เราไม่เผยแพร่ผลงานที่มีลิขสิทธิ์ในประเทศไทย หากท่านพบเนื้อหาที่ละเมิดลิขสิทธิ์ แจ้งได้ที่เพจ Facebook NovelStore เราจะลบให้โดยเร็ว
ปัญหาการใช้งานเว็บไซต์ ติดต่อได้ที่เพจดังกล่าว
We do not publish or distribute copyrighted works in Thailand. To report infringing content, contact us via our Facebook page and we will remove it promptly. For other issues, use the same channel.

บทที่ 231 บุก

บทที่ 231 บุก

บทที่ 231 บุก


บทที่ 231 บุก

“นี่มันสกิลอะไร? ทำไมเลือดฉันถึงลดตลอดแบบนี้”

“แรงมาก! นักบวชรีบรักษาเร็วเข้า”

สมาชิกภายในบลัดเติสตี้ต่างก็ตะโกนขึ้นมาอย่างวุ่นวาย เมื่อจู่ ๆ พวกเขาได้ไปติดอยู่ท่ามกลางพายุอย่างกะทันหัน

ตอนแรกพวกฉิงชางเตรียมตัวที่จะตายเอาไว้แล้ว แต่เมื่อทุกคนได้เห็นภาพตรงหน้ามันก็ทำให้พวกเขาเบิกตากว้างด้วยความตกตะลึง

“หัวหน้านี่มันอะไรครับ?” ฉิงชางถามอย่างสับสน

มุมปากของลู่หยางยกขึ้นมาเป็นรอยยิ้ม ก่อนที่เขาจะอธิบายว่า

“นี่คือของขวัญที่ฉันจะเอาไว้ให้บลัดไทแรนท์ยังไงล่ะ แต่ไม่ต้องห่วงของขวัญที่ฉันเตรียมเอาไว้มันยังไม่หมดแค่นี้หรอก”

หลังจากพูดจบชายหนุ่มก็ยกมือขึ้น ก่อนที่จะตะโกนสั่งการขึ้นมาอีกครั้ง

“เรียกเฮลไฟร์ลอร์ดลงมาได้เลย”

หลู่จ้าวหยู่, เฉินเฟิงและฮั่นอิ่งที่ยืนอยู่บนยอดเขายกมือขวาขึ้นพร้อม ๆ กัน ก่อนที่มันจะมีอุกกาบาตสีเขียวมรกต 3 ลูกพุ่งลงมาจากท้องฟ้าอย่างรวดเร็ว

ตูม ๆ ๆ

โฮก!

เฮลไฟร์ลอร์ดที่มีความสูงกว่า 8 เมตร 3 ตัวลุกยืนขึ้นท่ามกลางฝุ่นควันที่ฟุ้งกระจายไปทั่วทั้งบริเวณ

เมื่อได้เห็นเฮลไฟร์ลอร์ดปรากฏตัว ไลฟ์ไทม์ก็รู้หน้าที่ได้อย่างฉับพลัน เขาจึงรีบวิ่งออกไปพร้อมกับอัญเชิญเฮลไฟร์ลอร์ดตัวที่ 4 ออกมา

“ตัวอะไรวะ!?”

“สายตีไกลรีบยิงมันเร็วเข้า!”

สกิลจำนวนนับไม่ถ้วนพุ่งเข้าใส่เฮลไฟร์ลอร์ดอย่างต่อเนื่อง แต่สกิลเหล่านี้สร้างความเสียหายได้เพียงแค่ 1 หน่วยเท่านั้น แม้แต่ผู้เล่นเลเวล 20 ที่สวมใส่อุปกรณ์ระดับทองก็ไม่สามารถเจาะการป้องกันของเฮลไฟร์ลอร์ดเข้าไปได้ เพราะท้ายสุดนี่ก็คือมอนสเตอร์ที่สมควรจะถูกอัญเชิญออกมาในตอนที่ผู้เล่นมีเลเวล 50

“หัวหน้าพวกมันโคตรเก่งเลย!” ไป๋หูตะโกนอย่างตื่นเต้น

“แค่นี้มันยังไม่พอ” ลู่หยางกล่าว

“ยังมีอีกเหรอครับ?”

“ลืมที่ฉันบอกเรื่องนักเวทต้องห้ามอีกคนไปแล้วงั้นเหรอ?” ลู่หยางถาม

“หัวหน้ามีนักเวทต้องห้ามอีกคนจริง ๆ เหรอ?!” ไป๋หูถามอย่างตกใจโดยมีพวกเซี่ยหยู่เว่ยพยักหน้าตาม ๆ กัน

ลู่หยางส่งเสียงหัวเราะพร้อมกับพูดว่า

“ฉันจะโกหกพวกนายไปทำไม ดูให้ดีนี่คือเวทมนต์ต้องห้ามธาตุสายฟ้า!”

