เราไม่เผยแพร่ผลงานที่มีลิขสิทธิ์ในประเทศไทย หากท่านพบเนื้อหาที่ละเมิดลิขสิทธิ์ แจ้งได้ที่เพจ Facebook NovelStore เราจะลบให้โดยเร็ว
ปัญหาการใช้งานเว็บไซต์ ติดต่อได้ที่เพจดังกล่าว
We do not publish or distribute copyrighted works in Thailand. To report infringing content, contact us via our Facebook page and we will remove it promptly. For other issues, use the same channel.

บทที่ 367 ฟาดมาฟาดกลับ

บทที่ 367 ฟาดมาฟาดกลับ

บทที่ 367 ฟาดมาฟาดกลับ


บทที่ 367 ฟาดมาฟาดกลับ

ในพื้นที่พิเศษ

ไป๋ฉือเห็นว่าในพื้นที่พิเศษมีถูเฟิงเพียงคนเดียว เขาจึงถามขึ้นมาด้วยความสงสัย

“มีเรื่องอะไรงั้นเหรอ?”

“ฉันปล่อยเช่าร้านค้าทางตอนเหนือออกไปได้หมดแล้ว” ถูเฟิงกล่าว

“เร็วขนาดนั้นเลยเหรอ! แล้วนายเก็บค่าเช่ามาได้เท่าไหร่?” ไป๋หูถามอย่างประหลาดใจ

“ลองเดาดูสิ” ถูเฟิงกล่าว

“น่าจะสัก 50,000 เหรียญทองได้ล่ะมั้ง” ไป๋หูพยายามคาดเดา

ถูเฟิงส่ายหัวด้วยรอยยิ้ม

ไป๋หูกำลังจะเดาอีกครั้งแต่ทันใดนั้นเซี่ยหยู่เว่ย, เจียงเจ๋อและฉิงชางก็เข้ามาในพื้นที่พิเศษพร้อม ๆ กัน และในอีกไม่กี่วินาทีต่อมาบิทเทอร์เลิฟกับซุนหยูก็เข้ามาในพื้นที่พิเศษด้วย

ลู่หยางกำลังจัดการกับฝูงมอนสเตอร์ด้วยเช่นกัน ซึ่งเขาก็รอจนกระทั่งเขาจัดการมอนสเตอร์ฝูงนี้จนเสร็จ เขาจึงได้วาร์ปเข้ามาในพื้นที่พิเศษ

“ฉันว่าสัก 200,000 เหรียญทอง” ไป๋เหลิงกล่าว

“200,000 เหรียญทองอะไรเหรอ?” ลู่หยางถามด้วยรอยยิ้ม

“ฉันปล่อยเช่าร้านทางตอนเหนือของเมืองออกไปหมดแล้ว สัญญาเช่าทุกที่มีเวลาไม่น้อยกว่า 6 เดือนและโดยรวมพวกเราได้รับเงินกลับมา 312,000 เหรียญทอง” ถูเฟิงกล่าวด้วยรอยยิ้ม

“เยอะขนาดนั้นเลย!” ทุกคนต่างก็อุทานด้วยความตกใจ เพราะเงิน 312,000 เหรียญทองมันก็มีมูลค่ามากกว่า 90 ล้านเครดิต

“โอ้พระเจ้า! ค่าเช่าร้านทางตอนเหนือมันพุ่งขึ้นไปสูงขนาดนั้นแล้วเหรอ” ไป๋หูกล่าวพร้อมกับเกาหัว เพราะใครจะไปคิดว่าการปรับเปลี่ยนแผนการภายในเกมเพียงแค่นิดเดียว มันจะสามารถสร้างเงินได้อย่างมหาศาลขนาดนี้

“ถ้าอย่างนั้นก็จ่ายเงินปันผลตามสัดส่วนหุ้นของแต่ละคนได้เลย ส่วนกำไรที่เหลือยกไปเป็นเงินทุนหมุนเวียนของกิลด์” ลู่หยางกล่าวอย่างพอใจ

