บทที่ 34 ผู้ทรงพลังสูงสุดคนที่สิบ

"พอได้แล้ว มองข้ามาตลอดทางแล้ว"

กลับถึงบ้าน หยูจวิ้นมองหยูจู่ที่หันมามองเขาบ่อยๆ ตลอดทางกลับบ้านอย่างขบขัน

"อยากถามอะไรก็ถามมาเถอะ"

"เจ้า..." หยูจู่ยังคงอยู่ในสภาพตกใจ "สิ่งที่เจ้าพูดก่อนหน้านี้ เป็นความจริงทั้งหมดหรือ?"

"เจ้าสังหารบอสในพื้นที่มือใหม่คนเดียวจริงๆ หรือ?"

"แล้วพรสวรรค์ของเจ้า..."

"ใช่" หยูจวิ้นยักไหล่ "ข้าไม่เคยโกหกเจ้า เพียงแต่เจ้าไม่เคยเชื่อ"

"ใครจะกล้าเชื่อเล่า!" หยูจู่อดบ่นไม่ได้ "โอกาสจับฉลากพรสวรรค์ระดับ SSS ต่ำกว่าหนึ่งในพันล้าน"

"และพรสวรรค์【เปิดเผยโจ่งแจ้ง】นี้ มองยังไงก็ไม่เหมือนพรสวรรค์ของนักสังหาร..." หยูจู่อดไม่ได้ที่จะกอดหยูจวิ้น ดวงตาเป็นประกาย "หยูจวิ้น ข้าสามารถเกาะขาใหญ่ของเจ้าได้แล้วใช่หรือไม่?"

"ถูกต้อง" หยูจวิ้นยิ้มและเคาะหน้าผากหยูจู่เบาๆ "แต่ความลับนี้ห้ามบอกใครนะ"

"ข้าไม่โง่ขนาดนั้นหรอก" หยูจู่แลบลิ้น "ข้าปากแน่นมากเลยนะ!"

หยูจวิ้นได้ยินแล้วก็ยิ้ม

จริงอย่างที่ว่า หยูจู่มักพูดมากเฉพาะต่อหน้าเขา แต่กับคนอื่นมักขี้เกียจพูดถ้าไม่จำเป็น

หากไม่มีพ่อแม่บุญธรรม ตนเองอาจจะเสียชีวิตจากความหนาวในคืนฝนตกที่ถูกทอดทิ้งไปแล้ว

หลังจากพ่อแม่บุญธรรมจากไป เขาเหลือญาติเพียงหยูจู่คนเดียว

ดังนั้น มีเพียงหยูจู่เท่านั้นที่เขาไว้ใจได้ร้อยเปอร์เซ็นต์

หลังจากดีใจอยู่พักใหญ่ หยูจู่ค่อยๆ สงบลงจากความตื่นเต้นของการได้พบขาใหญ่ที่ตกจากฟ้า แล้วมองไปที่หยูจวิ้น

"ตอนนี้เจ้าออกจากพื้นที่มือใหม่ เข้าสู่เมืองเทพกลไกแล้วหรือ?"

ก่อนหน้านี้ที่หยูจวิ้นขอคู่มือจากเธอ เธอคิดว่าเขาเพียงต้องการศึกษาล่วงหน้า แต่ดูเหมือนจะไม่ใช่แบบนั้น

"ใช่ ในพื้นที่มือใหม่ข้าได้เข้าดันเจี้ยนที่ซ่อนอยู่ หลังจากออกมาก็เลื่อนระดับจาก Lv10 เป็น Lv16 โดยตรง จึงเลือกเมืองเทพกลไกเป็นจุดหมายต่อไป" หยูจวิ้นยิ้ม "ดันเจี้ยนที่ซ่อนอยู่นั้นน่าสนใจมาก รอเจ้าได้รับสิทธิ์แล้วข้าจะบอกวิธีเข้า"

"ค่อยว่ากันตอนนั้นแล้วกัน" หยูจู่กลับไม่สนใจเรื่องการเลื่อนระดับของตัวเองมากนัก ตอบรับไปคำหนึ่ง แล้วถอดรองเท้าวิ่งเท้าเปล่าเข้าไปในห้องของหยูจวิ้น นำคู่มือที่เพิ่งให้หยูจวิ้นออกมา

"เจ้ารอก่อน ข้าจะปรับปรุงมันให้เจ้า!"

