Chapter 11: ทางเข้าทางหลวง

เฉา ลี่ลี่นั้นไม่ต้องการที่จะเห็นซอมบี้อีกแล้ว ดังนั้นเธอจึงไปที่ห้องนั่งเล่นและนั่งลงบนโซฟา โซฟ้าที่แสนนุ่มนั้นทำให้เธอรู้สึกสบาย เธอแตะไปที่พื้นผิวของโซฟาและคิดว่ามันคงมีราคาที่แพงมาก เพราะว่ามันคือ ผ้าขนสัตว์ชนิดหนึ่ง

นอกจากนี้ยังมีจอเล็กๆอยู่ตรงข้ามกับโซฟา ต่อไปจากจอนั้นก็คือตู้เสื้อผ้าที่ขยับไม่ได้ ข้างบนนั้นมีอาหารสำเร็จรูปพร้อมกับน้ำแร่ ถ้วย และอาหารว่างเพื่อสุขภาพ

พรมนั้นทำให้ผู้คนนั้นรู้สึกผ่อนคลาย มันเหมือนการก้าวเท้าลงไปบนผ้าฝ้าย ม่านนั้นถูกปิด ดังนั้นเธอจึงไม่สามารถที่จะเห็นสถานการณ์ข้างนอกได้ เธอรู้สึกปลอดภัย พวกเธอนั้นเผชิญกับความตายนับครั้งไม่ถ้วน แต่พวกเธอก็ยังรอดมาได้ ความตายนั้นซ่อนอยู่ทั่วทุกมุม แต่เธอยังนั่งอยู่ในที่ที่ปลอดภัยและมีสภาพแวดล้อมที่สะดวกสบาย..... เฉาลี่ลี่ คิดว่าเหตุการณ์อันเลวร้ายก่อนหน้านี้นั้นเป็นแค่ฝัน หรือมันเป็นแค่ฝันร้าย

เธอมองไปรอบๆในตอนนี้และเธอรู้สึกสับสน เมื่อเห็น สิ่งอำนวยความสะดวกที่หรูหราของรถมินิบัส เธอไม่มั่นใจว่า พวกมันนั้นมีค่าเท่าไหร่ เฉาลี่ลี่นั้นสงสัยเกี่ยวกับเจียงลู่ฉีอย่างมาก

เธอหยิบน้ำแร่ขึ้นมาเพื่อที่จะดื่ม แต่เธอวางลงมันในที่เดิม ที่นี่ไม่ใช่รถของเธอ เธอรู้สึกละอายใจเมื่อดื่มน้ำแร่โดยไม่ได้รับการอนุญาต คล้ายกับ เหวินเซี่ยวเทียน เฉินลี่ลี่นั้นก็ยังเป็นแค่นักศึกษามหาวิทยาลัยอยู่ พวกเธอนั้นเป็นเพื่อนที่ดีต่อกัน เมื่อภัยพิบัตินั้นเกิดขึ้น พวกเธอนั้นก็อยู่ด้วยกันและวิ่งหนีด้วยกัน

โชคดี พวกเธอนั้นได้เจอกับเจียงลู่ฉี ไม่งั้นพวกเธอคงอยู่ในของเหล่าซอมบี้บางตัว เหวินเซี่ยวเทียนลังเลในช่วงเวลานั้น และหลังจากนั้นก็เดินไปที่ห้องคนขับและไปนั่งอยู่ที่มุมด้านขวา อีกครั้งที่เธอนั่งลงไปที่นั่ง เธอรู้สึกสบายเป็นอย่างมาก มันนุ่มเหมือนกับผ้าไหม มันค่อนข้างสร้างความแปลกใจให้เหวินเซี่ยวเทียนอีกครั้งหนึ่ง แต่ในสถานการณ์แบบนี้มันก็ไม่ได้สะดวกไปซะทั้งหมด

