บทที่ 326 เวทมนตร์ต้องห้ามธาตุสายฟ้าออกโรง

บทที่ 326 เวทมนตร์ต้องห้ามธาตุสายฟ้าออกโรง

ในสนามรบ

เมื่อแบล็คบลัดเห็นว่าเวลาผ่านไปเนิ่นนานแล้วเขาจึงรีบติดต่อเข้าไปหาสกายซอร์ทอย่างร้อนรนว่า

“อีกนานไหมกว่ากองกำลังเสริมจะมาถึง?”

“น้องชาย ตอนนี้พวกเรามาถึงชายแดนป่าทไวไลท์แล้ว คิดว่าอีกไม่เกิน 10 นาทีพวกเราจะไปถึงสนามรบ” สกายซอร์ทตอบ

“เยี่ยมเลย ตอนนี้พวกเราหลอกล่อกองกำลังของลู่หยางเอาไว้ได้แล้ว นอกเหนือจากกองกำลังผู้เล่นชั้นยอดทั้ง 8,000 คนของพวกมัน คนอื่น ๆ ก็มีความแข็งแกร่งไม่ต่างไปจากพวกเรามากนัก ตราบใดก็ตามที่กำลังเสริมเดินทางมาถึง ในเวลานั้นพวกเราต้องชนะอย่างแน่นอน” แบล็คบลัดพูดอย่างตื่นเต้น

“ไม่น่าเชื่อเลยว่าลู่หยางจะพัฒนาได้เร็วขนาดนี้ โชคดีที่พวกเรามาเจอมันก่อน วันนี้พวกเราต้องจัดการกับพวกมันให้สิ้นซาก ไม่ควรปล่อยให้พวกมันรอดกลับไปพัฒนาได้อีกแล้ว” สกายซอร์ทกล่าว

ระหว่างที่สกายซอร์ทกำลังพูดคุยกับแบล็คบลัดอยู่นั้น ไป๋เหลิงที่กำลังซุ่มกองกำลังอยู่ในป่าข้างทางก็ได้ยินคำพูดของสกายซอร์ททุกคำ เขาจึงรีบส่งข้อความไปยังไป๋ฉือที่ซุ่มอยู่ด้านหน้าว่า

“กองหน้าของศัตรูเข้าวงล้อมแล้ว ดูเหมือนว่าพวกมันจะมีกองกำลัง 40,000 คนและกำลังใช้ม้วนคัมภีร์เพิ่มความเร็วมุ่งหน้าไปทางนายอย่างเต็มกำลัง”

“ทุกคนเตรียมตัวให้พร้อม รอฟังคำสั่งจากฉัน” ไป๋ฉือส่งข้อความถึงลูกน้องทั้งสองหมื่นคน

กองกำลังของพวกเขา, ไป๋ฉือแบ่งอยู่ 2 ฟากฝั่งของถนนด้านละ 10,000 คน โดยแบ่งทีมย่อยออกเป็นทีมละ 20 คนประกอบด้วยทีมของนักรบโล่, นักรบคลั่ง, พาลาดินสายป้องกัน, พาลาดินสายโจมตี, นักบวชและอาชีพอื่น ๆ อย่างครบถ้วน

ในที่สุดสกายซอร์ทก็สังเกตเห็นหน้าผาของหุบเขาฟีนิกซ์ในระยะไกล แต่ในขณะที่เขากำลังคิดอย่างมั่นใจว่าจะนำกองกำลังไปจัดการกับลู่หยางได้ จู่ ๆ มันก็มีพลุไฟถูกจุดขึ้นมาทางด้านหน้าของพวกเขา

“ทุกคนฆ่ามัน!” ไป๋ฉือกระโดดออกมาขวางถนน ก่อนจะชูดาบระดับทองขึ้นไปบนท้องฟ้า

“ฆ่ามัน!” ไป๋หูและไป๋เหลิงต่างก็นำกองกำลังบุกจากช่วงกลางและช่วงท้ายด้วยเช่นกัน ก่อให้เกิดภาพของกองกำลัง 20,000 คนกำลังพุ่งโจมตีเข้าใส่กองกำลัง 40,000 คน

“พวกแกเป็นใคร?!” สกายซอร์ทอุทานอย่างตกใจ เมื่อได้เห็นศัตรูหลายร้อยคนที่สวมใส่ชุดอุปกรณ์ระดับทอง

“แกจำฉันไม่ได้แล้วงั้นเหรอ” ไป๋ฉือร้องคำรามพร้อมกับยกดาบฟันเข้าใส่สกายซอร์ท

“เป็นไปไม่ได้! พวกแกไม่ได้อยู่ในหุบเขาฟินิกซ์งั้นเหรอ แล้วพวกแกเอาคนมากมายขนาดนี้มาซุ่มโจมตีฉันได้ยังไง?!” สกายซอร์ทถามกลับไปด้วยความไม่อยากจะเชื่อ