แม้แต่ละคนจะถือหุ้นเป็นเพียงแค่ 1% แต่การปันผลในครั้งนี้ก็ทำให้ทุกคนได้รับเงินกลับไปมากกว่า 900,000 เครดิต ที่สำคัญนี่ยังเป็นเงินก้อนใหญ่หลังจากที่พวกเขาเล่นเกมมาได้เพียงแค่ 3 เดือน ซึ่งมันเป็นเงินที่ไม่ว่าใครต่างก็ไม่เคยจินตนาการเอาไว้เลยแม้แต่นิดเดียว

“หัวหน้า คุณนี่เก่งจริง ๆ” บิทเทอร์เลิฟกล่าว

ลู่หยางเผยรอยยิ้มขึ้นมาอย่างภูมิใจ เพราะเขาตั้งใจจะสร้างกิลด์เพื่อช่วยเหลือลูกน้องทุกคนให้ได้และในตอนนี้แผนการขั้นแรกก็สำเร็จลงไปด้วยดีแล้ว

อย่างไรก็ตามเหล่าบรรดาพี่น้องที่เคยต่อสู้เคียงบ่าเคียงไหล่กับเขาในชาติก่อนก็มีจำนวนเยอะกว่านี้ คนที่เขาพบเจอมีแค่เพียง 1 ใน 5 ส่วนที่เหลือเขาก็ยังไม่รู้ว่าคนเหล่านั้นไปใช้ชีวิตอยู่ที่ตรงไหน

ขณะเดียวกันก่อนหน้านี้กิลด์ก็ยังไม่ได้สร้างเงินให้กับเขามากนัก แต่ในตอนนี้กิลด์เริ่มมีความมั่นคงมากขึ้นกว่าเดิมแล้ว เขาจึงตั้งใจที่จะติดตามทุกคนกลับมาให้อยู่เคียงบ่าเคียงไหล่กันเหมือนเดิม

“ทุกคนรอฉันก่อน ชาติที่แล้วฉันติดค้างพวกนายเอาไว้เท่าไหร่ชาตินี้ฉันจะชดใช้คืนให้เป็น 2 เท่า” ลู่หยางคิดในใจ

“ในที่สุดกิลด์ก็มีเงินสักที ฉันจะได้ไม่ต้องใช้เงินอย่างประหยัดอีกแล้ว” ถูเฟิงถอนหายใจอย่างโล่งอก

“ฮ่า ๆ ๆ ถึงจะหักเงินปันผลของพวกเราออกไป แต่กิลด์ก็ยังเหลือเงินอยู่อีกมากกว่า 50 ล้านเครดิต ตอนนี้คุณคงจะใช้เงินได้อย่างสบายใจแล้วสินะ” จางจื่อโป๋กล่าว

“ต่อไปเราก็ต้องประจบเขาเอาไว้ให้ดี ๆ ในอนาคตถูเฟิงก็คงจะถือเงินมากขึ้นเรื่อย ๆ” บิทเทอร์เลิฟกล่าวติดตลก

ทุกคนต่างก็พยักหน้ารับอย่างเห็นด้วยจนทำให้ถูเฟิงรีบโบกมืออย่างอุตลุดแล้วบอกว่าตัวเองจะพยายามบริหารเงินของกิลด์ให้ดีที่สุด

บรรยากาศภายในห้องประชุมเต็มไปด้วยความสุข ซึ่งมันก็ไม่มีใครเคยคิดเลยว่ากิลด์ของพวกเขาจะพัฒนามาได้ไกลขนาดนี้

“ฉันว่าตอนนี้ฉันน่าจะซื้อรถด้วยเงินของตัวเองได้แล้วนะ” ไป๋ฉือกล่าว

“ปกติพ่อมักจะด่าพวกเราเสมอ คราวนี้เงินปันผลของเราคงจะทำให้พ่อตกใจแน่ ๆ” ไป๋หูกล่าว

