โลกที่ 1: ถูกบังคับให้เป็นดาราตัวท็อป 11-12

โลกที่ 1: ถูกบังคับให้เป็นดาราตัวท็อป (11)

ช่วงนี้ความสัมพันธ์ระหว่างฉู่เจียงชิวกับจี้หว่านเว่ยกำลังไปได้สวย แต่ลึก ๆ ในใจเขาก็ยังอดนึกถึงซ่งมี่ไม่ได้

เขาเคยคิดไว้ว่า หลังเรื่องครั้งก่อน เธอน่าจะกลับมาขอร้องเขาแน่

ใครจะไปรู้ว่าเรื่องมันจะจบแบบนั้น…

แถมไม่ใช่แค่จบเฉย ๆ ยังพาให้ค่าตัวของเธอพุ่งขึ้นเป็นเท่าตัวอีก

เพราะมีจี้หว่านเว่ยเข้ามา เขาก็เลยไม่ค่อยมีเวลามาสนใจว่าเธอเป็นยังไง กำลังทำอะไรอยู่

แต่พอเวลาผ่านไปนานเข้า เขาก็เริ่มห้ามใจไม่ให้คิดถึงเธอไม่ไหวแล้ว...

“ท่านฉู่...” ผู้ช่วยเหลียงวิ่งมาด้วยท่าทีรีบร้อน วางแท็บเล็ตลงตรงหน้าเขา “ท่านได้เห็นอันนี้รึยังครับ”

บนหน้าจอแท็บเล็ต เป็นคลิปวิดีโอคลิปหนึ่ง

ในวิดีโอคือจี้หว่านเว่ยกำลังถูกนักข่าวรุมล้อมเต็มไปหมด

“เกิดอะไรขึ้น?”

ผู้ช่วยเหลียงรีบเปิดอีกบทความขึ้นมา เป็นข่าวเกี่ยวกับเขากับจี้หว่านเว่ยนั่นแหละ

ตอนต้นบทความยังเขียนออกมาดูดีอยู่เลย บอกว่าทั้งสองคนเหมาะสมกัน ทั้งฐานะ หน้าตา เรียกได้ว่าเป็นคู่รักในฝัน

แต่พออ่านไปถึงกลาง ๆ เรื่อง กลับเริ่มเปลี่ยนโทนทันที

บอกว่าจี้หว่านเว่ยเคยทิ้งฉู่เจียงชิวเพื่อไปตามศิลปินคนหนึ่งถึงต่างประเทศ ถึงขั้นทะเลาะกับครอบครัว พอแม่ป่วยหนักก็ยังไม่กลับมาเยี่ยม

ผลสุดท้าย ศิลปินคนนั้นก็ไม่ได้มีพรสวรรค์อะไรจริงเลย ทั้งนิสัยก็แย่ สุดท้ายก็ไปไม่รอดที่ต่างประเทศ

พอเห็นว่าสถานการณ์ไม่ดี จี้หว่านเว่ยก็เลยกลับมาจีบฉู่เจียงชิวใหม่

ส่วนฉู่เจียงชิวก็ไม่คิดเล็กคิดน้อย พร้อมให้อภัยและยังรักจี้หว่านเว่ยอยู่เหมือนเดิม ยอมทุ่มเทดูแลเธอเต็มที่

ตอนท้ายของบทความยังเขียนชมเขาด้วยนะ บอกว่าเขาเป็นคนใจกว้าง เป็นนิยามของ “รักแท้” เลยทีเดียว

อ่านแล้วเหมือนจะชม แต่ใครอ่านก็รู้ว่ามันจิกกัดทั้งนั้น

แม้จี้หว่านเว่ยกับฉู่เจียงชิวจะไม่ได้อยู่ในวงการบันเทิง แต่ก็ไม่ใช่คนโนเนม พอมาเจอกับสำนวนประชดประชันแบบนี้

บทความก็เลยกลายเป็นประเด็นร้อนบนโลกโซเชียลทันที

[เอาจริงดิ? ยังจะกลับมาคบกันอีกเหรอ?]

