บทที่ 13 เกือบเอาชีวิตไม่รอด

บทที่ 13 เกือบเอาชีวิตไม่รอด

หูเลี่ยน่า กับ เหยียน ได้เปิดใช้งานการรวมร่างวิญญาณยุทธ์ ส่วน เซี่ยเยว่ ก็เรียกวิญญาณยุทธ์ดาบโค้งของเขาออกมา

หางจิ้งจอกสวรรค์บนร่างของ หูเลี่ยน่า กำลังพลิ้วไหว ภายใต้แสงวิญญาณยุทธ์ที่แปลกตา ทำให้นางดูมีเสน่ห์มากเป็นพิเศษ

ส่วน เหยียน หลังจากรวมร่างกับเจ้าแห่งเปลวเพลิง เกราะที่ห่อหุ้มร่างกายเขาก็สมบูรณ์เป็นพิเศษ

ร่างกายของเขาสูงสง่า ขยายใหญ่ขึ้น และออร่าโดยรวมก็เพิ่มขึ้นอย่างมากในทันที

บนร่างของทั้งสามคน ต่างก็ปรากฏแหวนวิญญาณสีเหลืองสองวงและแหวนวิญญาณสีม่วงหนึ่งวง ซึ่งเป็นมาตรฐานที่สุด

“ทักษะวิญญาณที่หนึ่ง เสน่ห์อาคม”

หูเลี่ยน่า เผยรอยยิ้มเย้ายวนตรงไปที่ หวงเว่ย พลังงานสายหนึ่งถูกปลดปล่อยออกมา และดวงตาของนางก็เปล่งแสงสีม่วง

“รวมร่างเต่าทมิฬ ป้องกัน”

เมื่อเห็นฉากนี้ พลังวิญญาณก็พุ่งออกมาจากร่างของ หวงเว่ย ทันที

จากนั้นเต่าทมิฬขนาดใหญ่ก็ปรากฏขึ้นบนร่างของเขาอีกครั้ง

ในชั่วพริบตา เกราะเต่าก็ปกคลุมทั่วร่างของเขา

ในอีกหนึ่งวินาทีถัดมา เสน่ห์อาคมรูปร่างหัวใจสีชมพูม่วงก็พุ่งชนเข้าที่เกราะเต่า

แต่แล้วก็ถูกสะท้อนกลับไปโดยตรง

“อึก...!”

หูเลี่ยน่า ตกใจสั่นสะท้าน จนเซถอยหลังออกไป

สุดท้ายก็ถูก ปี๋ปี่ตง ใช้พลังวิญญาณหยุดไว้

วิญญาจารย์สายรักษารีบกระตุ้นทักษะวิญญาณ ใช้ต้นหลิวกวงซางรักษา หูเลี่ยน่า

“เสี่ยวน่า เจ้าเป็นอย่างไรบ้าง?”

เหยียน และ เซี่ยเยว่ ก็ตกใจเช่นกัน รีบวิ่งเข้ามาถาม

ภายใต้การรักษา หูเลี่ยน่า ที่มีอาการเวียนศีรษะจากความตื่นตกใจ กล่าวอย่างตกใจ: “เกราะเต่าของเขาสามารถสะท้อนเสน่ห์อาคมของข้ากลับไปได้ได้อย่างไร? เป็นไปไม่ได้!”

“มันขนาดนี้เลยงั้นหรือ ให้ข้าลองดู!”

เหยียน ขมวดคิ้ว รีบหันหลัง แล้วเปิดใช้งานทักษะวิญญาณที่หนึ่ง

“พุ่งทะลวงลาวาอเวจี!”

พื้นดินรอบๆ แตกออก ลาวาพุ่งออกมาเป็นเสานับไม่ถ้วน ตรงไปยัง หวงเว่ย

“ข้าด้วย!” เซี่ยเยว่ ก็เปิดใช้งานทักษะวิญญาณที่หนึ่งทันที

“ฟัน!” เขากู่ร้องเสียงดัง พร้อมกับเสาลาวาเหล่านั้น พุ่งเข้าใส่เกราะเต่าของ หวงเว่ย

ปัง!!

“เปรี๊ยะ เปรี๊ยะ เปรี๊ยะ!”

“อ๊า!!!”

มีเพียงเสียงฟ้าร้องฟ้าผ่าแวบหนึ่ง ฟาดใส่ร่างของ เซี่ยเยว่ และ เหยียน ทันที รวมถึง หูเลี่ยน่า, ปี๋ปี่ตง และวิญญาจารย์สายรักษาด้วย

ไม่ว่าจะเป็นใครที่อยู่ภายในรัศมีเจ็ดเป้าหมายรอบตัวคนเหล่านี้ ไม่ว่าจะเข้าร่วมการต่อสู้หรือไม่ ก็จะถูกกระแสไฟฟ้าโจมตี

และยังเป็นการโจมตีที่ไม่สนใจระดับและการป้องกันอีกด้วย

คนที่เจ็บปวดที่สุดคือ เซี่ยเยว่ และ เหยียน ทั้งสองถูกสะท้อนความเสียหายต่อเนื่องกระแทกลงพื้นโดยตรง เลือดพุ่งออกจากปาก ร่างกายรู้สึกเหมือนถูกฉีกขาด กล้ามเนื้อกระตุกไปทั้งตัว รู้สึกทรมานอย่างยิ่ง

“ไม่ดีแล้ว”

“รีบไปช่วยพวกเขา!”