“พ่อฉันก็ไม่เห็นด้วยเหมือนกันเรื่องที่ฉันเล่นเกม กลับไปฉันจะเอาบัญชีไปให้เขาดูเขาจะได้รู้สักทีว่าลูกสาวคนนี้ก็หาเงินเองได้เหมือนกัน” โคลด์วิลโลว์กล่าว

เซี่ยหยู่เว่ยกับหลานอวี่ต่างก็พยักหน้ารับด้วยเช่นกัน

“ใจเย็น ๆ อย่าเพิ่งรีบร้อน หลังจากผู้เล่นส่วนใหญ่มีเลเวล 30 ในเวลานั้นพวกเขาก็จะเลือกพักในป้อมปราการแทนการเลือกพักภายในเมือง ขณะเดียวกันฉันก็จะพยายามหาป้อมปราการมาให้กับพวกนายคนละ 1 ป้อมและเงินค่าตอบแทนที่ทุกคนจะได้รับมันก็จะมากกว่านี้อีกหลายเท่าตัว” ลู่หยางกล่าว

ทุกคนต่างก็พยักหน้ารับด้วยความคาดหวัง

ในระหว่างที่ทุกคนกำลังพูดคุยกันอยู่นั่นเอง จู่ ๆ ฮั่นชาก็ส่งข้อความมาหาลู่หยาง

“พี่เกิดเรื่องใหญ่แล้วครับ! พี่รีบไปดูกระทู้ทางการเร็วเข้า ตอนนี้โซลออฟอีเทอนิตี้มันประกาศจ่ายเงินค่าหัวสมาชิกของบลัดบราเธอร์แล้ว”

“ทุกคนคุยกันไปก่อนนะ ฉันขอตรวจสอบอะไรหน่อย” ลู่หยางกล่าวพร้อมกับขมวดคิ้ว

หลังจากที่เขาล็อกอินเข้าสู่เว็บไซต์กระทู้ทางการ เขาก็ได้พบกับกระทู้ร้อนแรงที่ถูกปักหมุดเอาไว้อยู่ด้านบนสุด

“หากใครฆ่าสมาชิกของบลัดบราเธอร์และส่งวีดีโอมาเป็นหลักฐาน คน ๆ นั้นก็เอาค่าหัวไปเลย 10 เหรียญเงิน” หลังลู่หยางอ่านชื่อกระทู้จนจบ เขาก็ทำการคลิกเข้าไปตรวจสอบเนื้อหาทางด้านใน

เนื้อหาของกระทู้เป็นการประกาศบอกผู้เล่นทั้งหมดภายในเมืองเซนต์กอลล์จากโซลออฟอีเทอนิตี้ว่าถ้าหากใครสามารถสังหารสมาชิกของบลัดบราเธอร์และถ่ายวีดีโอเอาไว้เป็นหลักฐาน คน ๆ นั้นก็สามารถเดินทางไปรับเงินที่สำนักงานใหญ่ของบลัดเติสตี้ได้เลย

จำนวนผู้ถูกฆ่าในปัจจุบัน: 1,364

ลู่หยางปิดหน้าต่างเว็บไซต์ ก่อนที่จะกลับเข้าไปในพื้นที่พิเศษอีกครั้ง

“วันนี้มีสมาชิกภายในทีมใครถูกฆ่าตายบ้างไหม?” ลู่หยางถาม

“มีค่ะ ลูกน้องในทีมของฉันถูกฆ่าตายไปมากกว่า 200 คน” เซี่ยหยู่เว่ยตอบ

“ทีมของผมก็ถูกฆ่าไปมากกว่า 300 คนเหมือนกัน ผมกำลังส่งคนไปตรวจสอบเรื่องนี้อยู่พอดี”

“ทีมของผมก็ตายไปมากกว่า 200 คน”

“ของผมก็เหมือนกัน”

เมื่อทุกคนเจอสถานการณ์ที่คล้าย ๆ กัน พวกเขาต่างก็เริ่มแสดงสีหน้าขึ้นมาอย่างสงสัย

“เรื่องนี้มันแปลก ๆ แล้วนะ ทำไมจู่ ๆ สมาชิกในกิลด์ของเราถึงถูกฆ่าตายไปมากกว่า 1,000 คนแบบนี้มันจะต้องมีใครวางแผนร้ายกับพวกเราอยู่แน่ ๆ” บิทเทอร์เลิฟกล่าว

