บทที่ 48 หลินอวี่, ตู้กู๋เยี่ยนทะลวงพร้อมกัน มุ่งหน้าสู่ป่าใหญ่ซิงโต่ว

"ช่างเถอะ ถอนกำลังก่อน กลับไปรายงานฝ่าบาท!" รองผู้บัญชาการคนหนึ่งรีบดึงหัวหน้าไว้

วิหารศักดิ์สิทธิ์วิญญาณยุทธ์เป็นสาขาที่สูงสุด แม้แต่อาณาจักรก็ไม่สามารถนำกองทัพมาล้อมที่นี่ได้ง่ายๆ เพราะนี่อาจยกระดับไปถึงขั้นที่อาณาจักรจะประกาศสงครามกับวิหารวิญญาณยุทธ์ได้เลย

"ดี! ดี! วิหารวิญญาณยุทธ์!"

"ถอนกำลัง!"

กองอัศวินหลวงซิงหลัวก็ถอนกำลังออกไปอย่างอึดอัดใจ และรีบแจ้งการตอบกลับของบิชอปแพลตตินัมแห่งวิหารศักดิ์สิทธิ์วิญญาณยุทธ์ให้จักรพรรดิซิงหลัวทราบทันที

เมื่อรู้ว่าฝ่ายวิหารวิญญาณยุทธ์ตั้งใจแน่วแน่ที่จะพาจูจูชิงไป ไต้มู่ไป๋ก็รู้สึกหนาวสะท้านในใจ เขารู้ว่าจักรพรรดิซิงหลัวไม่น่าจะส่งคนไปที่วิหารสันตะปาปาเพื่อขอตัวคนจากเฉียนเต้าหลิวแล้ว

และก็เป็นไปตามคาด จักรพรรดิซิงหลัวก็ยอมแพ้เรื่องนี้ในที่สุด

"อย่าทิ้งฉันไปนะจูชิง!!"

ไต้มู่ไป๋สิ้นหวังอย่างสิ้นเชิง ใบหน้าเต็มไปด้วยความท้อแท้, เจ็บปวด, อึดอัดใจ, เสียใจ, และกรีดร้องอย่างเศร้าโศก

และชะตากรรมที่รอเขาอยู่ก็คือ หลังจากที่ไต้วิสประสบความสำเร็จในการแข่งขันชิงตำแหน่งรัชทายาท ไต้มู่ไป๋ก็จะต้องถูกฆ่าหรือไม่ก็ถูกคุมขัง

อีกด้านหนึ่ง จูจูชิงได้เริ่มต้นชีวิตใหม่ของเธอแล้ว และเดินทางต่อไปกับหลินอวี่และคนอื่นๆ

หลังจากได้รับอิสระจากการถูกพันธนาการด้วยการหมั้นหมาย จูจูชิงก็อารมณ์ดีขึ้นอย่างเห็นได้ชัด

เมื่อพูดคุยกับเชียนเหรินเสวี่ยและตู้กู๋เยี่ยนสองสาว เธอมักจะเผยรอยยิ้มที่จริงใจออกมาบ่อยครั้ง

ชีวิตของเธอจะเปลี่ยนไปนับจากนี้

บนรถม้า จูจูชิงถามว่า: "แล้ว ตอนนี้เราจะไปไหน?"

"ป่าใหญ่ซิงโต่ว"

ตอนนี้หลินอวี่ระดับ 39 กำลังจะทะลวงระดับ 40 แล้ว

ตู้กู๋เยี่ยนระดับ 29 กำลังจะทะลวงระดับ 30 แล้ว ดังนั้นพวกเขาจึงตั้งใจจะเดินทางตรงไปยังป่าใหญ่ซิงโต่ว เมื่อไปถึง หลินอวี่และตู้กู๋เยี่ยนก็จะทะลวงระดับพร้อมกันพอดี

หลินอวี่กล่าวว่า: "หลังจากที่ฉันกับเยี่ยนเยี่ยนได้รับวงแหวนวิญญาณแล้ว เราจะเดินทางเข้าสู่อาณาจักรเทียนโต่วต่อไป จูจูชิงในช่วงเวลานี้เธอก็ติดตามพวกเราเดินทางไปทั่วทวีปได้เลย"

"เมื่อภารกิจการฝึกฝนนอกสถานที่ของเราเสร็จสิ้น เราจะพาเธอไปที่เมืองวิญญาณยุทธ์ และจากนี้ไป เธอจะอยู่ในวิหารสันตะปาปาเพื่อฝึกฝนในฐานะศิษย์หลักของวิหารวิญญาณยุทธ์"

"อืมๆ! ฉันเข้าใจแล้ว" จูจูชิงพยักหน้าอย่างหนักแน่น และยังคงตั้งตารอการเดินทางในอาณาจักรเทียนโต่วกับหลินอวี่และคนอื่นๆ