[ไม่คิดเลยว่าความรักของคนรวยจะ...เร้าใจขนาดนี้]

[ดูท่าว่าทุกชนชั้นก็มีปัญหารัก ๆ ใคร่ ๆ เหมือนกันนะ ฉู่เจียงชิวนี่รักจริงหวังแต่งเลย เสียดายแฮะ…]

[ไปดูประวัติของศิลปินคนนั้นมา ก็ธรรมดามากอะ ไม่จบจากโรงเรียนดังเลย แค่หน้าตาดีหน่อยเองเหรอ ถึงได้ผ่านเกณฑ์สายตาคุณหนุ?]

[ฉันรู้จักคนนี้นะ อะไรนะอัจฉริยะศิลปิน บ้าไปละ สมัยอยู่โรงเรียนก็เจ้าชู้สุด ๆ เปลี่ยนแฟนเหมือนเปลี่ยนเสื้ออะ อยู่ดี ๆ ก็ไปต่างประเทศ เราก็สงสัยว่าไปได้ไง ที่แท้ก็มีสปอนเซอร์นี่เอง…]

ตอนที่ฮวาหวู่กำลังพักกองถ่ายซีรีส์เรื่องใหม่ ก็บังเอิญเห็นกระแสข่าวนี้พอดี

แล้วก็ได้เห็นรูปล่าสุดของจี้หว่านเว่ยเข้าเสียที

ตอนนี้มีคนออกมาเมาท์เยอะเลย แถมหลายคนก็เคยมีปฏิสัมพันธ์กับจี้หว่านเว่ย

บางคนถึงขั้นบอกว่า ตอนอยู่ต่างประเทศ จี้หว่านเว่ยเคยท้องแล้วแท้งด้วย

จะท้องไม่ท้อง มันก็เป็นสิทธิของจี้หว่านเว่ยในฐานะผู้ใหญ่คนหนึ่ง

แต่ข่าวนี้พอหลุดมาถึงฉู่เจียงชิวแล้ว คงแทงใจเขาไม่น้อย

พอคิดว่าพ่อหมูตัวโตนั่นคงนอนไม่หลับ ฮวาหวู่ก็รู้สึกกระชุ่มกระชวยขึ้นมาทันที งานที่ทำอยู่ก็ดูสนุกขึ้นเป็นกองเลย

【คนสวย ทำงี้ไม่กลัวโดนฟ้องเหรอ?】

เมี่ยงเมิ่ง ที่ทำงานตามอารมณ์โผล่มาทักแบบไม่มีปี่มีขลุ่ย

ฮวาหวู่ตอบทันควัน “ฟ้องอะไร? ฉันก็แค่พูดเรื่องจริงมั้ย?”

【...ก็เธอเป็นนางเอกนะ】

เมี่ยงเมิ่งเงียบไปแป๊บนึง เสียงหุ่นยนต์น่ารักฟังดูงง ๆ

【พระเอกลำบากอยู่นะ ทำไมเธอดี๊ด๊าได้ขนาดนี้อะ? ก็ไม่มีโบนัสซะหน่อย】

ฮวาหวู่ “…”

ยังไม่ค่อยชินกับการเปลี่ยนบทอยู่ดี

เธอคิด ๆ แล้วก็หาข้ออ้างให้ตัวเองว่า “นางเอกไม่เอาพระเอกแล้วนี่ ฉันก็ช่วยเธอแฉให้หน่อย ถือว่าเป็นของแถมละกัน”

【…】

เมี่ยงเมิ่งเงียบไปครู่หนึ่ง สุดท้ายก็ยอมแพ้ตามใจเธอไป

【โอเค งั้นก็ได้】

“พี่ซ่งมี่ ซีนต่อไปเตรียมพร้อมแล้วค่า!” มีคนตะโกนเรียกฮวาหวู่ให้ไปเข้าฉาก

“มาแล้ว~”

จริง ๆ แล้วฝีมือการแสดงของซ่งมี่ถือว่ามีแววอยู่นะ แต่ที่ผ่านมาเธอเจอบทแปลก ๆ หรือไม่ก็คอสตูมหลุดโลก

