บทที่ 14 คำเชิญจากสมาคมสามดาว

"ยังไม่ตาย"

หยูจวิ้นส่ายหน้า เพิ่งจะเอ่ยปากพูดอะไรบางอย่าง แต่มือทั้งสองกลับถูกซูหงคว้าไว้อย่างแรง

หยูจวิ้น: "???"

ปล่อย! ข้าไม่ได้ชอบผู้ชาย!

"พี่หยูจวิ้น ข้าขอโทษจริงๆ!" ซูหงแสดงสีหน้าสำนึกผิด "เพราะความแค้นส่วนตัวระหว่างข้ากับผู้อื่น ทำให้เจ้าเสียโอกาสในการปราบบอสไปหนึ่งครั้ง"

หยูจวิ้น: "..."

อ้อ นึกออกแล้ว

ผู้เล่นในพื้นที่มือใหม่สามารถปราบบอสได้เพียงวันละหนึ่งครั้ง

"ไม่เป็นไร ข้าก็แค่..." หยูจวิ้นส่ายหน้า กำลังจะอธิบายสองสามประโยค แต่ซูหงกลับตัดบทคำพูดของเขา

"เป็นสิ!" ซูหงมองสภาพอันน่าเวทนาของหยูจวิ้น ถอนหายใจลึก "ดูท่าทางแล้ว เจ้าคงไม่ได้บีบ【หินหลีกหนี】ให้แตก โดนอสรพิษหินดำโจมตีระหว่างหนี"

"เป็นความผิดข้าเอง ตอนจากไปรีบร้อนเกินไปไม่ได้อธิบายให้ชัดเจน" ซูหงส่ายหน้าด้วยความเสียใจ "【หินหลีกหนี】ก้อนนั้นถือว่าเป็นของขวัญจากข้า ไม่ต้องจ่ายเงิน พี่น้องเจ้าวางใจใช้ได้เลย"

"คือว่า ข้าจริงๆ แล้ว..." หยูจวิ้นอ้าปาก แต่ยังพูดไม่ทันจบก็ถูกซูหงตัดบทอีกครั้ง

"ไม่ต้องพูดอะไรทั้งนั้น" ซูหงตบไหล่หยูจวิ้นแรงๆ "คราวนี้ ถือว่าข้าเป็นหนี้เจ้า"

"รอข้าสั่งสอนพวกไอ้เลวให้หลาบจำ พวกเราค่อยร่วมทีมไปปราบอสรพิษหินดำ!"

หยูจวิ้น: "..."

ไม่ใช่นะ เจ้าควรให้โอกาสข้าพูดสักหน่อย!

"พี่ชาย..." ซูเยว่ที่อยู่ข้างๆ พูดแล้วหยุด หยุดแล้วพูด ยื่นนิ้วมือออกมาแหย่แขนซูหง "ระดับของหยูจวิ้น"

"อะไรนะ" ซูหงเงยหน้าขึ้นมองอย่างงุนงง เห็น "Lv7" สว่างเหนือศีรษะหยูจวิ้น ก็ตกอยู่ในความเงียบทันที

หากจำไม่ผิด ตอนที่พวกเขาร่วมทีมกันปราบบอส ระดับของหยูจวิ้นน่าจะเป็น Lv5 นี่นา

การเลื่อนระดับสองขั้นต้องใช้ค่าประสบการณ์นับพัน ในเวลาสั้นๆ แบบนี้ สิ่งที่จะให้ค่าประสบการณ์มากขนาดนั้นน่าจะมีแค่...

"อื้อ——"

ลำแสงสว่างพุ่งขึ้นจากส่วนลึกสุดของรังอสรพิษหินดำ อสรพิษหินดำถูกเรียกขึ้นมาใหม่

ซูหงเบิกตากว้าง มองหยูจวิ้นราวกับเห็นผี "เจ้า...เจ้าเจ้าเจ้า..."

"เจ้าสังหารอสรพิษหินดำไปหรือ?!"

"ใช่" หยูจวิ้นพยักหน้า แสดงสีหน้าจนใจ "ข้าอยากบอกเจ้า แต่เจ้าไม่ให้โอกาสข้าพูด"

ซูหงตกอยู่ในความเงียบทันที

ตั้งแต่ที่พี่น้องทั้งสองเคลื่อนย้ายออกมาจนถึงตอนที่หยูจวิ้นเดินออกมา ผ่านไปเพียงเวลาสั้นๆ เท่านั้น และในรังยังมีอสรพิษหินดำที่อยู่ในสภาวะคลั่ง

ดังนั้นเขาจึงไม่เคยคิดเลยว่าหยูจวิ้นจะมีความเป็นไปได้ในการสังหารมัน

ผู้เล่นที่ตนและน้องสาวบังเอิญพบเจอนี้ จะเป็นผู้เล่นระดับสูงที่ปลอมตัวมาหรือไม่?!

