เราไม่เผยแพร่ผลงานที่มีลิขสิทธิ์ในประเทศไทย หากท่านพบเนื้อหาที่ละเมิดลิขสิทธิ์ แจ้งได้ที่เพจ Facebook NovelStore เราจะลบให้โดยเร็ว
ปัญหาการใช้งานเว็บไซต์ ติดต่อได้ที่เพจดังกล่าว
We do not publish or distribute copyrighted works in Thailand. To report infringing content, contact us via our Facebook page and we will remove it promptly. For other issues, use the same channel.

บทที่ 317 วิธีเปลี่ยนอาชีพที่โหดร้าย

บทที่ 317 วิธีเปลี่ยนอาชีพที่โหดร้าย

บทที่ 317 วิธีเปลี่ยนอาชีพที่โหดร้าย


บทที่ 317 วิธีเปลี่ยนอาชีพที่โหดร้าย

ลู่หยางใช้สกิลฮีลเพื่อเพิ่มพลังชีวิตของตัวเอง ก่อนจะหันไปตะโกนบอกลูกน้องที่อยู่ทางด้านหลังว่า

“ใครที่โดนฟ้าผ่าให้รีบฟื้นฟูพลังตัวเองกลับมาทันที แต่จำเอาไว้ว่าให้ใช้น้ำยาฟื้นฟูพลังชีวิตอย่าใช้ผ้าพันแผล”

สาเหตุที่ลู่หยางต้องสั่งออกไปแบบนั้นเพราะการใช้ผ้าพันแผลเพื่อฟื้นฟูพลังชีวิตจำเป็นจะต้องหยุดนิ่งอยู่กับที่เป็นเวลา 10 วินาที ซึ่งในช่วงเวลานั้นพวกเขาก็อาจจะโดนฟ้าผ่าลงมาซ้ำได้

“ครับ/ค่ะ” สมาชิกภายในทีมไม่มีใครที่จะบ่นเรื่องการใช้น้ำยาฟื้นฟูพลังชีวิตเลยแม้แต่คนเดียว แม้ว่าน้ำยาเหล่านี้จะมีราคาแพงมากแค่ไหนก็ตาม

ท้ายที่สุดการเดินทางครั้งนี้ก็เป็นการเดินทางมาเพื่อเปลี่ยนอาชีพ ยิ่งไปกว่านั้นหัวหน้ากิลด์ของพวกเขายังนำทีมมาด้วยตัวเอง สิ่งที่เกิดขึ้นในปัจจุบันมันก็มากพอที่จะทำให้พวกเขาเอาไปโอ้อวดภายในกิลด์ได้ตลอดชีวิต

ครึ่งชั่วโมงต่อมา

ลู่หยางนำทุกคนปีนขึ้นไปถึงยอดเขาได้สำเร็จ ซุนหยูจึงมองไปยังก้อนเมฆสีขาวที่อยู่ใต้เท้าพร้อมกับพูดขึ้นมาว่า

“โอ้โหสูงมาก!”

บริเวณยอดเขามีนกอินทรีสายฟ้าบินวนไปมาให้เห็นอยู่หลายตัว แต่เมื่อพวกมันได้พบเห็นผู้บุกรุกนกอินทรีเหล่านี้ต่างก็ส่งเสียงกรีดร้องขึ้นมาด้วยความโกรธ

อินทรีสายฟ้า (แรร์)

เลเวล 30

พลังชีวิต 7,000/7,000

“สัตว์เลี้ยงหายาก! มันมีอยู่มากขนาดนี้เลยงั้นเหรอ?” นักธนูคนหนึ่งอุทานขึ้นมาด้วยความตื่นเต้น

สัตว์เลี้ยงที่ดีที่สุดภายในเกมคือสัตว์เลี้ยงชนิดหายาก เพราะพวกมันมีค่าสถานะที่สูงกว่าสัตว์เลี้ยงธรรมดาถึง 1 ใน 5 แถมยังมีสกิลพิเศษติดตัวมาอีกด้วย ทำให้ในปัจจุบันสัตว์เลี้ยงหายากจึงมีราคามากกว่า 2 เหรียญทอง แม้ว่าสัตว์เลี้ยงตัวนั้นจะเป็นเพียงแค่สัตว์เลี้ยงเลเวล 10 ก็ตาม

“ถ้าเราจับมันไปขาย พวกมันน่าจะทำเงินได้มากกว่า 20 เหรียญทองเลยนะ”

“หัวหน้า พวกเราจะจับพวกมันใช่ไหมครับ?” นักธนูคนหนึ่งถามขึ้นมาอย่างตื่นเต้น

“ใช่ สาเหตุที่ฉันพาพวกนายขึ้นมาที่นี่ก็เพื่อขึ้นมาจับพวกมันนี่แหละ” ลู่หยางตอบ

“แล้วทำไมพวกมันถึงไม่บินลงมาล่ะครับ ถ้ามันบินอยู่แบบนี้แล้วพวกเราจะจับพวกมันยังไง?” นักธนูคนหนึ่งพูดอย่างหงุดหงิด