“ฉันเพิ่งส่งดาร์คไนท์ไปสืบสวนเรื่องนี้อยู่” เซี่ยหยู่เว่ยกล่าว

“ไม่ต้องสืบแล้ว ดูนี่สิ” ลู่หยางกล่าวพร้อมกับส่งภาพประกาศของโซลออฟอีเทอนิตี้ให้ทุกคนได้ดู

“มันกำลังขู่พวกเราอยู่งั้นเหรอ?” ฉิงชางกล่าวพร้อมกับขมวดคิ้ว

“พวกเราจะเอายังไงกันดี?” เจียงเจ๋อถาม

การพยายามบุกโจมตีกิลด์ดีวายโซลของโซลออฟอีเทอนิตี้แทบจะเป็นเรื่องที่เป็นไปไม่ได้เลย เพราะกองกำลังหลักของทั้งสองฝ่ายอยู่ห่างกันหลายชั่วโมง ยิ่งไปกว่านั้นระหว่างทางยังไม่มีจุดพักให้ฟื้นคืนชีพ ดังนั้นถ้าหากพวกเขายกทัพบุกไปยังเมืองซีเอ็มเพอเรอร์จริง ๆ ทุกคนที่ตายก็จะถูกส่งกลับมายังเมืองเซนต์กอลล์

ขณะเดียวกันค่าบริการการวาร์ประหว่างทั้งสองเมืองก็มีมูลค่าสูงถึง 5 เหรียญทอง แน่นอนว่าด้วยค่าบริการที่สูงขนาดนี้ มันย่อมไม่มีทางที่พวกเขาจะส่งคนวาร์ปข้ามเมืองไปทั้งกองทัพได้

ฉิงชาง, ไป๋ฉือและเหล่าบรรดาแกนหลักคนอื่น ๆ ต่างก็เพิ่งเคยเจอสถานการณ์แบบนี้เป็นครั้งแรก ทุกคนจึงขมวดคิ้วจนขึ้นมาโดยไม่รู้ว่าจะจัดการกับสถานการณ์นี้ยังไงดีเหมือนกัน

“เราจะปล่อยเรื่องนี้ไปไม่ได้เป็นอันขาด ในเมืองเซนต์กอลล์มีผู้เล่นอิสระและสมาชิกกิลด์เล็ก ๆ อยู่เยอะมาก เมื่อมีโอกาสทำเงินดี ๆ แบบนี้พวกเขาย่อมไม่พลาดโอกาสจัดการกับพวกเราแน่” ถูเฟิงกล่าว

“จะให้พวกเราตามไปจัดการกับทุกคนก็คงจะไม่ได้ด้วย” บิทเทอร์เลิฟกล่าว

“ใจเย็น ๆ ที่โซลออฟอีเทอนิตี้กล้าทำแบบนี้นั่นก็เพราะเขาได้รับเงินลงทุนมาจากลิ่วเจียและคิดว่าพวกเราไม่มีเงิน ในเมื่อมันกล้าเอาเงินมาฟาดหน้าพวกเรา ฉันก็จะเอาเงินฟาดหน้ามันกลับไปเหมือนกัน” ลู่หยางกล่าว

“พวกเราสามพี่น้องไม่เอาเงินปันผลแล้วครับ” ไป๋ฉือกล่าว

“พวกเราก็ไม่เอาเหมือนกัน” โคลด์วิลโลว์กล่าว

“ฉันก็ไม่เอา” เจียงเจ๋อกล่าว

ทุก ๆ คนต่างก็ไม่ขอรับเงินปันผลด้วยเหมือนกัน เพราะพวกเขารู้ว่าการโต้กลับของกิลด์ในครั้งนี้จำเป็นจะต้องใช้เงินเป็นจำนวนมาก

