บทที่ 144 ผ่านในครั้งเดียว

บทที่ 144 ผ่านในครั้งเดียว

ลู่หยางยืนอยู่กับที่เพื่อพักสักครู่ หลังจากสคอร์ชิ่งสปีดกลับมาพร้อมใช้งานอีกครั้งเขาก็ชี้คทาไปยังราชางูเหลือมดำ

-1,084 (คริติคอล)

เมื่อถูกโจมตีราชางูเหลือมดำก็จ้องไปยังลู่หยางในชั่วพริบตา ก่อนที่มันจะเลื้อยตัวลงมาพุ่งเข้าหานักเวทหนุ่มอย่างรวดเร็ว

ฝูงงูพิษทั้ง 12 ฝูงรอบด้านต่างก็ล้วนแล้วแต่เป็นฝูงงูอารักขา เมื่อราชางูเหลือมดำถูกโจมตี งูทุกตัวต่างก็ส่ายหัวพุ่งเข้าหาลู่หยางอย่างพร้อมเพรียงกัน

ลู่หยางเปิดใช้งานสคอร์ชิ่งสปีดพร้อมกับวิ่งย้อนกลับไปทางเดิน ยิ่งไปกว่านั้นเขายังไม่ได้หลบหลีกฝูงงูที่อยู่ตรงหน้าเหมือนเดิมอีกต่อไป แต่เป็นการวิ่งหนีเป็นเส้นตรงด้วยความเร็วสูงสุด

ด้วยเหตุนี้ฝูงงูที่สังเกตเห็นลู่หยางจึงเลื้อยไล่ตามนักเวทหนุ่มมา ส่วนงูตัวไหนที่ไม่เห็นศัตรูพวกมันก็จะเลื้อยตามคำสั่งของราชางู เมื่อราชาของพวกมันเคลื่อนที่ผ่านไป

ณ ปากทางเข้าดันเจียน

เหมาชิวกำลังมองไปยังจุดที่ลู่หยางหายตัวไปอย่างสับสน

“อาจารย์ เขาจะพาพวกเราผ่านดันเจียนยังไงนะ? ฉันไม่เข้าใจความคิดเขาเลย”

“ฉันว่าอาจารย์คงจะกลับมาพร้อมกับมอนสเตอร์ไม่น้อยแน่ ๆ” ฉิงชางกล่าว

“ไม่น่าจะใช่นะ อุปกรณ์ของพวกเราก็ไม่ค่อยจะดี ถึงแม้อาจารย์เขาจะเก่งแต่พลังโจมตีของคนคนเดียวมันก็ไม่น่าจะพอหรอก” เหมาชิวโต้กลับ

แต่หลังจากที่ชายหนุ่มพูดจบไปเพียงแค่ไม่นาน ร่างของลู่หยางก็ปรากฏขึ้นพ้นยอดเนิน ในระหว่างที่ซุนหยูกับฉิงชางกำลังจะเผยรอยยิ้ม พวกเขาก็สังเกตเห็นอสรพิษจำนวนมหาศาลที่กำลังเลื้อยไล่ตามลู่หยางมาทางด้านหลัง และในบรรดาฝูงงูเหล่านั้นเองงูตัวที่ใหญ่ที่สุดก็คืองูเหลือมตัวสีดำที่มีความสูงถึง 10 เมตร

“นั่นมันบอสใช่ไหม?” เอ็ม 16 อุทานพร้อมกับเบิกตากว้าง

หากเป็นในดันเจียนก่อน ๆ ถ้าหากพวกเขาเจอมอนสเตอร์เยอะขนาดนี้พวกเขาก็คงจะหนีออกจากดันเจียนหรือไม่ก็ต้องนอนรอความตาย

เหมาชิวคือคนที่ตั้งสติได้เร็วที่สุด เขาจึงรีบตะโกนบอกเพื่อน ๆ ทุกคนว่า

“รีบหนีเร็วเข้า! ข้างหลังเราเป็นทางออกดันเจียน อย่างน้อยตอนนี้พวกเราก็ยังหนีทัน”

ฉิงชางรีบเข้ามาคว้าตัวเหมาชิวไว้ จากนั้นเขาก็ตะโกนบอกทุกคนว่า

“ใจเย็น ๆ รอฟังแผนของอาจารย์ก่อน”

สัญชาตญาณของเขาได้บอกว่าลู่หยางไม่ใช่คนที่จะทำอะไรผิดพลาดโง่ ๆ แบบนี้ ซึ่งในระหว่างที่นักเวทหนุ่มวิ่งกลับมาเขาก็ส่งข้อความไปยังแชทกลุ่ม

“ฉิงชางเตรียมชนบอส ส่วนคนอื่น ๆ ถอยออกไปก่อน”

“ครับ” ฉิงชางเดินเข้าไปกลางทะเลเพลิงที่ลู่หยางเป็นคนเตรียมเอาไว้ จากนั้นเขาก็ปักโล่ทรงสี่เหลี่ยมขนาดใหญ่ลงบนพื้น

