Chapter 18: วิชาลับ สะบั้นกงล้อโลหิต

Chapter 18: วิชาลับ สะบั้นกงล้อโลหิต

สามปีในการหลบซ่อนและฝึกฝนอย่างหนัก เป็นผลให้แฮปปี้ได้เรียนสกิลระดับมือใหม่หลายต่อหลายสกิล จากหลากหลายสำนัก เขาสามารถที่จะปะมือกับนักดาบรับใช้ในป่าไผ่ม่วงได้หลายต่อหลายครั้ง ไม่ต้องพูดถึงผู้เล่นธรรมดาทั่วไปที่สกิลยังไม่ถึงดินแดนที่เก้าเลย

เขาสามารถที่จะเอาชนะได้ตั้งแต่แรกเลยด้วยซ้ำ ตั้งแต่ที่เขาอยู่ห่างกับอันธพาลหลี่ฉานมาก และอีกสองคนก็มาหาเขาด้วยตัวของพวกเขาเอง เขาตัดสินใจที่จะปฏิบัติกับวูฮ่าวเป็นคนไว้ฝึกฝีมือแทน ด้วยเหตุนี้ เขาจึงเริ่มต้นฝึกฝนดาบเก้าพระราชวังแปดเหลี่ยมที่เขาพึ่งฝึกไป

วิชาดาบแตกต่างไปจากวิชาหมัด

อาวุธสามารถที่จะเพิ่มความร้ายแรงต่อสกิล แม้แต่หลี่ฉานยังรับมือกับดาบได้ยากเลย ตั้งแต่ที่มีใครบางคนต้องการที่จะปะมือกับเขา แฮปปี้มีความสุขมีที่จะฝึกสกิลของเขา แม้ว่าผู้เล่นทั้งสองคนจะมีเจตนาร้ายก็ตาม

แฮปปี้สัมผัสได้ถึงแรงกดดันจากพวกเขาตั้งแต่ตอนเริ่มแรก เทคนิคดาบสรรพจริงในดินแดนที่แปดได้คุกคามชีวิตของเขา แต่แม้ว่าจะเป็นแบบนั้น วิชาศิลปะการต่อสู้สามารถที่จะขัดขวางต่อกันได้

ตราบเท่าที่เขาสามารถรับรู้ได้ถึงเจตนาและวิธีการโจมตีของวูฮ่าว แฮปปี้สามารถที่จะคาดเดาการโจมตีและเป้าหมายของเขาได้ หลังจากนั้น เขาสามารถที่จะหลบหลีกหรือจู่โจมก่อนได้

เมื่อพวกเขาปะทะกัน วิชาดาบของเขาพัฒนาขึ้นอย่างต่อเนื่อง

มันมีวิชาดาบหลากหลายรูปแบบ และเมื่อเขารอจนกระทั่งคู่ต่อสู้ใช้วิชาจนหมด การต่อสู้ก็จะง่ายมากยิ่งขึ้น แฮปปี้สามารถที่จะรับมือกับมันได้อย่างง่ายดาย เพียงเวลาไม่นาน เขาหลุดจากตำแหน่งเดิมที่เขาเสียเปรียบ

ไม่ถึงห้านาที มันไม่เหลือการดูถูกบนใบหน้าของวูฮ่าวอีกเลย มันมีเพียงแต่เหงื่อที่ไหลออกมาจากเขา การที่เขาจะต้องรับมืออย่างยากลำบาก รวมทั้งหน้าซีดขาวจากความขุ่นเคือง

มันเป็นเรื่องที่เสียหน้าอย่างมากสำหรับเขา ในการที่ไม่สามารถจัดการกับแฮปปี้ได้ หลังจากที่ต่อสู้มาอย่างยาวนาน และแฮปปี้ยังเด็กกว่าเขาอีกด้วย เมื่อเวลาผ่านไป เขาสามารถที่จะบอกได้เลยว่าวิชาดาบของแฮปปี้ ที่รู้เพียงแค่พื้นฐานในตอนเริ่มแรก กำลังพัฒนาขึ้นอย่างว่อวงไว

ด้วยการช่วยเหลือของวูฮ่าวในการเป็นคู่มือฝึกฝีมือ สกิลของแฮปปี้พัฒนาอย่างก้าวกระโดด เพียงเวลาไม่นาน เขาก็ได้มาถึงดินแดนระดับกลาง และวิชาดาบของวูฮ่าวเริ่มที่จะเสียเปรียบเล็กน้อย

ความสามารถของวิชาดาบเก้าพระราชวังแปดเหลี่ยมเริ่มที่จะเปิดเผยออกมาอย่างช้าๆ!

