Chapter 8 : ขับรถเผชิญหน้ากับจราจร

"ค...!” หนึ่งในคนขับรถนั้นด่าเขา

[โอ้ พระเจ้า เขาแม่งยังกะคนบ้า]

แต่ชายคนนี้ยังโชคดีอยู่ รถมินิบัสนั้นสามารถแซงไปได้อย่างง่ายดาย ความเร็วของมันนั้นไม่ค่อยเร็วมาก และมันก็เป็นแค่รถมินิบัสคนเก่าๆที่พังแล้ว แต่มันก็ไม่ติดอยู่ตรงกลางถนน มันจะเป็นเรื่องร้ายแรงมากถ้าติดอยู่ตรงนั้นในช่วงเวลานี้

ในทันทีทันใด ก็มีเสียงกรีดร้องดังมาจากด้านหลัง เจียงลู่ฉีเปิดกล้องกระจกหลังขึ้นมาดูและซอมบี้นับร้อยนั้นปรากฏขึ้นบนภาพนั้น พวกมันวิ่งผ่านมาตรงกลางของงรถยนต์ และมีบางส่วนที่อยู่ข้างบนของยานพาหนะด้วย

ซอมบี้พวกนี้นั้นปกคลุมไปด้วยเลือดและพุ่งด้วยความเร็วจากปลายถนนอีกด้านหนึ่ง พร้อมกับเสียงกรีดร้องต่ำๆ ความเร็วของพวกมันนั้นเร็วมาก ถ้าพวกมันเจอยานพาหนะคันไหนก็ตาม พวกมันจะกระโดดไปทางนั้นและปีนขึ้นไป เพียงบางคนเท่านั้นที่อยู่ใกล้กับพวกมัน ในขณะที่คนอื่นนั้นเหมือนมึนงง และตกใจกับการมาถึงของซอมบี้

เจียงลู่ฉีเห็นคนสองคนวิ่งไปด้วยกัน ในขณะที่หนึ่งในพวกเขานั้นได้ยินเสียงกรีดร้องใกล้เข้ามา ในตอนนั้น หน้าของเขาก็เปลี่ยนและผลักอีกคนหนึ่งลงไปที่พื้น คนที่โดนผลักนั้นกรีดร้อง แต่มันก็ช้าเกินไปแล้วสำหรับเขาที่จะลุกขึ้นยืน ซอมบี้จำนวนมากนั้นก็ล้อมรอบเขาเรียบร้อยแล้ว เจียงลู่ฉีรู้สึกเสียวซ่านไปทั้งหัว มันคือการสังหารหมู่ ซอมบี้นั้นแข็งแกร่งมากเมื่อเปรียบเทียบกับคนธรรมดา ทั้งความเร็ว ความแข็งแกร่ง และการตอบสนอง

“เร็วเข้า!”

เพียงหลังจากนั้นรถทั้งหลายก็เริ่มที่จะเร่งความเร็วขึ้นเพื่อหลบซอมบี้ เมื่อมองเห็นซอมบี้เข้ามาใกล้ขึ้นเรื่อยๆ ความกลัวก็เข้าครอบงำ

การจราจรที่ติดขัดอย่างรุนแรงนั้นจะทำให้เกิดความผิดปกติทั้งเมือง รถยนต์นั้นมีปัญหากับสถานการณ์แบบนี้ เจียงลู่ฉีขับรถไปข้างหน้าอย่างช้าๆ คนขับรถที่ขับยานพาหนะเหล่านี้ข้างหน้ารู้สึกกระวนกระวาย เสียงกรีดร้องและเสียงบีบแตรนั้นดังไปทั่วทั้งถนน ในขณะที่กลุ่มคนข้างหน้านั้นตัดสินใจที่วิ่งเพื่อเอาชีวิตรอดอย่างหมดหวัง

เจียงลู่ฉีนั้นก็เหลือบไปมองที่ข้างหลัง รถที่ต้องการแซงไปด้านหน้าของรถมินิบัสของเขา ในขณะที่ผู้หญิงสองคนนั้นวิ่งไปด้วยกับด้านข้างของรถคันนั้นและเคาะประตูด้านหลังรถอย่างหมดหวัง

“ได้โปรด เปิดประตูให้เราเข้าไปที!”

“ได้โปรด ช่วยเหลือพวกเราด้วย!”

