เราไม่เผยแพร่ผลงานที่มีลิขสิทธิ์ในประเทศไทย หากท่านพบเนื้อหาที่ละเมิดลิขสิทธิ์ แจ้งได้ที่เพจ Facebook NovelStore เราจะลบให้โดยเร็ว
ปัญหาการใช้งานเว็บไซต์ ติดต่อได้ที่เพจดังกล่าว
We do not publish or distribute copyrighted works in Thailand. To report infringing content, contact us via our Facebook page and we will remove it promptly. For other issues, use the same channel.

บทที่ 169 สมาชิกพร้อมหน้า

บทที่ 169 สมาชิกพร้อมหน้า

บทที่ 169 สมาชิกพร้อมหน้า


บทที่ 169 สมาชิกพร้อมหน้า

ณ สำนักงานใหญ่ของบลัดเติสตี้

บลัดไทแรนท์มองเย่กู่ซิงด้วยใบหน้าอันบึ้งตึง ก่อนที่เขาจะถามขึ้นมาด้วยน้ำเสียงอันเคร่งเครียด

“พวกแกตายได้ยังไง? เล่ารายละเอียดมาให้หมด”

เย่กู่ซิงรีบเล่าเรื่องที่ลู่หยางล่อพวกเขาเข้าไปในหุบเขา ก่อนที่จะใช้เวทมนตร์ต้องห้ามสังหารสมาชิกภายในทีมลงไปพร้อม ๆ กันกว่า 160 คน

หลังบลัดไทแรนท์ฟังรายงานจนจบ เขาก็พูดด้วยน้ำเสียงที่โกรธจนถึงขีดสุด

“อุปกรณ์หายไปเกือบครึ่งหนึ่งเลยเนี่ยนะ?! แกจะจัดการกับเรื่องนี้ยังไง”

“ผมสั่งให้ลูกน้องทุกคนเก็บความลับเอาไว้แล้วห้ามเล่าเรื่องที่เกิดขึ้นวันนี้ให้ใครฟังอย่างเด็ดขาด พร้อมกับสั่งให้ทุกคนกลับไปที่สนามรบเก็บพวกผู้เล่นอิสระ แต่ทุกคนเพิ่งเสียอุปกรณ์ไปขวัญกำลังใจของทีมจึงลดต่ำลงกว่าเดิมมาก ตอนนี้พวกเราก็คงจะทำได้เพียงแค่ยืดเยื้อสงครามออกไปเท่านั้น” เย่กู่ซิงพูดอย่างละอายใจ

“ความลับมันไม่มีในโลก อีกไม่นานคงจะมีใครเผยแพร่เรื่องในวันนี้ออกไปแน่ ๆ” บลัดไทแรนท์กล่าว

“หัวหน้า ผม…” เย่กู่ซิงพูดขึ้นมาได้เพียงแค่เล็กน้อย ก่อนที่บลัดไทแรนท์จะพูดขัดจังหวะขึ้นมาเสียก่อน

“อีก 2 ชั่วโมงเซิร์ฟเวอร์จะเปิดใช้งานฟังก์ชั่นแลกเปลี่ยนเงินตรา รอบแรกฉันจะแลกเงินเข้ามา 100,000 เหรียญทอง แบ่งเงินส่วนหนึ่งไปใช้กับสมาชิกทีมชั้นยอดและแบ่งเงินอีกส่วนไปซื้อข่าวเกี่ยวกับภารกิจลับหรือภารกิจครั้งเดียวมาให้หมด”

เย่กู่ซิงถอนหายใจออกมาด้วยความโล่งอก แล้วถึงแม้การถูกลู่หยางใช้เมเทโอฟอลล์สังหารจะเป็นอุบัติเหตุที่เกิดขึ้นได้ยาก แต่สาเหตุหลักที่ทุกคนตายก็เนื่องมาจากคำสั่งของเขาเอง เพราะท้ายที่สุดหากเขาไม่ประมาทขนาดนั้น เมเทโอฟอลล์ก็ไม่มีทางสังหารสมาชิกภายในทีมไปได้ถึง 160 กว่าคน

“หัวหน้าเชื่อใจผมได้ ผมจะต้องทำให้คนของเราเรียนรู้เวทมนตร์ต้องห้ามให้ได้” เย่กู่ซิงกล่าว