ระยะของสกิลจับสัตว์เลี้ยงของนักธนูอยู่ที่ 5 เมตรเท่านั้น แต่พวกอินทรีสายฟ้าบินอยู่เหนือศีรษะของพวกเขาเกินกว่า 50 เมตร มันจึงทำให้พวกเขาไม่สามารถจะใช้สกิลจับสัตว์เลี้ยงออกมาได้

เมื่อลู่หยางได้เห็นสีหน้าของทุกคน เขาก็เผยรอยยิ้มพร้อมกับหยิบผลึกลมฟ้าออกมาจากกระเป๋า

“ซุนหยูช่วยเอาพวกมันไปแจกให้กับทุกคนหน่อย”

“นี่มันอะไรครับ?” ซุนหยูถามอย่างสงสัย

“นี่คือผลึกลมฟ้าที่ได้รับมาจากการสังเคราะห์แก่นเวทมนตร์มากกว่า 60,000 ชิ้น ถึงแม้ฉันจะเอาแก่นเวทมนตร์ทั้งหมดที่พวกนายหามาเอามาสังเคราะห์ แต่ฉันก็ได้รับผลึกลมฟ้ามาแค่ 51 ชิ้นเอง” ลู่หยางอธิบาย

“โอ้โห! พวกเราทั้ง 6,000 กว่าคนต้องใช้เวลารวบรวมวัตถุดิบพวกนั้นตั้ง 1 สัปดาห์ แต่มันกลับเอามาสังเคราะห์เป็นผลึกลมฟ้าได้ 51 ชิ้นเองเหรอครับ?” ซุนหยูเบิกตากว้างด้วยความตกใจ

“ตอนนี้รู้แล้วใช่ไหมว่ามันมีค่ามากแค่ไหน จำเอาไว้ว่าการเปลี่ยนอาชีพมันไม่ใช่เรื่องง่าย ๆ หรอกนะ” ลู่หยางกล่าว

ซุนหยูพยักหน้ารับ ก่อนที่เขาจะแจกผลึกลมฟ้าให้กับทุกคน

ชายหนุ่มรอจนกระทั่งซุนหยูแจกผลึกลมฟ้าให้กับทุกคนเรียบร้อยแล้ว เขาจึงพูดขึ้นมาว่า

“ทุกคนกระจายกันไปหาพื้นที่ของตัวเองแล้ววางผลึกลมฟ้าห่างจากตัว 5 เมตร อีกไม่นานอินทรีสายฟ้าจะบินลงมาหาผลึกลมฟ้าเอง ในเวลานั้นพวกนายก็จับมันได้เลย”

แม้คำพูดของลู่หยางจะฟังดูง่าย แต่การกระทำกลับเป็นสิ่งที่ยากมาก และในชีวิตก่อนกว่าที่ผู้เล่นจะเรียนรู้เรื่องนี้ มันก็ต้องรอเวลาผ่านพ้นไปเกือบ 1 ปีหลังจากที่เกมเปิดให้บริการ

ย้อนกลับไปในตอนนั้นมีสตูดิโอภายในทวีปยุโรป 1 ทำการวิจัยไอเท็มแปลก ๆ ภายในเกม และเมื่อพวกเขาได้พบว่าอินทรีสายฟ้าบนภูเขาธันเดอร์เอจเป็นสัตว์เลี้ยงหายาก พวกเขาจึงใช้เวลาวิจัยมอนสเตอร์ชนิดนี้เป็นเวลานานกว่า 3 เดือน

ในที่สุดพวกเขาก็ได้พบว่าอินทรีสายฟ้ามีสกิลพิเศษติดตัวมาด้วยจริง ๆ ซึ่งสกิลนั้นมันก็เป็นสกิลที่มีชื่อว่าไลท์นิ่งเบลด

ไลท์นิ่งเบลด: ยิงสายฟ้าใส่เป้าหมายพร้อมกับสร้างความเสียหาย 450 หน่วย การโจมตีสามารถชิ่งไปยังเป้าหมายต่อไปได้สูงสุด 20 เป้า และทุกครั้งที่สายฟ้าชิ่งไปยังเป้าหมายใหม่ มันจะเพิ่มความเสียหายขึ้นมาอีก 5%

หากศัตรูเป็นเพียงเป้าหมายเดี่ยว ไลท์นิ่งเบลดจะไม่สามารถสร้างความเสียหายได้มากนัก แต่ถ้าหากศัตรูอยู่รวมกันเป็นกลุ่ม ไลท์นิ่งเบลดก็จะกลายเป็นสกิลที่สามารถสร้างความเสียหายได้อย่างน่ากลัวเลยทีเดียว

