บทที่ 8 ป้ายเทวะจิ่วโจว

"พ่อ ให้ข้าอธิบายก่อน ข้าไม่ได้..."

ซูเฉียนเฉียนถูกเข้าใจผิดอีกครั้ง นางจึงพยายามอธิบาย

"เจ้ายังมีหน้ามาอธิบายอีกรึ? เช่นนั้นบอกข้ามา ชายคนนี้เป็นใครกัน? ทำไมเขาถึงไปพักผ่อนที่ชายทะเลกับเจ้า? ทำไมตอนนี้เขาถึงอยู่ในที่พักของเจ้า??" ซูชิงเหอชี้หน้าเย่จิ่วโจวพลางตวาดด้วยความโกรธ

ซูเฉียนเฉียนไม่รู้จะอธิบายอย่างไร!

"เด็กเวร เจ้าฟังข้าให้ดี แม่ของเจ้าเพราะเจ้า เมื่อคืนถึงกับเป็นลมสลบไปถึงสองครั้ง!"

"ยิ่งไปกว่านั้น บริษัทซูซื่อยังถูกตัดสัญญาจากกลุ่มบริษัทจงไห่เพราะเจ้าอีก!"

"หากเจ้ายังใช้แซ่ซู ก็รีบกลับบ้านกับข้าเดี๋ยวนี้!"

"หากเจ้ายังจะอยู่กับชายป่าเถื่อนคนนี้ ตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไปเจ้าก็อย่าได้ย่างกรายเข้าประตูตระกูลซูอีก!"

ซูชิงเหอตวาดออกมาแล้วหมุนตัวเดินจากไป

ซูเฉียนเฉียนไม่รู้จะทำอย่างไรดี

นางก้มหน้ามองเย่จิ่วโจวที่ยืนอยู่ไกลๆ สุดท้าย น้ำตาของนางไหลพรั่งพรู นางเตรียมจะกลับไปกับครอบครัว!

"รอก่อน!"

ในตอนนั้นเอง เย่จิ่วโจวที่ยืนอยู่ไม่ไกลก็เอ่ยปากขึ้น

เมื่อได้ยินเย่จิ่วโจวพูดขึ้นมา คนตระกูลซูทั้งหมดหันกลับมามองด้วยใบหน้าเต็มไปด้วยความโกรธ

"ไอ้เวรนี่คิดจะทำอะไร?"

ซูชิงเหอเห็นเย่จิ่วโจวก็รู้สึกโกรธโดยไม่มีสาเหตุ

เห็นเย่จิ่วโจวค่อยๆ เดินเข้ามาแล้วพูดว่า: "ข้าไม่คิดจะทำอะไร ข้าแค่อยากถามท่านสักคำถามเดียว!"

"ในฐานะบิดาคนหนึ่ง ทำไมต้องบังคับให้ลูกสาวของตัวเองแต่งงานกับคนที่นางไม่ได้รักด้วย?"

เมื่อได้ยินเช่นนั้น ซูชิงเหอชะงักไปครู่หนึ่ง จากนั้นก็ตวาดออกมาด้วยความโกรธ: "เจ้าเป็นอะไร กล้ามายืนสั่งสอนข้าที่นี่?"

"ข้าเป็นอะไรน่ะรึ? ท่านยังไม่คู่ควรที่จะรู้!"

"ข้าแค่อยากบอกท่านว่า หากตระกูลซูของพวกท่านเพียงเพราะเงินเล็กน้อย หรือเพื่อตระกูล แล้วทำลายความสุขทั้งชีวิตของลูกสาวท่าน พวกท่านจะต้องเสียใจในภายหลังแน่!"

เย่จิ่วโจวพูดอย่างช้าๆ

ซูชิงเหอได้ยินแล้วก็หัวเราะ

"เด็กเพิ่งจะหัดพูดอย่างเจ้ายังกล้ามาคุยโวที่นี่? ช่างน่าขบขันนัก!"

"เฉียนเฉียน ไปกับข้า!"

ซูชิงเหอคว้าแขนซูเฉียนเฉียนไว้ ลากนางขึ้นรถอย่างแรง

ซูเฉียนเฉียนถูกบีบบังคับ จำต้องขึ้นรถไป

และแล้ว ซูเฉียนเฉียนก็ถูกคนตระกูลซูพาตัวไป

มองดูซูเฉียนเฉียนจากไป ในดวงตาเย่จิ่วโจวแวววาวด้วยความเย็นชา

"เจียงเฉิง ตระกูลซู กลุ่มบริษัทจงไห่..."

"ดูเหมือนถึงเวลาที่ข้าต้องเล่นบ้างแล้ว"

พูมพึมประโยคนี้จบ เย่จิ่วโจวก็เดินเข้าไปในวิลล่า

ในวิลล่าอันกว้างใหญ่ หลังจากเย่จิ่วโจวเข้ามาแล้ว เขาก็หยิบป้ายเทวะจิ่วโจวที่พกติดตัวออกมา

มองดูป้ายสีดำเย็นเยียบนั้น มุมปากของเย่จิ่วโจวปรากฏรอยยิ้มอันน่าพิศวง

"คนทั้งหลายล้วนคิดว่าข้าเย่จิ่วโจวตายไปแล้ว?"

"เพียงแต่พวกเขาไม่รู้ว่าป้ายเทวะจิ่วโจวของข้า เบื้องบนพิทักษ์แผ่นดิน เบื้องล่างปราบขุนนาง และที่สำคัญกว่านั้น ป้ายเทวะจิ่วโจวของข้ายังควบคุมอำนาจทางการเงินใต้หล้าอีกด้วย!"