หลังจากพูดจบลู่หยางก็ส่งข้อความไปหามู่หยู

“สาวน้อย มันถึงเวลาของเธอแล้ว”

มู่หยูท่องคาถาล่วงหน้ามาสักพักแล้ว เมื่อเธอได้รับสัญญาณเด็กสาวก็รีบเร่งท่องคาถาทันทีและในเวลาอีก 1 นาทีต่อมาเธอก็ท่องคาถาวรรคสุดท้ายจบ

ขณะเดียวกันเมื่อกองกำลังบลัดเติสตี้ถูกพายุโจมตี กองกำลังของพวกเขาก็แบ่งออกไปเป็น 5 ส่วน แต่ในทันใดนั่นเองมันก็มีเมฆหนาทึบปรากฏขึ้นมาเหนือศีรษะของกองทัพชุดเกราะระดับทองที่อยู่ตรงบริเวณกึ่งกลางกองทัพทั้งหมด

ธันเดอร์สตอร์ม!

ทันใดนั้นสายฟ้าจำนวนนับไม่ถ้วนก็ฟาดลงมาจากเมฆดำเหนือศีรษะเข้าใส่เหล่าบรรดาผู้เล่นในกองกำลังองครักษ์ของบลัดไทแรนท์

-934, -997,...

ธันเดอร์สตอร์มไม่ใช่สกิลโจมตีเป้าหมายเดี่ยว แต่เป็นสกิลโจมตีศัตรูทุกคนในพื้นที่อย่างต่อเนื่องเป็นเวลายาวนานถึง 30 วินาที

กองกำลังองครักษ์ของบลัดไทแรนท์ถูกโจมตีอย่างหนักแบบต่อเนื่อง และหนึ่งในสิ่งที่ลู่หยางไม่รู้เรื่องคือภายในกองกำลังองครักษ์ได้มีไพ่ตายหลาย ๆ ใบที่บลัดไทแรนท์ซ่อนอยู่ ซึ่งมันก็รวมถึงดราก้อนเมจและโฮลี่เมจ

นักเวทเหล่านี้ต่างก็ล้วนแล้วแต่พยายามเพิ่มพลังโจมตีให้ได้สูงมากที่สุด แม้กระทั่งอัญมณีที่ฝั่งเข้าไปในอุปกรณ์ก็จะเป็นอัญมณีที่เอาไว้เพิ่มความเสียหายล้วน ๆ ดังนั้นถึงแม้พวกเขาจะสามารถสร้างความเสียหายได้สูงมาก แต่มันก็ต้องแลกมากับการมีพลังชีวิตที่น้อยมากด้วยเช่นกัน

อย่างไรก็ตามโดยปกติพวกเขาจะถูกคุ้มกันโดยกองกำลังขนาดใหญ่ทำให้พวกเขาแทบไม่มีความเสี่ยงในการเผชิญหน้ากับศัตรูเลยแม้แต่น้อย แต่เมื่อทั้งกองทัพต้องติดอยู่ท่ามกลางพายุแม้แต่เหล่าบรรดานักบวชก็แทบที่จะฟื้นฟูพลังชีวิตให้กับพรรคพวกไม่ไหว เมื่อพวกเขาถูกธันเดอร์สตอร์มโจมตีซ้ำเข้าไป เหล่าบรรดาอาชีพลับจึงเสียชีวิตเป็นคนแรก ๆ โดยไม่ทันได้มีโอกาสได้แสดงฝีมือออกมาเลยแม้แต่คนเดียว

“ทุกคนรีบถอยกลับมาก่อนเร็วเข้า!” บลัดไทแรนท์ตะโกนอย่างตกตะลึงเมื่อได้เห็นกองกำลังองครักษ์ของตนกำลังบาดเจ็บล้มตายอย่างหนัก

ในกองกำลังทั้ง 10,000 คนมีผู้เล่นกว่า 5,000 คนที่ได้รับความเสียหายจากพายุ การพยายามถอยทัพจึงไม่ใช่เรื่องง่าย เพราะความเสียหายมันได้ก่อให้เกิดความวุ่นวายกันไปหมดแล้ว

“บลัดบราเธอร์นับถอยหลัง 20 วิ เตรียมพร้อมสำหรับการโจมตี!” ลู่หยางยกมือขวาขึ้นเป็นสัญญาณให้กับทุกคน

“1”

ลู่หยางเริ่มนับช้า ๆ เพื่อเตือนไม่ให้ลูกน้องของตัวเองใจร้อน

“2”

...

“20”

ทุกคนต่างก็นับเลขสุดท้ายพร้อม ๆ กัน ก่อนที่พวกเขาจะตะโกนสุดเสียงขึ้นมาโดยอัตโนมัติ

“ฆ่า!”