นอกจากนี้อินทรีสายฟ้ายังมีความสามารถในการบินข้ามศีรษะตัวแทงค์ไปจู่โจมนักเวทและนักบวชภายในกองทัพของศัตรูได้ แล้วเนื่องมาจากผู้เล่นอาชีพเหล่านี้มีพลังชีวิตที่น้อยมาก ไลท์นิ่งเบลดจึงกลายเป็นสกิลที่สามารถสังหารผู้เล่นเหล่านี้ได้ในคราวเดียว

ในชีวิตก่อนเมื่อหัวหน้ากิลด์ใหญ่ได้เห็นผลของสกิลไลท์นิ่งเบลด พวกเขาต่างก็แสดงความคิดเห็นออกมาอย่างเสียดาย ซึ่งมันก็มีหลาย ๆ คนออกมาพูดในแนวทางเดียวกันว่าหากพวกเขามีฝูงอินทรีสายฟ้าตั้งแต่เลเวล 30 การทำสงครามในช่วงเวลานั้นมันก็คงจะง่ายขึ้นเยอะ

น่าเสียดายที่กว่าพวกเขาจะรู้เรื่องอินทรีสายฟ้า ผู้เล่นส่วนใหญ่ก็มีเลเวลเกินกว่า 50 แล้ว อินทรีสายฟ้าจึงกลายเป็นเหมือนกับเครื่องประดับที่ไม่สามารถนำมาใช้การได้จริง ลู่หยางเลยอยากจะลองดูว่าหากพวกเขาจับอินทรีสายฟ้ามาได้ในช่วงเวลานี้ พวกมันจะส่งผลกระทบต่อสงครามมากขนาดไหน

“หัวหน้า ผมจับได้แล้ว!” ผู้เล่นที่ชื่อเกลวินด์ตะโกนขึ้นมาอย่างตื่นเต้น ขณะมองดูอินทรีตัวสีฟ้าสดที่กำลังยืนเกาะอยู่บนแขนของเขา

“ผมก็จับได้แล้วครับ!”

ไม่นานนักธนูทั้ง 50 คนก็จับนกอินทรีสายฟ้าได้สำเร็จเหลือเพียงแค่ซุนหยูที่ยังไม่ได้ลงมือทำอะไร เพราะในฐานะของหัวหน้าทีม เขาจึงเลือกที่จะคอยดูแลลูกน้องทุก ๆ คนก่อนแล้วค่อยจับสัตว์เลี้ยงของตัวเองทีหลัง

เมื่อได้เห็นทุกคนจับอินทรีสายฟ้าได้เรียบร้อยแล้ว ซุนหยูจึงหาที่วางผลึกลมฟ้าด้วยเช่นกัน จากนั้นเขาก็ถอยออกไปยืนห่างจากผลึก 5 เมตร

บนท้องฟ้ายังมีอินทรีสายฟ้าเหลืออยู่มากกว่า 10 ตัว เมื่อมีอินทรีตัวหนึ่งสัมผัสได้ถึงผลึกสายฟ้า มันก็บินลงมาด้านล่างในทันที แต่ในขณะที่อินทรีตัวนั้นกำลังจะบินลงมาจนถึงพื้น มันก็มีเสียงกรีดร้องของนกอินทรีตัวหนึ่งดังขึ้นมาเสียก่อน

ลู่หยางรีบเงยหน้าขึ้นไปมองก่อนที่เขาจะได้พบกับอินทรีสายฟ้าตัวใหญ่ตัวหนึ่งที่มีขนาดใหญ่กว่าอินทรีสายฟ้าปกติถึง 2 เท่าค่อย ๆ บินลงมาทางด้านล่างแล้วกลืนผลึกลมฟ้าของซุนหยูเข้าไป

ราชาอินทรีสายฟ้า (แรร์อีลิท)

เลเวล 30

พลังชีวิต 15,000/15,000

ซุนหยูมองอินทรีด้านหน้าอย่างตกตะลึง เพราะเขาไม่เคยคิดเลยว่าอินทรีสายฟ้าของตัวเองที่บินลงมาจะเป็นสัตว์เลี้ยงที่หาได้ยากกว่าคนอื่นแบบนี้

“หัวหน้า ผมควรทำยังไงดีครับ?” ซุนหยูถามอย่างสับสน

“รีบจับมันสิ โอกาสแบบนี้มันมีแค่ครั้งเดียวเท่านั้นนะ” ลู่หยางพูดอย่างตื่นเต้น

“มันจับได้ด้วยเหรอครับ?” ซุนหยูกล่าวพร้อมกับใช้สกิลจับสัตว์เลี้ยง

ราชาอินทรีสายฟ้าที่พึ่งกลืนผลึกลมฟ้าเข้าไปแสดงสีหน้าออกมาอย่างพึงพอใจ และถึงแม้ว่ามันจะมีอาการต่อต้านอยู่บ้าง แต่ในเวลาไม่ถึง 2 นาทีด้านหลังซื่อของราชาอินทรีสายฟ้าก็ปรากฏชื่อของซุนหยูตามมาในวงเล็บ