เมื่อนึกถึงความเป็นไปได้นี้ สายตาที่ซูหงมองหยูจวิ้นก็เปลี่ยนไปเรื่อยๆ

"เอ่อ..." ถูกซูหงจ้องมองเช่นนี้ หยูจวิ้นรู้สึกเขินเล็กน้อย จึงหยิบ【หินหลีกหนี】ออกมาหนึ่งก้อน "เมื่อครู่เจ้าบอกว่านี่ถือเป็นของขวัญให้ข้า คำพูดนี้ยังมีผลอยู่หรือไม่"

"มี! แน่นอนว่ามี!" ซูหงพยักหน้าอย่างไม่ลังเล

แม้【หินหลีกหนี】หนึ่งก้อนจะไม่ถูก แต่สำหรับครอบครัวของเขาก็ไม่ถือว่าเป็นอะไร

"ดีแล้ว" หยูจวิ้นเก็บ【หินหลีกหนี】กลับเข้ากระเป๋าเก็บของ

ร้องไห้พลางได้กำไร 50,000!

"อีกอย่าง ตอนที่พวกเจ้าสองคนใช้【หินหลีกหนี】ออกจากการต่อสู้ ถือว่าเป็นการออกจากทีมโดยอัตโนมัติ ดังนั้นค่าประสบการณ์จากการสังหารอสรพิษหินดำจึงตกเป็นของข้าโดยอัตโนมัติ" หยูจวิ้นมองไปที่พี่น้องตระกูลซู

"ไม่เป็นไร" ซูหงส่ายหน้า "พรุ่งนี้ข้าจะพาเยว่เยว่ไปสู้อีกครั้ง ตอนที่พวกเราออกมาพลังชีวิตของอสรพิษหินดำยังเหลือกว่า 60% ตามกฎถือว่าเป็นการสังหารโดยเจ้าแต่เพียงผู้เดียว ค่าประสบการณ์และไอเทมที่ดรอปย่อมเป็นของเจ้า"

"แต่ว่า..." น้ำเสียงของซูหงชะงักเล็กน้อย "หากมีของที่ดรอปมาเหมาะกับพวกเรา จะขายให้พวกเราเป็นอันดับแรกได้หรือไม่"

"ไม่มีปัญหา" หยูจวิ้นพยักหน้าอย่างรวดเร็ว หยิบไอเทมที่ดรอปทั้งหมดออกมา ยกเว้นเกราะระดับมาสเตอร์และกริชระดับดีเยี่ยม

ซูหงวางมือลงบนสร้อยคอระดับดีเยี่ยม หลังจากตรวจสอบรายละเอียดแล้วดวงตาก็เปล่งประกาย "อันนี้เยว่เยว่ใช้ได้ 120,000 เป็นอย่างไร"

"ได้" หยูจวิ้นพยักหน้า

แม้จะเอาไปขายให้คนอื่น ก็คงไม่เกินราคานี้

ซูหงเลือกวัสดุบางอย่างและหนังสือทักษะที่ใช้ได้ต่อ ราคาที่เสนอมาล้วนยุติธรรม

การซื้อขายเสร็จสิ้น ทั้งสองฝ่ายต่างพึงพอใจ

"พี่หยูจวิ้น"

มองหยูจวิ้น ซูหงครุ่นคิดชั่วครู่ แล้วค่อยๆ เอ่ยปาก "เจ้าเก่งเช่นนี้ ได้ติดต่อกับสมาคมใดไว้ล่วงหน้าหรือไม่"

"ยังไม่มี" หยูจวิ้นถอนหายใจ "ข้าได้ยินว่า สมาคมส่วนใหญ่อยู่นอกเมืองมือใหม่"

"ดังนั้นข้าวางแผนที่จะออกจากพื้นที่มือใหม่ก่อน แล้วค่อยพิจารณาเรื่องนี้"

"ที่แท้ก็เช่นนั้น" ซูหงแสดงสีหน้าเข้าใจ จากนั้นก็ยิ้ม "หากเป็นเช่นนั้น พี่หยูจวิ้นลองพิจารณาสมาคมฮั่นหลงหรือไม่"