“ไปได้แล้ว” บลัดไทแรนท์กล่าว

หลังจากเย่กู่ซิงจากไปบลัดไทแรนท์ก็เหมือนกับหันไปพูดกับอากาศ

“ดูเหมือนว่าคราวนี้คงต้องพึ่งพาพวกเธอแล้ว”

ทันใดนั้นร่างของผู้เล่น 6 คนก็ปรากฏขึ้นมาจากความมืด ก่อนที่ผู้หญิงซึ่งเป็นผู้นำของคนในกลุ่มนั้นจะพูดขึ้นมาว่า

“พวกเราสตูดิโอผิ่นเยี่ยนจะไม่ทำให้คุณต้องผิดหวัง”

“แค่ลู่หยางคนเดียว ปล่อยให้เป็นหน้าที่ของพวกเราเถอะ” นักรบภายในกลุ่มพูดขึ้นมาด้วยน้ำเสียงที่เต็มไปด้วยความดูถูก โดยที่อีกสี่คนที่เหลือได้เผยยิ้มออกมาอย่างเย็นชา

ทั้งหกคนนี้เป็นตัวแทนของ 6 สตูดิโอที่บลัดไทแรนท์เพิ่งรับเข้ามาใหม่ และพวกเขาก็เป็นสตูดิโอที่มีชื่อเสียงไม่ดีในวงการสตูดิโอของประเทศ

โดยปกติพวกเขาทำธุรกิจรับจ้างปั๊มเลเวลเป็นหลัก โดยการใช้บัคจนทำลายเกมในอดีตไปแล้วมากมาย แต่ถึงกระนั้นฝีมือของพวกเขาก็ยังถือว่าเป็นชั้นแนวหน้าของคนในวงการเกม

“ถ้ามีขาวของลู่หยางฉันจะแจ้งให้พวกเธอทราบเป็นคนแรก ไปเก็บเลเวลต่อเถอะ อย่าปล่อยให้ใครรู้ถึงความสัมพันธ์ของพวกเรา จงจำเอาไว้ว่าพวกเธอคือไพ่ตายใบสำคัญของฉัน” บลัดไทแรนท์กล่าว

คนทั้งหกใช้ม้วนคัมภีร์ย้อนกลับเพื่อเทเลพอร์ตออกไป เมื่อไม่มีใครอยู่ในห้องแล้วบลัดไทแรนท์จึงได้แสดงด้านที่โกรธแค้นออกมา

“ลู่หยาง ฉันจะต้องฆ่าแกให้ได้!”

หุบเขาปากหม้อ

เมื่อไป๋เหลิงเห็นลู่หยางพาโคลด์วิลโลว์กลับมา เขาจึงเอ่ยปากถามออกไปว่า

“หัวหน้า พวกเราจะไปไหนต่อกันดี?”

“ทุกคนช่วยรอก่อน ฉันกำลังเรียกคนมาที่นี่เพิ่ม พวกเขาต่างก็เป็นคนที่เซ็นสัญญาเหมือนกันและทุกคนต่างก็ล้วนแล้วแต่เป็นยอดฝีมือ” ลู่หยางกล่าว

ทุกคนรับฟังอย่างสนใจ ก่อนที่จะนั่งรอกันอย่างเงียบ ๆ

ลู่หยางส่งข้อความไปถึงฉิงชางพร้อมกับถามว่า

“ว่างไหมมาที่หุบเขางูพิษหน่อย ฉันจะพาพวกนายไปหาดีวายไฟร์สตาฟ”

ฉิงชาง: เดี๋ยวพวกผมรีบไปครับ

ฉิงชางปิดหน้าต่างสื่อสารก่อนจะหันไปบอกเอ็ม 16 ที่อยู่ใกล้ ๆ ด้วยความตื่นเต้น

“เอ็ม 16 นายได้แจ็คพ็อตแล้ว หัวหน้ากำลังจะพาพวกเราไปหาคทาดีวายไฟร์สตาฟ”

“คทาเลเวล 30 อันนั้นน่ะเหรอ? หัวหน้าใจดีกับพวกเราจริง ๆ” เอ็ม 16 ตื่นเต้นจนใบหน้าเปลี่ยนเป็นสีแดง