ปี๋ปี่ตง ใช้พลังวิญญาณพยายามกำจัดผลกระทบจากการชาและกระแสไฟฟ้าบนร่างของตนเองและ หูเลี่ยน่า ให้มากที่สุดเท่าที่จะทำได้

วิญญาจารย์สายรักษาก็รีบใช้ทักษะวิญญาณรักษาของตนเองเพื่อต้านทานทันที

ทั้งสามคนต่างตกใจ กระแสไฟฟ้าเหล่านี้สามารถส่งผลกระทบแม้กระทั่งพวกนางได้

ส่วน ปี๋ปี่ตง ตกใจที่แม้แต่ยืนอยู่ห่างๆ ก็ยังได้รับผลกระทบไปด้วย

ความรู้สึกนี้นางเคยลองมาแล้วสองครั้ง จนนางไม่อยากลองอีกแล้ว

วิญญาจารย์สายรักษามองบาดแผลฉกรรจ์บนร่างของ เหยียน และ เซี่ยเยว่ ซึ่งเป็นอันตรายถึงชีวิต ก็รีบวิ่งเข้าไป

นางตกใจอย่างยิ่ง จากนั้นก็เปิดใช้งานทักษะวิญญาณที่แปดที่แข็งแกร่งที่สุดเพื่อรักษาอย่างรวดเร็ว

จึงสามารถช่วยชีวิต เหยียน และ เซี่ยเยว่ ไว้ได้อย่างหวุดหวิด

ในชั่วขณะนี้ พวกนางทุกคนต่างหวาดกลัวอย่างยิ่ง

ไม่คิดเลยว่าอีกฝ่ายจะผิดปกติถึงเพียงนี้

และอีกอย่าง ตอนนี้อีกฝ่ายเพิ่งจะระดับสิบสี่เท่านั้นเอง

หลังจากตื่นขึ้นมา เซี่ยเยว่ และ เหยียน มองดูเกราะเต่าบนร่างของ หวงเว่ย ก็เผยสีหน้าหวาดกลัวและระมัดระวัง จนถอยหลังอย่างรวดเร็ว

ให้ตายเถอะ ยังดีที่ใช้แค่ทักษะวิญญาณที่หนึ่ง ถ้าใช้ทักษะวิญญาณที่สองหรือสาม พวกเขาอาจจะถูกสะท้อนความเสียหายที่น่ากลัวจนร่างระเบิดตายไปเลยก็ได้

เมื่อคิดถึงตรงนี้ ก็อดกลืนน้ำลายลงไปไม่ได้

หลังเย็นวาบ

ทั้งสองคนแอบสาบานในใจว่า พวกเขาจะไม่ลองดีอีกแล้ว เพราะหากยังคิดจะโจมตีหมอนี่อีก พวกเขาก็เป็นคนโง่แล้ว

แต่เมื่อมีคนผู้นี้เข้าร่วมกลุ่ม พวกเขาก็คงไร้เทียมทานจริงๆ

หวงเว่ย รีบยกเลิกสถานะรวมร่างวิญญาณยุทธ์

เขาเกาหัวแล้วกล่าวว่า: “ขอโทษนะขอรับ พลังสะท้อนความเสียหายนี้ข้าก็ควบคุมไม่ได้ ทุกอย่างขึ้นอยู่กับโชคของพวกท่านเองขอรับ”

แล้วก็หัวเราะคิกคัก: “โชคดีนะที่พวกท่านใช้แค่ทักษะวิญญาณที่หนึ่ง และยังไม่ใช่พลังเต็มที่ ไม่อย่างนั้นอาจจะเสียเพื่อนร่วมทีมไปสองคนจริงๆ ก็ได้นะขอรับ คราวนี้พวกท่านโชคดีมาก”

บ้าเอ้ย ฟังดูสิ นี่ใช่คำพูดของมนุษย์รึ?

ทุกคนต่างมีความรู้สึกอยากจะกระอักเลือดออกมา

“ยินดีต้อนรับเข้าร่วมกลุ่ม…” เหยียน และ เซี่ยเยว่ รวมถึง หูเลี่ยน่า ต่างก็ยืนขึ้น พยายามยิ้มเล็กน้อยแล้วกล่าว

“ติ๊ง! ภารกิจสำเร็จ รางวัลได้ถูกมอบให้แล้ว”

ในอีกหนึ่งวินาทีถัดมา หวงเว่ย ก็รู้สึกได้ว่าวิญญาณยุทธ์เกราะเต่าของเขาได้รับการยกระดับครั้งใหญ่

ครั้งนี้เป็นการเพิ่มขึ้นหนึ่งเท่าตัว

ถ้าพูดอย่างนั้นแล้ว พลังป้องกันเกราะเต่าของเขาหลังจากรวมร่างจะเพิ่มขึ้นหนึ่งเท่าตัวเลยหรือนี่?!