“หัวหน้า ผมจับได้แล้ว!” ซุนหยูอุทานอย่างตื่นเต้น

ลู่หยางถอนหายใจออกมาด้วยความโล่งอก ก่อนที่เขาจะเดินไปตบไหล่ซุนหยูเบา ๆ แล้วพูดขึ้นมาว่า

“นายนี่มันโชคดีจริง ๆ”

เขาไม่เคยคิดมาก่อนเลยว่าผลึกลมฟ้าชุดนี้จะเอามาจับราชาอินทรีสายฟ้าได้ เพราะท้ายที่สุดเงื่อนไขในการเปลี่ยนอาชีพที่เขาพาทุกคนมาคือการพาอินทรีสายฟ้าที่มีสกิลวินด์ธันเดอร์วิงไปให้แอซไรต์ ซึ่งเป็น NPC พ่อค้าทะเลทรายบริเวณเขตทางใต้ของเมืองเซนต์กอลล์

เมื่อผู้เล่นพาอินทรีสายฟ้าที่มีสกิลตรงตามเงื่อนไขไปหาแอซไรต์ เขาจะทำการหยุดผู้เล่นคนนั้นเอาไว้พร้อมกับเสนอซื้ออินทรีสายฟ้าในราคา 20 เหรียญทอง ซึ่งถ้าหากผู้เล่นเลือกไม่ขาย เขาก็จะเสนอใบเปลี่ยนอาชีพมาแลกกับอินทรีสายฟ้าไป

อย่างไรก็ตามสิ่งที่ทำให้ลู่หยางตื่นเต้นได้มากขนาดนี้ มันก็เพราะราชาอินทรีสายฟ้าคือสัตว์เลี้ยงที่มีสกิลวินด์ธันเดอร์วิงติดตัวมาตั้งแต่เกิด

หลังจากซุนหยูฟังลู่หยางอธิบายถึงเงื่อนไขการเปลี่ยนอาชีพ เขาก็พูดขึ้นมาด้วยน้ำเสียงเซ็ง ๆ ว่า

“แบบนี้มันก็หมายความว่าผมต้องขายราชาอินทรีสายฟ้าให้กับเขางั้นเหรอครับ?”

“ใช่” ลู่หยางตอบพร้อมกับพยักหน้า

“ภารกิจเปลี่ยนอาชีพของนักธนูนี่มันโหดร้ายจริง ๆ กว่าจะจับอินทรีสายฟ้าได้ มันก็ต้องใช้แก่นเวทมนตร์ไปตั้งเยอะ หลังจากจับสัตว์เลี้ยงหายากมาได้ก็ต้องให้สัตว์เลี้ยงพวกนี้กับ NPC ไปอีกทั้ง ๆ ที่ถ้าเรามีสกิลไลท์นิ่งเบลดในระหว่างการเปลี่ยนอาชีพ มันจะทำให้ความเร็วในการเก็บเลเวลของพวกเราเพิ่มขึ้นจากเดิมแท้ ๆ” ซุนหยูเริ่มบ่น

เกลวินด์และนักธนูคนอื่น ๆ ต่างก็พยักหน้าอย่างเสียดายด้วยเหมือนกัน

“ถ้าอย่างนั้นก็อย่าเพิ่งเปลี่ยนอาชีพ คอยฟังคำสั่งจากฉันแล้วไปเปลี่ยนอาชีพกันทีหลัง” ลู่หยางกล่าวด้วยรอยยิ้ม

ซุนหยูกระพริบตาปริบ ๆ ก่อนที่จะแอบส่งข้อความไปหาลู่หยางอย่างลับ ๆ

“หัวหน้ากำลังจะเริ่มทำสงครามแล้วใช่ไหมครับ?”

ชายหนุ่มตอบกลับมาด้วยรอยยิ้มอันลึกลับ ก่อนที่จะหันไปพูดกับทุกคนว่า

“ทุกคนแยกย้ายกันกลับได้ ส่วนซุนหยูตามฉันเข้าไปในเมือง”

ซุนหยูมองไปยังลู่หยางด้วยแววตาอันเป็นประกาย ก่อนที่เขาจะเทเลพอร์ตกลับไปยังเมืองเซนต์กอลล์ด้วยความหวัง

จบบทที่ บทที่ 317 วิธีเปลี่ยนอาชีพที่โหดร้าย

คัดลอกลิงก์แล้ว