พูดจบ เย่จิ่วโจวก็หาคอมพิวเตอร์โน้ตบุ๊กเครื่องหนึ่งในห้อง

หลังจากใส่เว็บไซต์ระดับ 4S เข้าไป

บนหน้าจอปรากฏรหัสชุดหนึ่ง!

เย่จิ่วโจวหยิบป้ายเทวะจิ่วโจวขึ้นมา แล้วเห็นว่าที่ด้านล่างสุดของป้ายมีรหัสตัวเลขที่ตาเปล่ามองไม่เห็นอยู่หนึ่งแถว!

หลังจากป้อนตัวเลขเข้าไป เว็บไซต์ที่ได้รับการขนานนามว่าลึกลับที่สุดในโลกก็ค่อยๆ เปิดขึ้น

หน้าเว็บสีดำ มีรูปหัวมังกรอยู่ด้านบน

ขณะเดียวกัน ด้านข้างแบ่งออกเป็นเพจต่างประเทศและในประเทศสองหน้า

ฝั่งข้อมูลลับของต่างประเทศคือบุคคลสำคัญทางการเมืองของสิบประเทศ และยังแสดงให้เห็นว่าในสิบประเทศนั้นมีบุคคลที่มีภูมิหลังอันแข็งแกร่ง!

ส่วนฝั่งในประเทศ ก็คือสถานการณ์การจัดสรรอำนาจในหัวเซี่ย

เย่จิ่วโจวคลิกเข้าไปในประเทศ แล้วค้นหา: เจียงเฉิง

อย่างรวดเร็ว

บุคคลสำคัญที่มีเงินและอำนาจในเจียงเฉิงปรากฏบนหน้าจอคอมพิวเตอร์ตรงหน้าเย่จิ่วโจว

ตระกูลซู: ตระกูลระดับสาม ทรัพย์สินประมาณสามร้อยล้าน

หัวหน้าตระกูล ซูเจิ้นสง อายุ 84 ปี

เคยเป็นทหาร เคยออกรบ แต่เพราะชราภาพและป่วยบ่อย ตอนนี้อยู่ในสถานะเกษียณแล้ว

หัวหน้าตระกูลคนปัจจุบัน: ซูเทียนหง!

บุตรชายคนรอง: ซูชิงเหอ!

หลังจากกวาดตามองสถานการณ์ด้านต่างๆ ของตระกูลซูแล้ว เย่จิ่วโจวก็พอเข้าใจคร่าวๆ

จากนั้น เย่จิ่วโจวก็ค้นหาต่อ: สถานการณ์ของกลุ่มบริษัทจงไห่

อย่างรวดเร็ว เย่จิ่วโจวก็พบหน้าของกลุ่มบริษัทจงไห่

กลุ่มบริษัทจงไห่ ในเจียงเฉิงถือเป็นตระกูลระดับสอง ทรัพย์สินหลายพันล้าน!

ประธานกรรมการ: จ้าวรุ่ยซิน นักธุรกิจภาคเอกชน

รวยจากเหมืองถ่านหิน เป็นเศรษฐีใหม่อย่างไม่ต้องสงสัย

จ้าวรุ่ยซินมีลูกชายเพียงคนเดียว คือจ้าวเส้าเฟิง

เมื่อเห็นถึงตรงนี้ มุมปากของเย่จิ่วโจวก็ปรากฏรอยยิ้มเย็นชา

จากนั้น เย่จิ่วโจวก็มองขึ้นไปด้านบน

เห็นว่าที่ด้านบนสุดของหน้าเจียงเฉิงปรากฏชื่อกลุ่มบริษัทที่มีมูลค่าตลาดหนึ่งแสนล้าน นั่นคือ: กลุ่มบริษัทตี้ห่าว!

มองดูชื่อนี้ เย่จิ่วโจวก็ขมวดคิ้วเล็กน้อย: กลุ่มบริษัทตี้ห่าวนี่ทำไมฟังดูคุ้นหู? จะไม่ใช่โจวซื่อหาวเจ้าแก่นั่นหรอกนะ?

เมื่อนึกถึงโจวซื่อหาว เย่จิ่วโจวก็ยิ้ม

เพราะเมื่อหลายปีก่อน โจวซื่อหาวยังไม่ใช่เศรษฐีอันดับหนึ่งของเจียงเฉิง

ต่อมาเพราะการแนะนำของฟู่ชางหลง เขาจึงได้ร่วมมือกับฝ่ายทหาร และก็เพราะโอกาสนั้น โจวซื่อหาวจึงได้ก้าวขึ้นมาเป็นเศรษฐีอันดับหนึ่งของเจียงเฉิง

ได้ยินว่า สามปีก่อน เจ้าแก่นั่นรออยู่นอกเขตทหารถึงสามวันสามคืน เพียงเพื่อมาขอบคุณตน

แต่สุดท้าย เพราะเย่จิ่วโจวยุ่งกับกิจการบ้านเมือง จึงไม่ได้พบเขา!

ไม่คิดว่าวันนี้จะมาพบโจวซื่อหาวที่นี่!

เย่จิ่วโจวยืดตัวและปิดโน้ตบุ๊ก

"กลุ่มบริษัทตี้ห่าวงั้นรึ?"

"ก็ดี!"

"สามปีก่อนไม่ได้พบ วันนี้ก็ไปพบเจ้าแก่นั่นสักหน่อย!"

พูดจบ เย่จิ่วโจวก็ก้าวฉับๆ ออกจากหมิงจูฮวาฟู่!

(จบบท)