ดาบเก้าพระราชวังและการก้าวเท้าแปดเหลี่ยมได้หลอมหลวมกันเป็นหนึ่ง

‘อ๋า มันเป็นแบบนี้สินะ’

แฮปปี้เริ่มที่จะวิเคราะห์เกี่ยวกับ สไตล์ดาบเก้าพระราชวังของดาบเก้าพระราชวังแปดเหลี่ยม ซึ่งเต็มไปด้วยการเปลี่ยนแปลงมากมาย เมื่อเขาวิเคราะห์มัน เขาเริ่มที่จะตระหนักได้และเริ่มที่จะหลอมหลวมมันกับการก้าวเท้าแปดเหลี่ยม ที่เขาเรียนมันในชีวิตก่อนหน้านี้ ซึ่งมันเป็นวิชาที่เขาไม่ได้ใช้มันมานานมากแล้ว เมื่อเขาหลอมรวมมัน มันก็ไม่มีทางที่เขาจะไม่พัฒนาฝีมือของเขาอย่างรวดเร็ว

เมื่อวิชาดาบของเขาเลื่อนมาถึงดินแดนที่ห้า ความเร็วของเขาสามารถที่จะตามวิชาดาบสรรพจริงของวูฮ่าวได้ทัน ตราบเท่าที่เขาต้องการ เขาสามารถที่จะหาโอกาสในการโจมตีได้

แต่สุดท้ายแล้ว ศิลปะการต่อสู้ระดับต่ำก็ยังเป็นศิลปะระดับต่ำ พวกมันมีจุดอ่อนและขาดแคลนคุณสมบัติไปหลากหลายอย่าง ก่อนที่ผู้ใชงานจะเลื่อนไปถึงดินแดนปรมาจารย์ ซึ่งเป็นจุดที่สมบูรณ์แบบ สกิลทั้งหมดสามารถที่จะถูกจัดการและสวนกลับได้

แต่แฮปปี้ไม่ได้มีเจตนาที่จะทำลายความมั่นใจของคู่ต่อสู้เขา เขาต้องการที่จะเพลิดเพลินไปกับการต่อสู้ นี่เป็นบริการที่เขาได้รับมาฟรีๆ ดังนั้นเขาจึงป้องกันและฝึกฝนวิชาดาบของเขาต่อ

“เวรเอ้ย!”

การโจมตีของแฮปปี้เริ่มที่จะมั่นคงขึ้นในแต่ละครั้ง และมันแสดงให้เห็นถึงศักยภาพและคุณภาพของวิชาดาบเก้าพระราชวังแปดเหลี่ยม แต่เมื่อวูฮ่าวเริ่มที่จะสู้ต่อ มันเป็นเรื่องที่ยากมากสำหรับเขาในการรับมือ วิชาดาบของเขาเป็นฝั่งที่ได้เปรียบอย่างเห็นได้ชัด ในตอนเริ่มแรก แต่ในตอนนี้ ด้วยเหตุผลบางอย่าง เขาสัมผัสได้ว่าแฮปปี้เริ่มที่จะเก่งกาจมากขึ้น นั่นยิ่งทำให้เขาตกอยู่ในสภาพที่น่าอึดอัดใจ ซึ่งมันเป็นเรื่องที่น่าหงุดหงิดมากสำหรับเขา

“หลัวเซี่ยวเทียน!”

วูฮ่าวไม่สามารถที่จะทนได้อีกต่อไป และเรียกขอความช่วยเหลือ

ชายที่กำลังดูการต่อสู้อยู่ก็ตระหนักได้ว่าแฮปปี้ไม่ธรรมดาเลย เขาครุ่นคิดอยู่เล็กน้อย ก่อนที่จะกัดฟันและยกกระบี่ของเขา และเข้าร่วมการต่อสู้

“นายมาได้ถูกเวลาเลย!” แฮปปี้พูดออกมาอย่างเย็นชา

เขากำลังอารมณ์เสียอยู่เลย เกี่ยวกับวูฮ่าวที่เริ่มจะตื่นตระหนก ซึ่งมันทำให้เขากังวลว่ามันจะเป็นเรื่องที่ยากสำหรับเขาในการทำให้การต่อสู้นี้มันเป็นไปต่อได้ แต่เมื่อเขาเห็นหลัวเซี่ยวเทียนมาร่วมสู้ด้วย ความพึงพอใจก็ปรากฏขึ้นบนใบหน้าของเขา

อย่างไรก็ตาม สกิลของหลัวเซี่ยวเทียนดูเหมือนว่าจะดีกว่าวูฮ่าว กระบี่ของเขาส่องประกายสีแดงออกมา และมีออร่าสังหารล้อมรอบมัน เมื่อเขาชักกระบี่ มันก็ส่องสว่างจนทำให้คนอื่นสับสน

กระบี่กงล้อโลหิต!