เพราะเธอไม่เคยออกไปข้างนอกอย่างแท้จริงเลยตลอดชีวิตที่ผ่านมา

การเดินทางเดิมทีมีสามคน ตอนนี้กลายเป็นหลินอวี่, เชียนเหรินเสวี่ย, ตู้กู๋เยี่ยน, จูจูชิง สี่คน และยังมีหลินซ่วยที่เป็นคนขับรถอีกด้วย

ในช่วงเวลาต่อมา พวกเขายังคงเดินทางด้วยจังหวะเดิม เดินๆ หยุดๆ ประมาณหนึ่งเดือน

หลินอวี่สี่คนในที่สุดก็มาถึงป่าใหญ่ซิงโต่ว

และหลินอวี่กับตู้กู๋เยี่ยนก็ประสบความสำเร็จในการทะลวงระดับที่สามารถดูดซับวงแหวนวิญญาณได้ในเดือนนั้น

ในขณะนี้ รถม้าจอดอยู่ที่จุดพักใกล้ป่าใหญ่ซิงโต่ว หลินซ่วยกล่าวว่า: "นายน้อย, คุณหนู, เรามาถึงแล้วครับ"

"อืม เก็บรถม้าให้เรียบร้อยแล้วเราเข้าไปข้างในพร้อมกันเถอะ"

"ได้เลยครับ!"

ไม่นานหลังจากนั้น หลินอวี่ห้าคนก็ก้าวเข้าสู่ป่าใหญ่ซิงโต่ว

เชียนเหรินเสวี่ยถามว่า: "หลินอวี่ ครั้งนี้วงแหวนวิญญาณที่สี่เธอตั้งใจจะดูดซับกี่หมื่นปี? จะให้ผู้เฒ่าที่คุ้มกันเราอย่างลับๆ ออกมาช่วยไหม?"

พวกเขารู้ว่าตู้กู๋โป๋ต้องคุ้มกันอยู่ลับๆ และอาจจะมีผู้แข็งแกร่งระดับราชันย์วิญญาณยุทธ์ที่เฉียนเต้าหลิวส่งมาอีกคนด้วย

และวงแหวนวิญญาณที่สามของหลินอวี่ก็คือหนึ่งหมื่นห้าพันปี ดังนั้นสัตว์วิญญาณที่จะล่าเพื่อวงแหวนวิญญาณที่สี่ก็จะต้องมีพลังวิญญาณสูงขึ้นไปอีก เชียนเหรินเสวี่ยกังวลว่าพวกเขาสี่คนซึ่งยังเป็นเด็กจะรับมือไม่ไหว หลินอวี่คิดอยู่ครู่หนึ่งแล้วกล่าวว่า: "การฝึกฝนนอกสถานที่ครั้งนี้ เราจะพึ่งพาตัวเองให้มากที่สุด ถ้าแก้ปัญหาไม่ได้จริงๆ ค่อยเรียกพวกเขาออกมาช่วย วงแหวนวิญญาณที่สี่ของฉันไม่เกินห้าหมื่นปี ถ้าได้สี่หมื่นปีก็พอแล้ว"

"สัตว์วิญญาณอายุสี่หมื่นกว่าปี ตราบใดที่ไม่ใช่สายเลือดที่แข็งแกร่งเกินไป พวกเราสองคนร่วมมือกันก็ยังสามารถสังหารได้"

"ดี งั้นเราก็ล่าเอง นี่ก็เป็นการฝึกฝนสำหรับพวกเราด้วย" เชียนเหรินเสวี่ยพยักหน้า

"วงแหวนวิญญาณที่สี่ก็สี่หมื่นปีแล้ว หลินอวี่เธอนี่มันปีศาจจริงๆ" จูจูชิงอดไม่ได้ที่จะอุทาน

"ฮ่าๆ เอาล่ะ เราไปกันเถอะ"

หลินอวี่หัวเราะเบาๆ แล้วนำทางไปข้างหน้า

"เราไปจัดการวงแหวนวิญญาณที่สามของเยี่ยนเยี่ยนก่อน เยี่ยนเยี่ยนเคยกินกาวปลาวาฬพันปีมาก่อน ดังนั้นวงแหวนวิญญาณที่สามของเธอจะดูดซับสามพันปีก็ไม่มีปัญหา เราจะหาสัตว์วิญญาณที่อายุเกินสามพันปีให้เธอ"

"อืมๆ ฉันฟังหลินอวี่" ตู้กู๋เยี่ยนยิ้มเล็กน้อย

ทั้งห้าคนเดินทางลึกเข้าไปข้างใน มุ่งหน้าสู่เขตชั้นในพร้อมกับค้นหาสัตว์วิญญาณเป้าหมายสำหรับตู้กู๋เยี่ยน

ประมาณสี่ชั่วโมงต่อมา หลินอวี่ห้าคนก็เดินทางลึกเข้าไปในแหล่งที่อยู่ของสัตว์วิญญาณประเภทแมงมุม

