เราไม่เผยแพร่ผลงานที่มีลิขสิทธิ์ในประเทศไทย หากท่านพบเนื้อหาที่ละเมิดลิขสิทธิ์ แจ้งได้ที่เพจ Facebook NovelStore เราจะลบให้โดยเร็ว
ปัญหาการใช้งานเว็บไซต์ ติดต่อได้ที่เพจดังกล่าว
We do not publish or distribute copyrighted works in Thailand. To report infringing content, contact us via our Facebook page and we will remove it promptly. For other issues, use the same channel.

Chapter 8: ดินแดนปราณ

Chapter 8: ดินแดนปราณ

Chapter 8: ดินแดนปราณ


Chapter 8: ดินแดนปราณ

ความต้องการของดาบเจ็ดดวงดาวก็ตามนี้ :

AST(ความแข็งแกร่งของแขน) : 37 AFF(ความสัมพันธ์) : 41 CPH(ความเข้าใจ) 60 BMM(การเคลื่อนไหวของร่างกาย) : 47 และความต้องการของดินแดนปราณก็คือ ดินแดนลึกลับ!

ผู้เล่น : แฮปปี้

AST : 24 AFF : 18 CPH : 25 BMM : 20

ความแข็งแกร่งของแขนก็แสดงให้เห็นถึงความแข็งแกร่งและพละกำลัง มันก็เพิ่มขึ้นอย่างช้าๆ เมื่อเวลาผ่านไปและเมื่อผู้เล่นทำงานอย่างหนัก เพื่อจะพัฒนาศิลปะการต่อสู้ของพวกเขา

การเคลื่อนไหวของร่างกายแสดงให้เห็นถึงความเร็วและความคล่องแคล่ว มันก็ยังเพิ่มขึ้นอย่างช้าๆด้วยเช่นกัน เมื่อเวลาผ่านไป และเมื่อผู้เล่นได้รับสกิลตัวเบา สกิลก็เพิ่มขึ้น

แต่มันแตกต่างออกไป สำหรับค่าความสัมพันธ์ มันแสดงให้เห็นถึงการป้องกันและรากฐานของผู้เล่น ปกติแล้ว มันสามารถที่จะเพิ่มขึ้นได้จากวิชาการบ่มเพาะลมปราณของผู้เล่น ซึ่งมาถึงระดับชำนาญหรือพวกเขาฝึกฝนศิลปะการต่อสู้ที่โฟกัสไปที่ทำให้ร่างกายแข็งแกร่งขึ้น นี่ก็แสดงให้เห็นถึงความยากในการเปลี่ยนแปลงสำหรับการฝึกวิชาระดับต่ำ ไปสู่วิชาระดับสูง

สำหรับค่าความเข้าใจแล้ว มันแสดงให้เห็นถึงความสามารถในการเข้าใจวิชาของผู้เล่น

มันก็จะเพิ่มขึ้น เมื่อผู้เล่นก้าวข้ามไปสู่ดินแดนระดับสูงขึ้น

ไม่ว่ามันจะเป็นวิชาศิลปะการต่อสู้ระดับมือใหม่ อย่างหมัดยาวเส้าหลิน วิชาบ่มเพาะลมปราณ หรือสกิลตัวเบา หรือวิชาอาวุธลับ ตราบเท่าที่สกิลถึงดินแดนที่เก้า ซึ่งเป็นดินแดนระดับสูง ค่าความเข้าใจของผู้เล่นก็จะเพิ่มขึ้นเล็กน้อย ยิ่งชำนาญวิชาการต่อสู้ มากเท่าไหร่ ค่าความเข้าใจของผู้เล่นก็จะเพิ่มมากขึ้น

นั่นหมายความว่า ถ้าผู้เล่นต้องการที่จะเปลี่ยนจากการเรียนศิลปะการต่อสู้ระดับต่ำ ไปสู่ศิลปะการต่อสู้ระดับสูง พวกเขาก็จำเป็นที่จะต้องฝึกสกิลมากมายจำนวนมาก จากหลายๆสำนัก พวกเขาก็จำเป็นที่จะต้องฝึกสกิลพวกนั้นให้สำเร็จระดับหนึ่งก่อน เพื่อที่จะเพิ่มค่าความเข้าใจ และกลายเป็นผู้ฝึกศิลปะการต่อสู้อย่างแท้จริง