“พวกฉันเป็นคนซุ่มอยู่ที่นี่แล้วทำไม” ไป๋ฉือกล่าวพร้อมกับใช้สกิลไลออนรอร์เพื่อเพิ่มพลังโจมตีขึ้นอีก 200% ก่อนที่เขาจะใช้สกิลโฮลี่ไลท์สแลช ซึ่งสามารถสร้างความเสียหายได้เพิ่มเติมอีก 4 เท่า

-6,896 (คริติคอล)

สกายซอร์ทมองดูชุดอุปกรณ์ระดับทองของตัวเองอย่างไม่อยากจะเชื่อสายตา เพราะเขาไม่คิดว่าฝ่ายตรงข้ามจะสามารถสร้างความเสียหายได้สูงมากขนาดนี้ อย่างไรก็ตามเขาก็รีบใช้สกิลพิเศษเพื่อฟื้นฟูพลังชีวิตกลับมาจนเต็ม แต่มันก็แลกมากับการที่มานาของเขาถูกใช้ออกไปจนหมด

“ทุกคนต้านเอาไว้” สกายซอร์ทตะโกนสั่ง

“พวกแกไม่มีโอกาสรอดอีกต่อไปแล้ว” ไป๋ฉือตะโกนกลับ

ทั้งสองฟากฝั่งของถนนมีนักรบคลั่งและพาลาดินสายโจมตีที่สวมใส่ชุดอุปกรณ์ระดับทองอยู่ถึง 5,000 คน ซึ่งกองกำลังนี้เป็นกองกำลังพิเศษที่ลู่หยางได้ส่งมาช่วยและพวกเขาก็มีความเชี่ยวชาญในการทำลายศัตรูโดยเฉพาะ

แม้สมาชิกในกองกำลังของสกายซอร์ทจะมีจำนวนอยู่ถึง 40,000 คน แต่สมาชิกส่วนใหญ่เป็นเพียงผู้เล่นเลเวล 20 กว่า ๆ พวกเขาจึงไม่สามารถต้านทานกองกำลังชั้นยอดทั้ง 5,000 คนนี้ได้ เมื่อทั้งสองฝ่ายเริ่มปะทะกันกองกำลังของสกายซอร์ทก็ถูกตัดขาดออกเป็น 4 ส่วน ทำให้กองหน้าไม่สามารถที่จะให้การช่วยเหลือสมาชิกที่อยู่บริเวณกองหลังได้เลย

ในเวลาไม่ถึง 10 นาทีกองกำลังของสกายซอร์ททั้ง 40,000 คนก็ถูกกองกำลัง 20,000 คนของสามพี่น้องตระกูลไป๋ทำลายอย่างย่อยยับ

“หัวหน้า พวกเราชนะแล้วครับ ตอนนี้สมาชิกของเรากำลังไล่ล่าสมาชิกที่เหลือของพวกมันที่กำลังพยายามหลบหนีอยู่” ไป๋ฉือติดต่อไปหาลู่หยาง

“ดีมาก หลังจากไล่ล่าพวกมันจนเสร็จให้นายนำกองกำลังทั้งหมดมุ่งหน้าตรงไปยังป้อมปราการวินด์ธันเดอร์ได้เลย ถ้ามีโอกาสก็ให้บุกเข้าป้อมปราการไปซะ แต่ถ้ายังไม่มีโอกาสก็ให้นำกองกำลังปิดล้อมอยู่ด้านนอกก่อน แล้วฉันจะนำกองกำลังหลักไปสมทบในภายหลัง” ลู่หยางกล่าว

“ได้ครับ” ไป๋ฉือตอบรับ

—

บนหน้าผาหุบเขาฟีนิกซ์

“พี่น้องตระกูลไป๋ชนะแล้วเหรอ?” ถูเฟิงถาม

ลู่หยางพยักหน้าพร้อมกับตอบกลับไปว่า

“พวกเขาชนะแล้วและกองกำลังของพวกเขาก็แทบที่จะไม่มีการสูญเสียเลย”

“เยี่ยมไปเลย” ถูเฟิงกล่าว

“ตอนนี้ถึงเวลาของเธอแล้วช่วยปล่อยสกิลต้องห้ามออกมายกขวัญกำลังใจให้กับพวกเราหน่อย” ลู่หยางหันไปพูดกับเซาธ์วินด์ที่อยู่ข้าง ๆ

เซาธ์วินด์เพิ่งได้เรียนรู้วิธีย่อคาถาวายด์ธันเดอร์พรีสซัน ซึ่งมันก็ทำให้เธอดีใจมากอยู่แล้ว ยิ่งเธอได้ยินว่ากองกำลังของพี่น้องตระกูลไป๋พึ่งเอาชนะกองกำลังของเดธโซล 40,000 คนได้สำเร็จ เธอจึงรีบเดินไปยังขอบหน้าผาด้วยสีหน้าที่เต็มไปด้วยความตื่นเต้น

“เดี๋ยวก่อน” ลู่หยางพูดขึ้นมาอย่างกะทันหัน ในระหว่างที่เซาธ์วินด์กำลังจะปล่อยเวทมนตร์

