บทที่ 28 - สะเทือนขวัญผู้พิทักษ์ภูเขา ทัณฑ์อัสนีมารมาเยือน
บทที่ 28 - สะเทือนขวัญผู้พิทักษ์ภูเขา ทัณฑ์อัสนีมารมาเยือน
[ติ๊ง!]
[ผู้ครอบครอง ‘เคล็ดวิชามารสมบูรณ์สิบทิศ’ เพิ่มขึ้นสู่ขั้นกลมกลืนไร้ที่ติ!]
ตำหนักวิญญาณแห่งที่เก้าและสิบ ถูกสร้างขึ้น!
ณ บัดนี้ ตำหนักวิญญาณใหม่ทั้งสิบแห่ง หรือก็คือวังมารทั้งสิบแห่งก็ได้รวมตัวกันอย่างสมบูรณ์แบบ!
นับจากนี้ไป เจียงเฉินจะมีปริมาณพลังปราณสำรองมากกว่าผู้ฝึกยุทธ์ในระดับเดียวกันถึงสิบเท่า! หากจะสู้กันด้วยการใช้พลังงาน ใครเล่าจะเป็นคู่ต่อสู้ของเขาได้? ที่สำคัญกว่านั้นคือ กระบวนท่าบางอย่างที่สิ้นเปลืองพลังปราณอย่างมหาศาล เขาก็สามารถใช้ได้อย่างเต็มที่ ไม่ต้องกังวลว่าจะถูกสูบจนหมดอีกต่อไป!
เช่น ‘โลกในฝ่ามือ’ ของ ‘ฝ่ามือเทวะวัดสวรรค์’!
หรือ ‘กระบวนท่าพิฆาตสวรรค์’ ของ ‘เคล็ดดาบชักพิฆาตสวรรค์’!
‘เคล็ดวิชามารสมบูรณ์สิบทิศ’ ถือเป็นการยกระดับในเชิงกลยุทธ์ให้กับเจียงเฉินอย่างแท้จริง!
“น่าเสียดาย เคล็ดวิชามารสมบูรณ์สิบทิศนี้ยังไม่ถึงใจพอ ถ้าสามารถสร้างตำหนักวิญญาณได้สักร้อยแห่ง นั่นคงจะดีมาก”
วูม! ประตูสีทองของเรือนไผ่โลหิตพลันเปิดออก
เจียงเฉินเดินออกมาจากข้างในอย่างสบายๆ
“เจียงเฉินไม่เป็นอะไร!”
“ดูเหมือนเจ้าจะหยุดมือแต่เนิ่นๆ เป็นการตัดสินใจที่ฉลาด!”
“หากเจ้าฝืนฝึกฝนต่อไป ผลลัพธ์ที่ตามมาคงจะน่ากลัวเกินกว่าจะจินตนาการได้!”
ทั้งสามคนดีใจอย่างสุดขีด
“ข้าไม่ได้หยุดฝึกฝนนะ ข้าฝึกมันจนจบแล้ว”
เจียงเฉินกล่าว
“อะไรนะ? ฝึกจนจบแล้ว?”
ร่างกายของผู้พิทักษ์ภูเขาและคนอื่นๆ แข็งทื่อไป
เจียงเฉินทำหน้าเหมือนเป็นเรื่องปกติ “ฝึกจบแล้ว อานุภาพก็พอใช้ได้ แต่ยังไม่สะใจพอ”
ผู้พิทักษ์ภูเขาถามอย่างยากลำบาก
“ความหมายของเจ้าคือ... เจ้าฝึกเคล็ดวิชามารสมบูรณ์สิบทิศจนสำเร็จทั้งหมดแล้วรึ?”
เจียงเฉินยิ้มให้ผู้พิทักษ์ภูเขา “ถ้ามีโอกาส ท่านช่วยหาเคล็ดวิชาที่เก่งกาจกว่านี้ให้ข้าหน่อยแล้วกัน เคล็ดวิชามารสมบูรณ์สิบทิศแม้จะพอใช้ได้ แต่ฝึกแล้วยังไม่สะใจ”
“เคล็ดวิชามารสมบูรณ์สิบทิศ... พอใช้ได้?”
ผู้พิทักษ์ภูเขามีสีหน้าแปลกประหลาด “เจ้าหนู เคล็ดวิชามารสมบูรณ์สิบทิศนั่นเจ้าฝึกสำเร็จแล้วจริงๆ รึ? ไม่ได้โม้ใช่ไหม?”