แน่นอน ว่ามันมีวิธีลัดในการเพิ่มค่าความเข้าใจ

ผู้เล่นทุกคนสามารถที่จะเข้าโรงเรียนส่วนตัวและฟังบทเรียน หรือซื้อหนังสือได้ ทั้งสองอย่างจะสามารถฝึกฝนความคิด และมันก็จะช่วยเพิ่มค่าความเข้าใจ อย่างไรก็ตาม ค่าใช้จ่ายในการเข้าโรงเรียนส่วนตัวนั้นมีราคาที่สูงอย่างมาก และในตอนนี้ มันก็เป็นเรื่องที่ยากมาก สำหรับมือใหม่ในโลกศิลปะการต่อสู้ ที่จะหาเงินได้ ในตอนนี้ น่าจะไม่มีผู้เล่นคนไหนที่จ่ายเงินจำนวนมาก เพื่อไปเข้าโรงเรียนส่วนตัวได้

มันมีความแตกต่างนับสิบแต้ม ระหว่างค่าสถานะพื้นฐานของแฮปปี้ เมื่อเทียบกับความต้องการของดาบเจ็ดดาว ด้วยเหตุนี้ ในขณะที่ศิลปะการต่อสู้ชั้นสูง เป็นสิ่งที่ผู้เล่นนับไม่ถ้วนต้องการ ความรู้สึกในการมีมัน แต่ไม่สามารถใช้งานมันได้ ก็ไม่ได้ดีสักเท่าไหร่ แฮปปี้ก็สามารถทำได้เพียงเก็บหนังสือไว้ในคลัง และฝึกฝนหมัดยาวเส้าหลินต่อไป

เขายังมีเส้นทางอีกไกล ที่จะเรียนดาบเจ็ดดาว และเขาก็ต้องฝึกฝนอีกไกลขึ้นไปอีก ในการเรียนศิลปะการต่อสู้ชั้นสุดยอด อย่าง วิชาสับเปลี่ยนดวงดาว ความต้องการของระดับปราณมันสูงจนดินแดนลึกลับไม่เพียงพอสำหรับมัน

เมื่อพูดถึงดินแดนแห่งปราณแล้ว มันก็เป็นบางสิ่งบางอย่างที่นิยายกำลังภายในทุกเล่มต่างกล่าวถึง อย่างไรก็ตาม โลกศิลปะการต่อสู้ก็ได้สร้างมันขึ้นมาละเอียดยิ่งกว่า และเป็นระบบที่แตกต่างออกไป

ยกตัวอย่างเช่น ดินแดนแห่งปราณแบ่งออกเป็น ดินแดนแห่งประตู ที่เป็นพื้นฐานของทั้งหมด ซึ่งเป็นประตูที่นำพาเส้นทางไปสู่ความเป็นและความตาย ใครก็ตามที่มาถึงดินแดนนี้ก็จะได้รับสิทธิ์ในการท่องเที่ยวในโลกใบนี้อย่างเป็นทางการ

หลังจากนั้น มันก็จะเป็นดินแดนแห่งการอวยพร ซึ่งหมายถึงผู้เล่นได้มาถึงจุดเริ่มต้นของปราณ เมื่อพวกเขาได้รับการอวยพรจากสรวงสวรรค์ พวกเขาก็สามารถที่จะกลายเป็นผู้ฝึกศิลปะการต่อสู้ที่ยอดเยี่ยมในโลกศิลปะการต่อสู้

ต่อมาก็คือดินแดนลึกลับ ซึ่งหมายถึง ผู้เล่นได้มีความเชี่ยวชาญในการใช้ปราณอย่างเป็นทางการ ซึ่งจะมาถึงระดับลึกลึบ ซึ่งจะอนุญาตให้ผู้เล่นเรียนศิลปะการต่อสู้ชั้นสูงได้

