บทที่ 129 ฮีโร่ตกที่นั่งลำบาก (ฟรี)

บทที่ 129 : ฮีโร่ตกที่นั่งลำบาก

การปรากฏตัวของฮีโร่ระดับ S และระดับ A คลายความตึงเครียดของประชาชนลงอย่างเห็นได้ชัด หลายคนที่กำลังหลบหนีกลับหยุดฝีเท้า หันมาจับจ้องด้วยความอยากรู้ พวกเขาอยากเห็นว่าเหล่าฮีโร่จะจัดการกับราชาค้างคาวได้อย่างไร

"มีแค่สองคน? แถมเป็นแค่ระดับ A กับระดับ S อย่างละคน? ดูท่าจะประเมินข้าต่ำไปหน่อยแล้ว"

เสียงเย้ยหยันของราชาค้างคาวดังขึ้นพร้อมกับฝูงค้างคาวที่แหวกออก เผยร่างจริงซึ่งไม่ตรงกับขนาดเมื่อครู่

ร่างนั้นเตี้ยเพียง 1.3 เมตร แต่กลับลอยเหนือพื้นได้อย่างมั่นคงด้วยแรงพยุงจากฝูงค้างคาวนับพันที่หมุนวนรอบตัวแสดงให้เห็นว่าพวกมันไม่ใช่แค่สัตว์ธรรมดา

ภาพของฝูงค้างคาวจำนวนมหาศาลที่โบยบินปกคลุมฟากฟ้า ดูราวกับจอมอสูรกำลังเสด็จลงจากนรก ท้องฟ้าครึ่งหนึ่งถูกกลืนด้วยเงาดำเป็นภาพที่ทำให้ผู้คนขนลุกซู่

"เราไม่ต้องการฮีโร่มากกว่านี้หรอก แค่พวกเราก็พอแล้ว!"  สไมล์แมน ตะโกน พลางพุ่งเข้าใส่ศัตรูด้วยดาบยักษ์ เจดเบลด

"รับไปซะ!"

แต่ก่อนดาบจะถึงตัว ราชาค้างคาวก็ปล่อยฝูงค้างคาวจำนวนหนึ่งเข้าโอบล้อมหัวดาบแน่นหนา

สไมล์แมนพยายามกระชากดาบกลับแต่กลับดึงไม่ขยับ ค้างคาวที่เกาะดาบอยู่แน่นหนาราวกับเป็นเหล็กกล้าไม่ว่าเขาจะออกแรงแค่ไหน ดาบก็ไม่ขยับแม้แต่นิ้ว

ฝูงค้างคาวยิ่งเพิ่มจำนวนขึ้นเรื่อยๆ และเริ่มพุ่งเข้าหาเขาทั้งตัว

จนในที่สุด...เขาจำต้องปล่อยมือ แล้วกระโดดถอยกลับด้วยสีหน้าเครียดขึ้ง

แม้การต่อสู้จะเพิ่งเริ่มต้น แต่ฝั่งฮีโร่กลับเป็นฝ่ายเสียเปรียบอย่างชัดเจน

"ฮ่าๆๆ อาวุธหลักของเจ้าเหรอ? ดูเหมือนเจ้าคงต้องซื้อใหม่แล้วล่ะ!" ราชาค้างคาวหัวเราะสะใจ ฝูงค้างคาวโถมเข้ากลืนดาบยักษ์ราวกับกลืนขนมขบเคี้ยว

ภายในไม่กี่วินาที ดาบ เจดเบลด ก็หายไปอย่างไร้ร่องรอย

"พวกมัน...กินของแบบนั้นได้ด้วยเหรอ..." สไมล์แมนพึมพำอย่างเหลือเชื่อ สีหน้าบ่งบอกถึงความตระหนกชัดเจน

ขณะนั้นเอง แสงเจิดจ้าก็สว่างขึ้นใต้ฝ่าเท้าของ แฟลช ประกายแสง เขาพุ่งทะยานเข้าใกล้ศัตรูอย่างรวดเร็ว

"แฟลช ประกายแสง!"

