บทที่ 12 แต่ข้ายังอยากลอง

【อสรพิษหินดำ (Lv15)】

【คุณสมบัติ:

พลังชีวิต: 39,000

พลังเวท: 10,000

พลังโจมตีกายภาพ: 500

พลังโจมตีเวท: 500

การป้องกันกายภาพ: 100

การป้องกันเวท: 100】

【ทักษะ 1 (กระหวัดหาง): กวาดหางกระหวัดทั่วสนาม สร้างความเสียหายทางกายภาพต่อเป้าหมายที่โดนสัมผัส】

【ทักษะ 2 (อุกกาบาต): เรียกก้อนหินยักษ์พุ่งลงตำแหน่งที่กำหนด สร้างความเสียหายทางเวทในบริเวณกว้าง】

【ทักษะ 3 (ปืนหิน): ปล่อยพลังจากปาก โจมตีเป้าหมายทั้งหมดในเส้นทาง สร้างความเสียหายทางเวท 120%】

เมื่อเห็นข้อมูลของบอสที่ปรากฏหลังจากแอนิเมชันจบลง หยูจวิ้นและซูเยว่ผู้ซึ่งเพิ่งเผชิญการต่อสู้กับบอสเป็นครั้งแรกต่างมีสีหน้าเคร่งเครียด

มีเพียงซูหงที่ยังคงใบหน้าสงบ เอ่ยออกมาอย่างรวดเร็ว "เยว่เยว่ ยืนอยู่ด้านหลังข้า รักษาระยะห่างกับข้าไว้อย่างน้อย 5 เมตร"

ส่วนหยูจวิ้น ไม่ต้องรอให้ซูหงเอ่ยปาก ในทันทีที่อสรพิษหินดำปรากฏตัว เขาได้หาที่มุมหนึ่งซ่อนตัวไว้แล้ว

ชักดาบยาวออกมา ซูหงพุ่งไปข้างหน้าหลายเมตร ตะโกนออกมา "มาเลย งูโง่!"

สัญลักษณ์หน้าผีปรากฏเหนือศีรษะของอสรพิษหินดำ

ทักษะนักรบ: ยั่วยุ!

"ฟู่ส!!!"

อสรพิษหินดำคำรามด้วยความโกรธ ก้อนหินยักษ์ปรากฏขึ้นในชั่วพริบตา พุ่งเข้าใส่ตำแหน่งของซูหง

"เร็ว!" ซูเยว่ยกมือข้างหนึ่งถือหนังสือหมอผี อีกข้างชี้ไปที่ซูหง แสงสีเขียวเปล่งประกาย กระจายไปทั่วร่างของซูหงอย่างรวดเร็ว

ทักษะหมอผี: สายลมเร็ว!

แม้อุกกาบาตจะเร็ว แต่ฝีเท้าของซูหงเบาราวกับนกบิน ไม่เหมือนนักรบที่สวมเกราะหนักเลยแม้แต่น้อย เขาหลบการโจมตีอันน่ากลัวนี้ได้อย่างง่ายดาย

หยูจวิ้นที่ซ่อนตัวอยู่ในความมืดพยักหน้าเล็กน้อย

นี่ไม่ใช่แค่ความเร็วจากทักษะ【สายลมเร็ว】 แต่ยังมีความเร็วของตัวซูหงเองด้วย

เขาสังเกตเห็นแล้วว่า ซูหงมีทักษะ【ก้าวเร็ว】เหมือนกับเขา

"ถึงตาข้า!" ซูหงที่หลบอุกกาบาตได้แล้วไม่ถอยแต่กลับรุกต่อ ดาบยาวในมือปล่อยแสงสว่างจ้า เท้าที่เหยียบพื้นผลักดันให้ทั้งร่างพุ่งสูงขึ้นไป ตรงดิ่งไปยังใบหน้าของอสรพิษหินดำ

"ฟัน!!!"

ทักษะนักรบ: ฟันสับ!

ดาบยาวที่ชูเหนือศีรษะฟาดลงอย่างรวดเร็ว เศษหินมากมายระเบิดแตกออกภายใต้การฟันครั้งนี้ รอยแผลที่ปรากฏช่างน่าสยดสยอง

【พลังชีวิต-1,760】

หนึ่งฟัน สามารถตัดพลังชีวิตของอสรพิษหินดำไปได้ถึงสี่หลัก!