"สมาคมฮั่นหลงเป็นสมาคมสามดาว มีที่ตั้งอยู่ที่เมืองเทพกลไก หนึ่งในสามสิบหกเมืองหลัก ในเมืองเทพกลไก พลังของสมาคมฮั่นหลงติดอันดับสิบของเมือง สวัสดิการภายในดีมาก"

"บิดาของข้าเป็นรองประธานสมาคมฮั่นหลง เมื่อเยว่เยว่เลื่อนระดับขึ้นมา พวกเราจะไปสมาคมฮั่นหลงด้วยกัน"

"หากพี่หยูจวิ้นสนใจ ตอนนั้นเราค่อยไปด้วยกัน"

"สมาคมฮั่นหลง..." หยูจวิ้นแสดงสีหน้าครุ่นคิด

หลังจากได้พบปะกันมา พี่น้องตระกูลซูสร้างความประทับใจให้เขาไม่น้อย แต่การเข้าร่วมสมาคมต้องระมัดระวัง และเขาไม่รู้จักสมาคมฮั่นหลงที่ทั้งสองคนกล่าวถึง จึงไม่อาจตกลงได้ในทันที

"ข้าต้องพิจารณาก่อน"

"ไม่เป็นไร" ซูหงพยักหน้าอย่างเข้าใจ "การเข้าร่วมสมาคม ต้องพิจารณาอย่างรอบคอบจริงๆ"

"ก่อนออกจากพื้นที่มือใหม่ เพียงแค่พี่หยูจวิ้นตัดสินใจแล้ว สามารถติดต่อข้าได้ทุกเมื่อ"

——

หลังจากพูดคุยกัน หยูจวิ้นก็แยกทางกับพี่น้องตระกูลซูอย่างรวดเร็ว

ซูหงไม่ได้เสนอที่จะร่วมทีมกับหยูจวิ้นต่อ หยูจวิ้นสามารถสังหารอสรพิษหินดำที่อยู่ในสภาวะคลั่งได้เพียงลำพัง การเผชิญหน้ากับบอสอีกสองตัวก็คงไม่มีปัญหาใดๆ หากพี่น้องทั้งสองร่วมทีม ก็จะกลายเป็นภาระ

ด้วยนิสัยของซูหง เขาไม่อาจทำเช่นนั้นได้

เขาวางแผนที่จะจัดการกับลูกน้องของจางปั๋วเสียก่อน แล้วค่อยหาเพื่อนร่วมทีมที่ไว้ใจได้เพื่อปราบบอส

หยูจวิ้นยินดีเช่นนั้น เขาได้ยืนยันแล้วว่าตนมีความสามารถในการปราบบอสเพียงลำพัง ต่อไปเขาวางแผนจะไปปราบบอสอีกสองตัวเพียงลำพัง

เพราะว่า ผลประโยชน์จากการปราบบอสเพียงลำพังนั้นล่อใจเหลือเกิน

แต่ก่อนจะปราบบอส เขาต้องเพิ่มพลังของตนอีกระลอกหนึ่ง จึงจะปลอดภัยยิ่งขึ้น

คิดถึงตรงนี้ หยูจวิ้นหยิบหนังสือทักษะออกมาจากกระเป๋าเก็บของ

แม้ว่าช่องทักษะทั้งสี่จะเต็มแล้ว แต่【การซุ่มซ่อน】ไม่มีประโยชน์กับเขา ทักษะที่ใช้ได้จริงมีเพียงสามเท่านั้น

การเรียนทักษะใหม่เพื่อแทนที่【การซุ่มซ่อน】จึงเป็นสิ่งจำเป็น

ส่วนการเลือกทักษะอะไร หยูจวิ้นก็มีความคิดแล้ว

นั่นคือทักษะเฉพาะของนักสังหาร【การละเลือน】

【การละเลือน (Lv1): ทำให้ร่างกายอยู่ในสภาวะละเลือนชั่วคราว ความเสียหายที่ได้รับลดลง 40% แต่ละครั้งที่ใช้สิ้นเปลืองพลังเวท 30 คะแนน】

นี่เป็นทักษะเดียวที่ใช้พลังเวทของหยูจวิ้น แม้จะมีเวลาคูลดาวน์ 30 วินาที แต่ในช่วงเวลาสำคัญ ก็สามารถช่วยชีวิตได้

[จบบท]