ฝีเท้าของเขารัวโจมตีเป็นพายุเตะอย่างต่อเนื่องจนเหลือเพียงภาพซ้อนกระพริบวูบไหว

ราชาค้างคาวไม่แม้แต่จะขยับหลบ เขาเพียงสะบัดมือเบาๆ ฝูงค้างคาวจำนวนหนึ่งรวมตัวเป็น “โล่” สีดำซ้อนกันเป็นชั้น

พริบตาต่อมา แรงเตะทั้งหมดก็จมลงในโล่ค้างคาวนั้น...โดยไร้แรงสะท้อนกลับราวกับเตะใส่ความว่างเปล่าเหมือนไม่มีอะไรอยู่ตรงนั้น

"ไปซะ"

ด้วยคำสั่งสั้นๆ ฝูงค้างคาวนับร้อยก็กรูเข้าใส่แฟลช ประกายแสงทันที

เขาตั้งท่ารับมือ ทว่าค้างคาวกลับไม่พุ่งชนแต่วงตัวโอบล้อม...สร้างเป็นโดมปิดตายอย่างสมบูรณ์

"ปิดทางหนีทุกด้านงั้นเหรอ...!?"

ใบหน้าของแฟลช ประกายแสงแสดงความตึงเครียดอย่างชัดเจน ราชาค้างคาวไม่ได้ใช้กำลังโจมตีโดยตรงเขาใช้ยุทธวิธี ขัง แทน

โดมค้างคาวทึบแสงปกคลุมแสงอาทิตย์จนหมดสิ้น สิ่งเดียวที่มองเห็นได้คือจุดแสงสีแดงเล็กๆ นับพันดวงตาของพวกมัน

"แฟลชชิ่งฟิสต์!"

แฟลช ประกายแสงรวบรวมพลังไว้ที่หมัดเดียว แล้วซัดเต็มแรงเกิดเป็นช่องโหว่ในโดม แสงลอดเข้ามาชั่วครู่ค้างคาวที่ถูกโจมตีร่วงลงกับพื้นนับสิบ

แต่ไม่ทันกี่วินาที ช่องว่างนั้นก็ถูกแทนที่ด้วยฝูงใหม่ความมืดมิดหวนกลับอีกครั้ง

ฝูงค้างคาวไม่เพียงไม่ถอย...แต่กลับเบียดเข้ามาใกล้ขึ้นเรื่อยๆ

“พวกบ้าพวกนี้... อย่าคิดนะว่าฉันจะกลัวพวกแก!”

เสียงคำรามของแฟลช ประกายแสงดังก้องไปทั่ว เปี่ยมไปด้วยแรงต้านสุดท้ายของฮีโร่ที่ยังไม่ยอมแพ้

พลังแห่งแสงสว่างเริ่มก่อตัวขึ้นอีกครั้งในหมัดของแฟลช ประกายแสง เขาตั้งใจจะใช้การโจมตีเพียงครั้งเดียวทะลวงฝ่าฝูงค้างคาวและหนีออกมาให้ได้

แต่แล้วฝูงค้างคาวกลับบิดเบี้ยวเคลื่อนไหวอย่างผิดธรรมชาติ ท่ามกลางความวุ่นวายนั้น เสียงกรีดร้องของมนุษย์ดังแทรกขึ้นมาถึงหูของเขา

ทันใดนั้น ชายหญิง เด็กและผู้สูงวัยรวมสี่คนปรากฏตัวขึ้นท่ามกลาง "โดมดำ" แทนที่บางส่วนของฝูงค้างคาว

"คุณแฟลช! ช่วยเราด้วย! ได้โปรด!" เสียงร้องไห้ปนตะโกนของเด็กสาวมัธยมในชุดนักเรียนดังก้อง น้ำตาไหลอาบแก้ม

อีกสามคนก็ร้องขอชีวิตอย่างสิ้นหวังเช่นกัน

ทันใดนั้น พลังทั้งหมดที่สะสมในหมัดของแฟลช ประกายแสงก็สลายหายไป

"ไอสารเลว! กล้าใช้พลเรือนเป็นตัวประกันงั้นเหรอ!" เขากัดฟันแน่น ดวงตาเต็มไปด้วยความเดือดดาล

