บทที่ 6 : กรงดักปลาที่ได้รับการอัพเกรด

ชื่อ : กรงปลาอัพเกรด

คำแนะนำ : อัพเกรดมาจากกรงดักปลาคุณภาพต่ำ มีพื้นที่ภายในที่ใหญ่ขึ้น วัสดุที่ทำกรงดักปลาทนทานมากขึ้น พร้อมฟังก์ชั่น "ดึงดูดปลา" ซึ่งสามารถจับกุ้ง ปู เต่า ฯลฯ ได้เป็นจำนวนมาก ผลลัพธ์นั้นพิเศษมาก!

สถานะ : ไม่สามารถอัพเกรดได้

คะแนนความโกลาหลที่เหลืออยู่ : 13 คะแนน

“หืม... ต้องใช้คะแนนความโกลาหลถึง 10 คะแนนเลยอย่างนั้นเหรอในการอัพเกรดกรงปลาครั้งหนึ่ง?” ฉินยี่รู้สึกเจ็บปวดเล็กน้อย

จะต้องรู้ก่อนว่าในตอนที่เขาทำการอัพเกรด “เคล็ดวิชาเจิ้นหวู่ฟู่โม่เจวี๋ย” เมื่อครั้งที่แล้ว ต้องใช้คะแนนความโกลาหลไปถึง 10 คะแนนเช่นกัน เขาไม่คิดเลยว่าการอัพเกรดกรงดักปลานี้จะต้องใช้คะแนนความโกลาหลถึง 10 คะ ซึ่งเทียบได้กับการอัพเกรด “เคล็ดวิชาเจิ้นหวู่ฟู่โม่เจวี๋ย” เคล็ดวิชาฝึกฝนระดับเทพ

หลังจากตรวจสอบข้อมูลใหม่ของกรงดักปลาแล้ว ฉินยี่ ก็รู้สึกโล่งใจขึ้นมาทันที!

ฟังก์ชั่น "ดึงดูดปลา" ซึ่งสามารถจับกุ้ง ปู เต่า ฯลฯ ได้เป็นจำนวนมาก เมื่อเห็นคำแนะนำนี้แล้ว เขาก็ไม่รู้สึกผิดหวังเลย

เพราะว่าตอนนี้เขาต้องการอาหารเป็นจำนวนมาก!

หลังจากนั้นฉินยี่ ก็โยนกรงดักปลาซึ่งมีรูปลักษณ์ดูเหมือนเดิมออกไปพร้อมกับนำปลาตัวเล็กและกุ้งที่เพิ่งจับมาได้ใส่เอาไว้ในกรงดักปลา

ในช่วงบ่าย ฉินยี่ก็ได้มาปรากฏตัวที่ริมแม่น้ำอีกครั้ง

โดยพื้นฐานแล้วสถานที่แห่งนี้จะไม่มีใครมา

ผู้ใหญ่ก็ออกไปทำงาน ส่วนคนที่ต้องฝึกฝนวิชาก็ฝึกฝนวิชาอยู่ที่ลานฝึกซ้อมศิลปะการต่อสู้ของหมู่บ้าน ซึ่งเมื่อก่อนฉินยี่จะเดินทางมาที่ริมแม่น้ำพร้อมกับเพื่อนวัยเดียวกันสองสามคน

แต่ว่าเพื่อนๆของเขาสองสามคนที่มักเล่นด้วยกันบ่อยๆ ได้เดินทางไปที่เมืองของมณฑลพร้อมกับฉินหยวน อย่างไรก็ตาม ตามที่เขาจำได้ เพื่อนๆของเขาจะกลับมาที่หมู่บ้านในวันนี้

เมื่อคิดถึงเรื่อนี้ ฉินยี่ ก็ยกกรงดักปลาขึ้นจากน้ำอย่างไม่ใส่ใจมากนัก แขนของเขาก็รู้สึกหนักขึ้นมาทันที

“ฮึ!” ฉินยี่สูดลมหายใจเข้า “ทำไมมันถึงหนักขนาดนี้กัน มีปลาอยู่กี่ตัวเนี่ย”

จู่ๆ เขาก็รู้สึกตื่นเต้นขึ้นมาเล็กน้อย เขาค่อยๆ ยกกรงดักปลาขึ้นมาด้วยมือทั้งสองข้างอย่างมั่นคง และกรงปลาที่กำลังจมอยู่ในน้ำก็ถูกยกขึ้นมาเหนือผิวน้ำ ทีละเล็กทีละน้อย

"เชี้ย เชี้ย!"