เวทมนตร์, ลูกธนูและการโจมตีระยะไกลเป็นจำนวนนับไม่ถ้วนพุ่งเข้าไปในแนวพายุที่มีพวกบลัดเติสตี้ติดอยู่ ซึ่งแต่เดิมพวกเขาก็สูญเสียพลังชีวิตวินาทีละ 100 หน่วยอยู่แล้ว เมื่อพวกเขาถูกบลัดบราเธอร์โจมตีเพิ่มเติม บลัดเติสตี้ที่ติดอยู่ในพายุกว่า 5,000 คนก็เสียชีวิตลงไปอย่างรวดเร็ว

สิ่งที่น่ากลัวกว่าความตายคือขวัญกำลังใจ ซึ่งหลังจากการโจมตีครั้งนี้ประสบความสำเร็จไปได้ด้วยดี ขวัญกำลังใจของบลัดบราเธอร์ก็พุ่งขึ้นไปจนถึงขีดสุดจนทำให้ทุกคนมีความมั่นใจว่าพวกเขาจะได้รับชัยชนะ

“อสูรเพลิง!”

ลู่หยางส่งเสียงร้องคำรามพร้อมกับกลายร่างกลายเป็นอสูรเพลิงที่มีความสูงมากกว่า 5 เมตร จากนั้นเขาก็ชี้นิ้วขึ้นไปบนฟ้าเพื่อเรียกอุกกาบาตที่มีเส้นผ่านศูนย์กลางมากกว่า 10 เมตรลงมาจากฟ้าต่อเนื่องกันมากกว่า 10 ลูก

เมเทโออิมแพค!

ศัตรูที่ติดอยู่ในพายุแต่เดิมก็เหลือพลังชีวิตน้อยมากอยู่แล้ว เมื่อพวกเขาถูกอุกกาบาตยักษ์กลิ้งลงมาทับ มันก็เปิดเผยให้เห็นเส้นทางกว้างกว่า 80 เมตรที่เต็มไปด้วยซากศพ

“ทุกคนบุก!” ลู่หยางชี้นิ้วไปข้างหน้าพร้อมกับส่งเสียงตะโกน

“"ฆ่า!”

ฉิงชางและสามพี่น้องตระกูลไป๋นำทีมบุกเข้าไปใจกลางแนวรบของบลัดเติสตี้ โดยช่วงเวลานี้แนวพายุก็กำลังเคลื่อนที่ดันไปด้านหน้าพร้อม ๆ กัน

บลัดไทแรนท์มองดูลูกน้องที่ถอยร่นไปเรื่อย ๆ ด้วยความโกรธ เพราะเขาไม่เคยเจอสถานการณ์เช่นนี้มาก่อนและลางสังหรณ์ก็กำลังบอกว่าพวกเขากำลังจะพ่ายแพ้

“หัวหน้า พวกเราถอยกลับไปตั้งหลักกันก่อนดีไหมครับ?!” เซาธ์โคสท์ตะโกนบอกบลัดไทแรนท์ด้วยความตื่นตระหนก

“ไม่มีทาง กองกำลังของเรายังเหลืออีกมากกว่าครึ่ง บอกให้ทุกคนรีบจัดกระบวนทัพใหม่เร็วเข้า” บลัดไทแรนท์ร้องคำรามด้วยความโกรธ

“หัวหน้า ตอนนี้สถานการณ์มันไม่ใช่ความแตกต่างกันแค่เรื่องของจำนวนนะครับ แต่สกิลที่อีกฝ่ายใช้มันแปลกเกินไป พายุที่พวกมันเรียกออกมาทำให้พวกเราเสียเลือดถึง 100 หน่วยต่อวินาที พวกโกเลมยักษ์พวกนี้พวกเราก็โจมตีกันไม่เข้าเลย แม้แต่กองกำลังหลักของพวกเราก็ยังถูกเวทมนตร์ต้องห้ามของศัตรูสังหารจนหมด ตอนนี้ขวัญกำลังใจของทุกคนเลยแต่กระเจิงไปจนหมดแล้ว” เซาธ์โคสท์กล่าวอย่างร้อนใจ

“ฉันจะไม่ยอมถอยเด็ดขาด! บอกให้เมคเนติกนำกองกำลังของคนที่ตายไปบุกมาที่นี่ใหม่ ไม่ว่ายังไงวันนี้ฉันก็จะต้องถล่มลู่หยางให้ราบคาบ!!” บลัดไทแรนท์ตะโกนเสียงดัง

ตูม!

อุกกาบาตขนาดใหญ่พุ่งตกลงมาจากท้องฟ้า ก่อนที่มันจะกวาดล้างกลุ่มผู้เล่นที่ยืนห่างจากบลัดไทแรนท์ไปเพียงแค่ 60 เมตรจนหมด

“หัวหน้าโคตรเท่เลย!” สมาชิกของบลัดบราเธอร์ตะโกนขึ้นมาด้วยความชื่นชม เพราะทุกคนจำได้ว่านี่คือสกิลเมเทโอฟอลล์ เวทมนตร์ต้องห้ามที่เป็นเอกลักษณ์ของลู่หยางนั่นเอง

“บุกทะลวงแนวรบของพวกมันไปซะ!” ลู่หยางตะโกนออกคำสั่งพร้อมกับเงยหน้ามองไปยังบลัดไทแรนท์ด้วยแววตาเยือกเย็น

ผลแพ้ชนะออกมาแล้ว อิอิ

จบบทที่ บทที่ 231 บุก

คัดลอกลิงก์แล้ว