เขาสามารถฝ่าฝูงค้างคาวออกไปได้แน่นอน ในฐานะฮีโร่ระดับ S ความสามารถของเขาไม่ใช่สิ่งที่ต้องสงสัย

แต่ราชาค้างคาวคาดไว้แล้วว่าจะต้องเผชิญการต่อต้าน เขาไม่ได้โง่พอจะใช้ฝูงค้างคาวไปตายเปล่าๆ หากแต่เปลี่ยนยุทธวิธีโดยนำมนุษย์จริงๆ ไปแทรกไว้แทน ทำให้แฟลช ประกายแสงไม่อาจโจมตีสุดกำลังได้

เพราะใครจะรู้ล่ะ… ว่านอกจากสี่คนที่มองเห็นนี้ ยังมีพลเรือนอีกกี่คนซ่อนอยู่ภายในโครงสร้างนั้น

หากพลาดแม้เพียงครั้งเดียว ความสูญเสียจะประเมินไม่ได้เลย

นอกโดม

ราชาค้างคาวหัวเราะสะใจขณะมองโดมสีดำที่หนาขึ้นเรื่อยๆ

"ฮึ! ข้ารู้ว่าพวกเจ้าฮีโร่มีพลังทำลายล้างสูงแค่ไหน แต่ข้าจะไม่ประจันหน้ากับพวกเจ้า... ข้าจะบีบคั้นจิตใจเจ้าแทน! ฮ่าๆๆ! ไหนล่ะ ความเป็นฮีโร่ของเจ้า? จะสละตัวเองเพื่อช่วยคน หรือจะปล่อยพวกเขาตายเพื่อเอาตัวรอด?"

คำพูดโหดร้ายของราชาค้างคาวทำให้หัวใจของผู้คนรอบข้างเย็นเฉียบ

โดมค้างคาวซึ่งเคยหนาแค่ชั้นเดียว บัดนี้หนาซ้อนเป็นชั้นๆ พร้อมมีเสื้อผ้าของมนุษย์โผล่ออกมาเป็นระยะแสดงให้เห็นว่าพลเรือนถูกนำมาใช้เป็น "กำแพงมนุษย์"

แฟลช ประกายแสงเดาถูก นอกโดมเต็มไปด้วยคนจริงๆ หากเขาโจมตีทะลวงออกไป ไม่ต่ำกว่าห้าชีวิตจะต้องดับสูญ

"บ้าเอ๊ย! ฮีโร่ระดับ S คนอื่นอยู่ไหนกันหมด!? เดี๋ยว... นั่นมัน..."

สไมล์แมน ที่กำลังมองหาทางช่วยเพื่อนร่วมรบ เบิกตากว้างเมื่อเห็นเงาสี่คนกำลังเดินเข้ามาอย่างใจเย็นกลางความโกลาหล

ต่างจากผู้คนที่แอบซ่อนด้วยความหวาดกลัว พวกเขาเดินมาอย่างผ่อนคลาย พูดคุยหัวเราะกันตามปกติ

และชายสองคนที่อยู่ด้านหน้าสุดก็เป็นที่คุ้นหน้าคุ้นตาอย่างยิ่ง

"นั่นมัน คิง! และ... เจนอส!?"

"คิงมาแล้ว! พวกเรารอดแล้ว!"

"เจนอสก็ด้วย! คราวนี้เจ้าค้างคาวนั่นได้กลายเป็นปุ๋ยแน่!"

"สู้เขานะฮีโร่! จัดการเจ้าสัตว์ประหลาดนั่นซะ!"

เสียงเชียร์ดังสนั่น ความหวังของผู้คนเริ่มจุดประกายขึ้นอีกครั้ง ทว่ากลับไม่มีใครหันไปมองฮีโร่สองคนที่กำลังสู้เอาชีวิตอยู่ข้างในอีกแล้ว...