บทที่ 27 ผู้นำบนบัลลังก์

"ตึ๊บ~"

เมื่อเท้ากลับมาสัมผัสพื้นอีกครั้ง แสงสว่างโดยรอบทำให้หยูจวิ้นที่คุ้นเคยกับสภาพแวดล้อมอันมืดมิดของการทดสอบยมโลกรู้สึกแสบตา

เขาสะบัดศีรษะอย่างแรง และพบว่าตอนนี้เขาอยู่ในวิหารอันตระการตาแห่งหนึ่ง

ยืนอยู่ตรงนี้ เขาพอจะมองเห็นทัศนียภาพภายนอกวิหารได้อย่างรางๆ ด้านนอกยังคงเป็นความมืดที่เขาคุ้นเคย มีเพียงที่นี่เท่านั้นที่มีแสงสว่าง

"@#￥@..."

เสียงโบราณและลึกลับก้องในวิหาร นี่เป็นภาษาของเอลฟ์ผันแปร

แต่ครั้งนี้ หยูจวิ้นกลับสามารถเข้าใจความหมายที่แสดงในภาษาของอีกฝ่าย

"เจ้ามาแล้ว"

หยูจวิ้นเงยหน้าขึ้นด้วยความประหลาดใจ มองไปยังผู้ที่นั่งอยู่บนบัลลังก์ ณ จุดสูงสุดของวิหาร

เขามีใบหูยาวแหลมเหมือนกับเอลฟ์ผันแปร มีผมยาวสีทองดั่งทองคำ มือข้างหนึ่งเท้าคาง มองลงมาที่หยูจวิ้น

แต่ต่างจากเอลฟ์ผันแปรที่พบก่อนหน้านี้ บนร่างของเขาไม่มีร่องรอยของลวดลายมนตร์ และดวงตาก็ไม่ใช่สีดำของเอลฟ์ผันแปร

นั่นเป็นดวงตาสีฟ้าเข้ม ที่ราวกับมีอารมณ์อันลึกล้ำดั่งทะเลกำลังหมักหมมอยู่ในนั้น

สบตากัน หยูจวิ้นรู้สึกถึงความเงียบที่บรรยายไม่ถูกจากดวงตาของอีกฝ่าย ราวกับเคยผ่านสภาวะที่สิ้นหวังอย่างที่สุดมาก่อน

"ท่าน... สามารถสื่อสารได้หรือ?"

หยูจวิ้นเอ่ยปากอย่างระมัดระวัง

จนถึงตอนนี้ เขายังไม่เห็นหน้าจอคุณสมบัติของอีกฝ่าย นั่นหมายความว่าอีกฝ่ายไม่ใช่คู่ต่อสู้ที่ต้องเอาชนะ

"สื่อสาร... ก็นับว่าใช่" ดวงตาของเอลฟ์ชายมีคลื่นเล็กน้อย "เจ้าเป็นมนุษย์คนที่สองในช่วงหลายปีมานี้ที่มาถึงที่นี่"

"ก่อนหน้านี้ มีคนเคยมาหรือ?" หยูจวิ้นแสดงสีหน้าประหลาดใจ

"อืม หลายสิบปีก่อนมั้ง" เอลฟ์ชายให้ตัวเลขอย่างคร่าวๆ "คนนั้นเล่าเรื่องมากมายของเผ่าพันธุ์พวกเจ้าให้ข้าฟัง"

"ขอถามว่า จะเรียกท่านว่าอย่างไร?"

"เรียกหรือ..." เอลฟ์ชายส่ายหน้าเบาๆ "ผู้แพ้ที่ไม่คู่ควรจะกล่าวถึงชื่อ ไยต้องมีชื่อเรียก"

หยูจวิ้นกะพริบตา แสดงสีหน้าสงสัย แต่อีกฝ่ายกลับไม่มีความคิดที่จะอธิบาย

"เวลาที่ข้ามีสติเหลือน้อยลงทุกที" เอลฟ์ชายมองความมืดนอกวิหาร "ตอนมนุษย์คนก่อนมา ข้ายังสามารถพูดคุยกับเขาได้หลายประโยค แต่ตอนนี้..."

"เพียงแค่พูดคุยไม่กี่ประโยค ข้าก็จะต้านทานไม่ไหวแล้ว"

"ไม่นานนัก ก็จะรบกวนเจ้าช่วยปลดปล่อยข้า"

"สามารถมาถึงที่นี่ได้ พรสวรรค์ของเจ้าคงจะน่ากลัวมาก ดังนั้นจงพยายามเถิด!"

"อย่าให้เผ่าพันธุ์ของเจ้า เป็นเหมือนพวกเรา..."