เขาสงสัยอย่างยิ่งว่าเจียงเฉินคงจะทะนงตนตามประสาคนหนุ่ม กำลังโม้โอ้อวดอยู่
‘เคล็ดวิชามารสมบูรณ์สิบทิศ’ อยู่ในมือมานานหลายปี จะว่าไปแล้วอัจฉริยะที่เคยฝึกฝนมันก็มีอยู่ไม่น้อย
แต่ไม่มีใครเลยสักคนที่สามารถฝึกฝนจนจบได้อย่างสมบูรณ์
แม้แต่ผู้แข็งแกร่งระดับจักรพรรดิที่ระดับสูงสุด ผลสุดท้ายก็ยังถูกดูดเลือดลมจนหมด กลายเป็นศพแห้งตายไป!
เจียงเฉินอยู่แค่ระดับเร้นลับยุทธ์ ฝึกเคล็ดวิชามารนี้แล้ว เป็นไปไม่ได้ที่จะไม่มีผลข้างเคียงเลยแม้แต่น้อย?
ท่านย่าไผ่มีความรู้สึกที่ดีต่อเจียงเฉิน ยิ้มพลางปลอบเขา “เจ้าหนูโง่ ต่อให้ฝึกไม่สำเร็จก็ไม่เป็นไรหรอก ยอมรับอย่างตรงไปตรงมาก็พอ”
นางตบไหล่ของเจียงเฉินเบาๆ ทำท่าเหมือนกับว่าไม่ต้องมาโกหกพวกเราหรอก
เจียงเฉินถูกพวกเขาทำให้หัวเราะออกมา “ข้าจะหลอกพวกท่านไปทำไม? ไม่เชื่อก็ดูสิ”
เจียงเฉินโคจร ‘เคล็ดวิชามารสมบูรณ์สิบทิศ’ ณ ที่นั้นทันที
ครืน!
ทั่วทั้งร่างของเขาแผ่ไอสีดำออกมา คลื่นพลังอันน่าสะพรึงกลัวและดุดัน พุ่งออกมาจากตันเถียนจิตวิญญาณ
เงามายาสิบกลุ่มรวมตัวกันขึ้นในทันที พลิกเปลี่ยนกลายเป็นวังมารสีดำทมิฬสิบแห่ง
เมื่อเห็นวังมารทั้งสิบแห่งที่เรียงรายกันเป็นแถวอย่างเป็นระเบียบ รอคอยการตรวจพล ทั้งสามคนต่างก็ตกตะลึง
ให้ตายสิ อลังการขนาดนี้เลยรึ?
เคล็ดวิชามารเล่มนี้กลับถูกเจียงเฉินฝึกจนสำเร็จจริงๆ?
[ติ๊ง!]
[ผู้ครอบครองทำให้ไผ่โลหิตตกตะลึง!]
[ผู้ครอบครองทำให้ผู้สวมชุดคลุมสีเลือดตกตะลึง!]
[ผู้ครอบครองทำให้ผู้พิทักษ์ภูเขาตกตะลึง!]
[ผู้ครอบครองสร้างความตกตะลึงระดับสูงสำเร็จหนึ่งครั้ง ได้รับเหรียญสะเทือนสิบเหรียญ รางวัลโอสถเลื่อนขั้นสมบูรณ์แบบหนึ่งเม็ด รางวัลยันต์สร้างสรรค์แห่งจักรวาลหนึ่งแผ่น!]
[โอสถเลื่อนขั้นสมบูรณ์แบบ: เคล็ดวิชาระดับเทวะขึ้นไปสามารถเพิ่มระดับสู่ขั้นเชี่ยวชาญน้อยได้ในทันที!]
[ยันต์สร้างสรรค์แห่งจักรวาล: จักรวาลคุ้มกาย ภูตผีปีศาจมิอาจรุกราน หยินหยางสร้างสรรค์ เทพมารต้องหลีกทาง!]
เจียงเฉินดีใจ
มีผลพลอยได้อีกแล้ว!
โอสถเลื่อนขั้นสมบูรณ์แบบรึ? ของดีนี่นา!
เคล็ดวิชาระดับเทวะขึ้นไป เพิ่มระดับสู่ขั้นเชี่ยวชาญน้อยได้ในทันที!
