Chapter 14: …..

“แน่นอน!”เหวินเซี่ยวเทียนรีบพยักหน้า

บ้านของเหวินเซี่ยวเทียนนั้นอยู่ห่างจากเมืองหนานจิงมากกว่า100กิโลเมตร เธอนั้นเติบโตมากับเมืองเล็กๆ ที่เมืองนั้นไม่เป็นที่รู้จักกับคนอื่น และเธอนั้นออกมาเรียนมหาวิทยาลัยที่เมืองเจียงเบย เหวินเซี่ยวเทียนนั้นโตมากับครอบครัวธรรมดา พ่อของเธอนั้นเป็นคนขับรถขนส่งทางไกล บ่อยๆครั้งที่ขับรถจากเมืองเล็กๆไปสู่เมืองเจียงเบย เหวินเซี่ยวเทียนนั้นติดตามพ่อของเสมอและบางครั้งก็อาศัยอยู่ในเมืองเจียงเบยชั่วครู่หนึ่ง

“ในเวลานั้น ฉันไม่เข้าใจว่าทำไม ฉันรู้ว่าทิวทัศน์นั้นมันน่าสนใจและฉันก็สนุกไปกับมัน” เหวินเซี่ยวเทียนพูดพร้อมกับความรู้สึก

เธอนั้นค่อนข้างอายหลังจากการพึมพำและเธอก็รีบพูด “ฉันรู้สึกขอโทษจริงๆ ฉันเที่ยวไปเรื่อยๆเป็นเวลานานแต่ฉันไม่ได้เข้าถึงหัวใจของความสำคัญในการดูเส้นทาง....”

“มันโอเคหน่า” เจียงลู่ฉีพูด เขานั้นค่อนข้างใจเย็นและเก็บรายละเอียดเกี่ยวกับเรื่องนี้ พิจารณาว่าเธอยังเป็นหญิงสาวที่หนีมาจากความตายที่ใกล้เข้ามาถึงและยังคงกังวลเกี่ยวกับครอบครัวของเธอ

ตาของเหวินเซี่ยวเทียนนั้นแดงตลอดเวลา เจียงลู่ฉีไม่ได้ตั้งใจที่จะเหลือบตาไปมองที่ตาของเธอที่พยายามที่จะอดกลั้นไม่ให้ร้องไห้

“เธอสามารถพูดต่อได้ ยังไงก็ตาม พวกเรายังมีทางอีกยาวไกลข้างหน้านั้น”เจียงพูด

เหวินเซี่ยวเทียนไม่สามารถช่วยได้ แต่ยิ้ม “ฉันรู้ ฉันเพียงรื้อฟื้นรายละเอียดของถนนอยู่!”

“ฉันกังวลว่าฉันจะไม่สามารถจำมันได้อย่างชัดเจน.... แต่ฉันเพียงแค่จำมันได้ มันมีสองถนนที่วิ่งผ่านไปยังตัวเมือง พร้อมกับการจราจรที่ติดขัด”

เจียงลู่ฉีส่ายหัวของเขาและพูด “พวกเราต้องยอมแพ้ในเส้นทางที่มีผู้คนเยอะหรือมีรถเยอะ บนทางด่วน ทหารนั้นเคลียร์ถนนให้ อย่างไรก็ตาม ถ้าพวกเราถูกปิดกั้นเส้นทาง พวกเราจะกลายเป็นอาหารสำหรับซอมบี้อย่างแน่นอน เส้นทางอื่นเป็นอย่างไรละ?”

“ถนนอีกเส้นก็เป็นแบบนั้นเหมือนกัน.... มีทางอ้อมที่ผ่านหลายๆเมืองเล็กๆ เพราะว่ามันต้องผ่านโรงงานบางแห่งไปตามถนน... ถนนเส้นนี้นั้นมีผู้คนจำนวนมากอาศัยอยู่รอบข้าง”เหวินเซี่ยวเทียนพูด มีคนจำนวนมาก แปลว่ามีซอมบี้มากเช่นกัน ดังนั้นถนนนี้นั้นถูกปฏิเสธโดยเจียงลู่ฉี

“มันมีถนนอีกเส้นหนึ่งที่มุ่งหน้าไปสู่ภูเขา ถนนเส้นนี้นั้นซับซ้อนเป็นอย่างมาก และมันเป็นเส้นทางที่ไกลมากๆที่เราตามเส้นทางไป แต่โอกาสที่จะเจอซอมบี้นั้นจะมีน้อย”เหวิน เซี่ยวเทียนพูด