ในฐานะนักเล่นเกมมืออาชีพ เพียงแค่มองครั้งเดียวเขาก็พอจะเข้าใจแล้วว่าลู่หยางตั้งใจจะทำอะไรต่อไป

ตอนแรกพวกเหมาชิวยังคงงุนงงอยู่ แต่เมื่อได้มีเวลาคิดสักครู่ทุกคนต่างก็คิดได้เหมือนกันหมด

“อาจารย์จะเสี่ยงเกินไปแล้ว นี่ถ้าหากแผนการผิดพลาดขึ้นมาพวกเราก็คงจะตายกันทั้งหมด” เหมาชิวกล่าว

“ถึงจะตายแต่มันก็คุ้มที่จะลองดูนะ” เครซี่เบลดกล่าวพร้อมกับส่งเสียงหัวเราะ

“หัวหน้าไม่ทำให้ฉันผิดหวังจริง ๆ ก่อนหน้านี้วิธีการลากบอสของฉันก็เรียนรู้มาจากหัวหน้านั่นแหละ” ซุนหยูกล่าว

ลู่หยางส่ายหน้าด้วยรอยยิ้มเมื่อสังเกตเห็นว่าซุนหยูกับพวกฉิงชางเข้าใจความตั้งใจของเขาแล้ว ยิ่งไปกว่านั้นทุกคนยังร่วมมือกันอย่างพร้อมเพรียงและนั่นก็คือสิ่งที่ทำให้เขาดีใจมากที่สุด

ขณะวิ่งมาจนถึงตีนเขา พื้นที่บริเวณนี้ก็เหลือฝูงมอนสเตอร์ด้านหน้าเพียงแค่สองฝูงสุดท้าย เมื่อนักเวทหนุ่มหันหลังมองกลับไปมอนสเตอร์ตัวที่ใกล้ที่สุดก็อยู่ห่างจากเขาเพียงแค่ 30 เมตร

ลู่หยางขว้างมีดหลบหนีไปด้านหน้าก่อนจะเทเลพอร์ตข้ามฝูงมอนสเตอร์กลุ่มแรกไป จากนั้นเขาก็ใช้สกิลแฟลชกระโดดออกไปอีก 30 เมตรเพื่อหลีกเลี่ยงมอนสเตอร์ฝูงที่ 2 และเว้นระยะห่างจากมอนสเตอร์ฝูงใหญ่ออกไปเป็น 90 เมตร

นักเวทหนุ่มวิ่งต่อไปเรื่อย ๆ จนมาถึงด้านหลังฉิงชาง เขาจึงหันกลับมาพร้อมกับเริ่มร่ายเวทอย่างรวดเร็ว

“เทพแห่งเพลิงผู้ยิ่งใหญ่…”

สกิลนี้จำเป็นจะต้องใช้ระยะเวลาร่าย 10 วินาที เมื่อชายหนุ่มท่องคาถาถึงวินาทีที่ 5 ฝูงมอนสเตอร์ก็เข้ามาในระยะ 50 เมตร

เมื่อท่องคาถาถึงวินาทีที่ 7 อสรพิษที่อยู่ใกล้ที่สุดก็เริ่มพุ่งเข้าสู่ทะเลเพลิง

เมื่อท่องคาถาครบทั้ง 10 วินาทีราชางูเหลือมดำก็กำลังพ่นพิษเข้าใส่โล่ขนาดใหญ่ของฉิงชาง ขณะที่งูหลามดำอีก 100 ตัวที่อยู่ด้านหลังก็กำลังพากันเข้าสู่ทะเลเพลิง

ทันใดนั่นเองอุกกาบาตขนาดมหึมาก็ปรากฏขึ้นบนท้องฟ้า ลู่หยางจึงชี้นิ้วไปยังตำแหน่งกึ่งกลางทะเลเพลิงทำให้อุกกาบาตพุ่งลงมาก่อให้เกิดเสียงบาดอากาศไปทั่วทั้งบริเวณ

ตูม!

3,684, 3,712, 1,822,...

นอกเหนือจากราชางูเหลือมดำแล้วมอนสเตอร์ที่เหลือทุกตัวต่างก็ล้วนแล้วแต่เป็นมอนสเตอร์ธรรมดา เมื่อพวกมันถูกอุกกาบาตพุ่งกระทบลงไปทุกตัวต่างก็ติดสตั๊นเป็นเวลา 10 วินาที

ระหว่างนั้นนกสีแดงเพลิงก็เริ่มปรากฏตัวขึ้นมาเหนือศีรษะลู่หยาง ก่อนที่เขาจะสั่งให้มันโผทะยานเข้าใส่ฝูงอสรพิษ

เฟลมเบิร์ด!