สุดท้ายซีรีส์ก็แป้กซะจนแม้แต่ยายยังจำเรื่องไม่ได้

เธอเคยขัดใจบริษัท แถมยังปฏิเสธความช่วยเหลือจากพระเอกอีก

อยากจะดังขึ้นมา มันก็ไม่ได้ง่ายขนาดนั้นหรอก…

ตอนนี้เฟิงลี่เริ่มมองออกว่าเธอมีแววจะกลายเป็นตู้เอทีเอ็มได้แล้ว บทละครที่ส่งมาให้เลือกก็เลยดูมีสาระขึ้นเยอะ

ถึงจะยังเป็นแค่ตัวประกอบก็เถอะ แต่ก็มีคาแรกเตอร์ มีจุดที่ทำให้คนจำได้

ฮวาหวู่เองก็มั่นใจในฝีมือการแสดงของตัวเองอยู่แล้ว…

“คัทๆๆ! ซ่งมี่ เธอเล่นอะไรของเธอเนี่ย!”

เสียงผู้กำกับตะโกนลั่น “ตอนนี้เธอต้องทำให้คนดูรู้สึกว่าเธอน่าสงสัย! ต้องทำให้คนอยากจับตาเธอ ไม่ใช่แสดงซะเหมือนคนโรคจิต…”

ฮวาหวู่ยังไม่ทันจะพูดอะไร

“คิดอะไรอยู่ล่ะ! ฉันอยากให้เธอคิดเหรอ!”

ผู้กำกับใส่ยาวเป็นชุด “อีกที!”

ฮวาหวู่: “…”

เจอขัดขวางการทำมาหากินแบบนี้ ฮวาหวู่เลยเดินคอตกกลับโรงแรมพร้อมแก้วน้ำเก็บความร้อนในมือ

ช่วงนี้พอมีเวลาว่าง ก็ได้ยินคนพูดถึงข่าวของจี้หว่านเว่ยกับฉู่เจียงชิวอยู่เรื่อย ๆ

จี้หว่านเว่ยเองก็ไม่ได้ออกมาตอบโต้ข่าวอะไรเลย

แต่ฝั่งอดีตสามีของเธอนี่สิ ถูกขุดประวัติเยอะมาก — ใช่แล้ว อดีตสามี เพราะทั้งคู่จดทะเบียนกันตอนอยู่ต่างประเทศ

หลังจากจี้หว่านเว่ยทะลุมิติมา ก็รีบไปหย่าเลยทันที

แต่สุดท้ายก็ยังไม่รอดโดนแฉอยู่ดี ตอนแต่งงานกันใหม่ ๆ ยังอยู่ในช่วงหวานจนถึงกับเชิญเพื่อนฝรั่งมาเป็นพยานรักกันเพียบ

แต่จริง ๆ แล้วจี้หว่านเว่ยก็แค่ตัวละครที่มีไว้เพื่อพัฒนาเรื่องราวของคู่พระ-นาง

ด้วยบทบาทแบบนั้น แน่นอนว่ามันต้องมีรูรั่วให้โจมตีได้เยอะ อาจจะเพราะนี่คือ “ด่านฝึกหัด” ของเธอ บัคเลยเพียบ

สำหรับคนที่มักจะโดนเหยียบเป็นบันไดแบบฮวาหวู่น่ะ เธอเข้าใจดีเลยล่ะว่าเรื่องพวกนี้เล่นยังไง

ตอนนี้ชีวิตของจี้หว่านเว่ยกับฉู่เจียงชิวน่าจะสนุกมากแน่ ๆ

แต่ฮวาหวู่คิดว่า… ยังมีอะไรให้ใส่เพิ่มเข้าไปได้อีก!

ฮวาหวู่เรียกระบบในใจขึ้นมา

【มีอะไร?】

“…อะไรคือท่าทีแบบนี้อะ?” ฮวาหวู่กลอกตา “เธอไม่ใช่ระบบที่มาช่วยฉันเหรอ?”

【……】

เมี่ยงเมิ่งรีบเปลี่ยนโหมดเป็นแอร์โฮสเตสทันที

【คนสวย มีอะไรให้ช่วยคะ~】

“มีเบอร์อดีตสามีของจี้หว่านเว่ยมั้ย?”

【???】

【คุณจะทำอะไรอะ?】

“ฉันคิดว่า… จะชวนอดีตสามีมาแสดงด้วยน่ะ”

ฮวาหวู่ตาเป็นประกาย “จะได้กลายเป็นเรื่องราวรักสามเส้าที่หอมหวาน!”