“ถนนเส้นนี้....” ถนนที่มีเส้นทางที่ซับซ้อนนั้นไม่มีปัญหาอะไรกับเจียงลู่ฉี เมล็ดพันธ์แห่งดวงดาวนั้นได้ทำให้เขาขับรถได้อย่างง่ายขึ้นนิดหน่อยและมันจะทำให้ขับรถได้อย่างปลอดภัย ซึ่งมันจะเป็นเรื่องที่ดีขึ้นมาก อย่างไรก็ตาม เหตุผลที่เหวินเซี่ยวเทียนไม่ได้แนะนำเกี่ยวกับถนนเส้นนี้เป็นอย่างแรกนั้นเนื่องจาก มันไม่มีอะไรเลยระหว่างทาง ไม่มีแม้แต่อาหาร ไม่มีน้ำ ไม่มีปั๊มน้ำมัน…..

เหวินเซี่ยวเทียนนั้นไม่รู้ว่าอาหารในคลังนั้นจะพอเพียง อย่างไรก็ตามมันก็ไม่สามารถที่จะพูดเกินจริงได้ว่า อาหารในคลังนั้นเพียงพอที่เปิดร้านซูเปอร์มาเก็ตขนาดเล็กๆได้ ดังนั้น น้ำจึงมีสำรองไว้ให้พวกเขาไว้ได้อย่างยาวนาน อย่างน้อยพวกเขาก็ไม่ต้องหิว ถ้าทำตามที่กินอาหารให้น้อยแต่เพียงพอในการอยู่รอด แน่นอน เจียงลู่ฉีนั้นไม่มีความคิดริเริ่มที่จะพูดเกี่ยวกับเรื่องจำพวกนี้ ไม่ใช่ว่าเขานั้นไม่เชื่อในตัวของเหวินเซี่ยวเทียน แต่เขารู้สึกเหนื่อยที่จะอธิบาย โดยตามจริงแล้ว เจียงลู่ฉีนั้นกลัวการเดินมาป่ามาตลอด แต่มันเป็นปัญหาที่จริงจัง ถ้าเส้นทางนี้ไม่มีปั๊มน้ำมันเลยตลอดระยะทาง

“บอกเส้นทางฉันมาอย่างละเอียด นอกจากนี้ เธอรู้ไหมว่าเส้นทางนี้มีความยาวกี่กิโลเมตร?” เจียงลู่ฉีถาม

เหวินเซี่ยวเทียนนั้นสามารถประมาณได้คร่าวๆ เจียงลู่ฉีนั้นก็เพิ่มเข้าไปประมาณห้าสิบกิโลเมตร มากกว่าหรือน้อยกว่าจำนวนที่เธอให้มา และหลังจากนั้น เมล็ดพันธ์แห่งดวงดาวนั้นก็เริ่มคำนวณ เจียงลู่ฉีนั้นเติมน้ำมันจนเต็มถัง เมื่อเขาเช่ามันมา เขายังซื้อถังน้ำมันสำรองจำนวนหนึ่ง อย่างไรก็ตาม เมื่อการติดตั้งของรถมินิบัสนั้นสำเร็จลง ถังน้ำมันนั้นกลายเป็นระดับพื้นฐานของ MCV ซึ่งความจุมันแตกต่างกันอย่างมาก เจียงลู่ฉีไม่ได้คาดการณ์เกี่ยวกับเรื่องนี้ไว้ ดังนั้นเขาจึงรู้สึกว่าน้ำมันจะไม่เพียงพอ

[การคำนวณระยะทางการไปนั้นขึ้นอยู่กับค่า..... ปัจจุบันมีความจุของถังน้ำมันอยู่ที่1000ลิตร และปริมาณคงเหลือปัจจุบันนั้นอยู่ที่ 210ลิตร.... มันสามารถวิ่งไปได้หนึ่งพันห้าร้อยกิโลเมตร]

ปกติความจุของถังนั้นมันอยู่ที่50ลิตรนอกจากนี้การที่จะเติมน้ำมันนั้น เจียงลู่ฉีนั้นได้ซื้อน้ำมันมา180ลิตร มันควรเพียงพอโดยปกติ แต่เมื่อเทียบกับความจุ1000ลิตรของ MCV มันก็ไม่เพียงพอไปซะทั้งหมด