ฉินยี่ยกกรงปลาขึ้นมาจนสุด และมองไปที่ปลาคาร์ปตัวใหญ่ที่ถูกขังอยู่ภายในกรงดักปลา ปูและกุ้งแม่น้ำตัวใหญ่ และก็ยังมีปลาเฮอริ่งตัวอ้วนๆ ที่กำลังดิ้นรนอยู่ภายในกรงดักปลา และเขายังสังเกตเห็นเต่าตัวหนึ่งที่มีขนาดใหญ่เท่าชามข้าวอยู่ด้านในอีกด้วย

"เยี่ยมมาก!"

ฉินยี่เลียริมฝีปากของเขา มีเพียงคำเดียวที่ยังอยู่ภายในใจของเขา

"ในที่สุดข้าก็สามารถกินอาหารจนอิ่มได้แล้ว!"

ปลาที่อยู่ภายในกรงดักปลาทำให้ฉินยี่ รู้สึกยินดีจนแทบจะกระโดดขึ้นมาด้วยความดีใจ

"ดูเหมือนว่าผลลัพธ์หลังจากการอัพเกรดดูยอดเยี่ยมมาก ปลาและกุ้งเหล่านี้เพียงพอให้ข้ากินได้สองวัน!"

วันนี้ฉินยี่เดินกลับไปที่บ้านพร้อมกับปลา กุ้ง ปู และสัตว์น้ำอีกหลายชนิดซึ่งมันหนักมาก หากว่าเขาไม่ได้ฝึกฝนร่างกายเมื่อไม่กี่วันก่อน และความแข็งแกร่งทางกายของเขาเพิ่มขึ้นมามาก เขาคงแทบจะขยับตัวไม่ได้เลย!

ดังนั้นเขาจึงต้องรีบกลับไปที่บ้านให้เร็วที่สุด เพราะว่าตอนนี้เป็นช่วงที่ผู้ใหญ่ภายในหมู่บ้านออกไปทำไร่ และยังไม่มีผู้คนเดินทางกลับมา ไม่เช่นเขาก็คงถูกคนกลุ่มนั้นล้อมรอบเอาไว้อย่างแน่นอน

หลังจากที่ฉินยี่กลับถึงบ้าน เขาก็ได้ค้นพบว่ามีปลามากจนไม่มีที่ให้วาง!

และดูเหมือนว่าช่วงนี้เป็นฤดูร้อน ปลาแทบจะตายทันทีที่ขึ้นมาจากน้ำ หากว่าเขาไม่จัดการอย่างถูกต้อง ปลาก็จะส่งกลิ่นเหม็นเน่าออกมาทันที!

ดวงตาของเขาจ้องมองไปที่บอ้างน้ำใหญ่ที่สุดของบ้าน

นั่นคืออ้างน้ำที่ปู่ของเขาใช้ปลูกดอกบัว หลังจากที่ปู่ของเขาเสียชีวิต ก็ไม่เคยมีใครมายุ่งกับอ้างน้ำนี้เลย มันถูกวางไว้ที่มุมหนึ่งของลานบ้าน นี่คือสิ่งที่เขาได้ยินมาจากพ่อของเขา

ถึงแม้ว่าอ้างน้ำขนาดใหญ่นี้จะถูกปล่อยทิ้งไว้เป็นเวลานานแล้ว แต่ตอนนี้มันก็ยังคงมีคุณภาพดีมาก ไม่มีรอยแตกร้าว และกว้างมาก หลังจากที่ฉินยี่

ประเมินอ้างน้ำใบนี้อยู่ เขาก้รู้แล้วว่าอ้างน้ำใบนี้มีความกว้างอย่างน้อยหนึ่งเมตร ซึ่งเพียงพอให้เขาเลี้ยงปลาพวกนี้ไว้ได้ชั่วคราว

