บทที่ 30 - เคล็ดวิชาหลอมรวมศาสตราเสริมสร้างกายา! ชิงกระถางอสูรศักดิ์สิทธิ์กลับคืน?
บทที่ 30 - เคล็ดวิชาหลอมรวมศาสตราเสริมสร้างกายา! ชิงกระถางอสูรศักดิ์สิทธิ์กลับคืน?
“แล้วจะตามเนื้อหาที่หายไปกลับคืนมาได้หรือไม่?”
ผู้พิทักษ์ภูเขาส่ายหน้า
เจียงเฉินพลันมีสีหน้าผิดหวัง
ผู้พิทักษ์ภูเขานึกว่าเขาเสียใจที่ยังไม่สามารถเข้าสู่ขั้นเริ่มต้นได้ จึงตบไหล่ของเจียงเฉินเบาๆ อย่างให้กำลังใจ “ทำใจให้สบาย ค่อยๆ ฝึกไป เดี๋ยวก็เข้าสู่ขั้นเริ่มต้นได้เอง”
“ข้าเข้าสู่ขั้นเริ่มต้นแล้วนะ”
เจียงเฉินกล่าว
“หา? เข้าสู่ขั้นเริ่มต้นแล้ว?”
เป็นไปไม่ได้! ไผ่โลหิต, ผู้สวมชุดคลุมสีเลือด, และกระบี่โลหิตทั้งสามคนมีสีหน้าสงสัย
ผู้พิทักษ์ภูเขายิ่งมีแววตาไม่เชื่อ
เจียงเฉินจนใจ
“จริงๆ นะ ข้าจะหลอกพวกท่านไปทำไม ไม่เชื่อก็ดูสิ!”
ไผ่โลหิต, ผู้สวมชุดคลุมสีเลือด, และผู้พิทักษ์ภูเขารู้สึกอย่างประหลาดว่า ฉากตรงหน้านี้ช่างดูคุ้นเคย
พลันนึกขึ้นได้ว่า เมื่อครู่ตอนที่เจียงเฉินบอกว่าฝึก ‘เคล็ดวิชามารสมบูรณ์สิบทิศ’ สำเร็จแล้ว พวกเขาก็มีปฏิกิริยาเช่นนี้เหมือนกัน
หัวใจของทั้งสามคนพลันเต้นรัว ไม่จริงน่า หรือว่าเจียงเฉินจะฝึกสำเร็จแล้วจริงๆ?
วูม! เจียงเฉินโคจร ‘เคล็ดวิชาหลอมรวมศาสตราเสริมสร้างกายา’ ณ ที่นั้นทันที
รอบกายของเขาปรากฏแสงวิเศษสายแล้วสายเล่า
พร้อมกับปราณสังหารสีทองสายบางๆ เงามายาของกระบี่วิญญาณที่ส่องประกายเจิดจ้าก็รวมตัวกันขึ้นในทันที หมุนวนอยู่รอบกายของเจียงเฉิน!
ผู้พิทักษ์ภูเขา, ท่านย่าไผ่, ผู้สวมชุดคลุมสีเลือด, และกระบี่โลหิต ต่างก็มองจนตาค้าง
“นี่... เป็นไปได้อย่างไร?!”
นี่เพิ่งจะพริบตาเดียว เจียงเฉินกลับฝึก ‘เคล็ดวิชาหลอมรวมศาสตราเสริมสร้างกายา’ จนเข้าสู่ขั้นเริ่มต้นแล้วรึ? มันจะเกินไปแล้ว! ต่อให้เป็นผู้พิทักษ์ภูเขาที่มีพรสวรรค์แข็งแกร่ง ตอนที่เข้าสู่ขั้นเริ่มต้นของวิชาสมบัตินี้ ก็ยังใช้เวลาไปหนึ่งปีเต็มๆ!
“เคล็ดวิชาหลอมรวมศาสตราเสริมสร้างกายาง่ายกว่าที่ข้าคิด”
เจียงเฉินทอดถอนใจ
เงามายาของกระบี่วิญญาณนั้นราวกับผีเสื้อตัวหนึ่ง บินวนเวียนอยู่รอบกายของเขาอย่างรวดเร็ว ปราณสังหารของศาสตราที่ปล่อยออกมาสายแล้วสายเล่า ค่อยๆ หลอมรวมเข้าสู่ร่างกาย
เจียงเฉินรู้สึกได้ว่า กายภาพของตนเองกำลังแข็งแกร่งขึ้นอย่างช้าๆ
ผู้พิทักษ์ภูเขาถึงกับพูดไม่ออก แค่นี้ยังจะบอกว่าง่ายอีกรึ? ตอนที่ข้าฝึกมัน ยังใช้เวลาไปเกือบหนึ่งปีเต็มๆ!
