บทที่ 435 ซุ่มโจมตี

บทที่ 435 ซุ่มโจมตี

อีกด้านหนึ่ง

หลัวเฉิงได้รวบรวมกองกำลังของตัวเองเสร็จแล้ว ซึ่งในวันนี้เขาก็เตรียมกองกำลังของกิลด์ตัวเอง 250,000 คน ประกอบกับกองกำลังของกิลด์ลูกอีก 300,000 คนทำให้โดยรวมเขามีกองกำลังพร้อมทำศึกถึง 550,000 คน

“หัวหน้าวันนี้คุณคิดจะทำศึกตัดสินกับพวกมันสินะครับ” ซาเวดชาร์จถามอย่างตื่นเต้น

“เมื่อเช้ากลุ่มทุนทั้ง 4 กลุ่มในเผ่าหมาป่าได้ตกลงกันเอาไว้แล้วว่าทุกฝ่ายจะไม่แว้งกัดกันเพื่อที่ต่างคนต่างจะได้นำกองกำลังไปยึดป้อมปราการอย่างเต็มที่” หลัวเฉิงกล่าวด้วยรอยยิ้ม

“ดูเหมือนว่าทุกคนต่างก็คิดเหมือนกันสินะครับ” โกสเบลดกล่าว

“พวกเขาจะคิดอะไรก็ช่างพวกเขาเถอะ ในเมื่อเราสามารถนำกองกำลังทั้งหมดออกมาต่อสู้ได้แล้ววันนี้ฉันก็จะทำให้สกายวูฟได้รู้เองว่าการจัดการกับพวกมันเป็นเรื่องที่ง่ายดายมากแค่ไหน” หลัวเฉิงกล่าว

ทุกคนต่างก็ส่งเสียงหัวเราะขึ้นมาพร้อม ๆ กัน

ติ๊ด ๆ ๆ ๆ

ทันใดนั้นเสียงเครื่องสื่อสารก็ดังขึ้นมาอย่างกะทันหัน ก่อนที่หลัวเฉิงจะสังเกตเห็นว่าลิ่วเจียเป็นคนติดต่อเข้ามา

“สวัสดีครับพี่ใหญ่”

“ฉันได้ยินว่าวันนี้นายจะเริ่มทำการโจมตีครั้งใหญ่ ฉันเลยโทรมาถามความมั่นใจว่านายคิดว่าตัวเองจะยึดป้อมปราการเอาไว้ได้หรือเปล่า?” ลิ่วเจียถามด้วยรอยยิ้ม

“พี่ใหญ่วางใจได้เลยครับ ภายใน 3 ชั่วโมงผมจะต้องยึดป้อมปราการไซแอนวูฟมาให้ได้ ทันทีที่ได้ป้อมปราการมาแล้วผมจะรีบรายงานให้พี่ใหญ่ทราบในทันที” หลัวเฉิงพูดอย่างมั่นใจ

“ดีมาก ฉันจะรอฟังข่าวดีจากนาย” ลิ่วเจียกล่าวอย่างพึงพอใจก่อนจะวางสายไป

หลังจากวางสายจากลิ่วเจียแล้ว หลัวเฉิงก็หันไปตะโกนสั่งการเสียงดังว่า

“ทุกคนเคลื่อนทัพได้ กองหน้าคอยรายงานสถานการณ์มาให้ฉันทราบเป็นระยะ ๆ”

เพื่อป้องกันการซุ่มโจมตีหลัวเฉิงจึงได้จัดกองกำลัง 100 คนเอาไว้เป็นกองหน้าเพื่อทำการลาดตระเวนหาศัตรู ซึ่งในตอนนี้กองหน้าของพวกเขาก็เดินทางไปจนถึงภูเขาเรดสโตนแล้ว

“รายงานหัวหน้าตอนนี้สกายวูฟนำกองกำลัง 100,000 คนออกจากป้อมปราการและกำลังมุ่งหน้าไปรวมตัวกันที่ภูเขาเรดสโตนครับ”

“นายแน่ใจนะว่าสกายวูฟนำกองกำลัง 100,000 คนออกมาจากป้อมปราการหมดเลย?” หลัวเฉิงถามอย่างตกใจ

“สายลับของเรารายงานมาว่าในป้อมปราการของพวกมันเหลือกองกำลังอยู่เพียงแค่ 1,000 คนเท่านั้น ผมพยายามตรวจสอบอยู่ห่าง ๆ และยืนยันว่าพวกมันทั้ง 100,000 คนกำลังเดินทัพออกจากป้อมปราการจริง ๆ ครับ”

“แปลกมาก! สกายวูฟมันกำลังคิดจะทำอะไรกันแน่หรือว่ามันคิดจะตัดสินแพ้ชนะกับฉันที่ภูเขาเรดสโตน?” หลัวเฉิงพึมพำอย่างสับสน

“หรือว่าสกายวูฟมันจะรู้ว่าตัวเองทนตั้งรับไม่ไหวแล้วมันเลยคิดจะใช้กลยุทธ์แลกเป็นแลกตายเหมือนกับฉงป้ามาโจมตีพวกเรา?” ซาเวดชาร์จถาม