แฮปปี้เข้าใจอย่างรวดเร็วว่าวิชาของเขาเป็นของสำนักกระบี่โลหิต

ตามท่วงท่าและการฟาดฟันของกระบี่ เขาสามารถที่จะบอกได้เลยว่ากระบี่กงล้อโลหิตได้มาถึงดินแดนที่เก้าแล้ว ไม่อย่างงั้นแล้วแสงเลือดสีแดงจะไม่ปรากฏขึ้นมารอบมัน

แฮปปี้รู้สึกได้เลยว่าแรงกดดันมันได้เพิ่มสูงขึ้น!

ถ้ามันไม่ใช่เพราะว่าเขาได้รับประสบการณ์เกี่ยวกับเอฟเฟคแปลกๆของศิลปะการต่อสู้ระดับสูงที่มันดีกว่าระดับต่ำหลายต่อหลายเท่าแล้ว เขาคงจะตกอยู่ในเงื้อมมือของศัตรูไปเป็นเวลานานแล้ว นี่จะเกิดขึ้นกับมือใหม่คนอื่น เมื่อพวกเขาสู้กับคนหลายคนพร้อมกัน แม้ว่าพวกเขาจะมีวิชาที่อยู่ในดินแดนที่เก้าด้วยก็ตาม

กระบี่กงล้อโลหิตเป็นวิชาที่ทิ้งการป้องกันไป และโฟกัสการโจมตีอย่างเต็มกำลัง มันเป็นสกิลที่มีเป้าหมายในการฆ่าศัตรู แต่มันก็จะส่งผลกระทบกับผู้ใช้ด้วย มันร้ายแรงอย่างมากและจังหวะในการโจมตีของมันก็สูงกว่าศิลปะการต่อสู้ระดับต่ำหลายวิชา!

พร้อมกับวิชาดาบสรรพจริงที่อยู่ในดินแดนที่แปด ซึ่งโจมตีเขามาพร้อมกัน แฮปปี้ก็ตกอยู่ในสถานการณ์ที่อันตราย เขาพยายามรับมือมันอย่างยากลำบาก เขาเหมือนกับเรือลำเล็กที่แล่นอยู่ในทะเล ท่ามกลางพายุที่หนักหน่วง และมันสามารถที่จะจมได้ทุกเมื่อ...

แน่นอนว่าแรงกดดันจำนวนมากนั้นมาจากหลัวเซี่ยวเทียน

สมกับที่เป็นกระบี่กงล้อเลือดดินแดนที่เก้า แสงสีแดงเลือดก็พุ่งขึ้นและพุ่งลง พวกมันเหมือนกับเป็นสิงโตนับล้านตัวที่พุ่งผ่านทะเลทราย เจตนาสังหารจากพวกมันนั้นรุนแรงมาก และพวกมันก็โจมตีอย่างดุดัน!

ถ้าแฮปปี้ไม่ได้มีประสบการณ์มาก่อน และไม่ได้โฟกัสกับการเคลื่อนไหวโดยใช้การก้าวเท้าแปดเหลี่ยม ในขณะที่เขาพยายามเข้าใจถึงการใช้วิชาดาบเก้าพระราชวังแล้ว เขาอาจจะแพ้และโดนโจมตีจนตายในการรับกระบี่ที่สิบก็ได้

ดาบชนชั้นสูงได้ช่วยแฮปปี้ไว้เป็นอย่างมาก

ถ้าอาวุธเล่มนี้ไม่ได้เทียบได้กับอาวุธชิ้นเอกแล้ว รวมทั้งความทคงทนที่ไม่น่าเชื่อของมัน มันคงแตกหักไปนานแล้ว ซึ่งมันเกิดขึ้นเป็นเรื่องปกติ กับดาบธรรมดาทั่วไป เมื่อพวกมันพบกับศัตรูที่มีระดับสูงกว่าเจ้าของมาก

ยก! ผลัก! ดึง! นำทาง!

คำพูดสำคัญทั้งหมดที่บรรจุไปด้วยอาคมของดาบเก้าพระราชวัง**ก็ได้ถูกใช้ออกมาจนถึงขีดจำกัดโดยแฮปปี้ เขาหมุนตัวอย่างคล่องแคล่ว เพื่อหลบการโจมตีจากทั้งสองคน แต่มันก็ไม่ได้ทำให้เขาหลุดพ้นจากการต่อสู้ ดาบชนชั้นสูงของเขาก็เคลื่อนที่อย่างคล่องแคล่ว และไม่ว่ามันจะปะทะกับการโจมตีใด มันแสดงให้เห็นถึงความทนทานอย่างไม่น่าเชื่อ

สีหน้าของหลัวเซี่ยวเทียนและวูฮ่าวได้เปลี่ยนไป เมื่อเขาเห็นว่าแฮปปี้รับมือได้..