เสียงของเอลฟ์ชายหยุดลงกะทันหัน แข็งทื่ออยู่กับที่ดั่งรูปปั้น วิหารอันสว่างไสวราวกับมีคนกดสวิตช์ไฟ จมสู่ความมืดเหมือนกับภายนอกในทันที ในความมืดนั้น หยูจวิ้นเห็นอย่างชัดเจนว่าร่างกายและใบหน้าของเอลฟ์ชายถูกลวดลายมนตร์ปกคลุมอย่างรวดเร็ว

ดวงตาที่ปิดสนิทเปิดขึ้นอีกครั้ง กลายเป็นสีดำอันลึกล้ำ

【ผู้นำเอลฟ์ผันแปร (Lv20)】

【คุณสมบัติ: พลังชีวิต: 400,000 พลังเวท: 10,000 พลังโจมตีกายภาพ: 2,500 พลังโจมตีเวท: 2,500 การป้องกันกายภาพ: 700 การป้องกันเวท: 700】

【ทักษะ 1 (คำสาปแห่งความตาย): กำหนดเป้าหมาย สร้างความเสียหายจริง 90% ของพลังชีวิตปัจจุบันของอีกฝ่ายทันที】

【ทักษะ 2 (ฝังศพ): กำหนดเป้าหมาย สร้างความเสียหายจริง 20% ของพลังชีวิตที่สูญเสียไปของอีกฝ่ายทันที】

【ทักษะ 3 (คุ้มครองของกษัตริย์): เมื่อพลังชีวิตต่ำกว่า 50% การป้องกันกายภาพและการป้องกันเวทเพิ่มขึ้น 100% ทันที】

"ไม่นะ เจ้า..." เมื่ออ่านทักษะจบ หยูจวิ้นรู้สึกเหมือนมีลมเย็นพุ่งขึ้นกระหม่อม

ให้ข้าช่วยปลดปล่อยท่าน?

ข้าว่าท่านกำลังจะปลดปล่อยข้าเสียมากกว่า!

ทักษะ 1 และ 2 หากใช้ติดกัน ใครจะยังมีชีวิตรอด?

ยังไม่ทันได้บ่น หยูจวิ้นก็รู้สึกเย็นวาบที่แผ่นหลัง

ผู้นำเอลฟ์ผันแปรยกมือข้างหนึ่ง ชี้มาที่เขา

เกือบจะเป็นสัญชาตญาณ หยูจวิ้นหลบหลีกไปมาในวิหารอันมืดมิด พยายามหลบการโจมตีครั้งนี้ แต่กะโหลกสีดำกลับปรากฏเหนือศีรษะของเขาพอดิบพอดี

ทักษะ【คำสาปแห่งความตาย】 เปิดใช้งาน!

【พลังชีวิต -1,079】

หยูจวิ้นที่เอฟเฟกต์【การละเลือน】สิ้นสุดลงแล้วมองแถบพลังชีวิตที่ลดลงอย่างรวดเร็วด้วยสีหน้าบึ้งตึง มองผู้นำเอลฟ์ผันแปรที่กำลังเริ่มท่าทักษะอีกอันหนึ่งโดยยกมือทั้งสองขึ้นหน้าอก หยูจวิ้นก็กัดฟันอย่างแรง

ตอนนี้อีกฝ่ายน่าจะกำลังจะใช้ทักษะ 2 กับพลังชีวิตปัจจุบันของเขา แม้จะโดนอีกครั้งก็ไม่ถึงตาย

แต่【การละเลือน】ได้เข้าสู่ช่วงคูลดาวน์แล้ว

ต้องสังหารเขาก่อนที่ผู้นำเอลฟ์ผันแปรจะใช้ทักษะ 1 อีกครั้ง!

กระทืบเท้าอย่างแรง หยูจวิ้นพุ่งเข้าสังหารผู้นำเอลฟ์ผันแปร

"ท่านยังไม่ได้ถามชื่อข้าเลย!"

"ข้าชื่อหยูจวิ้น ท่านจงจำไว้!"

"อื้ม—"

เมื่อผู้นำเอลฟ์ผันแปรประกบมือทั้งสอง เสียงครางต่ำก้องไปทั่ววิหาร เหนือศีรษะของหยูจวิ้นปรากฏตัวอักษรสีแดงอีกครั้ง

ทักษะ【ฝังศพ】 เปิดใช้งาน!

【พลังชีวิต -216】

และหยูจวิ้นก็มาถึงตรงหน้าอีกฝ่ายแล้ว

"ปลดปล่อยสินะ?"

"ข้าจะให้ท่าน!"