เด็กผู้หญิงสองคนรู้สึกหวาดกลัว พวกเธอนั้นต้องเคยขอร้องให้รถคนอื่นช่วยเหลือก่อนหน้านี้ แต่ไม่มีใครเลยที่หยุดรอ ซอมบี้นั้นเข้ามาหา และมีเพียงรถคันนี้ที่อยู่ใกล้กับพวกเธอ ดังนั้นพวกเธอจึงอ้อนวอน

พวกเธอก็เป็นเพียงเด็กผู้หญิงสองคนและไม่มีข้อสงสัยเลยที่พวกเธอจะไม่มีรอดชีวิตเมื่อเจอกับซอมบี้ทั้งหมดนี่ ถ้าพวกเธอไม่สามารถเข้ารถนี้ได้ พวกเธอจะถูกแยกเป็นส่วนๆโดยซอมบี้ ภายในเวลาสองหรือสามนาที เจียงลู่ฉีมองไปที่ฉากนี้และเชื่อว่าถ้าเขาหยุดรถและเปิดประตู พวกเธอสองคนจะถูกช่วยไว้ อย่างไรก็ตาม รถคันนั้นก็ไม่ได้ชะลอรถลงและเปิดประตู แต่รถคันนั้นเร่งความเร็วขึ้น เด็กผู้หญิงสองคนก็แค่ทำที่ดีที่สุดในการวิ่งตาม “คุณคนขับรถ ได้โปรดเปิดประตูเถอะนะ ได้โปรด!”

ประตูนั้นยังถูกล็อค และพวกเขานั้นดูเหมือนจะไม่เปิดประตูให้พวกเธออย่างแน่นอน

ในไม่ช้า คนขับรถรถก็มีสีหน้าที่โกรธและแช่งพวกเธอ “คว... ปล่อยพวกเราไป!”

หนึ่งในเด็กผู้หญิงนั้นอยู่ๆก็วิ่งเร็วขึ้น จนไปถึงประตูหน้าต่างคนขับ และเธอเคาะไปที่กระจกนั้นและพูดว่า “ได้โปรด! ฉันอ้อนวอนคุณละ! เปิดประตูให้พวกเราเถอะนะ!”

“คว... ออกไปจากทางซะ!” คนขับรถนั้นโกรธอย่างมาก ทันทีทันใดเขาหมุนพวงมาลัยและทำให้เด็กผู้หญิงนั้นล้มลงไปบนพื้น หญิงสาวกรีดร้องและล้มลงไปบนพื้นอย่างรุนแรง

เด็กผู้หญิงอีกคนนั้นช่วยเธอให้ลุกขึ้นยืนและกล่าวถาม “เธอเป็นอะไรไหม?”

เจียงลู่ฉีนั้นมองเห็นเหตุการณ์ต่างๆจากรถมินิบัสและหน้าซีดลง แต่ไม่คาดฝันเขาร้องขึ้นมา “เห้ย!”

เด็กผู้หญิงสองคนนั้นรู้สึกคุ้นเคย..... ลังเลเพียงชั่วครู่หนึ่ง เจียงลู่ฉีนั้นหมุนพวกมาลัยเปลี่ยนทิศทางในทันที

[โอ้ พระเจ้าช่วยเอ้ย!]

รถคนอื่นนั้นมุ่งหน้าไปข้างหน้า ในช่วงเวลาเป็นตายแบบนี้ คนขับรถคนอื่นจะเร่งเครื่องขึ้นและวิ่งหนีไปจากการจ้องมองซอมบี้ที่เลวร้ายพวกนี้ เกือบทั้งหมดของพวกเขานั้นชนไปที่เสาไฟหรือรั้วถนน ในการเอาชีวิตรอดจากฝันร้ายพวกนี้ ถ้าในไม่ช้าหรือในภายหลัง พวกเขานั้นถูกดึงออกจากกระจกที่แตก มันก็จะกลายเป็นสภาวะเหยียบขาข้างหนึ่งไปในความตายแล้ว