นกเพลิงสร้างความเสียหายได้ราว ๆ 500 หน่วย ซึ่งในระหว่างนั้นลู่หยางก็ทำการส่งการโจมตีออกไปอย่างต่อเนื่อง

ด้วยนกเพลิงที่สร้างความเสียหายได้รอบละมากกว่า 500 หน่วยภายใน 10 วินาที มันจึงสามารถสร้างความเสียหายได้มากกว่า 5,000 หน่วย เมื่อมันบวกกับความเสียหายจากอุกกาบาตยักษ์ในก่อนหน้านี้ ภายในเวลาเพียงแค่ 8 วินาทีมอนสเตอร์ธรรมดาทั้งหมดในทะเลเพลิงก็เสียชีวิต

ระบบ: คุณได้รับค่าประสบการณ์ 176 หน่วย (รวมโบนัสค่าประสบการณ์จากการล่ามอนสเตอร์เลเวลสูงกว่า 58 หน่วย)

…

ค่าประสบการณ์ปริมาณมหาศาลทะลักเข้ามาภายในช่องแชทของทุกคน

“สุดยอด! ฉันขาดค่าประสบการณ์อีก 10,000 หน่วยฉันก็จะเลเวล 12 แล้ว”

พวกเครซี่เบลดต่างก็มองแถบค่าประสบการณ์ของตัวเองอย่างตื่นเต้นด้วยเช่นกัน

“อย่าพึ่งดีใจ รีบไปจัดการบอสก่อน” ฉิงชางตะโกนดึงสติเพื่อน ๆ

ราชางูเหลือมดำพยายามฉกกัดเข้าใส่อัศวินหนุ่ม แต่เขาอ่านทางได้ก่อนทำให้สามารถหลบหลีกการโจมตีได้ทัน และการเคลื่อนไหวนี้มันก็ช่วยเรียกความเกลียดชังจากบอสให้กับเขามากยิ่งขึ้น

“ไม่ต้องห่วง ราชางูเหลือมดำมีสกิลอยู่แค่ 3 สกิลคืออีวิลเวน่อม, ไวเปอร์แฟงส์และท็อกซิคสเปรย์ ทุก ๆ ครั้งที่พลังชีวิตของมันลดลง 5% มันจะใช้สกิลอีวิลเวน่อมกับไวเปอร์แฟงส์ออกมา พอพลังชีวิตของมันลดเหลือต่ำกว่า 50% มันจะเริ่มเปิดใช้งานสกิลท็อกซิคสเปรย์”

ท็อกซิคสเปรย์เป็นสกิลการโจมตีแบบวงกว้างที่จะทำให้ผู้เล่นในระยะสูญเสียพลังชีวิต 60 หน่วยต่อวินาที ความเสียหายที่สูงขนาดนี้ไม่ใช่สิ่งที่ผู้เล่นในปัจจุบันจะทนรับไหวอย่างแน่นอน ยาต้านพิษที่สามารถลดความเสียหายจากพิษได้ 50 หน่วยจึงมีบทบาทสำคัญ เพราะมันจะทำให้ผู้เล่นสูญเสียพลังชีวิตไปเพียง 10 หน่วยต่อวินาทีเท่านั้นเอง

สิ่งที่สำคัญอีกอย่างหนึ่งคือสกิลท็อกซิคสเปรย์ไม่ใช่สกิลที่บอสจะปล่อยออกไปในพื้นที่รอบด้าน แต่มันคือสกิลที่จะพุ่งเป้าไปยังผู้ที่สร้างความเสียหายให้กับบอสมากที่สุด

ฉิงชางไม่เคยลงดันเจียนนี้มาก่อน แต่จากข่าวที่เขาได้ยินมามันจึงทำให้เขาคิดว่านี่คือดันเจียนที่ยากมาก อย่างไรก็ตามหลังจากที่เขากินยาต้านพิษเข้าไป การรับมือกับราชางูเหลือมดำก็ไม่ใช่เรื่องที่ยากเท่าไหร่เลย เพียงแค่เขาสามารถหลบหลีกจากการฉกของราชางูได้แค่นั้นมันก็เพียงพอแล้ว

ไม่นานพลังชีวิตของราชางูเหลือมดำก็ลดลงมาถึง 50%

ลู่หยางขว้างมีดไปด้านหลังของงูยักษ์ ซึ่งในเวลานั้นราชางูเหลือมดำก็กำลังพ่นควันพิษสีเขียวเข้าใส่นักเวทหนุ่ม

ลู่หยางติดพิษจากการโจมตีในครั้งนี้ทันที แต่เนื่องจากเขากินยาต้านพิษมันจึงทำให้เขาสูญเสียพลังชีวิตเพียงแค่วินาทีละ 10 หน่วยเท่านั้น

“ทำไมฉันถึงรู้สึกว่าการสู้กับบอสตัวนี้มันง่ายกว่าดันเจียนเลเวล 3 ซะอีก” เหมาชิวกล่าว

“ฉันก็ว่ามันง่ายไปเหมือนกัน” เครซี่เบลดกล่าวอย่างเห็นด้วย

“นี่แหละคือประโยชน์ของยาต้านพิษ ไม่งั้นแค่สกิลอีวิลเวน่อมอย่างเดียวก็ทำให้เราสู้กับบอสยากแล้ว”

“นี่สินะคือเหตุผลที่ว่าทำไมยาต้านพิษถึงแพงขนาดนั้น” เอ็ม 16 กล่าว

นึกว่าลูกพี่จะโซโล่บอสโชว์ซะแล้ว 555