กริชแทงเข้าไปในอกของผู้นำเอลฟ์ผันแปร ตัวอักษรสีแดงเข้มปรากฏเหนือศีรษะของเขา

【พลังชีวิต -400,000】

ร่างของผู้นำเอลฟ์ผันแปรสั่นอย่างแรง ลวดลายมนตร์ถอยกลับไปราวกับคลื่นน้ำ ดวงตากลับมาชัดเจนอีกครั้ง

"ขอบคุณเจ้า... หยูจวิ้น"

"ข้าคือ... ราชา"

"ไม่ใช่... ผู้นำ"

พูดคำสุดท้ายอย่างยากลำบาก เขาล้มลงบนบัลลังก์ของตัวเอง

หยูจวิ้นยืนนิ่งอยู่หน้าบัลลังก์

เขานึกถึงรายละเอียดที่มองข้ามไปก่อนหน้านี้

ผู้นำมนุษย์อสูรผันแปรก็เช่นกัน ตอนปรากฏตัวก็นั่งอยู่บนบัลลังก์

"ผู้ที่นั่งอยู่บนบัลลังก์ จะเป็นเพียงผู้นำได้อย่างไร?"

ไม่มีใครตอบคำถามของเขา

【ขอแสดงความยินดี ท่านผ่านการทดสอบยมโลกชั้นที่ยี่สิบสองได้สำเร็จ!】

【รางวัลช่วงปัจจุบัน: ค่าประสบการณ์ +50,000, อุปกรณ์ระดับมหากาพย์ Lv15 ที่เลือกเอง x3, หินเสริมพลังอุปกรณ์ x500, หินอัพเกรดอุปกรณ์ x50, เครื่องรางโชคดี x5, บัตรเชิญห้วงลึกยมโลก, ฉายา【นักรบแห่งยมโลก】!】

【นักรบแห่งยมโลก (สีแดง): เลือกเพิ่มคุณสมบัติสามรายการขึ้น 50%】

【รางวัลทุกช่วงจะได้รับเมื่อออกจากด่าน】

【ออกจากด่าน】

ครั้งนี้ไม่มีตัวเลือก【ไปยังชั้นถัดไป】อีกต่อไป หยูจวิ้นกวาดตามองข้อความทีละบรรทัด และในที่สุดก็มองไปที่【บัตรเชิญห้วงลึกยมโลก】

【บัตรเชิญห้วงลึกยมโลก: ไอเทมผูกมัดซ่อน ไม่สามารถเปลี่ยนเจ้าของได้ ใช้ก่อนเปลี่ยนอาชีพ สามารถเข้าด่านซ่อน【ห้วงลึกยมโลก】 สำรวจความลับใต้ชั้นที่ยี่สิบสองของดินแดนยมโลก】

"ก่อนเปลี่ยนอาชีพ... ก็คือระดับสูงสุดที่เข้าได้คือ Lv30?" หยูจวิ้นสูดลมหายใจลึก มองเอลฟ์บนบัลลังก์ที่ไร้ลมหายใจแล้ว

"ข้าจะกลับมาอีก"

ส่วนตอนนี้...

ถึงเวลาที่ต้องจากไปแล้ว

【ผู้เล่นสิ้นสุดการทดสอบยมโลก รับรางวัลทุกช่วง】

【ขอแสดงความยินดี ผู้เล่นได้รับค่าประสบการณ์ +105,000】

【ขอแสดงความยินดี ผู้เล่นได้รับหินเสริมพลังอุปกรณ์ x1,050, หินอัพเกรดอุปกรณ์ x90, เครื่องรางโชคดี x6】

【ขอแสดงความยินดี ผู้เล่นได้รับอุปกรณ์ระดับมหากาพย์ Lv15 ที่เลือกเอง x3, อุปกรณ์ระดับมหากาพย์ Lv10 ที่เลือกเอง x1, อุปกรณ์ระดับมหากาพย์ Lv5 ที่เลือกเอง x1, อุปกรณ์ระดับมาสเตอร์ Lv15 ที่เลือกเอง x3, อุปกรณ์ระดับมาสเตอร์ Lv10 ที่เลือกเอง x5, อุปกรณ์ระดับมาสเตอร์ Lv5 ที่เลือกเอง x5, อุปกรณ์...】

【ขอแสดงความยินดี ผู้เล่นได้รับฉายา【ทูตแห่งยมโลก】, ฉายา【นักรบแห่งยมโลก】】

【ขอแสดงความยินดี ผู้เล่นได้รับไอเทมซ่อน: บัตรเชิญห้วงลึกยมโลก】

[จบบท]