【……】

เมี่ยงเมิ่งเงียบไปนานมาก นานจนฮวาหวู่เริ่มคิดว่ามันหนีงานอีกแล้ว

แล้วมันก็พูดขึ้นมา

【เธอยังไม่เคยเจอจี้หว่านเว่ยด้วยซ้ำ แต่เล่นเธอเขาซะเละขนาดนี้ มันโอเคเหรอ?】

“แฉคนต้องนัดเจอหน้าก่อนเหรอ?”

【ต้องมีพิธีรีตอง!】

“ขอแค่ทำงานสำเร็จก็พอ แกจะมายุ่งอะไรด้วยนักหนา”

ฮวาหวู่เริ่มหงุดหงิด “ตกลงมีเบอร์มั้ย?”

【ไม่มี】

พูดจบ ระบบก็เงียบหายไปเลยเหมือนวิญญาณออกจากร่าง

ฮวาหวู่: “…”

โคตรซวย!

ระบบไม่ช่วยอะไรเลย แบบนี้ก็ต้องหาทางเองแล้วสิ

ยังไม่ทันได้เริ่มสืบหาเบอร์อดีตสามีของจี้หว่านเว่ย เฟิงลี่ก็ส่งที่อยู่มาให้เธอหนึ่งชุด

บอกให้เธอไปงานเลี้ยงที่นั่น

ฮวาหวู่ตอบกลับทันทีแบบไม่ต้องคิดว่า

“อีกแล้วเหรอ? จะให้ฉันไปเป็นเด็กนั่งดริ้งค์อีกล่ะสิ?”

เฟิงลี่: “……”

นี่จะไม่ยอมให้เรื่อง ‘เด็กนั่งดริ้งค์’ จบใช่ไหม?

งานที่คนอื่นมองว่าเป็นโอกาส เธอกลับคิดว่าเป็นวงเหล้าอีกแล้ว!

…………………………………………………………………………………………………………………………….

โลกที่ 1: ถูกบังคับให้เป็นดาราตัวท็อป (12)

“ท่านฉู่ครับ เรื่องของคุณกับคุณหนูจี้…”

นี่เป็นรอบที่สามของวันนี้แล้วที่ฉู่เจียงชิวโดนคนเมาท์เรื่องนี้เข้าให้ ช่วงนี้เขาโดนซุบซิบไม่หยุด บางทียังได้ยินเสียงพนักงานแอบพูดกันว่าตัวเขาเป็นแค่ ‘คนเก็บเศษซาก’

ฝั่งจี้หว่านเว่ยนั่นก็ยิ่งทำให้เขาปวดหัวกว่าอีก

ช่วงที่เธออยู่ต่างประเทศหลายปี เขาตั้งใจตัดขาดข่าวสารเกี่ยวกับเธอไปหมด ก็เลยไม่รู้ว่าเธอไปเจออะไรมาบ้าง

พอเธอกลับมา เขาเคยหยิบเรื่องเก่าขึ้นมาพูดอยู่สองครั้ง แต่เธอก็เบี่ยงประเด็นไปหมดเลย

ใครจะคิดล่ะ ว่าจู่ ๆ เรื่องจะถูกแฉออกมาขนาดนี้…

ถึงข่าวพวกนี้จะไม่ได้แรงเท่าของดาราดัง ๆ คนทั่วไปอาจไม่รู้ แต่ในแวดวงเขานี่แพร่ไปไวมาก

ผ่านมาไม่กี่วัน ข่าวบนเน็ตก็เงียบแล้ว

แต่ในวงสังคมของเขา มันกระจายไปทั่วจนเขาแทบกลายเป็นตัวตลก

“หืม… นั่นคุณหนูจี้รึเปล่า?”

จู่ ๆ ก็มีคนมองไปที่ทางเข้าแล้วส่งเสียงขึ้นมาอย่างประหลาดใจ คงไม่คิดว่าเธอจะยังมีอารมณ์มางานสังสรรค์แบบนี้

ฉู่เจียงชิวเงยหน้าขึ้นมองตามสายตานั้น แล้วก็จำได้ทันทีว่า…

ไม่ใช่จี้หว่านเว่ย

แต่เป็น ซ่งมี่

“ไม่ใช่นี่นา… ทำไมหน้าเหมือนกันขนาดนั้น ตระกูลจี้ก็ไม่ได้มีลูกสาวอีกคนไม่ใช่เหรอ… หรือว่าจะเป็นลูกนอกสมรส?”