พวกเขารู้ดีว่าลู่หยางได้คทาดีวายไฟร์สตาฟมาจากการต่อสู้ตัวต่อตัวกับบอสเลเวล 30 ซึ่งการทำแบบนั้นเป็นสิ่งที่อันตรายมาก เพราะความผิดพลาดเพียงแค่นิดเดียวมันก็มากพอที่จะก่อให้เกิดความสูญเสียได้เลย

“หัวหน้า ขอบคุณครับ” เอ็ม 16 ส่งข้อความไปหาลู่หยาง

ลู่หยางพาทุกคนกลับมาที่หุบเขางูพิษพร้อมกับเดินไปหาผู้พิทักษ์ป่าบาปนิรันดร์ที่ก่อนหน้านี้เขาได้ซ่อนเอาไว้ จากนั้นเขาก็พาอัศวินเกราะเงินไปทำการเก็บเลเวล

“มีอะไรถามมาได้เลย ไม่ต้องเกรงใจ” ลู่หยางกล่าวขณะใช้เบลซซิงเบิร์สจู่โจมเข้าใส่งูเหลือมแล้วให้ผู้พิทักษ์ป่าบาปนิรันดร์เข้าไปสังหาร

“หัวหน้า พวกเราก็อยากได้แหวนแห่งความฝันเหมือนกัน” ไป๋เหลิงกล่าว

คำถามนี้ถึงกับทำให้ลู่หยางปวดหัวจนหมดคำจะพูด เพราะนี่คือครั้งที่ 9 แล้วที่ไป๋เหลิงพูดประโยคนี้กับเขา

“เชื่อฉันสิว่าตอนนี้ความสามารถของนายยังไม่มากพอที่จะท้าทายภารกิจระดับ SSS ของราชาตัวตลกหรอก”

“แล้วผมจะท้าทายได้เมื่อไหร่?” ไป๋เหลิงถาม

“รอให้พวกนายทนฉันได้ 30 วินาทีก่อน” ลู่หยางตอบ

ทุกคนต่างก็ส่งเสียงร้องออกมาอย่างคร่ำครวญ เพราะพวกเขาได้เห็นพลังของลู่หยางด้วยตาของตัวเองมาแล้ว หากมันมีการต่อสู้กันแบบ 1 ต่อ 1 มันก็อย่าว่าแต่การต้านทานได้ 30 วินาทีเลย เพียงแค่การต้านทานได้สัก 3 วินาทีแค่นั้นมันก็ถือว่าเก่งมากแล้ว

“เดี๋ยวฉันฝึกพิเศษให้เอง อีกไม่นานฉันเชื่อว่าทุกคนจะทำได้” ลู่หยางกล่าว

“ขอบคุณครับ” ทุกคนกล่าวอย่างมีความหวังขึ้นมาอีกครั้ง

ภารกิจของราชาตัวตลกมีโอกาสรับได้เพียงแค่ครั้งเดียว หากใครพลาดโอกาสในครั้งนี้ไปมันก็หมายความว่าพวกเขาจะพลาดโอกาสได้รับแหวนแห่งความฝันไปตลอดกาล ซึ่งอีกวิธีการที่จะได้รับแหวนแห่งความฝันก็คือการเปิดกล่องแพนดอร่า แต่การได้รับแหวนแห่งความฝันจากวิธีการนั้นถือว่ามีโอกาสน้อยเกินไป

ลู่หยางใช้เวลาครึ่งชั่วโมงในการพาผู้พิทักษ์ป่าบาปนิรันดร์เก็บเลเวลจนถึงเจ็ดเลเวลได้สำเร็จ ร่างของผู้พิทักษ์เกราะเงินจึงได้กลายเป็นผู้พิทักษ์เกราะดำพร้อมกับดาบสั้นที่พัฒนากลายเป็นดาบใหญ่

“โคตรเท่!” ไป๋เหลิงกล่าว

ระหว่างนั้นมันก็มีกลุ่มผู้เล่นวิ่งเข้ามาทางพวกเขาจากระยะไกล เมื่อลู่หยางมองดูอีกฝ่ายอย่างละเอียด เขาก็ได้พบว่ากลุ่มคนพวกนั้นคือซุนหยูและพวกฉิงชางนั่นเอง