ต่อมาก็คือดินแดนแห่งความเป็นและความตาย และมันเป็นดินแดนที่ซึ่งผู้เล่นจะต้องรับรู้ก่อนว่าพวกเขาจะเป็นหรือจะตาย ก่อนที่พวกเขาจะปะทะเข้ากับคู่ต่อสู้ ผู้คนที่มาถึงดินแดนนี้ต่างเป็นผู้ฝึกศิลปะการต่อสู้ชั้นหนึ่ง ซึ่งเรียนรู้ศิลปะการต่อสู้ระดับสูงมามากมาย

หลังจากดินแดนแห่งความเป็นและความตาย ผู้เล่นก็จะมีชีวิตที่ข้ามผ่านความเป็นและความตาย มาถึงดินแดนโมกษะ (1)

มันเป็นที่พูดกันว่ามันมีดินแดนอีกมากกว่าสิบดินแดน หลังจากดินแดนโมกษะ

***

แฮปปี้ก็ได้ฝึกฝนวิชาบ่มเพาะลมปราณอยู่ทุกวัน แต่เมื่อมันมาถึงเลเวลหลังๆ ผลลัพธ์จากการฝึกฝนก็เหลือน้อยลงมาก

มันก็เพิ่มขึ้นเพียงแค่เล็กน้อย เมื่อวิชาการต่อสู้ที่เขาเรียนมาถึงระดับที่สูงมาก – ดินแดนมหัศจรรย์ มันอาจจะกลายเป็นดินแดนนี้ และมีการเปลี่ยนแปลงที่น่ามหัศจรรย์ ซึ่งจะช่วยให้ปราณของเขาเพิ่มขึ้นอย่างก้าวกระโดด

อย่างไรก็ตาม ทุกครั้งที่ปราณของเขาเพิ่มขึ้นมาหนึ่งเลเวล ความแข็งแกร่งของเขาก็เพิ่มขึ้นอย่างมากด้วยเช่นกัน การเปลี่ยนแปลงเช่นนี้เป็นเรื่องที่ยอดเยี่ยมมาก!

แฮปปี้ก็จดจำได้ว่าคนที่มีดินแดนปราณสูงที่สุดในอดีตก็คือ ดยุคแห่งความเอื่อยเฉื่อย จากเจ็ดดยุค ก่อนที่เขาจะย้อนกลับมาในอดีต และนั่นเป็นสามปีหลังจากโลกศิลปะการต่อสู้ได้เปิดตัว

มันมีข่าวลือว่า ดยุคแห่งความเอื่อยเฉื่อย ได้รับวิชาศิลปะการต่อสู้ชั้นสุดยอดจาก สำนักเอื่อยเฉื่อย ซึ่งเป็นสกิลทิศเหนือศักดิ์สิทธิ์แห่งการปิดบัง ดินแดนแห่งปราณของเขาก็เพิ่มขึ้นจากดินแดนแห่งความเป็นและความตาย ไปเป็นดินแดนโมกษะ และเขาก็สามารถที่จะต่อสู้กับหนึ่งจักรพรรดิที่ซึ่งเป็นผู้เล่นที่ทรงพลังที่สุดในโลกได้ และไม่เพี่ยงพล้ำอีกด้วย

ความต้องการในการเรียนวิชาสับเปลี่ยนดวงดาวก็คือดินแดนที่สี่ - ดินแดนแห่งความเป็นและความตาย เนื่องจากความยูนีคของสกิลนี้ แฮปปี้ก็จำเป็นต้องคุ้นเคยอย่างมากกับแก่นแท้ของศิลปะการต่อสู้หลายต่อหลายสิชา ก่อนที่เขาจะสามารถเข้าใจถึงความหมายของคำว่า “ข้าจะจัดการกับเจ้า ด้วยวิธีเดียวกับที่เจ้าจัดการกับข้า” พร้อมกับคตินี้ มันก็เป็นเรื่องที่หลีกเลี่ยงไม่ได้ที่มันมีความต้องการที่เข้มงวดในการเรียนมัน

ด้วยเหตุผลนี้ แฮปปี้จึงตัดสินใจที่จะเข้าร่วมกับตระกูลมู่หลง และเขาก็ไม่ลังเลเลยแม้แต่น้อย เขาก็เริ่มที่จะฝึกศิลปะการต่อสู้หลายต่อหลายอย่าง จากหลายสำนักอย่างขยันขันแข็ง

อย่างไรก็ตาม มันก็ไม่ใช่เรื่องง่ายเลยในการเรียนศิลปะการต่อสู้หลายอย่างไปพร้อมๆกัน

ตระกูลมู่หลงก็ไม่ได้ให้สกิลกับผู้เล่นอย่างมั่วซั่ว และให้พวกเขาเรียนแบบนั้น

ลูกศิษย์ทั้งหมดในตระกูลต่างฝึกฝนอย่างหนักหน่วงเพื่อที่จะได้สิทธิ์ในการเรียนวิชาแต่ละวิชา!