“มีอะไรเหรอคะ?” เซาธ์วินด์ถามอย่างสงสัย

ลู่หยางถอดอุปกรณ์ต่างมิติของตัวเองส่งให้กับหญิงสาวพร้อมกับพูดขึ้นมาว่า

“สวมอุปกรณ์พวกนี้ก่อนแล้วค่อยใช้เวทมนตร์ออกมา”

เซาธ์วินด์เปลี่ยนไปใส่ชุดที่ลู่หยางให้มาในทันที ก่อนที่เธอจะอุทานขึ้นมาด้วยความตกใจ

“โอ้โห! พลังโจมตีเวทของฉันเพิ่มขึ้นไปเกิน 2,000 หน่วยแล้วค่ะ”

“ช่วยโชว์พลังของวายด์ธันเดอร์พรีสซันให้ฉันดูหน่อย” ลู่หยางกล่าวด้วยรอยยิ้ม

“รับรองค่ะว่าหัวหน้าจะต้องไม่ผิดหวัง” เซาธ์วินด์กล่าวพร้อมกับเผยรอยยิ้มออกมาอย่างมีเสน่ห์ จากนั้นเธอก็สะบัดผมให้ปลิวไปตามสายลมพร้อมกับเริ่มท่องคาถาด้วยภาษาโบราณ

ชั่วพริบตาเมฆทึบก็เริ่มรวมตัวกันบนท้องฟ้า ก่อนที่ในเวลาเพียงแค่ไม่นานเมฆครึ้มจะปกคลุมพื้นที่ในรัศมี 500 เมตร ซึ่งกินพื้นที่เกือบ 1 ใน 10 ของหุบเขาฟีนิกซ์

เหตุการณ์นี้ได้ทำให้ทางฝั่งฉิงชางและแบล็คบลัดต่างก็เงยมองฟ้าดูการเปลี่ยนแปลงอย่างงุนงง

“เกิดอะไรขึ้น?”

“ทำไมจู่ ๆ มันถึงมีเมฆก้อนใหญ่แบบนี้ล่ะ?”

“มีใครกำลังจะปล่อยสกิลอะไรมาหรือเปล่า?”

…

ไม่มีใครเข้าใจว่าเหตุการณ์นี้มันหมายถึงอะไรกันแน่ เพราะสกิลต้องห้ามที่พวกเขารู้จักต่างก็ไม่เคยมีลักษณะอย่างที่ท้องฟ้ากำลังเปลี่ยนไปในตอนนี้

ระหว่างที่ทุกคนกำลังสงสัย จู่ ๆ สายฟ้าสีม่วงก็พุ่งลงมาจากก้อนเมฆอย่างรวดเร็ว

เปรี้ยง!

เสียงฟ้าร้องดังสนั่นพร้อมกับนักบวชของเดธโซลคนหนึ่งที่ถูกสายฟ้าฟาดเข้าอย่างจัง

-4,086 (คริติคอล)

นักบวชตาย!

แบล็คบลัดมองดูสายฟ้าเส้นนี้อย่างตกใจ แต่ในขณะที่เขากำลังจะตะโกนสั่งให้กองกำลังกระจายตัวออกไป เขาก็ได้พบว่าคำสั่งของเขามันเชื่องช้าเกินไปแล้ว

สายฟ้าสีม่วงมากกว่าหมื่นสายผ่าลงมาจากท้องฟ้าจนให้ความรู้สึกราวกับว่าพวกมันคือคุกขนาดใหญ่ ขณะเดียวกันแสงสว่างที่เกิดจากสายฟ้าเป็นจำนวนมาก มันก็มีความสว่างมากยิ่งกว่าแสงอาทิตย์จนทำให้ทุกคนในสนามรบต้องหลับตาลงอย่างไม่เต็มใจ

เมื่อพวกเขาลืมตาขึ้นมาอีกครั้ง สมาชิกของเดธโซลกว่า 3,000 คนที่อยู่บริเวณตรงกลางก็หายไปจนหมดแล้วเหลือเพียงแค่พื้นที่อันว่างเปล่าในรัศมี 500 เมตร

“มันเป็นสกิลของทางฝั่งเรา!” ฉิงชางตะโกนอย่างตื่นเต้น ซึ่งมันก็ช่วยเพิ่มขวัญกำลังใจของสมาชิกบลัดบราเธอร์จนถึงขีดสุด

“กองทัพทั้งหมดบุกได้!” ลู่หยางตะโกนสั่งการเสียงดัง

“ฆ่าพวกมันซะ! ตอนนี้ไม่จำเป็นจะต้องออมแรงอีกต่อไปแล้ว ทุกคนโจมตีอย่างเต็มกำลัง” ฉิงชางชูดาบยาวพร้อมกับนำทีมบุกเข้าไปในแนวรบของศัตรูในทันที

นักเวทไฟที่เรียนรู้สกิลต้องห้ามทั้ง 21 คนต่างก็เดินหน้าออกมาพร้อม ๆ กัน จากนั้นพวกเขาก็เริ่มร่ายคาถาเพื่อใช้เวทมนตร์ต้องห้ามของตัวเอง