พูดจบ หยูจู่ก็อุ้มคู่มือวิ่งเข้าห้องตัวเอง ไม่นานก็มีเสียงพิมพ์คีย์บอร์ดดังออกมาจากห้อง

เมื่อรู้ถึงสถานการณ์พลังของหยูจวิ้น คู่มือย่อมต้องอัปเดต

หยูจวิ้นยิ่งแข็งแกร่ง เธอก็ยิ่งสบายเมื่อเกาะขาใหญ่!

เพื่ออนาคตที่สดใส ลุยเลย!

เห็นสีหน้าเอาจริงเอาจังของหยูจู่ หยูจวิ้นยิ้มอย่างจนใจ กลับเข้าห้องตัวเอง

มีการวางแผนของหยูจู่ เขาจะได้ไม่ต้องเดินทางอ้อมมากนัก

อย่างไรก็ตาม เขาก็ไม่สามารถนอนสบายได้ทั้งหมด

เมื่อออกจากพื้นที่มือใหม่แล้ว สิ่งต่อไปคือต้องรีบเข้าร่วมสมาคมแห่งหนึ่ง

สมาคมไม่เพียงแต่ให้บัฟสมาคมที่สมาชิกทุกคนได้รับ แต่ยังควบคุมทรัพยากรดันเจี้ยนที่สำคัญ ตามข้อกำหนดของศาลาเทพประทาน ดันเจี้ยนหลายแห่งต้องสำรวจเป็นหน่วยสมาคม

หลังจากคิดครู่หนึ่ง หยูจวิ้นเปิดบัญชีติดต่อของซูหง

【หยูจวิ้น: พวกเจ้าจะออกจากพื้นที่มือใหม่เมื่อไร?】

หลังจากรออยู่ไม่กี่นาที ข้อความแจ้งเตือนก็มาถึง

【ซูหง: บังเอิญจริง ข้าเพิ่งคิดจะถามเจ้าเหมือนกัน ข้ากับเยว่เยว่พรุ่งนี้น่าจะถึงระดับ Lv11 และเข้าสู่เมืองเทพกลไกแล้ว เจ้าต้องใช้เวลาอีกนานแค่ไหนกว่าจะเลื่อนถึงระดับ Lv11?】

อีกด้านหนึ่ง ในห้องนั่งเล่นของบ้านหลังเล็ก ซูหงและซูเยว่นั่งเคียงข้างกัน บนโซฟาข้างๆ ทั้งสองคนนั่งชายวัยกลางคนคนหนึ่ง

พ่อของซูหง ระดับผู้บริหารของสมาคมฮั่นหลง ซูหมิงเต๋อ

"พ่อ พอดีลูกอยากแนะนำคนหนึ่งให้" ซูหงที่ตอบข้อความหยูจวิ้นเสร็จแล้วยิ้มมองไปที่ซูหมิงเต๋อ "เขาชื่อหยูจวิ้น เป็นนักสังหาร ในพื้นที่มือใหม่เคยสังหารบอสคนเดียว"

"โอ้?" ในดวงตาของซูหมิงเต๋อแสดงความสนใจอย่างชัดเจน "ผู้เล่นที่สามารถสังหารบอสคนเดียวได้ไม่ธรรมดาแน่นอน พรสวรรค์ของหยูจวิ้นคนนี้อาจเป็นพรสวรรค์ระดับ S ที่หายากหนึ่งในล้าน"

"คนที่มีความสามารถแบบนี้ ไม่ถูกสมาคมอื่นเลือกไว้ล่วงหน้าหรือ?"

"ดูเหมือนเขาจะไม่มีพื้นหลังอะไร" ซูหงเกาศีรษะ "น่าจะไม่เคยติดต่อกับสมาคมอื่น เพราะสมาคมคงไม่ไปรับคนในพื้นที่มือใหม่"

"ก็มีเหตุผล" ซูหมิงเต๋อยิ้ม "ข้าเดาว่า เจ้าแนะนำเขาให้ข้า คงมีความคิดบางอย่างสินะ?"

"ครับ" ซูหงพยักหน้า สีหน้าจริงจัง "ข้าตั้งใจว่าหลังจากออกจากพื้นที่มือใหม่และเข้าสู่เมืองเทพกลไก จะพาเขาและเยว่เยว่สมัครเข้าสมาคมฮั่นหลง"

"แต่ตอนนี้ข้ารู้สึกว่า ศักยภาพของเขาคู่ควรให้สมาคมฮั่นหลงเชิญอย่างจริงจัง"

"ข้าหวังว่าเรื่องนี้พ่อจะเป็นคนทำ ข้าเชื่อว่าอนาคตของเขาต้องไม่ธรรมดาแน่นอน และพ่อจะได้รับประโยชน์จากเรื่องนี้ด้วย!"

