Chapter 4: การติดตั้ง

ด้วยเงินที่ได้มาจากการยืม หลี่ หยุน เจียงลู่เริ่มต้นที่จะซื้อของทันที บางสิ่งบางอย่างที่ไม่สามารถซื้อได้จากอินเตอร์เน็ต เขาก็จะไปซื้อที่ตลาดเพื่อซื้อวัตถุดิบตรงๆ และสิ่งที่หายากที่สุด เขาไม่สามารถหาเจอได้ที่ตลาด ดังนั้น เขาจึงไปซื้อ ที่โรงงานผลิตชิ้นส่วนรถยนต์เพื่อซื้อพวกมัน

อย่างแรกก็คือหัวหน้าปฏิเสธที่จะขายเขาเพียงชิ้นเดียว ดังนั้นเจียงลู่ฉีจึงเพิ่มเงินเข้าไป500หยวนเพื่อเอาพวกมัน เขานั้นกัดฟันแน่น หลังจากที่เขาจากไป เขาส่ายหัวของเขาเมื่อเขาเห็นหัวหน้ากำลังถูมือของเขาอย่างระมัดระวังในขณะที่กำลังนับเงิน มันเป็นเรื่องที่ชัดเจนที่หัวหน้าต้องการที่จะขายในราคาที่สูงสุด ถึงแม้ว่าเขาจะรู้สึกมีความสุขที่ขายได้500หยวน ในสัปดาห์ต่อมา เขาจะรู้ว่าเงินจะไม่มีความหมายอะไรเลย

มันใช้เวลาถึงสามวันก่อนที่เขาจะรวบรวมวัตถุดิบได้ครบทั้งหมด และรถมินิบัสนั้นก็ถูกเติมเต็มไปด้วยมัน เมื่อชิ้นส่วนชิ้นสุดท้ายได้ถูกใส่เข้าไป เจียงลู่ฉีรู้สึกเชื่อมั่น ในที่สุดเขาก็ทำมันสำเร็จ

เขาวิ่งไปวิ่งมาตลอดสามวันและเขาแทบจะเดินเข้าออกทุกที่ในเมืองเจียงเบย เนื่องจากสิ่งที่แรกที่ต้องทำคือการติดตั้ง ดังนั้นวัตถุดิบมีส่วนเกี่ยวข้องเกี่ยวกับทุกด้านที่เขาต้องการ

ในขณะเดียวกัน เจียงลู่ฉีนั้นดูไปที่ข่าวและเก็บเงียบเกี่ยวกับการพัฒนาของเจียงเบย เขาพบว่าคนชั้นผู้นำนั้นโผล่สื่อออกมาน้อยลงเรื่อยๆที่ปรากฏตัวขึ้น ดังเช่นที่เขาคาดไว้ ถึงแม้ว่าเรื่องพวกนี้เหมือนเป็นเรื่องปกติ แต่เขารู้สึกว่าสัญญาณอันตรายกำลังใกล้เข้ามา

“เริ่มต้น!”

เจียงลู่ฉีปิดม่านทั้งหมดและนั่งลงบนตำแหน่งคนขับและถอนหายใจอย่างเงียบๆ เขาวางมือของเขาลงบนพวงมาลัย ทันทีที่โครงสร้างของรถเมล์คันเล็กนั้นปรากฏขึ้นมาในจิตใจของเขา มันรู้สึกเหมือนเขามีดวงตาพิเศษดวงใหม่กำลังช่วยเขาในการแสกนรถมินิบัส เมื่อไหร่ก็ตามที่เขาเปิดตาขึ้น ข้อมูลและคุณภาพเกี่ยวกับชิ้นส่วนของรถเมล์ปรากฏขึ้นมาแทบจะในทันที

ข้อมูลโดยรวมทั้งหมดของรถเมล์คันเล็กนั้นคือ ยานพาหานะก่อสร้างขับเคลื่อน(ชนิด ปกติ)กำลังรอในการปรับปรุง

[วัตถุดิบได้ถูกทดสอบเรียบร้อยแล้ว เริ่มต้นที่จะติดตั้งหรือไม่?]

เจียงลู่ฉีตะโกนในจิตใจของเขา [เริ่มมันซะ!]

การติดตั้งรถมินิบัสนั้นจำเป็นที่จะต้องใช้เวลา 72ชม. เขาไม่สามารถไปไหนได้จนกว่าการติดตั้งจะสำเร็จ เจียงรู้สึกล้อของรถได้รับพลังงานที่แปลกประหลาดในทันทีและมันกำลังเริ่มต้นที่จะสั่นอย่างเป็นธรรมชาติ

การติดตั้งนั้นมันใช้เวลานานและเจียงลู่ฉีไม่สามารถใช้เวลาอยู่บนรถตลอดเวลาได้ เขาสงสัยว่าเขาเพียงแค่นั่งบนที่นั่งคนขับเป็นช่วงเวลาหนึ่ง เขาลุกขึ้นจากที่นั่งคนขับ และตระหนักได้ว่าวัตถุดิบได้หายจากรถไป หลังจากนั้นเขาออกมาจากรถและมอง ถ้ามันเกิดการเปลี่ยนแปลงอื่นๆเกิดขึ้นหรือไม่ แต่มันก็ดูเหมือนทุกอย่างเป็นปกติ ดังนั้นเขาจึงกลับบ้าน

