บทที่ 4 สมบัติล้ำค่าที่หวนคืนมาอีกครั้ง

บทที่ 4 สมบัติล้ำค่าที่หวนคืนมาอีกครั้ง

หลังจากเดินผ่านต้นไม้สีทอง ลู่หยางก็พบกับถ้ำขนาดใหญ่ ภายในถ้ำมีชายชราที่ดูทรุดโทรมอยู่คนหนึ่ง

ชายชราคนนั้นสวมเพียงเสื้อผ้าขาดวิ่น ร่างกายผอมแห้งจนเห็นกระดูก และถูกล่ามด้วยโซ่สีแดงเข้มขนาดใหญ่ 4 เส้นที่ตรึงเขาไว้กับหินสีแดงในถ้ำ

แม้ว่าชายชราคนนี้จะดูทรุดโทรม แต่สถานะของเขานั้นยิ่งใหญ่ จากการค้นคว้าข้อมูลของลู่หยางในชาติก่อน ชายชราผู้นี้คือ 1 ใน 4 เทพอสูรแห่งนรก

คาร์ลดาส เทพอสูรแห่งเปลวเพลิง!

หลังจากที่สงครามระหว่างเทพและอสูรจบลง คาร์ลดาสที่มีร่างอมตะถูกเทพเจ้าล่ามไว้ที่นี่ และต้นไม้ที่มีผลสีทองตรงประตูถ้ำก็คือร่างที่กลายสภาพเป็นพลังของคาร์ลดาส หากมีใครเก็บผลไม้มามอบให้เขาเพื่อฟื้นฟูพลัง คาร์ลดาสก็จะมอบสมบัติที่สามารถพัฒนาเป็นอุปกรณ์ระดับตำนานให้กับผู้เล่น

หัวใจแห่งเทพอสูร!

ลู่หยางเดินไปหาชายชราและพูดด้วยความเห็นใจ “ผู้อาวุโส ทำไมคุณถึงถูกขังอยู่ที่นี่ คุณต้องการความช่วยเหลือไหม?”

ชายชราไม่พูดอะไร เพียงแค่จ้องมองผลไม้ที่อยู่บนต้นด้วยความปรารถนา

“คุณต้องการผลไม้นั่นใช่ไหม? ผมจะไปเก็บมาให้”

ลู่หยางเดินไปที่ต้นไม้และเก็บผลไม้สีทองทั้งหมด จากนั้นเดินกลับไปหาชายชราและพูดว่า “ผู้อาวุโสผมเอาผลไม้มาให้แล้วเชิญคุณกินเข้าไปได้เลย”

เมื่อเห็นผลไม้ที่น่ากินอยู่ตรงหน้า ชายชราไม่สามารถเก็บความสงบไว้ได้ เขาอ้าปากและกัดผลไม้ทั้งหมดเข้าปากกินอย่างตะกละตะกลาม

หลังจากกินผลไม้ทั้งหมด ชายชราแสดงสีหน้าพึงพอใจและเงยหน้ามองลู่หยาง “เจ้าเป็นใคร ทำไมถึงมาที่นี่?”

ลู่หยางเกาหัวด้วยความเขินอายและพูดว่า “ผมเป็นนักผจญภัย บังเอิญตกลงมาจากหน้าผา โชคดีที่มีกิ่งไม้ช่วยไว้ผมเลยไม่ตาย”

ชายชราแปลกใจและพูดว่า “ไม่คิดว่าเจ้าจะโชคดีเช่นนี้ ในเมื่อเจ้ามาถึงที่นี่แล้ว แสดงว่านี่เป็นเจตจำนงของเทพเจ้า เจ้าช่วยข้าฟื้นฟูพลังชีวิต ข้าจะมอบของขวัญให้เจ้าเพื่อเป็นการขอบคุณ รับไปซะ”

ทันใดนั้นหัวใจสีแดงเข้มก็ปรากฏขึ้นตรงหน้าชายชรา ลู่หยางจึงยื่นมือไปรับไว้

หัวใจแห่งเทพอสูร (ระดับ 0)

ความอดทน +1

ความแข็งแกร่ง +1

ความคล่องแคล่ว +1

สติปัญญา +10

พลังกาย +1

อัตราคริติคอลทางเวทมนตร์ +1%

ความเร็วในการร่ายเวทมนตร์ +1%

อัตราความแม่นยำทางเวทมนตร์ +1%

เลเวลอุปกรณ์ 0

เมื่อมองดูหัวใจสีแดงเข้ม ลู่หยางก็อดที่จะกำหมัดแน่นด้วยความตื่นเต้นขึ้นมาไม่ได้ เพราะนี่คือสมบัติที่ทำให้เขากลายเป็นที่รู้จักในชาติก่อน และมันก็คืออุปกรณ์ที่สามารถพัฒนาไปจนถึงระดับตำนาน!