“ไม่มีทางหรอก คนตระกูลจี้รักกันจะตาย จะไปมีลูกลับ ๆ ได้ไง”

บางคนไม่รู้จักซ่งมี่

แต่บางคนจำได้

ก็แหม…ก่อนหน้านี้ฉู่เจียงชิวเคยพาเธอไปแนะนำให้คนรู้จักอยู่หลายคนเลยนี่นา

“เจียงชิว นายชวนเธอมาเหรอ?”

ผู้ชายคนหนึ่งเดินเข้ามาพร้อมกลิ่นน้ำหอมฉุน ๆ และไวน์แดงในมือ

ฉู่เจียงชิวเสียงแข็ง “ไม่ใช่”

“พวกนายทะเลาะกัน?” อีกฝ่ายยิ้ม “ก็ไม่แปลกหรอก พอจี้หว่านเว่ยกลับมา นายก็ไม่มีเวลาสนใจเธอแล้วนี่นา แต่เธอก็ใช่ย่อยนะ เรื่องคราวก่อนนั่นแทนที่จะแพ้ราบคาบ เธอกลับพลิกเกมซะได้ ฉันว่าเธอไม่ธรรมดาจริง ๆ …”

ฮวาหวู่ก็ตามเฟิงลี่มา “เจอหน้า”…ไม่ใช่สิ “สร้างคอนเนคชั่น”

เจอคนนั้นที คนนี้ที เรียกแต่ “ท่านรอง ท่านประธาน” ปากเธอนี่แทบจะพ่นควันออกมาแล้ว

บางคนก็…

“ผมเคยดูรายการของคุณซ่งมี่เหมือนกันนะ”

ชายแก่หัวล้านที่หน้ากลมเป็นลูกบอล ยิ้มแฉ่งอย่างมีเลศนัย “ดูเป็นคนที่น่าสนใจดีนะ~”

“ไม่คิดเลยว่าท่านโจวจะสนใจรายการเล็ก ๆ ของเราด้วย”

เฟิงลี่หยิกฮวาหวู่เบา ๆ

“ยังไม่รีบชนแก้วกับท่านโจวอีก? ขอฝากตัวด้วย”

ฮวาหวู่ขยับริมฝีปากเบา ๆ

แต่เฟิงลี่ไม่รอให้เธอพูดประโยคว่า “ฉันมาเป็นเด็กนั่งดริ้งค์เหรอ” ได้จบหรอก

กระซิบเสียงต่ำทันที “ก็แค่ทำตามพิธีน่ะ อย่าไปสร้างศัตรูเลย ถ้าเลี่ยงได้ก็เลี่ยง”

วันนี้เฟิงลี่พาเธอมางาน ก็ไม่ได้หมายความว่าจะให้เธอมานั่งเป็นสาวเชียร์เหล้า

แค่ให้มาเปิดตัว ทำความรู้จักกับคนในวงการ ขยายคอนเนกชั่นบ้างก็พอ

ฮวาหวู่เลยยกแก้วไปชน

“ขอฝากตัวด้วยค่ะ ท่านโจว”

“ด้วยความยินดี”

ท่านโจวมองเธออย่างชัดเจนไม่ปิดบัง “สาวสวยแบบคุณซ่งมี่ แน่นอนว่าต้องดูแลเป็นพิเศษอยู่แล้วล่ะ ถ้ามีโอกาสก็อยากจะได้คุยกันแบบส่วนตัวมากกว่านี้หน่อยนะ…”

ฮวาหวู่ไม่รู้คิดอะไรขึ้นมา แต่จู่ ๆ ก็ยิ้มออก

“ฉันมีท่าไม้ตายอยู่อย่างนึงนะคะ~”

“โอ๊ะ?”

ท่านโจวดูจะสนใจมากขึ้นอีก “ท่าอะไรล่ะ?”

