บทที่ 65 อุปกรณ์พิเศษ

บทที่ 65 อุปกรณ์พิเศษ

“มัวยืนเหม่ออะไรอยู่ รีบเข้ามาดูสิ” ลู่หยางกล่าวขณะหันไปมองทางซุนหยู

“เอ่อ…ครับ!” ซุนหยูรีบวิ่งมาอยู่ตรงหน้าลู่หยาง ก่อนที่เขาจะพูดขึ้นมาด้วยความตื่นเต้น

“หัวหน้า ต่อไปผมขอติดตามคุณนะครับ!”

ลู่หยางส่งเสียงหัวเราะและเขาก็ไม่คิดเลยว่าจู่ ๆ ซุนหยูจะพูดประโยคนี้ขึ้นมาอย่างกะทันหัน

“ทำไมจู่ ๆ ถึงคิดแบบนั้นล่ะ?”

“การหลบของคุณมันสมบูรณ์แบบมาก เรื่องนี้มันไม่ใช่เรื่องในเกมแล้วแต่มันคือความสามารถของคุณจริง ๆ พ่อผมเคยสอนไว้ว่าถ้าผมอยู่ใกล้คนเก่ง ๆ มันก็จะช่วยให้ผมพัฒนาอย่างรวดเร็วไปด้วย การติดตามยอดฝีมืออย่างคุณ มันย่อมช่วยให้ผมพัฒนาขึ้นอย่างรวดเร็วกว่าเดิมแน่นอน” ซุนหยูกล่าว

ตลอดเวลาที่อยู่ด้วยกันมาเขาก็รู้สึกว่าไม่เพียงแต่ลู่หยางจะเป็นยอดฝีมืออันดับ 1 ในตารางจัดอันดับเลเวลผู้เล่นในปัจจุบันเท่านั้น แต่อีกฝ่ายยังเป็นคนที่ไม่มีท่าทีเย่อหยิ่งเลยแม้แต่น้อย แตกต่างจากหัวหน้ากิลด์ใหญ่หลาย ๆ กิลด์เช่นฉือมู่ที่มีนิสัยเจ้าเล่ห์มากจนเกินไป ทางด้านฉงป้าก็มีท่าทีข่มเหงเอาเปรียบผู้เล่นคนอื่นด้วยเช่นกัน ยิ่งแบล็คบลัดยิ่งเอาเปรียบผู้เล่นคนอื่นไม่มีชิ้นดี ซุนหยูจึงคิดว่าการติดตามลู่หยางเป็นทางเลือกที่ดีที่สุด

อย่างไรก็ตามเด็กหนุ่มก็ยังคงเต็มไปด้วยความร้อนใจ เพราะเขาไม่มั่นใจว่ายอดฝีมืออย่างลู่หยางจะยอมรับคำร้องขอจากคนธรรมดา ๆ แบบเขาหรือเปล่า

ความจริงลู่หยางอยากจะชวนซุนหยูให้มาอยู่ด้วยกันอยู่แล้ว แต่เขาก็รู้ดีว่าการพยายามใช้ผลประโยชน์ผูกมัดยอดฝีมือเป็นสิ่งที่ไม่มีความแน่นอนเลยแม้แต่น้อย การใช้ใจแลกใจจึงเป็นความสัมพันธ์ที่มั่นคงมากยิ่งกว่า เขาจึงรอดูทีท่าว่าเขาจะชักชวนเด็กหนุ่มด้วยวิธีไหนได้บ้าง

ชาติก่อนซุนหยูเป็นคนที่ซื่อสัตย์และจงรักภักดีต่อพรรคพวกของตัวเองมาก ในตอนที่กิลด์ไอร่อนวูฟตกจากจุดรุ่งเรืองสูงสุดด้วยการสูญเสียป้อมปราการไปถึงเจ็ดแห่ง สมาชิกส่วนใหญ่ภายในกิลด์ต่างก็ย้ายออกไปอยู่ในกิลด์ที่มีขนาดใหญ่กว่า แต่ซุนหยูกลับยังคงยืนหยัดอยู่กับกิลด์ต่อไป ซึ่งสิ่งนี้มันก็มากพอจะแสดงให้เห็นแล้วว่าเขาเป็นคนที่จงรักภักดีต่อพวกพ้องมากแค่ไหน