นี่มันใช้ดีกว่าตำราทักษะว่างเปล่าเสียอีก
ถ้าตนเองมีเคล็ดวิชาระดับเทวะสักเล่ม โอสถเลื่อนขั้นสมบูรณ์แบบนี้ก็จะใช้ประโยชน์ได้อย่างมหาศาล!
ยันต์สร้างสรรค์แห่งจักรวาลนั้นก็เป็นของวิเศษป้องกันตัวที่ดี ดูจากคำอธิบายคุณสมบัติแล้ว มันถูกใช้เพื่อปราบปรามปิศาจโดยเฉพาะ ป้องกันการถูกยึดร่างหรือสาปแช่ง!
ทันใดนั้น สีหน้าของท่านย่าไผ่ก็เปลี่ยนไปอย่างมาก
“ไม่ดีแล้ว! ท่านบรรพชนไม่ควรจะโคจรเคล็ดวิชามารในตอนนี้!”
“ระวังทัณฑ์อัสนีมาร!”
นางยังพูดไม่ทันจบ ครืนนน! ฟ้าดินเปลี่ยนสี เมฆาอัสนีม้วนตัวบดบังอากาศธาตุ!
เมฆามารสีดำ ทะลักมายังทิศทางของเรือนไผ่โลหิต
“นี่มัน... ทัณฑ์อัสนีมาร? มีคนฝึกเคล็ดวิชามารจนบรรลุแล้วรึ?”
บนยอดเขาวิถีกระบี่ ชายชราหนวดขาวอดที่จะหน้าเปลี่ยนสีไม่ได้
เคล็ดวิชามารส่วนใหญ่มักจะท้าทายสวรรค์ ถูกฟ้าดินรังเกียจ หากมีคนฝึกเคล็ดวิชามารจนถึงขั้นบรรลุ ก็มักจะต้องเผชิญกับการทดสอบจากทัณฑ์อัสนีแห่งฟ้าดินระลอกหนึ่ง
“จะไม่ใช่เจ้าเด็กที่เรือนไผ่โลหิตนั่นกระมัง? อันตราย!”
เคร้ง!
ทั่วทั้งร่างของชายชราส่องประกายแสงสีเลือด พลิกเปลี่ยนกลายเป็นกระบี่บินสีเลือดเล่มหนึ่ง พุ่งไปยังเรือนไผ่โลหิต
ในขณะเดียวกัน ในถ้ำเซียนมารซึ่งเป็นแดนต้องห้าม สระโลหิตนั้นก็สั่นสะเทือนอย่างรุนแรง
ระดับของเหลวพลังงานสีเลือด ลดลงอย่างรวดเร็วจนมองเห็นได้ด้วยตาเปล่า
“นี่มัน... ไผ่โลหิตรับทัณฑ์! มีคนในนิกายเราฝึกเคล็ดวิชามารจนบรรลุแล้ว สระโลหิตกำลังช่วยต่อต้านทัณฑ์อัสนีมาร!”
จักรพรรดินีโหย่วฉินและผู้อาวุโสทั้งสี่ ต่างก็มีสีหน้าเปลี่ยนไปอย่างมาก
ก็เห็นภายในสระโลหิตทั้งหมด พลังงานวิญญาณทั้งหมดถูกดูดซับไปจนหมดสิ้น
ในป่าไผ่โลหิต แสงสีเลือดสายหนึ่งพุ่งขึ้นสู่ท้องฟ้า
ไผ่มารสีเลือดต้นหนึ่ง รวมตัวกันขึ้นจากแสงสีเลือด
มันราวกับหยั่งรากลงในอากาศธาตุ ปล้องไผ่สีเลือด งอกออกมาทีละปล้อง ทีละปล้อง ถึงกับแทงตรงเข้าไปในเมฆามาร ลำไผ่ขนาดมหึมาเพียงแค่สั่นเบาๆ ฉัวะ!
เมฆามารสีดำทมิฬถูกกวนจนสลายไป สายอัสนีสีดำสายหนึ่งถูกไผ่โลหิตดึงออกมา แขวนอยู่บนกิ่งไผ่ สั่นเบาๆ หนึ่งครั้ง เสียงดังเปรี้ยง! อัสนีทัณฑ์สีดำแตกสลายกลางอากาศ!