“เจียงเฉิน อย่าทะนงตนไป เจ้าเพิ่งจะเข้าสู่ขั้นเริ่มต้นเท่านั้น สามารถรวมตัวเป็นกระบี่วิญญาณได้เพียงเล่มเดียว เคล็ดวิชาหลอมรวมศาสตราเสริมสร้างกายาเมื่อฝึกฝนถึงขั้นเชี่ยวชาญมาก จะสามารถรวมตัวเป็นศาสตราวิญญาณได้ถึงสี่ชนิด นั่นแหละคือสภาพที่แข็งแกร่งที่สุด!”
ผู้พิทักษ์ภูเขากลัวว่าเจียงเฉินจะลำพองใจ จึงตั้งใจจะขัดขวางเขาสักหน่อย
ใครจะคาดคิดว่า เจียงเฉินจะพยักหน้าอย่างเป็นเรื่องปกติ “ใช่แล้ว สามารถรวมตัวเป็นศาสตราวิญญาณได้สี่ชนิดจริงๆ ข้าแค่ขี้เกียจเลยไม่ได้รวมออกมาทั้งหมดเท่านั้นเอง”
ทั่วทั้งลานต่างตกตะลึง
“เจ้า... เจ้าพูดว่าอะไรนะ? เจ้ารวมตัวเป็นศาสตราวิญญาณได้สี่ชนิดรึ?”
เจ้าเด็กนี่ฝึก ‘เคล็ดวิชาหลอมรวมศาสตราเสริมสร้างกายา’ จนถึงขั้นเชี่ยวชาญมากแล้วรึ?
ซี้ด...! ทั้งสี่คนต่างสูดลมหายใจเข้าลึกๆ พร้อมกัน
“พวกเราไม่เชื่อ! มีปัญญาก็พิสูจน์ให้ดูสิ!”
เจียงเฉินพูดไม่ออกอีกแล้ว!
มนุษย์เรานี่มันแผ่นเสียงตกร่องจริงๆ...
เขาโคจร ‘เคล็ดวิชาหลอมรวมศาสตราเสริมสร้างกายา’ ณ ที่นั้นทันที วูม! แสงวิเศษสายแล้วสายเล่าปรากฏขึ้น พร้อมกับปราณสังหารสีทองสายบางๆ เงามายาของศาสตราวิญญาณสี่ชนิดคือดาบ, ทวน, กระบี่, และทวนยาวก็รวมตัวกันขึ้น หมุนวนอยู่รอบกายเจียงเฉิน
“นี่... เป็นไปได้อย่างไร?!”
ผู้พิทักษ์ภูเขา, ท่านย่าไผ่, ผู้สวมชุดคลุมสีเลือด, และกระบี่โลหิต ต่างก็มองจนตาค้าง
ในพริบตาเดียว เจียงเฉินกลับฝึก ‘เคล็ดวิชาหลอมรวมศาสตราเสริมสร้างกายา’ สำเร็จแล้วรึ?
แถมยังไม่ใช่แค่การเข้าสู่ขั้นเริ่มต้นธรรมดา แต่เป็นการทะลวงไปถึงขั้นเชี่ยวชาญมาก!
“ท่านแน่ใจนะว่าที่ให้เขาไปคือเคล็ดวิชาหลอมรวมศาสตราเสริมสร้างกายา?”
กระบี่โลหิตและผู้สวมชุดคลุมสีเลือดมองผู้พิทักษ์ภูเขาด้วยสีหน้าสงสัย
ผู้พิทักษ์ภูเขามองด้วยสายตาซับซ้อนพลางพยักหน้า “แน่นอน!”
‘เคล็ดวิชาหลอมรวมศาสตราเสริมสร้างกายา’ ฉบับที่ไม่สมบูรณ์ สามารถรวมตัวเป็นศาสตราเทวะได้เพียงสี่ชนิด...
หากเป็นฉบับสมบูรณ์ จะสามารถรวมตัวเป็นเงามายาของศาสตราเทวะได้ถึงสิบแปดชนิด...