"เสี่ยวหงเจ้าโตเป็นผู้ใหญ่แล้วจริงๆ" ซูหมิงเต๋อยิ้มอย่างพอใจ แล้วส่ายหน้า "น่าเสียดายที่คืนนี้ข้าต้องออกจากเมืองเทพกลไกชั่วคราว เป็นตัวแทนสมาคมฮั่นหลงไปเจรจาธุรกิจสมาคมที่เมืองเทพหอม คาดว่าต้องใช้เวลาสี่ห้าวันถึงจะกลับมา"

"สี่ห้าวันหรือ..." ซูหงแสดงสีหน้าผิดหวัง กำลังจะพูดอะไรบางอย่าง แต่โทรศัพท์กลับสั่น

【หยูจวิ้น: ถึงเมืองเทพกลไกแล้ว พบกันพรุ่งนี้】

หยูจวิ้นถึงแล้วหรือ?

ซูหงรู้สึกประหลาดใจเล็กน้อย แต่เมื่อนึกถึงผลงานของหยูจวิ้น ก็ไม่รู้สึกแปลกใจมากนัก

ด้วยความสามารถของหยูจวิ้น การเลื่อนเป็นระดับ Lv11 เร็วกว่าพวกเขาหนึ่งวันก็เป็นเรื่องปกติ

แต่เมื่อเป็นเช่นนี้ พวกเขาจริงๆ แล้วไม่สามารถรอให้พ่อกลับมาก่อนแล้วค่อยเข้าร่วมสมาคม

"วางใจเถอะ ชายหนุ่มที่ชื่อหยูจวิ้นคนนี้ ตอนที่ข้าไป ข้าจะฝากถึงผู้จัดการที่รับผิดชอบการรับสมาชิกสักคำ" ซูหมิงเต๋อตบไหล่ซูหง "คิดว่าเขาคงไม่ละเลยต้นกล้าที่ดีเช่นนี้"

"ไม่พูดเรื่องนี้ก่อน ประกาศวันครบรอบที่ศาลาเทพประทานออกมาวันนี้ พวกเจ้าเห็นแล้วใช่หรือไม่" ซูหมิงเต๋อมองไปที่ลูกชายและหลานสาว

"ข้าได้ยินข่าวลมมาบ้าง การปฏิรูปชุดนี้ของศาลาเทพประทานน่าจะเป็นการปูทางให้ผู้ทรงพลังสูงสุดคนที่สิบในอนาคต"

"ผู้ทรงพลังสูงสุดคนที่สิบ?" ซูหงและซูเยว่ตกตะลึง

"ถูกต้อง คือผู้ครอบครองพรสวรรค์ระดับ SSS【เปิดเผยโจ่งแจ้ง】ที่สร้างความวุ่นวายบนกระดานจัดอันดับพรสวรรค์" ซูหมิงเต๋อพยักหน้า

"มีข่าวลือว่าเขามีศักยภาพสูงมาก มีโอกาสสูงที่จะกลายเป็นผู้ทรงพลังสูงสุดคนที่สิบของดาวน้ำเงินเรา เปลี่ยนแปลงสถานการณ์และสภาพแวดล้อมปัจจุบันของดาวน้ำเงิน"

"ดังนั้น จึงต้องผ่านการปฏิรูปชุดหนึ่ง เพื่อให้ผู้ทรงพลังสูงสุดในอนาคตเดินได้ราบรื่นยิ่งขึ้น"

"ในขณะเดียวกัน ผู้ที่ได้รับประโยชน์จากการปฏิรูปทั้งหมดจะรู้สึกขอบคุณเขา ทำให้เขาได้รับชื่อเสียงและการสนับสนุนโดยธรรมชาติ"

เห็นเด็กทั้งสองที่ตกตะลึง ซูหมิงเต๋อยิ้ม "พวกเจ้าทั้งสองมาถูกเวลาแล้ว แม้ว่าการปฏิรูปเหล่านี้จะเกิดขึ้นเพราะผู้ทรงพลังสูงสุดในอนาคตคนนั้น แต่สำหรับผู้เล่นใหม่ทั้งหมด นี่คือโอกาสทอง"

"จงหวงแหนโอกาสนี้ และพยายามเลื่อนระดับให้ดี"

ซูหงและซูเยว่มองตากัน ดวงตาเต็มไปด้วยความมุ่งมั่น

"ขอรับ!"

[จบบท]