หลังจากที่ตัดสิ้นใจได้ ฉินยี่ก็ย้ายอ้างน้ำขนาดใหญ่ไปที่ลานบ้านอย่างยากลำบาก ล้างทำความสะอาด แล้วเทน้ำสะอาดลงไป และนำปลาที่เขาจับได้วันนี้ทั้งหมดเท่ใส่ลงไปในอ้างน้ำ

"พัฟ พัฟ" ปลาคาร์ปตัวใหญ่ยาวหนึ่งฟุตกระโจนและว่ายน้ำอยู่ภายในอ้างน้ำ ซึ่งดูมีชีวิตชีวามาก

ปลาตะเพียนตัวใหญ่ ปลาเฮอริ่ง และเต่าตัวใหญ่ในอ่างน้ำก็เริ่มว่ายน้ำด้วย

ส่วนปูและกุ้งนั้น เขาคัดออกมาไว้ล่วงหน้าแล้ว ได้ประมานสิบกว่าตัว ซึ่งจะถูกนำมาทำอาหารของวันนี้ เพราะว่าเขาไม่ได้กินกุ้งและปูตัวใหญ่ขนาดนี้มานานมากแล้ว

ปูตัวใหญ่ๆนึ่ง ปูผัดเผ็ด ปูอบเกลือ ลองนึกดูสิมันน่าอร่อยขนาดไหน

เมื่อพูดถึงเรื่องนี้ ดูเหมือนว่าโลกใบนี้จะมีเครื่องปรุงรสที่คล้ายกับโลกเดิมขิงเขา นั้นคือ ยี่หร่า พริกไทย พริก ขิง หัวหอม กระเทียม น้ำส้มสายชู ฯลฯ ซึ่งถือได้ว่าเป็นความสะดวกสบายสำหรับเขามาก

ฉินยี่ เช็ดน้ำลายที่มุมปากของเขา แล้วทำความสะอาดปูและกุ้งแม่น้ำตัวใหญ่จำนวนหนึ่ง แล้ววางลงบนซึ้งนึ่งทันที

ไม่ใช่ว่าเขาไม่อยากกินปูผัดเผ็ดนะ แต่ที่บ้านไม่มีเครื่องปรุงพวกนี้ เขาจึงต้องทำอาหารอย่างเรียบง่าย ใส่เนื้อปูหั่นเป็นชิ้นๆ โรยเมล็ดธัญพืชที่ปลูกเองในหมู่บ้าน แล้วนึ่งให้สุก

เมื่อปูเหล่านี้เกือบจะสุกแล้ว ฉินซานกับจ่าวหว่านก็เดินทางกลับมาถึงบ้านพอดี ร่างกายของทั้งสองเต็มไปด้วยเหงื่อไคล้

ช่วงนี้เป็นช่วงฤดูทำไร่ เดิมทีแล้วฉินยี่เองก็ตั้งใจที่จะไปช่วยฉินซานทำไร่ แต่ว่าเขากลับถูกจางไห่ ทำให้ได้รับบาดเจ็บก่อน ดังนั้นฉินซานต้องการให้ฉินยี่พักผ่อนอีกสักสองสามวัน

“เฮ้ กลิ่นอะไรทำไมมันถึงหอมเช่นนี้” จ่าวหว่านยักไหล่ด้วยความแปลกใจเล็กน้อย เธอกำลังเดินตามหากลิ่นหอมว่ามันอยู่ที่ไหน

“ดูเหมือนมันจะลอยอยู่ในครัวเหรอ” ฉินซานพูดอย่างไม่แน่ใจ และหันไปมองฉินอีที่กำลังยิ้มอยู่พร้อมกัน

“เสี่ยวยี่ กลิ่นนี่...”

“อ่อ วันนี้ข้าออกไปวางกรงดักปลามา แล้วจับปูได้มาบ้างนิดหน่อย และข้าก็กลัวว่ามันจะเน่าไปเสียก่อน ข้าเลยนำมันนึ่ง ท่านพี่ไม่ต้องกลัวนะข้าทำความสะอาดมันแล้วก่อนนำมานึ่ง พวกท่านทั้งสองไปอาบน้ำทำความสะอาดร่างกายก่อน แล้วค่อยมากินก็ได้!”