เมื่อเปิดประตูออกมา เจียงเห็นอาหารทุกประเภท เขาคิดว่ามันส่งมาระหว่างสามวันที่ผ่านมา คนส่งของนั้นมองมาที่เจียงด้วยสายตาที่แปลกประหลาด เมื่อเขาเป็นคนที่ส่งสินค้าทั้งหมดนี้ให้กับเขา แต่เจียงไม่ได้สนใจเกี่ยวกับมัน มันจะเป็นเรื่องที่เป็นไปไม่ได้ที่จะคิดว่ามันใช้เพื่ออะไร เจียงลู่ฉีไม่ได้ไปที่มหาวิทยาลัย การเรียนรู้มันไร้ประโยชน์ เมื่อจุดจบของโลกกำลังใกล้เข้ามา

ในตอนนี้รถเมล์คันเล็กกำลังอยู่ในช่วงติดตั้ง เจียงลู่ฉีพยายามที่จะโทรหาน้องสาวของเขาและเขายังค้นหาความรู้ในอินเตอร์เน็ตเกี่ยวกับความรู้ธรรมดาในการเอาชีวิตรอดข้างนอก ความรู้เกี่ยวกับการรักษาพยาบาลเบื้องต้น ความรู้ด้านยา รวมทั้งภูมิประเทศโดยรอบ วิธีการอ่านแผนที่และอื่นๆ

เจียงลู่ฉีนั้นยังโหลดเกี่ยวกับแผนที่ประเทศไว้บนคอมพิวเตอร์ของเขา เขาจะได้ตัดสินใจว่าแผนที่นั้นสามารถใช้ได้ทุกที่ ถึงแม้ไม่ต้องต่อเน็ต และเกือบทั้งหมดได้ถูกทำเครื่องหมายไว้ จากร้านค้าเล็กๆที่เต็มไปด้วยผู้ผลิตที่หลากลาย จากถนนหลวงไปจนถึงถนนชนบท มันชัดเจนเป็นอย่างมาก เพื่อแผนที่นั้นเขาจ่ายเงินไป100หยวน เนื่องจากแผนที่ฟรีนั้นไม่ได้บอกรายละเอียด เขาใช้จ่ายเงินของเขาไปแทบจะหมด แต่การเตรียมตัวเบื้องต้นพึ่งจะเรียบร้อย

มือถือของเจียงลู่ฉีนั้นส่งเสียงดังขึ้น และเขามองไปที่มันอย่างรวดเร็ว รอยยิ้มที่ตกใจปรากฏขึ้นบนใบหน้าของเขา มันคือน้องสาวของเขา เขาแทบจะโทรหาเธอไม่หยุดและในที่สุดเธอก็โทรหาเขากลับมา

“เฮ้!”

“ไง พี่ เกิดอะไรขึ้น? ทำไมนายดูกังวลละ? ฉันแค่ออกไปข้างนอก ในเวลานี้การไปตรวจสอบข้างนอกนั้นมันน่าตื่นเต้นมากเลยละ พวกเราไปที่หมู่บ้าน และมีลูกค้าที่เกี่ยวกับ....”

“เจียงจู้อิง ได้โปรดเงียบ! และฟังฉัน!”เจียงลู่ฉีพูดแทรกน้องสาวของเขา

หลังจากที่ได้เสียงที่จริงจังของพี่ชายของเธอ เจียงจู้อิงรู้สึกว่าพี่ชายของเธอมีเรื่องที่สำคัญ เธอหยุดแทบจะในทันทีและกล่าวด้วยเสียงเบาๆว่า“พี่ชาย พูดเลย”

เจียงลู่ฉีใจเย็นลงเนื่องจากเขาไม่ต้องทำให้น้องสาวของเขาตื่นตระหนก เขาถาม “เซี่ยวอิง ตอนนี้เธออยู่ที่ไหน?”

“โรงเรียน ฉันเพิ่งจะแยกกับคุณครูและเพื่อนรวมชั้น ฉันกำลังคิดเกี่ยวกับการกลับไปที่หอพัก มือถือของฉันหมด ดังนั้นฉันกำลังชาร์ตมันชั่วขณะหนึ่ง เมื่อมันเปิดขึ้นมาและหลังจากนั้นฉันก็เห็นข้อความของพี่” ถึงแม้ว่า เจียงจู้อิงจะซนยังไงก็ตาม เธอก็รู้เกี่ยวกับเรื่องที่จริงจังกับสถานการณ์นี้ เธอแทบจะเปลี่ยนกลายเด็กดีที่คิดได้อย่างชัดเจน เธอสรุปเกี่ยวกับสถานการณ์ได้อย่างรวดเร็ว ถึงแม้ว่าเธอจะไม่รู้ว่าเพราะอะไร เจียงลู่ฉีถึงได้ดูกังวลใจ แต่เธอก็รู้ว่าพี่ชายของเธอนั้นเป็นเสาหลักของครอบครัวในช่วงเวลาแบบนี้ เธอได้ถูกเลี้ยงดูด้วยความรักและการดูแลจากพี่ชายของเธอ ในช่วงหลายปีที่ผ่าน