เฟิงลี่เห็นรอยยิ้มแบบ “แอบโรคจิต” ของเธอแล้ว ขมวดคิ้วทันที รีบแทรกเข้ามาคุยกับท่านโจวสองสามประโยค แล้วก็ลากตัวฮวาหวู่ออกมาทันที

ตอนเดินผ่านท่านโจว ฮวาหวู่จู่ ๆ ก็โน้มหน้าเข้าไปกระซิบใกล้ ๆ แค่สองคำ

ท่านโจวตัวแข็งทันที

ในหัวผุดขึ้นมาทันทีถึงข่าวใหญ่ที่เคยดังระเบิด ‘นางเอกสาวฆ่ากลับโจร’ — หกคำนี้ลอยขึ้นมาเต็มหัว

อยู่ดี ๆ เขาก็รู้สึกเหมือนข้างหูเย็นยะเยือก เหมือนถูกงูพิษเลื้อยผ่าน

…

พอได้พักเบรกกลางงานเสียที ฮวาหวู่รีบสลัดเฟิงลี่แล้วหยิบไวน์มาหนึ่งแก้ว

แต่ยังไม่ทันได้ดื่มสักอึก แก้วก็ถูกคนแย่งไปแล้ว

เธอมองตามไป แล้วก็เห็นหน้าเข้ม ๆ ของพระเอกที่ตอนนี้ดูมืดมนสุด ๆ

เธอมองเขานิ่ง ๆ อยู่ไม่กี่วิ ก่อนจะหลุดหัวเราะออกมา

ดูจากหน้าแล้ว ฉู่เจียงชิวน่าจะสภาพแย่น่าดูเลย

ฉู่เจียงชิวยิ่งหน้าเข้มกว่าเดิม พอเห็นว่ายังไม่มีใครสังเกต เขาก้พุ่งตัวมาคว้ามือเธอแล้วลากไปทางห้องพักทันที

“ตามฉันมา”

ฮวาหวู่ยังไม่ทันตั้งตัว ก็ถูกเขาลากพาเข้าไปในทางเดินซะแล้ว

ฮวาหวู่สะบัดมือออกทันที “ท่านฉู่คะ จะจับจะฉุดอะไรนักหนา รู้จักคำว่า ‘ให้เกียรติ’ ไหม?”

ฉู่เจียงชิว: “???”

ฉู่เจียงชิวกลั้นใจ “เธอยังจำสัญญาระหว่างเราสองคนได้ไหม?”

“สัญญา…” ฮวาหวู่ชะงักนิดนึง คือเธอลืมไปแล้วจริง ๆ

สมัยก่อนทำงานนี่ใครจะไปแคร์สัญญาอะ บอกยกเลิกก็ยกเลิก เรื่องธรรมดามาก

แต่เดี๋ยวนะ…

จู่ ๆ เธอก็เหมือนมีแสงสว่างวาบขึ้นในหัว

“ท่านฉู่คะ สัญญาที่เราทำกันนั่น…มันผิดกฎหมายใช่มั้ย?”

ฉู่เจียงชิว: “……”

ฮวาหวู่พูดต่อหน้าตาเฉย “สัญญาผิดกฎหมาย มันก็ถือว่าเป็นโมฆะไงคะ”

ฉู่เจียงชิว: “……”

เขาอึ้งไปเลยกับสองประโยคนี้ของเธอ

ใครจะไปคิดว่าเธอจะมาเถียงเรื่อง ‘ความถูกต้องตามกฎหมาย’ กับเขาเนี่ย? มันเหมือนผิดขั้นตอนอะไรบางอย่างอยู่นะ…

แต่เขาก็พยายามกลบความรู้สึกแปลก ๆ ลง แล้วแค่นเสียงเย็น “ซ่งมี่…เธอคงไม่คิดใช่ไหม ว่าฉันไม่มีวิธีทำให้เธอรู้จักคำว่า ‘ความจริง’?”

เรื่องสัญญาถูกหรือผิดกฎหมาย มันไม่สำคัญหรอก

“จะทำอะไรคะ? แบนฉันเหรอ?”