ตอนนี้ผู้พิทักษ์ภูเขาตระหนักได้ในที่สุดว่า พรสวรรค์ของเจียงเฉินนั้นเกินกว่าที่พวกเขาคาดการณ์ไว้มาก
เจ้าเด็กคนนี้อาจจะอัจฉริยะกว่าที่พวกเขาจินตนาการไว้ และมีศักยภาพที่น่าสะพรึงกลัวยิ่งกว่า!
แต่ยิ่งเป็นเช่นนี้! ยิ่งต้องไม่ให้เขาหยิ่งผยอง!
“เจียงเฉิน รวมตัวเป็นศาสตราวิญญาณได้สี่ชนิดก็ไม่ได้นับว่าเป็นอะไร...”
ผู้พิทักษ์ภูเขาฝืนพูดประโยคนี้ออกมา
ตอนที่เขารวมตัวเป็นศาสตราวิญญาณได้สี่ชนิด ดูเหมือนจะใช้เวลาไปถึงห้าปีเต็มๆ
แต่ตอนนี้เพื่อเห็นแก่เจียงเฉิน ก็ไม่สนใจหน้าตาแล้ว
ผู้พิทักษ์ภูเขากัดฟันกล่าว “แม้จะเรียนรู้เคล็ดวิชาหลอมรวมศาสตราเสริมสร้างกายาแล้ว แต่เจ้าต้องรู้ว่า นี่เป็นเพียงแค่การเริ่มต้นเท่านั้น!”
“เจ้าต้องหลอมรวมศาสตราที่แท้จริง เพื่อที่จะรวมคุณสมบัติของศาสตราเทวะขึ้นมา นี่เป็นกระบวนการที่ยาวนานอย่างยิ่ง!”
ตอนที่ผู้พิทักษ์ภูเขาหลอมรวมศาสตราเล่มแรก ใช้เวลาไปถึงเจ็ดวันเต็ม! ความยากลำบากและเจ็บปวดในกระบวนการนั้น ไม่สามารถใช้คำพูดใดๆ มาบรรยายได้!
เท่าที่เขารู้ การใช้เวลาเจ็ดวันในการหลอมรวมศาสตราเล่มแรก ก็นับว่าเร็วที่สุดแล้ว
ผู้พิทักษ์ภูเขาภูมิใจในเรื่องนี้มาโดยตลอด
ทว่าในขณะที่เขากำลังพูดประโยคนี้อยู่
เจียงเฉินก็หยิบกระบี่เล่มหนึ่งออกมาอย่างสบายๆ
[ต้องการใช้เคล็ดวิชาหลอมรวมศาสตราเสริมสร้างกายา หลอมรวมกระบี่เล่มนี้หรือไม่?]
“หลอมรวม”
ฉัวะ!
ในฝ่ามือของเจียงเฉิน ปรากฏเปลวไฟสีดำสายหนึ่งขึ้นมา มันราวกับมีชีวิต ลามไปยังกระบี่วิญญาณในมืออย่างรวดเร็ว
ตัวกระบี่ที่เคยส่องประกายขาวราวหิมะ เมื่อสัมผัสกับเปลวไฟสีดำ ก็กลายเป็นสนิมเขรอะในทันที
พลังงานเย็นเยียบสายหนึ่ง ไหลเข้าสู่ร่างกายตามข้อมือของเจียงเฉิน
[ติ๊ง!]
[ผู้ครอบครองหลอมรวมศาสตราเสริมสร้างกายา ร่างกายของผู้ครอบครองได้รับการเสริมความแข็งแกร่ง ได้รับคุณสมบัติความคมกล้า!]
ฉัวะ!
ตัวกระบี่ที่เต็มไปด้วยสนิม กลายเป็นผงธุลีร่วงหล่นลงบนพื้น
ผู้พิทักษ์ภูเขาอ้าปากค้าง “เจ้า... เจ้าหลอมรวมกระบี่เล่มหนึ่งแล้วรึ?”
เจียงเฉินพยักหน้าอย่างเป็นเรื่องปกติ “ใช่แล้ว”
เพื่อหลีกเลี่ยงไม่ให้คนเหล่านี้สงสัย เขารีบโคจร ‘เคล็ดวิชาหลอมรวมศาสตราเสริมสร้างกายา’ ใช้นิ้วกรีดไปที่ด้ามกระบี่ไม้ ฉัวะ!
ด้ามกระบี่ไม้ขาดสะบั้นลงทันที รอยตัดเรียบเนียนราวกับถูกมีดหรือขวานฟัน
นิ้วของเขารวมคุณสมบัติความคมกล้าของกระบี่วิญญาณเล่มนี้เข้าไปแล้ว!