ขณะเดียวกันการได้พบกับพี่น้องที่มีความจริงใจแบบนี้ มันก็เป็นความสุขที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของลู่หยาง แล้วไม่ว่าพวกเขาจะเผชิญกับปัญหาอะไรทุกคนก็จะช่วยกันแก้ไขปัญหาโดยไม่ทิ้งกัน

“ทุกคนอย่าทำแบบนั้นเลย เงินที่เราสำรองเอาไว้มันก็น่าจะเพียงพอแล้ว ทุกคนเก็บเงินปันผลไปใช้ส่วนตัวเถอะ” ลู่หยางกล่าว

ขณะเดียวกันทุกคนก็ไม่คิดว่าลู่หยางจะปฏิเสธพวกเขาจึงไม่รู้ว่าควรจะจัดการกับสถานการณ์นี้ยังไงดี

ลู่หยางส่งสัญญาณให้ทุกคนนั่งลง ก่อนที่เขาจะอธิบายขึ้นมาว่า

“เรื่องนี้มันไม่ใช่เรื่องง่าย ๆ อย่างที่พวกเราเห็นจากภายนอก อย่าลืมนะว่าหากเราโจมตีโซลออฟอีเทอนิตี้ไม่ได้พวกเขาก็โจมตีเข้าหาพวกเราไม่ได้เหมือนกัน การทำแบบนี้มันจะทำให้เงินที่เขาจ่ายไปขาดทุนอย่างแน่นอน คำถามก็คือสาเหตุที่เขาทำแบบนี้มันเป็นเพราะอะไร?”

“นั่นสิ เขาทำแบบนี้มันจะมีประโยชน์อะไร?” บิทเทอร์เลิฟกล่าว

“เดี๋ยวฉันขอกลับไปคิดเรื่องนี้ดูก่อน ระหว่างนั้นทุกคนก็กลับไปเก็บเลเวลกันเหมือนเดิม แต่ช่วงนี้ให้พยายามกระชับกองกำลังมาใกล้ ๆ กันไว้ ส่วนถูเฟิงช่วยประกาศออกไปคล้าย ๆ กับโซลออฟอีเทอนิตี้ว่าถ้าหากใครฆ่าสมาชิกของดีวายโซลแล้วถ่ายคลิปมาเป็นหลักฐาน คน ๆ นั้นก็จะได้รับเงินค่าหัว 10 เหรียญเงิน ทุกคนสามารถนำคลิปวีดีโอมาขึ้นเงินที่สมาคมทหารรับจ้างในเมืองซีเอ็มเพอเรอร์ได้เลย” ลู่หยางกล่าว

ทุกคนต่างก็พยักหน้ารับ ก่อนที่พวกเขาจะแยกย้ายกันออกจากพื้นที่พิเศษ

ระหว่างนั้นลู่หยางยังคงอยู่ในพื้นที่พิเศษอยู่เช่นเดิมและพยายามนั่งนึกย้อนกลับไปในความทรงจำเมื่อชาติก่อน หากเขาจำไม่ผิดโซลออฟอีเทอนิตี้เคยใช้วิธีนี้จัดการกับคนอื่นอยู่เหมือนกัน แต่ตอนนั้นการเคลื่อนไหวของอีกฝ่ายเป็นเพียงแค่การหลอกล่อเท่านั้น เพราะโซลออฟอีเทอนิตี้ได้อาศัยช่วงจังหวะที่ทุกคนกำลังชุลมุนในการจู่โจมอีกกิลด์หนึ่งอย่างหนัก

หากเหตุการณ์ในครั้งนี้เป็นเหมือนกับในชาติก่อน เป้าหมายของโซลออฟอีเทอนิตี้ย่อมไม่ใช่บลัดบราเธอร์อย่างแน่นอน คำถามก็คือในตอนนี้โซลออฟอีเทอนิตี้กำลังตั้งเป้าไปที่ฉือมู่หรือฉงป้ากันแน่

ไม่เคยผิดหวัง รู้ทันเสมอ

จบบทที่ บทที่ 367 ฟาดมาฟาดกลับ

คัดลอกลิงก์แล้ว