ตอนนี้ยังไม่เพิ่มหนึ่งเท่าก็ยังน่ากลัวขนาดนี้ ถ้าเพิ่มขึ้นอีกหนึ่งเท่าตัว ก็คงจะสุดยอดมากขึ้นไปอีก

แต่ยิ่งตัวเองแข็งแกร่ง หวงเว่ย ก็ยิ่งมีความสุข เพราะอย่างนี้ถึงจะปลอดภัย

นี่มันไร้เทียมทานแล้วไม่ใช่หรือไง? ฮี่ฮี่ฮี่ฮี่

ช่วงแรกก็ไร้เทียมทานแล้ว ช่วงหลังยิ่งไม่ต้องพูดถึง

ดังนั้นเขารีบเรียกหน้าจอข้อมูลออกมาดูทันที

ระบบเต่าไร้เทียมทาน

โฮสต์: หวงเว่ย

วิญญาณยุทธ์: เต่าทมิฬ

พรสวรรค์: อายุยืนยาวของเต่า

อายุขัย: 500 ปี

พลังวิญญาณ: 14 (วิญญาณจารย์หนึ่งวงแหวน)

ทักษะวิญญาณ: ป้องกัน (ติดตัว: สะท้อนความเสียหายต่อเนื่อง, เสริมเกราะเต่า)

อุปกรณ์: เกราะหนาม, สเตติกช็อตเพลทเวอร์ชันป้องกัน

อัตราสะท้อนความเสียหาย: เต็มสืบส่วน

อัตราสะท้อนต่อเนื่อง: ห้าส่วน

……

เมื่อเห็นแผงข้อมูลของตัวเอง เขาก็พอใจมาก

ยิ่งกว่านั้น เมื่อ เซี่ยเยว่ และ เหยียน สองอัคราจารย์วิญญาณโจมตีเขาเมื่อครู่

แม้ว่าเกราะเต่าจะต้านทานไว้ได้และสะท้อนความเสียหายกลับไป

แต่เขาก็ยังคงรู้สึกได้ว่ามีบางสิ่งในร่างกายกำลังไหลออกไป

หากทั้งสามคนระเบิดพลังสูงสุดของการโจมตีออกมา ก็อาจจะทำให้สิ่งนี้เหลือศูนย์ได้ และหากมันเหลือศูนย์ เขาก็จะต้องยกเลิกสถานะเต่าทมิฬโดยอัตโนมัติ และจะไม่สามารถเรียกออกมาได้อีกชั่วขณะหนึ่ง

แต่ในขณะเดียวกัน ทั้งสามคนก็จะได้รับบาดเจ็บสาหัสอย่างน่ากลัว หรือแม้กระทั่งร่างระเบิดตายไปเลยก็ได้

สำหรับทั้งสองฝ่ายแล้ว นี่คือผลลัพธ์ที่แพ้ทั้งคู่ ไม่มีประโยชน์เลยแม้แต่น้อย

หลังจากนี้ในวิหารวิญญาณยุทธ์ โดยมี ปี๋ปี่ตง คุ้มครอง และพลังป้องกันอันแข็งแกร่งของตัวเอง เขาก็สามารถเดินเหินได้อย่างไร้ความเกรงกลัวได้มากขึ้นไปอีก

เมื่อเผชิญหน้ากับศัตรู ตราบใดที่อยู่ในช่วงระดับเดียวกัน หรือไม่เกินระดับมากเกินไป เขาก็จะสามารถไร้เทียมทานได้แล้ว

หวงเว่ย รีบจับมือกับทั้งสามคน

แม้จะฟื้นตัวแล้ว แต่ เหยียน และ เซี่ยเยว่ ก็ยังอยู่ในสภาพที่ไม่ค่อยดีนัก

ต้องพักผ่อนอีกสักพักจึงจะฟื้นตัวได้อย่างเต็มที่

และพลังป้องกันของ หวงเว่ย ก็ทิ้งบาดแผลทางใจไว้ให้พวกเขาด้วย

ไม่นาน เหยียน และ เซี่ยเยว่ ก็กล่าวลาแล้วกลับไปรักษาตัว

วิญญาจารย์สายรักษาก็ตามไปด้วยเพื่อคอยป้องกันไว้ก่อน

ในตอนนี้ หวงเว้ยก็เดินไปจับมือปี๋ปี่ตง และหูเลี่ยน่า เขากระพริบตา แล้วชวนอย่างสุภาพ: “อาจารย์ขอรับ ศิษย์พี่ขอรับ นานๆ ทีจะมาที่ลานบ้านของข้า ทำไมไม่ลองอยู่ทานอาหารกลางวันด้วยกันล่ะขอรับ? ข้าให้คนรับใช้ไปซื้อวัตถุดิบมาแล้ว ข้าจะเข้าครัวทำอาหารอร่อยๆ ให้พวกท่านเอง! รับรองว่าพวกท่านต้องไม่เคยทานมาก่อน และจะต้องชอบแน่นอน!”