ก่อนที่ซอมบี้จำนวนนับร้อยล้อมรอบพวกเธอ มันก็ยังมีซอมบี้บางตัวที่ข้ามพวกเธอไป เมื่อมองออกไปจากรถมินิบัส มีรถที่ถูกหยุดโดยซอมบี้ให้เห็น คนขับรถที่โชคร้ายนั้นถูกกระชากออกจากหน้าต่างโดยเหล่าซอมบี้ พวกมันขยับมือกันอย่างบ้าคลั่ง กรีดร้อง และหลังจากนั้นก็จมลงไปในทะเลซอมบี้

ฉากนี้ทำให้เหวินเซียวเที่ยนนั้นหน้าซีดในความกลัว เจียงลู่ฉีนั้นไม่ได้หยุดและยังมุ่งหน้าต่อไป ซอมบี้บางตัวนั้นจ้องไปที่รถมินิบัสและตัดสินใจที่จะพุ่งเข้าทำลายพวกเขา แต่พวกมันก็ทำไม่สำเร็จ

ในเวลานี้ ทางเข้าทางหลวงนั้นสามารถเห็นได้ ที่เก็บเงินบนทางด่วนนั้นถูกเปลี่ยนไปเป็นค่ายทหารอย่างสมบูรณ์แบบ รถบรรทุกทหารนั้นปิดบังข้างหน้า มีเพียงเปิดช่องทางไว้สามช่อง และบนรถบรรทุกนั้นมีปืนกลหนักอยู่ เล็งไปที่รถที่กำลังพุ่งเข้ามา ทหารติดอาวุธหนักนั้นกำลังถือปืนไว้ข้างหน้าทางเข้า

มันมีปากกระบอกปืนมากมายบนตึกทั้งสองฝั่งของถนน รวมทั้งที่รถบรรทุกจอดเทียบท่า การขับรถมาที่นี่นั้นค่อนข้างปลอดภัยชั่วคราว เมื่อไหร่ก็ตามที่ซอมบี้นั้นถูกเห็นตัว พวกมันจะถูกฆ่าในทันทีที่พวกมันนั้นโผล่มาในบริเวณใกล้เคียง ผู้คนมากมายนั้นรอและจ้องมองไปที่ทิศทางของทหารอย่างกังวล

เจียงลู่ฉีนั้นเห็นกระบวนการทั้งหมด ยานพาหนะที่โผล่เข้าไปในทางเข้านั้น ทหารตรวจสอบในทันที ดังนั้นยานพาหนะนั้นที่ถูกตรวจสอบเรียบร้อยก่อนหน้านี้ประมาณสิบวินาที และในช่วงเวลาสิบวินาทีนั้นมีรถยนต์สามคันได้ผ่านไป เจียงลู่ฉีนั้นคำนวณเวลา พวกเขานั้นต้องรอ มันไม่ใช่เรื่องที่ไม่มีอะไรร้ายแรง

เจียงลู่ฉีและเหวินเซี่ยวเทียนนั้นถอนหายใจอย่างเชื่อมั่น ความคิดที่จะถูกป้องกันโดยเหล่าทหารนั้นทำให้รู้สึกผ่อนคลายเล็กน้อย

[ความเร็ว : 20กิโลเมตรต่อชั่วโมง ระบบทดสอบอัตโนมัติ.... ไม่มีความเสียหาย.....] เมล็ดพันธ์แห่งดวงดาวนั้นแจ้งเกี่ยวกับสถานะของ MCV เจียงลู่ฉีนั้นค่อยๆผ่อนความเร่งและขับรถช้าลง

“ปัง ปัง!”