“โอเค ถ้าอย่างนั้นก็มาอยู่ด้วยกัน” ลู่หยางกล่าวด้วยรอยยิ้ม

“ขอบคุณครับหัวหน้า!” ซุนหยูร้องตะโกนด้วยความตื่นเต้น และเขาก็ไม่มีทางรู้เลยว่าเส้นทางที่เขาจะเดินต่อจากนี้จะแตกต่างจากชาติก่อนโดยสิ้นเชิง

“ในเมื่อนายนับถือฉันเป็นหัวหน้า ฉันก็ควรจะต้องมีของขวัญให้กับลูกน้องคนใหม่บ้างใช่ไหม? นายเอานี่ไปใช้ก็แล้วกันถือว่ามันเป็นของขวัญต้อนรับจากฉันคนนี้” ลู่หยางกล่าวพร้อมกับยื่นธนูวอลกินให้กับซุนหยู

ในที่สุดซุนหยูก็เพิ่งสังเกตเห็นว่าสิ่งที่ลู่หยางกำอยู่ในมือแท้ที่จริงแล้วมันคือธนูระดับเงิน

วอลกินโบว์ (ระดับเงิน)

เลเวล 8

พลังโจมตี 16-24

ความแข็งแกร่ง +5

ความคล่องแคล่ว +5

พลังโจมตีกายภาพ +12

อัตราคริติคอลทางกายภาพ +10%

“ของโคตรดี!” ตลอดเวลาที่ผ่านมาซุนหยูมีโอกาสได้ใช้แต่อุปกรณ์ระดับหินเลเวล 0 ที่ทางระบบแจกมาให้ในช่วงเริ่มเกม ซึ่งถ้าธนูชิ้นนั้นมีพลังโจมตีพื้นฐานอยู่เพียงแค่ 1 หน่วย เมื่อเขาได้เห็นธนูวอลกินโบว์ที่ดีกว่าเดิมอย่างเทียบไม่ติดมันก็ทำให้เด็กหนุ่มดีใจถึงกับทำตัวไม่ถูก

แม้เขาจะอยากได้ธนูชิ้นนี้มาก แต่ซุนหยูก็ยังต้องกลืนความเสียดายพร้อมกับเอ่ยปากบอกปฏิเสธ

“หัวหน้า นี่คือธนูที่ดรอปลงมาจากบอส ผมไม่ได้มีส่วนร่วมอะไรในการล่าบอสครั้งนี้เลย ดังนั้นผมรับมันเอาไว้ไม่ได้หรอก”

“อีกไม่นานเดี๋ยวนายก็จะมีอาวุธอุปกรณ์ที่ดีกว่านี้เอง” ลู่หยางกล่าวก่อนที่เขาจะใช้ฟังก์ชั่นมอบของขวัญให้เพื่อนแล้วทำการมอบธนูให้ซุนหยูโดยไม่สนใจจะฟังคำคัดค้าน

ก่อนหน้านี้ชายหนุ่มเคยขายธนูวอลกินโบว์ไปแล้วครั้งหนึ่ง ซึ่งมันมีราคาสูงถึง 67 เหรียญเงิน ทางซุนหยูก็เคยเห็นธนูวอลกินโบว์ในร้านค้าประมูลมาก่อนด้วยเช่นกัน แน่นอนว่าเขาก็อยากจะใช้ธนูดี ๆ เหมือนกับคนอื่นบ้างติดแต่เพียงว่าเขายังไม่มีปัญญาจะซื้อ ตอนได้เห็นธนูชิ้นนั้นถูกคนอื่นซื้อไปเด็กหนุ่มจึงรู้สึกเสียดายอยู่เป็นเวลานาน แต่ใครจะไปคิดว่าในตอนนี้ลู่หยางจะได้ส่งมอบธนูที่เขาเคยใฝ่ฝันมาให้กับเขาฟรี ๆ

“ขอบคุณครับหัวหน้า” ซุนหยูกล่าวด้วยความจริงใจ จากนั้นเขาก็หยิบแหวนวงหนึ่งออกมาจากกระเป๋าพร้อมกับยื่นให้กับลู่หยาง