“หลอมรวมสำเร็จจริงๆ ด้วย!”
ท่านย่าไผ่, ผู้สวมชุดคลุมสีเลือด, และกระบี่โลหิต อุทานออกมาด้วยความตกตะลึงอีกครั้ง
นี่เพิ่งจะพริบตาเดียวเองนะ!
พรสวรรค์ของเจ้าเด็กคนนี้มันแข็งแกร่งถึงขั้นวิปริตขนาดไหนกันแน่?
[ติ๊ง!]
[ตรวจพบเคล็ดวิชาที่ไม่สมบูรณ์ 'เคล็ดวิชาหลอมรวมศาสตราเสริมสร้างกายา' ต้องการอนุมานเคล็ดวิชาฉบับสมบูรณ์หรือไม่?]
ดวงตาของเจียงเฉินพลันเป็นประกาย “อนุมานทันที!”
ระบบสุดยอดจริงๆ ขนาดเคล็ดวิชาฉบับที่ไม่สมบูรณ์ก็ยังสามารถชดเชยให้ได้!
[ติ๊ง!]
[การอนุมานต้องใช้เหรียญสะเทือนหนึ่งหมื่นเหรียญ เหรียญสะเทือนของผู้ครอบครองไม่เพียงพอ ไม่สามารถอนุมานได้!]
ซี้ด...
เจียงเฉินสูดลมหายใจเย็นเยียบ หนึ่งหมื่นเหรียญสะเทือน! เจ้าจะปล้นกันรึไง!
ข้าสะสมมาถึงตอนนี้ก็เพิ่งจะมีแค่สองพันกว่าเหรียญเอง
[ติ๊ง!]
[หากผู้ครอบครองมีเคล็ดวิชาประเภทเดียวกัน สามารถลดการใช้เหรียญสะเทือนได้!]
เคล็ดวิชาประเภทเดียวกันรึ? เจียงเฉินยิ้มขื่นพลางส่ายหน้า วิชาสมบัติประเภทเสริมสร้างกายานั้นหายากอย่างยิ่งอยู่แล้ว
ในเรือนไผ่โลหิตที่ใหญ่โต มีคัมภีร์วิชาสมบัติเกือบแปดสิบเล่ม กลับไม่มีวิชาสมบัติเสริมสร้างกายาเลยแม้แต่เล่มเดียว
ข้าจะไปหาประเภทเดียวกันมาจากที่ไหนให้เจ้าได้?
ท่าทีที่ผิดหวังของเจียงเฉิน ทำให้ผู้พิทักษ์ภูเขาและคนอื่นๆ รู้สึกไม่ดีในใจเล็กน้อย
หากเป็น ‘เคล็ดวิชาหลอมรวมศาสตราเสริมสร้างกายา’ ฉบับสมบูรณ์ ด้วยพรสวรรค์ของเจียงเฉิน เกรงว่าคงจะสามารถฝึกฝนจนถึงขั้นบรรลุสุดยอดได้โดยตรงกระมัง
การรวมตัวเป็นเงามายาของศาสตราเทวะสิบสองชนิด ก็ไม่น่าจะเป็นปัญหาเลย!
น่าเสียดาย...
“มีแล้ว!”
ดวงตาของท่านย่าไผ่พลันเป็นประกาย “ศิษย์พี่ ถ้าพวกเราสามารถนำเคล็ดวิชาเล่มนั้นมาได้...”
“เจ้าหมายถึง...”
ดวงตาของผู้พิทักษ์ภูเขาสว่างวาบ
จากนั้นเขาก็ยิ้มขื่นพลางส่ายหน้า “เป็นไปไม่ได้ เคล็ดวิชาเล่มนั้นถูกประทับไว้บนกระถางอสูรศักดิ์สิทธิ์ และตอนนี้กระถางอสูรศักดิ์สิทธิ์ก็ถูกนิกายมารสวรรค์ควบคุมไว้อย่างแน่นหนา...”
“แต่ถ้าพวกเราชิงกระถางอสูรศักดิ์สิทธิ์กลับมาได้ล่ะ? กระถางอสูรศักดิ์สิทธิ์เดิมทีก็เป็นของนิกายอสูรศักดิ์สิทธิ์ไม่ใช่รึ?”
ผู้พิทักษ์ภูเขาตกอยู่ในความเงียบ
[จบแล้ว]