เสียงปืนนั้นสามารถได้ยินเป็นครั้งคราว เจียงลู่ฉีนั้นค่อนข้างขับรถอย่างช้าๆไปที่ทางเข้า มันมีเพียงรถไม่กี่คันข้างหน้าของพวกเขา อย่างไรก็ตาม จำนวนของซอมบี้นั้นเพิ่มขึ้นอย่างช้าๆ และเสียงปืนนั้นก็ได้ยินบ่อยขึ้นเรื่อยๆ ได้ยินเสียงการต่อสู้นี้ เฉาลี่ลี่นั้นออกมาจากห้องนั่งเล่นและมานั่งกับเหวิน เซี่ยวเทียน

การยิงของกองกำลังทหารนั้นค่อนข้างดุร้าย ถึงแม้ว่าพวกซอมบี้นั้นแทบจะต่อสู้กันเกือบจะเต็มถนน พวกมันก็ยังได้ล่วงหน้าต่อไป มองไปที่จำนวนนับไม่ถ้วนของรถบรรทุกทหาร ซึ่งอาจทำให้พวกเขานั้นกลัวในช่วงเวลาที่สงบ พวกเขานั้นรู้สึกการรักษาความปลอดภัยที่ดี เจียงลู่ฉีนั้นใจเย็นที่จะรอ เมื่อเสียงปืนนั้นไม่ห่างไกลจากตำแหน่งที่เขาอยู่ มันค่อนข้างใกล้และทำให้พวกเขาตกใจ เขาเห็นรถที่ถูกตรวจสอบและทหารสองคนนั้นผลักศพที่ถูกพวกเขาฆ่าออกมา ร่างนั้นมีบาดแผลที่เต็มไปด้วยเลือดระหว่าง คิ้วและแขน และมันก็ยังมีเสียงร้องไห้ของผู้หญิงที่สามารถได้ยินได้ เธอน่าจะเป็นแฟน

“ฉันจะเตือนอีกครั้ง รถทุกคันนั้นที่มีผู้โดยสารที่ถูกกัดนั้นมีสองตัวเลือก ห้ามเข้ามาหรือหันหลังกลับไป! เมื่อพบใครที่ถูกกัด เขาหรือเธอนั้นสามารถเปลี่ยนเป็นสัตว์ประหลาดทีจะทำลายคนอื่น!” ทหารนั้นกำลังถือไมโครโฟนพร้อมกับเสียงเคร่ง

เมื่อเห็นเหตุการณ์นี้ ผู้คนส่วนมากนั้นตื่นตระหนก แต่เหตุที่เกิดกับชายคนนี้นั้นไม่มากอะไรเลย เมื่อคิดถึงความปลอดภัยของคนอื่นแล้ว มันยังมีผู้คนจำนวนมากที่เห็นคนที่รักหรือเพื่อนนั้นกลายร่างเป็นซอมบี้ ในขณะที่บางคนนั้นถูกกินโดยคนที่เธอรัก เหตุการณ์นี้ไม่ได้ส่งผลอะไรกับรถที่กำลังมุ่งหน้า แต่ไม่นานหลังจากนั้น เสียงปืนก็ลั่นออกมา ทหารนั้นเต็มไปด้วยใบหน้าที่เคร่งขรึม

เจียงลู่ฉีนั้นมองไปข้างหลังผ่านระบบมองหลัง เขาเห็นทหาร ที่พึ่งยิงไปสองนัด กำลังเล็งมาที่รถบรรทุก  รถบรรทุกคันอื่นสองคันนั้นถูกปกคลุมไปด้วยซอมบี้นับไม่ถ้วน เสียงกรีดร้องนั้นสามารถได้ยินจากตึกทั้งสองฝั่ง ทำให้สิ่งที่เลวร้ายนั้นไม่ห่างไกลกันมาก ซอมบี้ประมาณหนึ่งหมื่นหรือมากกว่านั้นยึดเมืองและเก็บเกี่ยวทั้งเมืองเสร็จเรียบร้อยแล้ว

ซอมบี้ที่ดวงตาเต็มไปด้วยความบ้าเลือดนั้นกำลังมาที่ทางเข้าทางหลวง.....