“หัวหน้า ผมก็มีของเล่นเล็ก ๆ อยู่ชิ้นหนึ่งถึงแม้มันจะไม่ใช่ของดีอะไรมาก แต่มันก็เป็นของที่พิเศษสำหรับผมมาก ผมขอมอบให้กับคุณในฐานะที่ผมนับถือคุณเป็นอาจารย์ ขอให้คุณรับมันไว้อย่ารังเกียจสิ่งเล็ก ๆ น้อย ๆ จากผมเลย”

ตอนแรกลู่หยางไม่ได้สนใจแหวนวงนี้มากนัก แต่เมื่อเขาได้เห็นรูปลักษณ์ของแหวนมันก็ทำให้ชายหนุ่มอดที่จะเผยสีหน้าแห่งความประหลาดใจขึ้นมาไม่ได้

“แหวนรักษางั้นเหรอ?” ลู่หยางถาม

“อ้าว หัวหน้านี่คุณรู้จักมันด้วยเหรอ? ผมนึกว่ามันเป็นของหายากซะอีก” ซุนหยูอุทานอย่างประหลาดใจ

“มันเป็นของหายากจริง ๆ ว่าแต่นายไปได้มันมาจากไหน?” ลู่หยางกล่าว

แหวนรักษา

เลเวล 1

พลังโจมตีเวท 0-1

คำอธิบายของแหวนมีอยู่สั้นมากและเมื่อไหร่ก็ตามที่ผู้เล่นสวมใส่แหวนวงนี้ พวกเขาก็จะได้รับสกิลชื่อว่าเลสเชอร์ฮีลปรากฏขึ้นมาในช่องสกิล

เลสเชอร์ฮีล

ประเภท: เวทมนตร์ศักดิ์สิทธิ์

มานาที่ต้องใช้ 20

รายละเอียด เมื่อร่ายสกิลใส่เป้าหมายจะช่วยคืนพลังชีวิตทันที 26 หน่วย

“ผมบังเอิญไปทำภารกิจลับอันหนึ่งเข้า คุณลุงที่เป็นเจ้าของภารกิจเลยให้แหวนวงนี้มา ผมคิดว่ามันเอาไปใช้ประโยชน์จริงอะไรไม่ได้หรอก แต่หลังจากลองใช้มันดูผมก็รู้สึกว่ามันเป็นแหวนที่สนุกดี” ซุนหยูกล่าว

“สำหรับนายมันอาจจะไม่ค่อยมีประโยชน์ แต่สำหรับฉันมันเป็นของที่มีประโยชน์มาก เอาเป็นว่าฉันขอบคุณก็แล้วกัน” ลู่หยางกล่าว

สำหรับคนโดยทั่วไปแหวนวงนี้ถือได้ว่าเป็นของเล่นที่ระบบสร้างขึ้นมาให้ผู้เล่นได้ผ่อนคลาย ซึ่งในความเป็นจริงมันก็มีแหวนที่คล้าย ๆ กับแหวนรักษาวงนี้ที่ทำให้ผู้เล่นสามารถใช้สกิลไฟร์บอลล์ของนักเวทได้หรือใช้สกิลชาโดว์แอรโรว์ของวอลอคได้เช่นกัน

อย่างไรก็ตามสำหรับลู่หยาง แหวนรักษาก็เป็นสิ่งที่มีประโยชน์มากจริง ๆ เพราะด้วยแหวนวงนี้เขาจะสามารถทำอะไรได้อีกหลายอย่าง เรียกได้ว่าเขาจะมีความยืดหยุ่นในการทำสิ่งต่าง ๆ มากขึ้นกว่าเดิม

“ถ้าหัวหน้าคิดว่ามันมีประโยชน์ก็ดีแล้วครับ” ซุนหยูกล่าว

“เราเข้าไปในป่ากันเถอะ จากนี้ฉันจะช่วยพานายเพิ่มเลเวลจนถึงเลเวล 8 ก่อนนายจะได้ใช้ธนูคันนี้ได้ ระหว่างนั้นฉันจะสอนวิธีการหลบให้กับนายไปด้วย นายก็ลองเอาไปปรับใช้กับวิธีของตัวเองก็แล้วกัน” ลู่หยางกล่าวพร้อมกับส่งเสียงหัวเราะ