แฮปปี้ก็ได้รับวิชาสรรพจริง เนื่องจากว่าเขาให้อาหารสัตว์อย่างตั้งอกตั้งใจ ด้วยการกระทำแบบนี้ก็ทำให้เขาได้รับความชอบพอใจจากคุณหญิงตระกูลมู่หลงและนี่คือเหตุผลที่ว่าทำไมเธอถึงตัดสินใจที่จะสอนเขาเป็นการส่วนตัว สำหรับหมัดยาวเส้าหลินแล้ว เขาก็ได้รับมันมา เนื่องจากว่าเขาจำเป็นที่จะต้องใช้มันในการทำเควสในป่าไผ่ม่วง

มันเป็นเรื่องที่น่าประหลาดใจสำหรับเขา ที่ได้รับดาวเจ็ดดาวและวิชามังกรแหวกว่าย ซึ่งเป็นสกิลระดับสูงที่จะไม่ปรากฏเป็นรางวัลสำหรับเควสระดับต่ำ แต่มันก็เป็นเพราะว่าแฮปปี้สามารถทำเควสสำเร็จอย่างไม่คาดคิดด้วยเช่นกัน ซึ่งมันก็ทำให้ได้รับรางวัลที่มีระดับสูงกว่าปกติ

มันอาจจะเป็นเรื่องที่ไม่น่าคาดคิด แต่นี่คือแก่นแท้ของโลกศิลปะการต่อสู้อย่างแท้จริง!

“ความมหัศจรรย์ก็เกิดขึ้นได้แบบสุ่ม และพวกมันก็สามารถที่จะปรากฏขึ้นได้ในเวลาไหนก็ตาม”

มันเป็นเรื่องที่น่าเศร้าสำหรับแฮปปี้ไม่สามารถที่จะฝึกสกิลดาบได้...

นี่ก็เหมือนกับได้รับมุกที่ล้ำค่าอย่างมาก แต่ไม่สามารถอธิบายได้ว่าต้นกำเนิดมาจากไหน เนื่องด้วยเหตุนี้ ทุกคนก็จะกังวลเกี่ยวกับภัยพิบัติที่จะมายังบ้านของพวกเขา และก็ไม่สามารถที่จะนำมุกออกมาใช้ได้

สุดท้ายแล้ว ผู้เล่นทุกคนก็ต้องทำงานอย่างหนักในการได้รับหนังสือวิชาศิลปะการต่อสู้มา หลังจากนั้น แฮปปี้ก็ถูกรับเข้าเป็นศิษย์ของตระกูลมู่หลงอย่างเป็นทางการ และเขาก็รู้ดีว่าในช่วงเวลานี้ เขาก็ได้ทำเควสในการเข้าร่วมสำนักได้สำเร็จ! เขาสามารถที่จะไปหาหัวหน้าพ่อบ้านหรือคุณหญิงตระกูลมู่หลงเพื่อขอเควสของสำนัก และการทำเควสที่แตกต่างกันสำเร็จ เขาก็จะสามารถได้รับหนังสือวิชาจากห้องสมุดของตระกูลมู่หลงได้มากขึ้น

แต่เขาก็ไม่ได้ไปขอเควสในทันที เขากลับใช้เงินสี่สิบตำลึงเงิน ที่เขาได้จากการขายขนหมาป่าไปซื้อครีมทาจิงฉวงมาแปดชิ้น ซึ่งมันสามารถฟื้นฟูพลังชีวิตของเขาได้ หลังจากนั้น เขาก็ออกไปนอกเมืองทางตะวันตก

