บทที่ 14 - ผู้แข็งแกร่งระดับจอมยุทธ์

“พ่อ!”

เสียงตะโกนลั่นสนั่นลานประลอง จ้าวอวิ๋นเฟิงหลับตาลงด้วยความสิ้นหวัง

ศักดิ์ศรีทั้งหมดของเขาถูกบดขยี้ไม่มีเหลือ!

จ้าวอู๋ซวงหัวเราะเสียงดังสะใจล้นปรี่

แค่ได้ยินคำว่า “พ่อ” ออกมาจากปากจ้าวอวิ๋นเฟิง

ความอัปยศที่เขาเคยได้รับมาทั้งชีวิตก็พลันมลายหายไป

ในชั่วขณะนั้น ราวกับ “จ้าวอู๋ซวงคนเก่า” ได้จากร่างนี้ไปแล้วโดยสมบูรณ์

“ลูกที่ดี…พ่อจะส่งเจ้าไปหาพญายมเอง”

ยังไม่ทันให้จ้าวอวิ๋นเฟิงทันได้ตอบสนอง ใบดาบดูดเลือดก็แทงทะลุหัวใจเขาทันที!

สายลมแหวกหูดังพลิ้ว!

แผ่นหลังของจ้าวอู๋ซวงพลันเย็นวาบ—สัมผัสถึงภัยคุกคามถึงชีวิต

แม้กระนั้นเขาไม่หยุดการโจมตี

เขาทนรับการโจมตีที่ถาโถมเข้ามาเต็มแรง

ร่างปลิวกระเด็นไกลกว่าสิบวา กลางอากาศยังพ่นเลือดคำโต

หลิงอวี่ยืนมองร่างไร้วิญญาณของจ้าวอวิ๋นเฟิงด้วยสีหน้ามืดครึ้ม

เสียงของเขาทุ้มต่ำเจือด้วยโทสะ

“เจ้ากล้าดียังไงถึงฆ่าศิษย์ของลัทธิตะวันตกดินของข้า?”

จ้าวอู๋ซวงเช็ดเลือดที่มุมปาก รีบเร่งพลังกลั่นเสถียรบาดแผล

กระบวนท่าที่หลิงอวี่ใช้เมื่อครู่หนักหนาสาหัสอย่างยิ่ง

แค่พลังฝ่ามือก็รู้แล้วว่าเขาอยู่ระดับ “นักสู้ ชั้น 9” ขึ้นไป!

เขาดึงขวดยาวิญญาณระดับสองออกมาทันที แล้วกระดกลงในคำเดียว

แผลทั่วร่างฟื้นคืนในพริบตา

“ข้าฆ่าเขา…แล้วจะทำไม?”

“อยากตายหรือไง!”

หลิงอวี่พุ่งเข้าใส่ราวกับเงาดำจู่โจม จ้าวอู๋ซวงรู้สึกถึงอันตรายที่ใกล้เข้ามาอย่างน่าหวาดหวั่น

เขารู้ว่าไม่อาจหลบหนีได้แล้ว

ติ๊ง! ขอแสดงความยินดี โฮสต์สังหารศัตรู จ้าวอวิ๋นเฟิง

ได้รับค่าประสบการณ์ 100,000 แต้ม ทองคำ 10,000 ตำลึง การ์ดอัญเชิญ 1 ใบ

ติ๊ง! ขอแสดงความยินดี โฮสต์สำเร็จภารกิจ “ฆ่าจ้าวอวิ๋นเฟิงในการประลอง”

รางวัล: ดวงตาเทพผู้หยั่งรู้

ติ๊ง! ขอแสดงความยินดี โฮสต์เลื่อนระดับเป็น นักสู้ ชั้น 2!

ดวงตาเทพผู้หยั่งรู้: มองเห็นข้อมูลของสิ่งมีชีวิตและวัตถุทุกชนิด

การ์ดอัญเชิญ: อัญเชิญบุคคลหนึ่งผู้มีพลังสูงกว่าโฮสต์ 1 ระดับ ใช้งานได้ครึ่งชั่วยาม คูลดาวน์ 1 วัน

“อัญเชิญ!”

โดยไม่ลังเล จ้าวอู๋ซวงเลือกใช้การ์ดทันที!