ฉินยี่ พูดออกมาพร้อมกลับรอยยิ้ม

ฉินซานและจ่าวหว่านมองหน้ากัน ทั้งสองยิ้มออกมาอย่างช่วยไม่ได้ พวกเขาคิดอยู่ในใจ "เสี่ยวยี่คงจะหิวจริงๆ นะช่วงนี้"

ความคิดดังกล่าวก็หายไปทันที เมื่อพวกเขาได้กลิ่นหอมของปูนึ่ง

“เสี่ยวยี่ ข้าคิดว่าเจ้าคงเอาอ้างน้ำขนาดใหญ่ของปู่ไปใช้แล้วไช่ไหม ยังมีปลาอีกเยอะในนั้น พวกมันมาจากไหน” ฉินซานรู้สึกมึนงงมาก เมื่อเขามองเห็นปลาที่ถูกขังอยู่ในอ้างน้ำ

“ข้าออกไปวางกรงดักปลามาวันนี้ และดูเหมือนว่าวันนี้ข้าจะดักจับปลามาได้เยอะเป็นพิเศษ และทำให้วันนี้พวกเรามีของดีๆกินกัน!” ฉินยี่ พูดออกมา พร้อมกับชี้ไปที่กองเปลือกปู

“นี่มันเรื่องอะไรกัน” ฉินซานแทบจะล้มลงไปนั่งกับพื้นด้วยความตกใจ

“เจ้ากำลังบอกข้าว่านี่คือปลาที่เจ้าจับได้ในวันนี้อย่างนั้นเหรอ?”

“ใช่แล้ว ข้าเองก็ไม่รู้ว่ามันเกิดอะไรขึ้น ทำไมถึงโชคดีเป็นพิเศษก็ไม่รู้!” ฉินยี่ เองก็ไม่รู้จะอธิบายเหตุการณ์นี้อย่างไรดี

ฉินซาน “……”

เย็นของวันนี้ฉินยี่ รู้อิ่มมาก หลังจากที่กินข้าวเสร็จแล้ว เขาก็กลับไปที่ห้องเพื่อเริ่มทำการฝึกฝน "เคล็ดวิชาเจิ้นหวู่ฟู่โม่เจวี๋ย" ส่วนที่ 1 ฝึกฝนร่างกาย ตอนนี้เขาฝึกมาถึงส่วนที่สองของ "เคล็ดวิชาเจิ้นหวู่ฟู่โม่เจวี๋ย" ส่วนที่ 1 ฝึกฝนร่างกายแล้ว!

เพื่อหลีกเลี่ยงไม่ให้สถานการณ์ที่ไม่คาดคิดเกิดขึ้น ฉินยี่จึงไปเก็บกรงดักปลาล่วงหน้าก่อนทุกครั้ง ก่อนที่จะเริ่มทำการฝึกฝน จากนั้นเขาจึงอาศัยการฝึกฝน "เคล็ดวิชาเจิ้นหวู่ฟู่โม่เจวี๋ย" ส่วนที่ 1 ฝึกฝนร่างกาย เพื่อย่อยพลังงานที่สะสมอยู่ภายในร่างกายของเขาไปอย่างรวดเร็ว

และดูเหมือนว่าจำนวนปลาที่จับได้จะมีจำนวนมากขึ้นด้วย

หลังจากที่ฉินซานกับจ่าวหว่านกลับมาถึงบ้าน ถึงแม้ว่าพวกเขาทั้งสองจะรู้สึกประหลาดใจที่ฉินยี่ สามารถจับปลามาได้จำนวนมากทุกวัน แต่พวกเขาก็ไม่ได้สนใจ

หลังจากที่ฉินยี่เชี่ยวชาญการฝึกฝนส่วนที่สองของ "เคล็ดวิชาเจิ้นหวู่ฟู่โม่เจวี๋ย" ส่วนที่ 1 ฝึกฝนร่างกาย แล้ว ฉินหยวนกับเพื่อนๆ ของเขาก็กลับมายังหมู่บ้าน