หยูจวิ้นอุทานในใจ

เพียงแค่ฟันสับ ไม่น่าจะสร้างความเสียหายได้ขนาดนี้ หากไม่ผิด คงเกี่ยวข้องกับอาวุธระดับมาสเตอร์ในมือเขา

อสรพิษหินดำที่ถูกโจมตีอ้าปากพ่นรังสีหินใส่ซูหงที่อยู่กลางอากาศ

ซูหงที่อยู่บนอากาศไม่สามารถหลบหลีกได้ แต่เขาก็ไม่ตื่นตระหนกแม้แต่น้อย ดาบยาวในมือเคลื่อนไหวเป็นท่าป้องกันอย่างรวดเร็ว เกราะหนักเปล่งประกาย

ในเวลาเดียวกัน ซูเยว่ที่อยู่ด้านล่างยกมือขึ้น แสงสีเหลืองสว่างปรากฏรอบตัวซูหง

ทักษะนักรบ: กั้น!

ทักษะหมอผี: คุ้มครอง!

"บึ้ม!!!"

ซูหงที่ถูกรังสีหินกลืนกินตกลงมาราวกับไม่มีอะไรเกิดขึ้น แถบพลังชีวิตเหนือศีรษะหลังจากการโจมตีอันน่ากลัวนี้ ลดลงเพียงหนึ่งในสิบ

แสงสีขาวปรากฏ แถบพลังชีวิตกลับมาเต็ม

ทักษะหมอผี: รักษา!

ซูหงที่ลงสู่พื้นไม่ได้ใช้การโจมตีอันน่ากลัวเหมือนเมื่อครู่อีก เพียงแต่หลบหลีกการโจมตีของอสรพิษหินดำและใช้ดาบยาวโต้กลับเท่านั้น

แม้จะเป็นเช่นนั้น ความเสียหายที่สร้างในแต่ละครั้งก็มีหลายร้อย

สิบวินาทีหลังจากใช้ท่าไม้ตายครั้งล่าสุด ซูหงกระโดดขึ้นอีกครั้ง ใช้ท่าไม้ตายอีกหนึ่งรอบ ฟันลงไป 1,760 คะแนนพลังชีวิต

แต่ในขณะนั้นเอง ลูกไฟร้อนสองลูกและลูกธนูที่เปล่งประกายสีทองหนึ่งดอกได้พุ่งออกมาจากอีกทิศทางหนึ่งพร้อมกัน พุ่งเข้าใส่ร่างของอสรพิษหินดำอย่างแรง

【พลังชีวิต-660】

【พลังชีวิต-740】

【พลังชีวิต-500】

ตัวอักษรสีแดงสามบรรทัดปรากฏเหนือศีรษะของอสรพิษหินดำ ใบหน้าของซูหงเปลี่ยนไปทันที

สามการโจมตีนี้รวมกับการโจมตีของเขา รวมเป็นความเสียหาย 3,660 คะแนน บวกกับความเสียหายในช่วงสิบวินาทีที่ผ่านมาจากการโจมตีเล็กๆ น้อยๆ ของเขา เกินกว่า 10% ของพลังชีวิตอสรพิษหินดำแล้ว!

แย่แล้ว!

เขามองไปที่ดวงตาของอสรพิษหินดำ ดวงตาที่เคยเป็นสีเหลืองดินบัดนี้ได้เปลี่ยนเป็นสีแดงเลือด

นี่คือ...

สภาวะคลั่ง!

"ไอ้พวกชั่ว!"

ซูหงมองไปยังทิศทางที่ลูกไฟและลูกธนูมา เสียงล้อเลียนของลูกน้องจางปั๋วดังมา

"ซูหง พวกเราช่วยเจ้าสู้ เจ้ายังไม่ขอบคุณพวกเราอีกหรือ"

"ใช่ๆ พี่น้อง รีบถอยกันเถอะ!"

ในตอนนี้อสรพิษหินดำเข้าสู่สภาวะคลั่งแล้ว หากไม่หนี ไม่ถูกอสรพิษหินดำฆ่าตายก็ต้องถูกซูหงที่โกรธจัดฆ่าตาย ลูกน้องของจางปั๋วจึงรีบหนีไปทันที

ซูหงไม่มีกำลังจะไปสนใจพวกนั้นแล้ว

หางของอสรพิษหินดำกวัดแกว่งกลางอากาศสร้างเสียงลั่นเหมือนระเบิดเสียง พุ่งเข้าใส่ใบหน้าของเขาอย่างรวดเร็ว ซูหงตะโกนทุ้มต่ำ รีบใช้【กั้น】เพื่อป้องกันการโจมตีนี้ ยังไม่ทันยืนให้มั่นคงดี อุกกาบาตลูกหนึ่งก็พุ่งตรงลงมาบนศีรษะของเขา

"ตูม!!!"