พวกเขารู้สึกเหมือนกับว่าพวกเขาได้พบกับศัตรูที่ทรงพลัง ในขณะที่นับถือเขาไปพร้อมๆกัน พวกเขายังคงรู้สึกเสียใจกับการตัดสินใจของพวกเขา ที่เลือกที่จะสู้กับเขา

แฮปปี้สามารถที่จะใช้อาวุธทั่วไปและสกิลที่เขาพึ่งเรียนมาสู้กับคู่ต่อสู้สองคนที่มีความสามารถมากกว่าเขา โดยไม่มีทีท่าว่าจะพ่ายแพ้เลย เพียงแค่เรื่องนี้มันก็เป็นเรื่องที่ไม่น่าเชื่อแล้ว

ถ้าการต่อสู้นี้ถูกอัพโหลดลงออนไลน์ มันจะต้องฮิตอย่างแน่นอน แต่ถ้ามันเกิดขึ้นแล้ว ชื่อเสียงของทั้งสองคนก็จะพังทลายอย่างสมบูรณ์..

ทั้งสองคนรู้สึกเสียใจต่อการตัดสินใจของพวกเขา

ทำไมพวกเขาถึงต้องการปล้นเจ้าสัตว์ประหลาดตัวนี้กันด้วยนะ?

‘เขาจะโด่งดังแน่นอน ถ้าเขาต้องการ ตั้งแต่ที่เขามีความสามารถที่จะทำมัน อ๊า เวรเอ้ย ความโลภนี่แม่งทำลายทุกอย่างจริงๆ’

ทั้งสองต่างก่นด่าในหัวของพวกเขา แต่พวกเขาไม่กล้าที่จะแสดงความไม่พึงพอใจไปในการโจมตีของพวกเขา ถ้าคนอื่นรับรู้ว่าพวกเขาไม่สามารถที่จะจัดการกับมือใหม่ที่พึ่งเข้าเกมได้ แม้ว่าพวกเขาจะรุมมือใหม่ก็ตามที พวกเขาจะอาศัยอยู่ในโลกใบนี้ต่อไป และสร้างชื่อได้ยังไงกัน?

สุดท้ายแล้ว หลัวเซี่วเทียนเป็นคนที่ได้สร้างชื่อเสียงในเกมไว้บ้างแล้ว เมื่อเขาเห็นว่าเขาไม่สามารถที่จะจัดการกับแฮปปี้ได้ แม้ว่าจะผ่านไปเป็นเวลานานแล้ว เขาก็ตัดสินใจที่จะลดกระบี่ของเขาลง และแสงสีเลือดกลับเข้าไปด้านในร่าง ก่อนที่แฮปปี้จะเข้าใจว่ามันเป็นเพราะอะไร เขาตื่นตระหนกกับการระเบิดพลังในร่างของหลัวเซี่ยวเทียน!

ใบหน้าของเขาเปลี่ยนไปเป็นสีแดง และเขาจับกระบี่ในมือของเขาแน่น!

แฮปปี้สัมผัสได้ถึงความอันตรายจากเขาได้ในทันที!

ตาของแฮปปี้เปิดกว้างขึ้น เขารับรู้ถึงอากาศที่รวมตัวกันอยู่ใต้ฝ่าเท้าของหลัวเซี่ยวเทียน เขาจึงระมัดระวังตัวมากยิ่งขึ้น

เขานึกถึงอะไรบางอย่างได้ มันเป็นความทรงจำจากชาติที่แล้วของเขา ซึ่งมันเป็นความทรงจำที่เขาไม่ได้นึกถึงมาเป็นเวลานานแล้ว มันแค่แวบขึ้นมาในหัวของเขาเท่านั้น…

“รับนี่ไปซะ! สะบั้นกงล้อโลหิต!”

หลัวเซี่ยวเทียนได้รวมรวบพลังปราณไว้ในร่างของเขาได้มากพอแล้ว เขาคำรามออกมาและลอยขึ้นกลางอากาศ! เขาเหมือนกับเป็นลูกกระสุนปืนใหญ่ และความเร็วของเขาก็เร็วขึ้นกว่าปกติถึงหลายต่อหลายเท่า แสงสีแดงเลือดนั้นพวยพุ่งออกมาจากกระบี่ของเขาอย่างมาก มันฟันลงไปที่ร่างของแฮปปี้ในทันที ลมอันรุนแรงที่พัดผ่านเข้าใส่เขา เหมือนกับว่ามันจะสามารถตัดทุกสิ่งทุกอย่างให้ขาดสะบั้นลงได้ มันทำให้อากาศที่อยู่รอบตัวมันแข็งค้างไว้อีกด้วย

มันคือวิชาลับที่จำเป็นต้องใช้พลังปราณจาก สำนักกระบี่เลือด - สะบั้นกงล้อโลหิต!

**หลังจากนี้ดาบเก้าพระราชวังแปดเหลี่ยมจะถูกเรียกว่า ดาบเก้าพระราชวังแทน