เมื่อเขาอยู่ห่างจากเมืองไปหลายไมล์ ท้องฟ้าก็เริ่มดำมืด

พื้นที่ด้านล่างวิหารภูเขาเยือกเย็นก็ยิ่งลึกลับมากยิ่งขึ้น ภายใต้แสงที่สาดลงมาจากพระจันทร์ มันก็ไม่มีใครอยู่บนถนน และเสียงเห่าหอนของหมาป่าก็ดังขึ้น ยิ่งทำให้บริเวณแถวนี้น่ากลัวและน่าหวาดหวั่นมากขึ้นไปอีก

ในเวลาเดียวกัน ผู้คนจำนวนไม่กี่คนเท่านั้นที่รู้ว่าความสามารถของหมาป่าทั้งหมดจะเพิ่มขึ้นเล็กน้อย เมื่อพระอาทิตย์ตกดิน หรือพวกมันจะเปลี่ยนกลายเป็นหมาป่าที่ดุร้าย แม้แต่ผู้เล่นที่อยู่ในดินแดนแห่งประตูก็อาจจะไม่มีโอกาสในการเอาชนะพวกมันในตอนกลางคืนและในป่า ตั้งแต่ที่สายตาและสัมผัสของเขาถูกลดลง

โลกศิลปะการต่อสู้ก็ได้เปิดตัวมาราวๆหนึ่งเดือนแล้ว ดังนั้นมันจึงมีผู้เล่นเพียงแค่เล็กน้อยเท่านั้นที่ได้เข้าสู่ดินแดนแห่งประตู ด้วยเหตุนี้นี่เอง มันจึงมีผู้เล่นไม่กี่คนที่ออกมาด้านนอกวิหารภูเขาเยือกเย็น ยามอาทิตย์ตก

โชคดีที่กลางคืนไม่ได้อยู่นานสักเท่าไหร่ ในโลกเสมือนจริงที่เวลาถูกคำนวนเป็นอัตรา 2 ต่อ 1 เมื่อเทียบกับโลกด้านนอก กลางคืนก็จะอยู่ราวๆแค่ สี่ชั่วโมงเท่านั้น ผู้เล่นส่วนใหญ่ก็เลือกที่จะนั่งสมาธิและฝึกฝนบ่มเพาะลมปราณของพวกเขาไปในช่วงเวลานั้น หรือไม่ก็หามุมที่จะฝึกสกิลของพวกเขากับผู้เล่นคนอื่น ในขณะที่พวกเขารอให้เป็นกลางวัน

ด้วยวิธีการนี้ก็ได้ถูกประกาศออกมา โดยผู้ที่ฝึกศิลปะการต่อสู้ที่ทรงพลังนับไม่ถ้วน ในอีกหนึ่งเดือนต่อมา เนื่องจากช่วงเวลากลางคืนให้โอกาสที่ดีกว่าในการฝึกฝน

ในยามค่ำคืน สัตว์ป่าทุกประเภทก็จะปรากฏขึ้น และมันก็มีโอกาสมากขึ้นในการพัฒนา ยกตัวอย่างเช่น เมื่อหมาป่าเปลี่ยนกลายเป็นหมาป่าที่ดุร้าย ความสามารถของพวกมันทั้งหมดก็จะเพิ่มขึ้น และคุณค่าของขน รวมทั้งคุณภาพของเนื้อก็จะเพิ่มขึ้นด้วยเช่นกัน พวกมันก็จะรวมตัวกันเป็นฝูง และถ้าผู้เล่นโชคดี พวกเขาก็จะสามารถหารังหมาป่า หรือพบกับราชาหมาป่าก็ได้

โน้ตของผู้แปล :

[1] ดินแดนแห่งโมกษะ : โมกษะมาจากศาสนาฮินดู ซึ่งอธิบายถึงการปลดปล่อยจากการวนเวียนของความตายและการเกิดใหม่ การปลดปล่อยจากวงเวียนของความตายและดินแดนแห่งความตายและดินแดนแห่งการเกิดใหม่ มันยาวเกินไป ดังนั้นมันจึงเปลี่ยนชื่อเป็น ดินแดนแห่งโมกษะแทน

จบบทที่ Chapter 8: ดินแดนปราณ

คัดลอกลิงก์แล้ว