ในเกม “เซคคัลเวิลด์” อุปกรณ์ระดับตำนานนั้นมีน้อยมาก ผู้เล่นที่ครอบครองอุปกรณ์เหล่านี้ต่างเป็นผู้ยิ่งใหญ่ที่ครอบครองอาณาจักร

ยกตัวอย่างเช่น หัวหน้ากิลด์ลอยอลอัลไลน์ เสวี่ยอ่าวเทียน ผู้ถือครองขวานยักษ์ระดับตำนาน “สิบทิศไร้เทียมทาน”

ในสงครามกิลด์ที่มีผู้เล่นนับแสนคน เขาได้ใช้สกิลพิเศษของอุปกรณ์ “นรกไร้ขอบเขต” ฟาดขวานลงมาในระยะ 100*100 ช่อง สังหารหัวหน้ากิลด์ฝ่ายตรงข้ามและสมาชิกหลักหลายร้อยคนได้ในครั้งเดียว ทำลายระบบการสั่งการของฝ่ายตรงข้าม และนำทัพไปสังหารสร้างตำนานกองกำลัง 30,000 ชนะกองกำลัง 70,000 คน

นอกจากนี้ยังมีวีรกรรมของหัวหน้ากิลด์ต้าหาน ผู้มีนามว่าหลงเยี่ย ครั้งนั้นเป็นการต่อสู้ระหว่าง 9 กิลด์ ศัตรูนับพันได้ลอบโจมตีทัพหลังของต้าหาน หลงเยี่ยผู้ถือครองธนูระดับตำนาน “ธนูจันทรา” ยืนอยู่บนกำแพงเมือง ยิงศัตรูนับพันจนไม่มีใครเข้าใกล้กำแพงในระยะ 100 เมตรได้เลย

สุดท้ายหลงเยี่ยก็ได้ใช้สกิลของธนูจันทรา “ดาวตกพิโรธ” ยิงสังหารหัวหน้ากิลด์บาตู, เลยุนและผู้เล่นรอบข้างหลายร้อยคน จนทำให้เหตุการณ์นี้กลายเป็นเรื่องเล่าขานว่าเขาคือป้อมปราการป้องกันเมืองอันแข็งแกร่งจนไม่มีใครสามารถก้าวข้ามผ่านกำแพงนั้นไปได้

ในชาติก่อน ลู่หยางได้รับหัวใจแห่งเทพอสูรด้วยความบังเอิญ แต่เขาไม่รู้ว่านี่คือสมบัติที่สามารถพัฒนาเป็นอุปกรณ์ระดับตำนานได้ เนื่องจากเขาไม่สามารถหาวัสดุสำหรับการอัปเกรดเจอ ทำให้หัวใจแห่งเทพอสูรยังคงอยู่ในระดับ 0 จนเขามีเลเวล 200 กว่า ช่วงนั้นเขาค่อยข้างเบื่อหน่ายเลยลองอัปเกรดหัวใจแห่งเทพอสูรดู

เมื่อเขาทำการอัปเกรดมันจนเสร็จ หัวใจแห่งเทพอสูรก็ได้เผยความแข็งแกร่งที่แท้จริง ทุกครั้งที่อัปเกรดคุณสมบัติจะเพิ่มขึ้นเป็นเท่าตัวและเพิ่มคุณสมบัติพิเศษหลายอย่าง เมื่อลู่หยางอัปเกรดอุปกรณ์จนถึงระดับตำนาน ชีวิตของเขาก็เปลี่ยนไปโดยสิ้นเชิง

หัวใจแห่งเทพอสูรระดับตำนานสามารถเปลี่ยนลู่หยางให้กลายเป็นคาร์ลดาส เทพอสูรแห่งเปลวเพลิง 1 ใน 4 เทพอสูรแห่งนรก ภายใน 30 นาทีนั้นเขาสามารถใช้เวทมนตร์ขั้นสูงได้โดยไม่มีคูลดาวน์และเรียนรู้เวทมนตร์ต้องห้ามทั้งสามของธาตุไฟได้โดยอัตโนมัติ, เพิ่มโอกาสคริติคอล 10 เท่าและประโยชน์อื่น ๆ อีกนับไม่ถ้วน