เศษอัสนีทัณฑ์ถูกใบไผ่ห่อหุ้มไว้ หลอมรวมในทันที พลังงานบริสุทธิ์สายแล้วสายเล่าถูกส่งเข้าไปในป่าไผ่โลหิต
ในถ้ำเซียนมาร สระโลหิตที่แห้งเหือดก็มีพลังงานวิญญาณผุดขึ้นมา ระดับของเหลวสูงขึ้นอย่างต่อเนื่อง
ในที่สุด กลับสูงกว่าก่อนที่จะแห้งเหือดไปเสียอีก!
ผู้อาวุโสทั้งสี่ดีใจอย่างยิ่งในทันที “นี่ต้องเป็นทัณฑ์อัสนีมารที่ถูกหลอมรวม ไผ่โลหิตส่งพลังงานกลับคืนมา!”
โหย่วฉิน เหวินอิงขมวดคิ้ว
เคล็ดวิชามารอะไรกันแน่ ถึงสามารถดึงดูดทัณฑ์อัสนีมารที่น่าทึ่งเช่นนี้ได้?
ต้องรู้ว่า ทัณฑ์อัสนีธรรมดาไม่มีคุณสมบัติพอที่จะทำให้ตัวตนอย่างเรือนไผ่โลหิตต้องตื่นตระหนกได้
มีเพียงเคล็ดวิชามารที่แข็งแกร่งจนน่าเหลือเชื่อเท่านั้น จึงจะสามารถกระตุ้นทัณฑ์อัสนีมารในระดับนี้ได้ ถึงขนาดที่ไผ่โลหิตยังต้องยื่นมือเข้าช่วยด้วยตนเอง!
ภายในเรือนไผ่โลหิต
พลังงานที่บริสุทธิ์อย่างยิ่งสายหนึ่งทะลุเข้ามาในเรือน แบ่งออกเป็นสองส่วน ก้อนที่ใหญ่ที่สุดลอยอยู่เบื้องหน้าของเจียงเฉิน
ส่วนอีกก้อนหนึ่งก็พุ่งเข้าไปในร่างกายของท่านย่าไผ่โดยตรง
วูม! รอยแตกบนใบหน้าของท่านย่าไผ่ฟื้นฟูไปกว่าครึ่ง
ท่านย่าไผ่ยิ้มพลางมองเจียงเฉิน
“ผู้เฒ่าได้อาศัยบารมีของท่านบรรพชนแล้ว...”
“จุ๊ๆ พลังงานก้อนนี้ดูไม่เลวเลยนะ”
เจียงเฉินกำลังจะหลอมรวม
“อย่าขยับ! พลังงานทัณฑ์อัสนีรุนแรงและป่าเถื่อน เจ้าทนรับไม่ไหวแน่!”
เสียงมาก่อนตัว
กระบี่โลหิตเล่มหนึ่งบินเข้ามา กลายเป็นชายชราหนวดขาว
“ท่านเป็นใคร?”
เจียงเฉินมีสีหน้าอยากรู้
“เขาคือศิษย์น้องของข้า กระบี่โลหิต”
ผู้สวมชุดคลุมสีเลือดอธิบาย
“อ้อ เช่นนั้นก็ได้”
เจียงเฉินยื่นมือไปจับพลังงานก้อนนั้นอย่างสบายๆ “กายาเทวะจอมเขมือบ!”
“อย่าทำอะไรบุ่มบ่าม!”
ชายชรากระบี่โลหิตหน้าเปลี่ยนสี เจ้าเด็กนี่ช่างทำอะไรไม่คิด!
นั่นคือพลังงานที่กลั่นมาจากทัณฑ์อัสนีนะ ความรุนแรงและดุดันของมัน เป็นสิ่งที่เจ้าที่อยู่แค่ระดับเร้นลับยุทธ์จะทนรับได้รึ?
ฉากต่อมา กลับทำให้เขาต้องอ้าปากค้างโดยตรง ก็เห็นเบื้องหลังของเจียงเฉิน เงามายาของเทาเที่ยที่ดูแปลกประหลาดปรากฏขึ้น
มันดูมีชีวิตชีวา ราวกับของจริง พลันคำรามลั่นฟ้า วังวนสีดำปรากฏขึ้นทันที ถึงกับดูดกลืนพลังงานทัณฑ์อัสนีไปจนหมดสิ้นในพริบตา!
[จบแล้ว]