“ก็แค่ให้รู้ตัวไว้ ว่าอยากจะอยู่ในวงการนี้ต่อ ก็ควรรู้จักเชื่อฟังบ้าง”

ฉู่เจียงชิวพูดด้วยความมั่นใจในอำนาจตัวเองสุด ๆ สำหรับเขา การแบนดาราตัวเล็ก ๆ แค่พูดคำเดียวก็พอ

ฮวาหวู่ยิ้มเยาะทันที “อ้าว ท่านก็มีคุณหนูจี้อยู่แล้วนี่ จะมายุ่งกับฉันทำไมอีก? หรือว่านี่คิดจะคบซ้อนเหรอ?”

ประโยคนี้แหละ พอเข้าหูฉู่เจียงชิว เขาก็รีบตีความทันทีว่า…

‘อ๋อ… เธอกำลังหึง’

ยิ่งเขาคิดแบบนั้น ก็ยิ่งมั่นใจว่าเข้าใจความรู้สึกของเธอหมดแล้ว

“ซ่งมี่ ไปคุยกันที่อื่นดีกว่า”

ฮวาหวู่ทำหน้าครุ่นคิด ก่อนพูดขึ้นว่า “ท่านฉู่คะ ที่ท่านทำแบบนี้กับฉันเนี่ย…หรือว่า…ไม่ได้รักคุณหนูจี้แล้ว แต่กลับมาชอบฉันแทน?”

สีหน้าของฉู่เจียงชิวเกือบคุมไม่อยู่แล้ว

“ฉันจะไปชอบเธอเนี่ยนะ?”

ฮวาหวู่หันมาทำหน้าเคร่งขรึม “ขอโทษค่ะ ฉันไม่ได้ชอบท่าน หวังว่าท่านจะไม่ตามตื๊อฉันอีก”

พูดจบ เธอก็หมุนตัววิ่งหนีเข้าข้างในทันที ไม่ปล่อยให้เขามีโอกาสพูดอะไรเลย

“ซ่ง…”

“เจียงชิว?”

ฉู่เจียงชิวหันขวับไป ก็เห็นจี้หว่านเว่ยยืนอยู่ไม่ไกล

วันนี้เธอแต่งตัวเนี้ยบ หน้าตาก็ไม่ได้ดูโทรมอะไรนัก

และจากท่าทาง สีหน้าเธอ…คงได้ยินประโยคปฏิเสธของฮวาหวู่เข้าเต็ม ๆ

“……”

ฉู่เจียงชิวรู้ทันที — ฮวาหวู่นี่ตั้งใจแน่นอน

จี้หว่านเว่ยไม่ได้เจอฉู่เจียงชิวมาหลายวัน รู้สึกไม่สบายใจอยู่ลึก ๆ ก็เลยไปสืบมาว่าเขาจะมางานนี้ เลยตามมาหาเขา

แต่ใครจะคิดว่าจะมาเจอฉากเด็ดเข้าให้แบบนี้…

ในใจเธอเริ่มสั่นคลอน

หรือว่า… ฉู่เจียงชิวจะชอบซ่งมี่เข้าแล้วจริง ๆ?

เธอไม่รู้จะรับมือยังไง

จะทะเลาะกันให้มันรู้เรื่องไปเลยดีไหม?

…ไม่

ถ้าทำแบบนั้น ก็ยิ่งจะทำให้เขาย้อนนึกถึงปัญหาทั้งหมดที่ผ่านมาอีก

มีแต่จะแย่ลงกว่าเดิม

เพราะงั้น…

จี้หว่านเว่ยคิดได้ทันที เธอมองฉู่เจียงชิว น้ำในตาก็ค่อย ๆ คลอขึ้นมา

แต่ไม่ได้พูดอะไรเลย หมุนตัวแล้ววิ่งออกไปทันที

ฉู่เจียงชิวขมวดคิ้ว เดินตามเธอไปแค่ไม่กี่ก้าวก่อนจะหยุดลง

จี้หว่านเว่ยยืนรออยู่ตรงหัวมุม เพราะเธอมั่นใจว่าเขาจะต้องตามมา

แล้วเธอค่อยอธิบายเรื่องของเธอกับศิลปินคนนั้นอีกที

แต่ใครจะคิดล่ะว่า… ฉู่เจียงชิวไม่ตามมา

จี้หว่านเว่ยยืนรอจนแน่ใจว่าเขาไม่ได้ตามมาแน่นอน

สีหน้าเธอก็เปลี่ยนเป็นมืดครึ้มทันที

(จบบท)