“เธอไม่จำเป็นที่จะต้องกลับไปที่หอ จองเครื่องบินเพื่อกลับบ้านในตอนนี้!”เจียงลู่ฉีพูด

“หือ พี่ชาย รอแปปนึงนะ”หลังจากสักพักนึง เธอกล่าว“พี่ชาย มันไม่มีตั๋ว”

“ถ้าเป็นพรุ่งนี้ละ? หรือวันมะรืนนี้? เธอจำเป็นที่จะต้องกลับไม่ว่ามันจะต้องใช้เงินเท่าไหร่ เธอจะต้องจ่ายมัน”เจียงลู่ฉีพูด

“ในตอนนี้ไม่มีตั๋วไหนว่างเลย”เจียงจู้อิง

เขารู้สึกผิดปกติในทันที เสียงเคาะที่ดังออกมาจากคีย์บอร์ด ดังนั้นเขาเปิดการเว็บไซต์การจองเที่ยวบิน มองหาเมืองหลังจากอีกเมือง เจียงลู่ฉีรู้สึกว่าหัวใจของเขากำลังจมลง ตั๋วทั้งหมดสามวันหลังจากนี้นั้นถูกขายหมดเรียบร้อยแล้ว ไม่ว่าจะเป็นที่ไหนก็ตาม และมันมีที่ว่างอีกหนึ่งที่หลังจากวันที่จุดจบของโลกมาถึง

นี่มันเป็นเรื่องที่เป็นไปไม่ได้ มันไม่มีเหตุผลเป็นอย่างยิ่ง

“พี่ชาย ฉันจะกลับไปในอีกสามวัน โอเคไหม?” เจียงจู้อิงถาม

“มันช้าเกินไป” เจียงลู่ฉีตอบ

เจียงจู้อิงไม่เข้าใจว่าทำไมเพียงแค่หนึ่งวันมันถึงแตกต่างกันขนาดนี้ แต่เธอไม่ได้ถาม “รถไฟ! ถ้าฉันซื้อตั๋วรถไฟละ!”เธอถาม

เจียงลู่ฉีพิมค้นหาและกล่าวด้วยเสียงใจเย็น“ไม่มีตั๋วรถไฟเหลือเลยในตอนนี้” ตั๋วรถไฟภายในสามวันนี้ถูกขายหมดเรียบร้อยแล้ว

“พี่ชาย รอก่อน ฉันจะไปถามที่สถานีรถบัส บางทีฉันสามารถเช่ารถได้”เจียงจู้อิงพูด

“ไม่ต้อง!”เจียงพูด

ก่อนอื่น พวกเขาไม่รู้เกี่ยวกับสถานการณ์บนถนน อย่างที่สอง ถึงแม้ว่ามันจะเป็นถนนที่รถไม่ติด เจียงจู้อิงจำเป็นที่จะต้องใช้เวลามากกว่าสองวันในการกลับมา และทั้งรถไฟและเครื่องบินนั้นใช้ไม่ได้ มันดูเหมือนว่าการจลาจลบนถนนนั้นจะติดขัดมาก เจียงจู้อิงจะตายด้วยกรณีแบบนั้น

“อย่าทำแบบนั้น!”เจียงลู่ฉีพูดอีกครั้ง

เจียงจู้อิงรู้สึกว่าเสียงของพี่ชายเธอแปลกๆไป มันทำให้เธอกระวนกระวาย

“เซี่ยวอิง เธอต้องฟังอย่างระมัดระวัง”เจียงลู่ฉีกล่าว

“ไม่ต้องกลับไปที่หอ เธอจำเป็นต้องไปหาสถานที่ที่มีคนไม่เยอะมาก และมันปลอดภัยและเข้าถึงได้ยาก หลังจากนั้นเธอจำเป็นที่จะต้องซื้อน้ำมากเท่าที่มากได้ ยาบางอย่าง รวมทั้งของใช้ประจำวันและอาหาร! เธอต้องมั่นใจว่าแบตมือถือของเธอนั้นเต็ม ต่อไป ชาร์ตพาวเวอร์แบงค์ทั้งหมด ถึงแม้ว่า พวกเราจะไม่รู้ว่ามือถือนั้นสามารถใช้งานได้หรือไม่ .... จำไว้ล็อคประตูและห้ามออกไปไหน เพียงแค่รอฉันไปถึง!”

“เพียงแค่รอฉันไปถึง!”เจียงลู่ฉีพูดอีกครั้ง

“เซี่ยวอิง จุดจบของโลกกำลังมาถึง....”

ฝากติดตามเพจด้วยนะครับ Ishliar fanpage