“ครับ” ซุนหยูกล่าวพร้อมกับรีบเดินตามลู่หยางไปในทันที

ลู่หยางไม่เพียงแต่สอนวิธีการหลบหลีกให้กับซุนหยูเท่านั้น แต่เขายังสอนเคล็ดลับในการสร้างความเสียหายอีกด้วย เทคนิคบางอย่างมันก็เป็นเหมือนการใช้เข็มเจาะผ่านกระดาษบาง ๆ ขอแค่มีคนช่วยนำทางผู้คนก็จะสามารถฝึกฝนเทคนิคชั้นสูงได้อย่างรวดเร็ว แต่ถ้าหากผู้เล่นเหล่านั้นจำเป็นจะต้องงมหาทางเอง มันก็อาจจะต้องใช้เวลาวิ่งอ้อมไปมาอยู่นาน

ซุนหยูถือว่าเป็นผู้เล่นที่มีพรสวรรค์ดีมากอยู่แล้ว ส่วนทางด้านลู่หยางก็เป็นผู้เล่นที่มีประสบการณ์มานานมากกว่า 10 ปี ด้วยคำแนะนำจากชายหนุ่มง่าย ๆ เพียงแค่ไม่กี่คำ มันก็ทำให้เทคนิคของซุนหยูพัฒนาอย่างก้าวกระโดด ซึ่งการสั่งสอนของลู่หยางในครั้งนี้มันก็ยิ่งทำให้เด็กหนุ่มรู้สึกเทิดทูนหัวหน้าคนใหม่มากขึ้นไปอีก

ทั้งสองฝึกต่อเนื่องกันไปอีกกว่า 2 ชั่วโมง จนกระทั่งลู่หยางสังเกตเห็นว่าซุนหยูต้องใช้เวลาอีกสักระยะก่อนที่จะพัฒนาไปจนถึงเลเวล 8

“ตอนนี้นายไปฝึกการเคลื่อนไหวของตัวเองกับโทรลล์ตรงนั้นไปก่อน ด้วยความสามารถของนายมันก็มากพอที่จะเผชิญหน้ากับโทรลล์ตัวเดียวได้แล้ว นายจะต้องฝึกฝนไปเรื่อย ๆ จนกระทั่งเผชิญหน้ากับโทรลล์ 3 ตัวพร้อม ๆ กันได้อย่างอิสระ ในตอนนั้นมันก็จะถือว่านายฝึกฝนผ่านเกณฑ์ที่กำหนด” ลู่หยางกล่าว

“ได้ครับ ผมจะไปฝึกต่อเดี๋ยวนี้เลย” ซุนหยูพยักหน้ารับปาก

ลู่หยางพูดกำชับเรื่องฝึกอีก 2-3 เรื่องพร้อมกับบอกจุดซ่อนตัวก่อนทำการออฟไลน์ด้วย จากนั้นเขาก็เดินทางกลับไปยังเมืองเซนต์กอลล์

หลังจากไล่ล่าพวกโทรลล์มาทั้งวัน ในตอนนี้เขาก็มีสร้อยกระดูกของโทรลล์อยู่ในมือมากถึง 1,214 เส้น ชายหนุ่มจึงรีบไปหาบีเซลเพื่อเปลี่ยนสร้อยพวกนี้เป็นเงินในทันที

หลังจากเข้าไปภายในค่ายก็อบลิน ชายหนุ่มก็เข้าไปพบบีเซลภายในห้องทำงาน

สร้อยกระดูก 99 เส้นนับเป็น 1 ชุด ซึ่งในคราวนี้ลู่หยางสามารถส่งภารกิจต่อเนื่องกันได้ถึง 3 ครั้ง

ระบบ: คุณได้รับ 19 เหรียญเงิน 80 เหรียญทองแดง คุณได้รับค่าชื่อเสียงจากบริษัทเวนเชอร์แคปปิตอล 99 หน่วย

ระบบ: คุณได้รับ 19 เหรียญเงิน 80 เหรียญทองแดง คุณได้รับค่าชื่อเสียงจากบริษัทเวนเชอร์แคปปิตอล 99 หน่วย

…

หลังจากทำการส่งสร้อยกระดูกทั้งหมด ร่างของลู่หยางก็เปล่งประกายขึ้นมาด้วยแสงสีทอง

ระบบ: ค่าชื่อเสียงของคุณในบริษัทเวนเชอร์แคปปิตอลเพิ่มขึ้นถึงระดับเคารพแล้ว!