ด้วยอุปกรณ์นี้ลู่หยางสามารถเคลียร์ดันเจี้ยนระดับสูงและสังหารบอสระดับตำนานได้มากมาย จนสามารถรวบรวมอุปกรณ์ให้กับสมาชิกหลัก 300 คน และสร้างป้อมปราการได้สำเร็จ แต่โชคไม่ดีที่เขาตระหนักถึงความสำคัญของมันสายเกินไป

ครั้งนี้เมื่อได้รับสมบัติล้ำค่ากลับคืนมา ลู่หยางจึงตัดสินใจที่จะอัปเกรดหัวใจแห่งเทพอสูรเป็นสิ่งแรก และการอัปเกรดระดับแรกนั้นง่ายที่สุด

เมื่อสวมใส่หัวใจแห่งเทพอสูร ค่าสถานะของลู่หยางก็เปลี่ยนไปทันที

ชื่อ: ลู่หยาง

อาชีพ เมจ

เลเวล 0

ความอดทน 4

ความแข็งแกร่ง 2

สติปัญญา 20

จิตวิญญาณ 10

ความคล่องแคล่ว 4

พลังกาย 5

พลังชีวิต 80

มานา 200

ความเสียหายทางกายภาพ 1-2

ความเสียหายทางเวทมนตร์ 20

พลังป้องกัน 4

อัตราคริติคอลทางกายภาพ 0%

อัตราคริติคอลทางเวทมนตร์ 1.1%

ความเร็วในการร่ายเวทมนตร์ 1%

อัตราความแม่นยำทางเวทมนตร์ 1%

ความเร็วในการฟื้นฟูมานา 1 หน่วย/ 5 วินาที

ในเกมค่าสติปัญญา 1 แต้มมีค่าเท่ากับความเสียหายทางเวทมนตร์ 1 หน่วยและมานา 10 หน่วย หัวใจแห่งเทพอสูรช่วยเพิ่มค่าสติปัญญา 10 แต้ม ทำให้ค่าสติปัญญาและความเสียหายทางเวทมนตร์ของลู่หยางเพิ่มขึ้นเป็นเท่าตัว ขณะที่มานาเพิ่มขึ้นมาอีก 100 หน่วย

“ผู้อาวุโส ขอบคุณสำหรับสมบัติ ผมยังไม่ทราบชื่อของคุณเลย มีอะไรที่ผมช่วยคุณได้บ้างไหม” ลู่หยางถามอย่างเคารพ

ชายชรามองเลเวลของลู่หยางแล้วหัวเราะ “เจ้าต้องการช่วยข้า? เจ้ายังไม่พร้อม ตอนที่เจ้าถึงเลเวล 200 แล้วค่อยมาคุยกัน ส่วนชื่อของข้า เจ้ายังไม่จำเป็นต้องรู้”

ระบบ: คุณต้องการรับภารกิจ “คำขอของชายชรา” (ระดับตำนาน) หรือไม่?

ลู่หยางยิ้ม ไม่คิดว่าแค่ถามคำถามเดียวจะทำให้ชายชรามอบภารกิจระดับตำนานให้

ชาติก่อนลู่หยางไม่ได้รับภารกิจนี้เพราะหลังจากได้รับหัวใจแห่งเทพอสูร เขาไม่ได้ให้ความสำคัญกับมัน ในตอนนั้นเขาเป็นพนักงานในทีมทำเงินของสตูดิโอหนานปิง หัวหน้าทีมคอยเร่งให้ทำงานจนไม่มีเวลาคุยกับชายชรา เขาได้แต่ขอให้ชายชราพาเขากลับขึ้นไปบนพื้นเพื่อหาเงิน

“รับ!”

ใครไม่รับภารกิจระดับตำนานก็คงเป็นคนโง่ เพราะของรางวัลจากภารกิจระดับตำนานต้องเป็นอุปกรณ์ระดับตำนานอย่างแน่นอน ถ้าไม่ใช่อุปกรณ์ก็ต้องเป็นสิ่งของที่มีระดับเดียวกัน

“ผู้อาวุโสวางใจได้ เมื่อผมเลเวลถึง 200 ผมจะกลับมาช่วยคุณแน่นอน” ลู่หยางกล่าว

ชายชราโบกมือเพียงครั้งเดียว ลู่หยางก็รู้สึกเวียนหัว จากนั้นเขาก็พบว่าตนเองกลับมายังหน้าผาทางเหนือของเมืองเซนต์กอลล์

“โอ้ย ยังต้องวิ่งกลับไปอีก” ลู่หยางบ่นในใจว่าทำไมชายชราไม่พาเขากลับไปยังจัตุรัสกลางเมือง แต่ส่งมายังหน้าผาที่เขาจะต้องวิ่งกลับไปที่เมืองอีกครึ่งชั่วโมง