สัตว์วิญญาณประเภทแมงมุมมีสติปัญญาไม่สูงนัก นอกจากตอนที่ล่าเหยื่อเพื่ออิ่มท้องแล้ว ก็ไม่ค่อยฆ่าสิ่งมีชีวิตอื่นๆ โดยไม่จำเป็น

แต่ในป่าแห่งนี้

นอกจากใยแมงมุมที่เป็นเอกลักษณ์ของสัตว์วิญญาณประเภทแมงมุมแล้ว ยังมีซากโครงกระดูกสัตว์วิญญาณจำนวนมาก มีเลือดแห้งใกล้ๆ และมีกลิ่นคาวเลือดจางๆ ลอยอยู่ในอากาศ

"ที่นี่มีซากโครงกระดูกสัตว์วิญญาณจำนวนมาก แสดงว่าสัตว์วิญญาณประเภทแมงมุมที่อาศัยอยู่ที่นี่กระหายเลือดอย่างยิ่ง"

"ในบรรดาสัตว์วิญญาณประเภทแมงมุมที่ชอบการฆ่า ก็คือแมงมุมปีศาจหน้าคน ทุกคนระวังให้ดี ที่นี่มีโอกาสสูงที่จะเป็นแหล่งที่อยู่ของแมงมุมปีศาจหน้าคน เมื่อเจอพวกมัน พวกมันจะต้องโจมตีเราอย่างแน่นอน" เชียนเหรินเสวี่ยเตือน

ทั้งห้าคนเปลี่ยนตำแหน่งยืนทันที หลินอวี่และเชียนเหรินเสวี่ยนำหน้า

หลินซ่วยอยู่ด้านหลัง

จูจูชิงและตู้กู๋เยี่ยนยืนอยู่ตรงกลาง พวกเขาตั้งใจจะเดินผ่านป่าแห่งนี้ไปเลย

และก็เป็นไปตามคาด ยังไม่ทันเดินไปได้ไกล

ก็มีเสียงคำรามอันน่าสะพรึงกลัวดังมาจากในป่า! แมงมุมประหลาดขนาดเกือบสองเมตรปรากฏขึ้นข้างหน้า มันมีขาแมงมุมแปดขาที่ยาวกว่าสามเมตร ตัวเป็นเกราะสีดำ มีลวดลายสีขาวบางส่วนที่ท้อง ลวดลายสีขาวเหล่านี้ประกอบกันเป็นรูปใบหน้าคนอันน่าเกลียด

ดูแล้วชั่วร้ายและน่ากลัวมาก! "เป็นแมงมุมปีศาจหน้าคนจริงๆ!"

"กรี๊ดดด~!"

แมงมุมปีศาจหน้าคนเมื่อพบหลินอวี่และคนอื่นๆ ก็ปล่อยเจตนาฆ่าอันรุนแรงออกมาทันที แล้วก็คลานเข้ามาอย่างบ้าคลั่ง

การที่สัตว์วิญญาณนักล่าที่แข็งแกร่งจะล่าสัตว์วิญญาณที่อ่อนแออื่นๆ เพื่ออิ่มท้อง เป็นเรื่องปกติในโลกของสัตว์วิญญาณ

แต่สัตว์วิญญาณอย่างแมงมุมปีศาจหน้าคนมีสัญชาตญาณการฆ่าที่รุนแรงเกินไป พวกมันจะฆ่าสิ่งมีชีวิตอื่นๆ โดยไม่จำเป็นเพียงเพราะความกระหายเลือด ถูกเรียกว่านักฆ่าที่ชั่วร้าย

ไม่ว่าจะเป็นสำหรับมนุษย์หรือสำหรับสัตว์วิญญาณ แมงมุมปีศาจหน้าคนก็เป็นศัตรูที่ก่อกวนระบบนิเวศ ดังนั้นเมื่อพบแมงมุมปีศาจหน้าคน ปรมาจารย์วิญญาณและสัตว์วิญญาณที่แข็งแกร่งหลายคนก็จะลงมือสังหารพวกมัน เพื่อป้องกันไม่ให้พวกมันสังหารสัตว์วิญญาณอื่นๆ อย่างบ้าคลั่ง

"หาที่ตาย!"

เชียนเหรินเสวี่ยปลดปล่อยวิญญาณยุทธ์เทวดาหกปีกโดยไม่ลังเล และตั้งใจจะลงมือสังหารมัน

แต่หลินอวี่กลับหยุดเชียนเหรินเสวี่ยไว้ทันที: "พี่เสวี่ยเอ๋อร์! เดี๋ยวก่อน!"

"แมงมุมปีศาจหน้าคนอายุสองพันปี มันจะเป็นตัวนั้นหรือเปล่า..."

หลินอวี่คิดอย่างรวดเร็ว

ในต้นฉบับ เมื่อถังซานได้รับวงแหวนวิญญาณที่สาม เขาได้ล่าแมงมุมปีศาจหน้าคนอายุสองพันปีตัวหนึ่ง และบังเอิญได้รับกระดูกวิญญาณส่วนนอกที่ชื่อว่าแปดขาแมงมุม!

(จบบท)