“หัวหน้า พวกเรามาแล้วครับ” ฉิงชางกล่าวด้วยรอยยิ้ม

ลู่หยางเริ่มแนะนำให้ทั้งสองฝ่ายได้รู้จักกัน ก่อนที่จะสั่งการออกมาว่า

“เอาชุดเกราะในกระเป๋าออกมาแจกให้พวกเขาคนละชุด”

“ได้ครับ” สามฝาแฝดตระกูลไป๋หัวเราะ ก่อนที่จะหยิบชุดเกราะระดับเงิน 6 ชุดที่เตรียมไว้ออกมาจากกระเป๋า

“นี่มันชุดเซ็ตหุบเขางูพิษระดับเงินหมดเลย หัวหน้าไปเอามันมาจากไหน?” ซุนหยูนี่ถามอย่างประหลาดใจ

“ฉันฆ่าคนแย่งพวกมันมา” ลู่หยางตอบ

“ฆ่าคน?” พวกฉิงชางมองไปทางลู่หยางด้วยความสนใจ

ไป๋เหลิงรีบเล่าเรื่องที่ลู่หยางใช้เวทมนตร์ต้องห้ามสังหารสมาชิกชั้นยอดของบลัดเติสตี้ให้ทุกคนฟังอย่างตื่นเต้น

“หัวหน้ามีเรื่องสนุก ๆ แบบนี้ทำไมไม่บอก” เหมาชิวกล่าวอย่างน้อยใจ

ลู่หยางถึงกับหมดคำจะพูดเมื่อได้เห็นว่าอีกฝ่ายก็เป็นคนที่ชอบสงครามเหมือนกัน

“ไม่ต้องห่วง ต่อไปทุกคนจะมีโอกาสได้ทำสงครามกับพวกมันอีกเยอะ คราวนี้บลัดเติสตี้คงจะเกลียดพวกเราจนเข้ากระดูกดำ ถึงเราจะไม่ไปหาพวกมันแต่อีกเดี๋ยวพวกมันก็จะมาหาพวกเราเอง”

“ฮ่า ๆ ๆ นั่นก็จริง”

ลู่หยางมองดูกลุ่มคนตรงหน้าพร้อมกับคิดในใจว่าสามฝาแฝดตระกูลไป๋เคยเป็นแชมป์โลกประเภท 3 ต่อ 3 พวกบิทเทิร์นเลิฟเคยเป็นแชมป์ 5 ต่อ 5 ในประเทศ ซุนหยูก็เป็นนักธนูที่เคยมีชื่อเสียงอันโด่งดัง ขณะที่พวกฉิงชางก็เคยสร้างวีรกรรมอันโด่งดังขึ้นมาอย่างมากมาย

โดยปกติการที่กิลด์ ๆ หนึ่งมีผู้เล่นเหล่านี้เพียงกลุ่มเดียวก็สามารถที่จะครอบครองอาณาจักรได้แล้ว แต่เขากลับสามารถรวบรวมผู้เล่นชั้นยอดมาเข้าร่วมตั้งแต่ระยะแรกได้ถึงสามกลุ่ม มันจึงทำให้เขารอคอยอย่างคาดหวังว่าในอนาคตพวกเขาจะพัฒนาไปได้ไกลขนาดไหนกันแน่

ยิ่งไปกว่านั้นมันยังมีร้านขายยาชั้นยอดอีก 2 ร้านที่กำลังจะเปิดให้บริการในอนาคต เมื่อรวมทุกอย่างเข้าด้วยกันลู่หยางก็ยิ่งมีความมั่นใจในตัวเองมากขึ้นเรื่อย ๆ

“เอาล่ะหลังจากนี้พวกเราจะไปเก็บเลเวลในแผนที่เลเวล 30 กัน” ลู่หยางกล่าว

เหมาชิวกับซุนหยูเริ่มเปิดสกิลชีต้าออร่า ก่อนที่ทุกคนจะวิ่งออกไปอย่างรวดเร็ว

กิลด์ลู่หยางมีคนเพิ่มขึ้นเรื่อย ๆ แล้ววววว

จบบทที่ บทที่ 169 สมาชิกพร้อมหน้า

คัดลอกลิงก์แล้ว