กลยุทธ์ของฉงป้ากลายเป็นสิ่งที่โด่งดังไปทั่วทั้งเซิฟเวอร์ แม้แต่กิลด์ขนาดใหญ่ในเซิฟเวอร์ต่างประเทศต่างก็ได้ยินเรื่องนี้ผ่านหูผ่านตามาบ้างจนมันได้มีผู้เล่นตั้งชื่อกลยุทธ์นี้ว่าเส้นทางแห่งความตาย

“ไม่น่าจะใช่มั้ง ฉันยังคิดไม่ออกเลยว่าภูเขาเรดสโตนเป็นภูมิประเทศที่พวกมันจะเอามาทำอะไรได้” หลัวเฉิงกล่าว

“มีโอกาสที่พวกมันจะซุ่มโจมตีพวกเราไหมครับ?” โกสเบลดถาม

หลัวเฉิงส่ายศีรษะพร้อมกับพูดว่า

“พวกมันมีนักเวทต้องห้ามอยู่แค่ 10 คนแล้วเมื่อกี้สายลับของเราก็รายงานมาว่านักเวทต้องห้ามทั้ง 10 คนนั้นเดินทางอยู่ในกองทัพของมัน อีกอย่างภูเขาเรดสโตนก็มีด้านที่เป็นภูเขาสูงอยู่เพียงแค่ด้านเดียว โดยรวมภูมิประเทศไม่มีจุดให้ทำการซุ่มโจมตีได้เลย”

ทั้ง 3 คนต่างก็พยายามระดมความคิดแต่พวกเขาก็คิดไม่ออกว่าสกายวูฟกำลังวางแผนจะทำอะไรกันแน่ ท้ายที่สุดพวกเขาก็เลิกให้ความสนใจ เพราะไม่มีใครเชื่อว่ากองกำลังของพวกเขาที่มีถึง 550,000 คนจะพ่ายแพ้กับศึกในครั้งนี้

ปัจจุบันป้อมปราการทั้ง 4 แห่งของเมืองซิลเวอร์มูนกำลังถูกโจมตีโดยกลุ่มทุนทั้ง 4 กลุ่ม ทำให้กิลด์ขนาดใหญ่ทุกกิลด์ภายในเมืองต่างก็เข้าร่วมการต่อสู้กันหมด ส่วนกิลด์ขนาดเล็กต่างก็พยายามหลบหนีออกไปไกล ๆ เพื่อป้องกันไม่ให้ตัวเองถูกลูกหลง

ด้วยเหตุนี้เองหลัวเฉิงจึงมั่นใจว่าสกายวูฟไม่มีทางจะมีกำลังเสริมมาซุ่มโจมตีพวกเขาอย่างแน่นอน

“ทุกคนเร่งความเร็ว ฉันอยากจะรู้จริง ๆ ว่าวันนี้สกายวูฟมันจะมาไม้ไหน” หลัวเฉิงตะโกนสั่ง

“หัวหน้า ผมขอนำกองกำลัง 10,000 คนเป็นกองหน้าบุกไปฆ่าพวกมันเองนะครับ” ซาเวดชาร์จกล่าวด้วยสีหน้าอันดุร้าย

“ได้ ฉันให้นายเป็นกองหน้าแต่กองกำลังที่นายพาไปไม่ใช่ 10,000 คนแต่เป็น 100,000 คน ฉันต้องการให้นายกำจัดสกายวูฟให้ได้ตั้งแต่การโจมตีในครั้งแรก” หลัวเฉิงกล่าว

“ได้ครับ” ซาเวดชาร์จตอบกลับพร้อมกับจินตนาการถึงภาพที่สกายวูฟถูกเขาสังหาร

—

เชิงเขาเรดสโตน

สกายวูฟวางกองกำลัง 100,000 คนเอาไว้ตรงบริเวณทางออกของภูเขาเรดสโตน โดยพื้นที่บริเวณนี้เป็นลานอันกว้างใหญ่ที่มีหน้าผาสูงขึ้นไปนับ 50 เมตรจากทั้งสองฟากฝั่งของเส้นทางเดิน

หากศัตรูหลุดออกจากพื้นที่ตรงบริเวณนี้ไปได้ พวกเขาก็จะได้พบกับทุ่งราบอันกว้างใหญ่และสามารถมุ่งหน้าตรงไปยังป้อมปราการไซแอนวูฟได้ในทันที

“หัวหน้า กองทัพของหลัวเฉิงกำลังใช้คัมภีร์เร่งความเร็วเพื่อเดินทัพมาที่นี่ คาดการณ์ว่าอีกไม่ถึงครึ่งชั่วโมงกองกำลังทั้ง 550,000 คนของพวกมันก็จะเดินทางมาถึงแล้วครับ” ฟูลมูนสกายเดินไปพูดกับสกายวูฟที่กำลังยืนอยู่หน้าผาตั้งชันขึ้นไปด้านบนกว่า 50 เมตร