หนึ่งโจมตี พลังชีวิตของซูหงลดลงไปครึ่งหนึ่งในทันที

เหงื่อเย็นไหลผ่านขมับของเขา

โชคดีที่เขาได้เรียน【ยั่วยุ】

อสรพิษหินดำที่อยู่ในสภาวะคลั่งจะไม่สนใจค่าความเกลียดชัง แต่【ยั่วยุ】เป็น debuff จึงไม่ได้รับผลกระทบจากกฎนี้

แม้จะคลั่ง อสรพิษหินดำก็ต้องโจมตีเขาเท่านั้น

หากอุกกาบาตตกลงบนศีรษะของซูเยว่ ผลที่ตามมาจะไม่อาจคาดเดาได้

แสงสีขาวเปล่งประกาย ซูเยว่ใช้【รักษา】อีกครั้ง แต่เมื่อเผชิญหน้ากับอสรพิษหินดำที่คูลดาวน์ลดลงอย่างมาก ความเร็วของ【รักษา】ก็ไม่อาจตามความเร็วที่พลังชีวิตของซูหงลดลงได้ทัน

ซูหงมองไปยังทิศทางที่หยูจวิ้นอยู่

การระเบิดพลังของนักสังหารต้องสะสมผ่าน【การซุ่มซ่อน】 ในตอนนี้หากให้หยูจวิ้นออกมาก็เพียงแค่เพิ่มหน่วยที่ต้องการการรักษาเท่านั้น

ความจริงแล้ว ในวินาทีที่อสรพิษหินดำเข้าสู่สภาวะคลั่ง เขาก็เข้าใจแล้วว่า การรบครั้งนี้ล้มเหลว

ซูหงแสดงสีหน้าโกรธเคือง ที่ก่อนหน้านี้ไม่อยากจัดการกับพวกลูกน้องพวกนี้ แต่หลังจากนี้ พวกมันตายแน่!

"หยูจวิ้น เยว่เยว่ รับด้วย!" ซูหงตะโกนพลางหยิบหินสีขาวสองก้อนขว้างให้ทั้งสอง "บีบให้แตก ถอนตัว!"

ซูเยว่รับมาแล้วทำตามทันทีโดยไม่ลังเล แสงสีขาววาบ นางก็หายไปจากที่นั้น

เห็นน้องสาวออกไปอย่างปลอดภัย ซูหงโล่งใจและหยิบก้อนที่สามออกมาบีบ และหายไปเช่นกัน

หยูจวิ้นที่อยู่ไกลที่สุดได้รับหินเป็นคนสุดท้าย ตัวอักษรหนึ่งบรรทัดปรากฏขึ้นตรงหน้า

【หินหลีกหนี: ระหว่างการปราบบอสนอกเมือง บีบอุปกรณ์นี้เพื่อออกจากการต่อสู้ทันที และเคลื่อนย้ายไปยังนอกพื้นที่การต่อสู้】

ไม่น่าเชื่อ นี่คือ【หินหลีกหนี】

หยูจวิ้นอุทานในใจ

ของชิ้นนี้ราคาถึง 50,000 หยวน!

เพราะมีของชิ้นนี้ หากการปราบบอสล้มเหลว ในสถานการณ์คับขันที่หนีไม่ได้ ก็จะช่วยชีวิตได้!

ของล้ำค่าเช่นนี้ แม้ซูหงจะให้เฉพาะตัวเองกับน้องสาว หยูจวิ้นก็เข้าใจได้อย่างสมบูรณ์ แต่เขากลับเตรียมไว้ให้เขาด้วยหนึ่งก้อน...

"พี่ซูหง เจ้าจริงใจขนาดนี้เลยหรือ"

หยูจวิ้นถอนหายใจเบาๆ ค่อยๆ เดินออกจากที่ซ่อน มองไปยังอสรพิษหินดำที่ยังเหลือพลังชีวิตอยู่สี่ในห้า และอยู่ในสภาวะคลั่ง

"ตอนนี้เหลือเพียงเจ้ากับข้า" หยูจวิ้นยกกริชสุนัขอสูรในมือชี้ไปที่อสรพิษหินดำ "ข้าชื่อหยูจวิ้น"

"แม้สหายของข้าจะจากไปแล้ว แต่ข้ายังอยากลอง"

"สังหารเจ้า!"

[จบบท]