่งมายังพวกเขา คนที่อยู่บนมอเตอร์ไซค์คันแรกที่กำลังถือท่อเหล็กอยู่ กำลังกรีดร้องอย่างประหลาดใจ เขาไม่มีโอกาสที่จะทำอย่างอื่นเลย และเขาก็ถูกส่งขึ้นฟ้าโดยรถมินิบัส หลังจากนั้น โดยไม่มีการหยุด รถมินิบัสนั้นก็ยังพุ่งหน้าต่อไป

 

“เหี้...!” ชายอีกคนหนึ่งก็ตระหนักได้ทันทีว่ารถมันพุ่งหน้ามาหาพวกเขา และพยายามที่จะหลบมัน ถึงแม้ว่ารถมินิบัสนั้นจะหนักและใหญ่ ความเร็วของมันนั้นก็เร็วเกินกว่าที่พวกเขาจินตนาการไว้ มันไม่ใช่รถธรรมดาทั่วไป และมันสามารถไล่ทันมอเตอร์ไซค์ซะด้วยซ้ำไป

 

รถมินิบัสนั้นไล่ตามมาถึงได้อย่างรวดเร็ว และชนไปยังมอเตอร์ไซค์ คนที่กำลังขับอยู่ถูกส่งเข้าไปร้านขางทางตลอดถนน เสียงนั้นดังมาก และแก๊งมอเตอร์ไซค์นั้นได้กรีดร้อง และทำให้คนที่เหลือนั้นรู้สึกตกตะลึงและหวาดกลัว

 

รถมอเตอร์ไซค์สองคันนั้นถูกชนอย่างรุนแรง..... คนขับรถคนนั้นช่างโหดร้ายเป็นอย่างมาก!

 

หลังจากนั้น รถมินิบัสนั้นก็เปลี่ยนทิศทางอีกครั้ง และพุ่งเข้าหารถของจาง

 

“โอ้พระเจ้า เหี้...เอ้ย!” จางรู้สึกตกตะลึง รถมินิบัสโทรมๆคันนี้ ให้ความรู้สึกเช่นเดียวกับการถูกจ้องโดยสัตว์ร้าย รถมินิบัสนั้นพุ่งมายังทิศทางของเขา ซึ่งมันทำให้เขานั้นเต็มไปด้วยความหวาดกลัว!

จบบทที่ Chapter 26: รถมินิบัสที่บ้าคลั่ง

คัดลอกลิงก์แล้ว