“พวกมันยกกองกำลังมาหมดเลยสินะ” สกายวูฟกล่าวพร้อมกับสูดลมหายใจเข้าไปเฮือกใหญ่

“ใช่ครับ ตอนนี้สถานการณ์ภายในเมืองกำลังวุ่นวายกันไปหมด โชคดีที่ป้อมปราการของพวกเราอยู่ห่างไกลเลยมีแค่กิลด์ไบรท์สตาร์ที่สนใจ ส่วนป้อมปราการที่เหลืออีก 3 แห่งต่างก็ล้วนแล้วแต่อยู่ในสงครามระดับหลายล้านคน” ฟูลมูนสกายกล่าว

สกายวูฟนิ่งเงียบโดยไม่พูดอะไร แต่เขาก็ได้แอบรายงานสถานการณ์ไปให้ลู่หยางทราบ

“หัวหน้าปากเขาบริเวณนี้มันกว้างเกินไปหรือเปล่าครับ? หากพวกเราเคลื่อนทัพเข้าไปทางด้านใน มันน่าจะเป็นจุดที่เหมาะสมสำหรับการซุ่มโจมตีมากกว่า”

บริเวณปากเขาของภูเขาเรดสโตนมีรูปร่างคล้ายกับแตร ซึ่งมันก็หมายความว่ายิ่งศัตรูเดินออกมาจากภูเขามากเท่าไหร่ พื้นที่ของปากเขามันก็จะยิ่งกว้างออกไปมากเท่านั้น

ขณะเดียวกันลู่หยางก็ได้นำกองกำลังทั้ง 3,640 คนซุ่มอยู่บนยอดหน้าผาและคอยสังเกตสถานการณ์ทางด้านล่าง

“หัวหน้าตำแหน่งนี้มันไม่เหมาะกับการซุ่มโจมตีหรอกครับ พื้นที่ด้านล่างมันกว้างเกินไป” ฉิงชางกล่าว

“พวกเราถอยเข้าไปทางด้านในหน่อยดีไหมครับ? ตรงนั้นตำแหน่งที่แคบที่สุดกว้างแค่ 500 เมตร มันน่าจะเหมาะกับการซุ่มโจมตีมากกว่า” ไป๋เหลิงกล่าว

ลู่หยางส่ายศีรษะด้วยรอยยิ้ม ก่อนที่เขาจะพูดขึ้นมาว่า

“หลัวเฉิงไม่ใช่คนโง่หรอกนะ ถ้าหากเราไปดักซุ่มบริเวณนั้นพวกมันจะต้องคาดเดาได้แน่ว่ามันกำลังมีคนซุ่มโจมตีพวกมันอยู่ แล้วแผนการทั้งหมดที่พวกเราวางเอาไว้ก็จะคลาดเคลื่อนไปจากเดิมทั้งหมด”

“แต่การซุ่มโจมตีที่นี่มันก็ไม่ใช่เรื่องง่ายสำหรับเราเหมือนกัน แม้แต่เวทมนตร์ต้องห้ามที่กว้างที่สุดของเราก็โจมตีได้แค่ระยะ 300 เมตรเท่านั้นเอง แค่ศัตรูหนีไปอีกฟากของภูเขาแค่นั้นพวกมันก็หลบการโจมตีของพวกเราได้แล้ว” เจียงเจ๋อกล่าวพร้อมกับชี้นิ้วไปยังปากภูเขาอีกฝั่งที่อยู่ไกลออกไป

“พวกนายรู้ใช่ไหมว่าในเกมนี้มันมีสิ่งที่เรียกว่าเวทมนตร์ต้องห้ามที่แท้จริงอยู่” ลู่หยางกล่าว

ทันทีที่พูดจบทุกคนต่างก็หันไปมองชายหนุ่มด้วยแววตาที่เต็มไปด้วยความตื่นเต้น

“หัวหน้า คุณเรียนรู้เวทมนตร์ต้องห้ามที่แท้จริงมาแล้วเหรอครับ!”

แม้แต่ผู้เล่นใหม่ก็รู้ว่าเวทมนตร์ต้องห้ามที่แท้จริงมีความหมายกับเกมนี้ยังไง เพราะมันถือได้ว่าเป็นเวทมนตร์ในระดับสูงสุด และเวทมนตร์ในระดับนี้เพียงแค่บทเดียวก็สามารถที่จะเปลี่ยนแปลงทิศทางของสงครามได้เลย

ยกตัวอย่างเช่น เวทมนตร์ต้องห้ามของเซาธ์วินด์ที่สามารถโจมตีได้ในระยะ 500 เมตรและพลังทำลายของมันก็สามารถที่จะสังหารนักรบระดับทองเลเวล 30 ได้ในทันที ยิ่งถ้าหากผู้เล่นเหล่านั้นยืนชิดติด ๆ กัน เวทมนตร์ของเธอเพียงบทเดียวก็สามารถที่จะสังหารผู้เล่นได้นับหมื่นคน

“เวทมนตร์ต้องห้ามของนายโจมตีได้ไกลเท่าไหร่?” เจียงเจ๋อถาม

“แค่ในรัศมี 2 กิโลเมตรเท่านั้นเอง” ลู่หยางกล่าวด้วยรอยยิ้ม