[หนึ่งพันกิโลเมตรนั้นเพียงพอที่จะขับรถไปถึงเมืองหนานจิงและค้นหาเจียงจู้อิง]แต่เมื่อการคำนวณกับข้อมูลโดยเมล็ดพันธ์แห่งดวงดาวนั้นคิดตาม การใช้น้ำมันแบบปกติ ของรถ MCV ซึ่งน้ำมัน20ลิตรนั้นวิ่งไปได้100กิโลเมตร ถ้ามันวิ่งแบบปกติซึ่งไม่ได้ใช้ฟังก์ชั่น “การเร่งความเร็ว” และ “การปะทะ” นอกจากนี้ฟังก์ชั่นทั้งหมดนั้นยังใช้น้ำมันเพิ่มขึ้น ดังนั้นมันจึงมีถังน้ำมันที่ใหญ่มาก สำหรับเรื่อง ‘การใช้น้ำมันแบบปกติ’ มันไม่มีความแตกต่างจากรถมินิบัสธรรมดาเลย

“เจียง นายตัดสินใจได้ยัง?” เจียงลู่ฉียังคงเงียบอยู่ ดังนั้นเหวินเซี่ยวเทียนจึงถามยังกระวนกระวายใจ

เธอนั้นค่อนข้างกังวลเกี่ยวกับเส้นทางทั้งหมดที่เธอบอกนั้นจะถูกปฏิเสธทั้งหมดโดยเจียงลู่ฉี ถ้าเป็นแบบนั้น แปลว่าเธอไม่สามารถช่วยเจียงลู่ฉีได้เลย เหวินเซี่ยวเทียนนั้นเชื่อว่า ผู้คนนั้นต้องช่วยกันทั้งสองฝ่าย ถึงแม้ว่าคำว่า  ‘ทั้งสองฝ่าย’ นั้นจะเป็นคำที่สำคัญ แต่เธอมีเพียงเรื่องนี้ที่สามารถมีส่วนรวมได้

“อ๊า พวกเราเลือกจะไปยังเส้นทางภูเขา!” เจียงลู่ฉีตอบกลับมา

เขาได้พิจารณาปัจจัยต่างๆ ดังนั้นเส้นทางภูเขานั้นเป็นตัวเลือกที่ดีที่สุดของเขา ถึงแม้ว่าระยะทางมันจะไม่น้อยไปกว่า ‘หนึ่งพันกิโลเมตร’ ซึ่งเป็นระยะทางของ MCV พวกเขาก็ยังไม่มีปัญหาที่จะขับไปถึงบ้านเกิดของเหวินเซี่ยวเทียน

“ลองมองดูว่ามีปั้มน้ำมันอยู่ข้างทางกันไหม” เจียงลู่ฉีพูด

“โอเค!” เหวินเซี่ยวเทียนประหลาดใจ.... เธอคิดว่าเจียงลู่ฉีนั้นจะเลือกเส้นทางที่ผ่านโรงงาน ถึงแม้ว่าจะมีพวกซอมบี้จำนวนก็ตามที ตั้งแต่ที่เจียงได้ตัดสินใจแล้ว เธอก็ไม่มีปัญหากับมัน

ตราบเท่าที่มันยังมีน้ำมัน มันก็ไม่มีปัญหาแม้ว่าอาหารจะไม่พอที่จะกิน

“ฉันอ่านเอกสารที่กล่าวว่า ตราบเท่าที่ยังมีน้ำ ก็จะสามารถรักษาร่างกาย ตราบเท่าที่ยังไม่ได้กิน มันกล่าวว่า เด็กผู้หญิงนั้นลดน้ำหนักโดยการไม่กินอาหารเป็นเดือน ดังนั้นถ้าพวกเราไม่ได้กินอาหาร ตราบเท่าที่พวกเรายังมีน้ำ พวกเราก็ยังสามารถชีวิตได้เป็นเวลาหลายวัน” เหวินเซี่ยวเทียนพูด

เจียงลู่ฉีมองไปที่เธอ เขาไม่เข้าใจว่าทำไมเธอถึงพูดเรื่องแบบนี้

เหวินเซี่ยวเทียนก็ยิ้มและพูด “ฉันรู้สึกได้ว่า ฉันจะจำเป็นต้องลดน้ำหนักแล้วละ...”

“เอ่อ...” เจียงลู่ฉีไม่รู้ว่าจะพูดอะไรดี

เหวินเซี่ยวนั้นเชื่อว่าพวกเขาจะต้องอดอาหารจนตายจริงๆหรอ?

Chapter 14 : ถนนที่มุ่งหน้าสู่ภูเขา!