ในช่วงเวลาเป็นตายตอนนี้ มีเพียงแค่เขาเท่านั้น ที่ขับรถฝ่าการจราจรที่บ้าคลั่งนี้

มันเป็นเรื่องที่เป็นไปไม่ได้ที่จะปกป้องตัวเอง ไม่ว่าใครก็ตามก็ไม่สามารถเข้าใจเหตุผลของเจียงลู่ฉี เจียงลู่ฉีรู้ว่า นี่คือการเอาชีวิตตัวเองเข้าไปเสี่ยง แน่นอน ชีวิตของเขานั้นสำคัญเป็นที่สุด แต่การช่วยเหลือผู้คนนั้น เขาสามารถพิจารณาทุกอย่างได้ แต่เจียงลู่ฉีนั้นมีรถมินิบัสที่สามารถกันกระสุนได้ มันไม่ใช่เรื่องยากสำหรับเขาที่จะช่วยเหลือเด็กผู้หญิงสองคน ยังไงก็ตามถ้าเขายังอยู่บนรถ แม้ถ้า ซอมบี้นั้นกำลังมา พวกมันก็ไม่น่ากลัว มากยิ่งไปกว่านั้น เขารู้จักเด็กผู้หญิงสองคนนี้ ถึงแม้พวกเขาจะไม่ได้สนิทสนมต่อกันก็ตามเถอะ

พร้อมกับเมล็ดพันธ์แห่งดวงดาวการคำนวณและการประมวลผลของข้อมูลนั้น เจียงลู่ฉีรู้สึกว่าเส้นทางนั้นมันยืดหยุ่น และเขารีบขับรถตรงไปหาเด็กผู้หญิงทั้งสอง

ด้วยระยะทางหลายร้อยเมตรบนทางจราจร มีเพียงรถมินิบัสที่ขับรถสวนกลับมา ในตามความจริงแล้ว เด็กหญิงทั้งสองนั้นยอมรับโชคชะตาอันโหดร้ายที่ถูกกำหนดด้วยพระเจ้าแล้ว พวกเธอนั้นจะกลายเป็นส่วนหนึ่งที่ถูกกินด้วยซอมบี้ในไม่ช้านี้หรือในภายหลัง

เมื่อเด็กผู้หญิงทั้งสองคนมองเห็นฝูงซอมบี้กำลังมาหา และไม่มีการช่วยเหลือ แต่มีเสียงร้อง พวกเธอกุมมือของด้วยกัน และรอคอยการตายของพวกเธอ อย่างไรก็ตาม พวกเธอเห็นรถมินิบัสวิ่งมาหาพวกเธอ รถมินิบัสนั่นเป็นจุดสนใจอย่างมากเพราะว่าวิ่งสวนเลนมา

จะทำอย่างไรถ้าพวกเธอถูกชนตายโดยรถมินิบัส

[มันก็ยังโอเค มันคงดีกว่าโดนกินทั้งๆที่มีชีวิตอยู่]

หญิงสาวทั้งสาวคนค่อยๆปิดตาลง

“เอี๊ยดดดดด!”

เสียงของการเสียดสีของล้อรถ นั้นทำให้แรงลมนั้นลอยไปมา ทำให้เด็กสาวทั้งสองคนเปิดตาขึ้นมาอีกครั้ง รถมินิบัสนั้นพุ่งมาหาพวกเธอและหยุดตรงหน้าพวกเธอ และหลังจากนั้นประตูมันก็เปิดขึ้น!

เจียงลู่ฉีนั้นนั่งอยู่ที่นั่งคนขับและโบกมือของเขาและกล่าวอย่างกังวลใจ “เร็วเข้า!”

ซอมบี้มากกว่าโหลสังเกตเห็นพวกเขาและพุ่งมาหาพวกเขาอย่างบ้าครั้ง

เด็กหญิงที่พึ่งล้มไปในตอนแรก เป็นคนแรกที่ตอบสนองได้ทันท่วงทีและสะกิดเพื่อนของเธอ “ไปกันไปเถอะ!”

เพียงแค่พวกเธอขึ้นไปบนรถ ซอมบี้ก็กระโดดพุ่งเข้าชนรถมินิบัส

“ปัง!”

ซอมบี้นั่นกระแทกประตูอย่างรุนแรง เด็กผู้หญิงสองคนนั้นก้าวขึ้นมาจากประตู..... เมื่อเธอหันกลับไปมองอีกครั้ง พวกเธอพบกับใบหน้าที่น่ากลัวของพวกซอมบี้ที่กำลังเอาหน้าติดอยู่กับกระจก กรีดร้องและฉีกยิ้มกว้างๆ ซอมบี้ยังข่วนและพยายามผลักกระจกเข้ามา

เด็กผู้หญิงสองยังรู้สึกได้รับผลกระทบจากอาการตกใจ ในขณะที่หัวใจของพวกเธอเต้นเร็วมากจนแทบจะกระโดดออกมาจากข้างในตัวของพวกเธอ