ทันใดนั้น ด้านหน้าของเขาปรากฏ “ประตูมิติ” ลอยเคว้งอยู่กลางอากาศ

มีบุรุษหนึ่งควบม้าศึกสีชาด มือถืออาวุธใหญ่คล้ายง้าวฟ้าฟาด ก้าวออกจากประตูนั้นมาอย่างองอาจ

“นั่นมัน…ขุนพลเทพกวนอู!”

จ้าวอู๋ซวงรู้ทันที—นี่คือ “กวนอู”

ยอดขุนศึกผู้เคยเป็นฮีโร่ในใจเขาตั้งแต่เด็ก

สมัยเรียนหนังสือเขาเคยท่องเรื่องผ่านด่านห้าฆ่าขุนพลหกอย่างคล่องแคล่ว

“ใครบังอาจแตะต้องนายท่านของข้า!”

ง้าวฟ้าฟาดในมือของกวนอูสะบัดลงอย่างไม่รีรอ

หลิงอวี่เบิกตากว้าง ไม่เข้าใจว่าอีกฝ่ายโผล่มาได้ยังไง

เขารีบตั้งท่ารับไว้ในนาทีสุดท้าย

ฉัวะ!

แขนทั้งสองข้างของหลิงอวี่ขาดสะบั้น เลือดสาดกระจาย!

“อ๊ากกก!”

เสียงกรีดร้องของหลิงอวี่กึกก้องไปทั้งลาน

เขาถอยกรูดด้วยสีหน้าเต็มไปด้วยความหวาดกลัว

“กวนอู สังหารมัน!”

“รับทราบ นายท่าน!”

เพียงแค่กระทืบพื้น

กวนอูก็พุ่งออกไปดั่งดาวตก

เงาพลันหายวับและปรากฏตรงหน้าหลิงอวี่ที่พยายามหนีอย่างทุลักทุเล

“เจ้า…เจ้าฆ่าข้าไม่ได้! ข้าเป็นศิษย์ฝ่ายในของลัทธิตะวันตกดินนะ!”

แสงดาบแวบหนึ่ง

ศีรษะของหลิงอวี่หลุดจากบ่า

วินาทีสุดท้ายก่อนตาย เขายังเห็นเงาตนเองวิ่งหนีอยู่…

ติ๊ง! ขอแสดงความยินดี โฮสต์สังหารศิษย์ฝ่ายในของลัทธิตะวันตกดิน – หลิงอวี่ (นักสู้ ชั้น 9)

รางวัล: ค่าประสบการณ์ 260,000 แต้ม, เคล็ดวิชา “ตะวันตกดินเก้าชั้น” (ระดับสอง ขั้นสูง),

การ์ดอัปเกรดเคล็ดวิชาระดับสอง 1 ใบ

หมายเหตุ: มิได้สังหารด้วยตนเอง จึงได้รับค่าประสบการณ์เพียงครึ่งหนึ่ง

ติ๊ง! ขอแสดงความยินดี โฮสต์เลื่อนระดับเป็น นักสู้ ชั้น 3!

“เฮ้อ…สะใจจริง!”

หลังผ่านศึกนี้ จ้าวอู๋ซวงทะยานสู่ระดับนักสู้ ชั้น 3

หากได้รางวัลอันดับหนึ่งในการประลองอีก

เขาก็จะได้ “เม็ดยาเลื่อนขั้น” ซึ่งจะทำให้เขาทะลวงไปถึง นักสู้ ชั้น 4 ได้ทันที!

พลังอันเปี่ยมล้นที่ไหลเวียนในร่าง

ทำให้เขาอดไม่ได้ที่จะเชิดหน้าขึ้นคำรามยาวด้วยความฮึกเหิม!

ณ ด้านล่างของเวที จ้าวหมิงเทียนซึ่งต่อสู้อยู่กับจ้าวขวางเทียนเบิกตากว้าง

เสียงร้องของเขาแหลมสูง “เฟิงเอ๋อร์!”

ความโกรธแค้นปะทุถึงขีดสุด

จ้าวหมิงเทียนหัวเราะลั่นบ้าคลั่ง

“จ้าวขวางเทียน! ลูกชายของเจ้า…ฆ่าลูกข้าต่อหน้าต่อตา เจ้า…ดี! ดีมาก!”

ใบหน้าของจ้าวขวางเทียนไร้อารมณ์

แต่ลึก ๆ แล้วก็รู้สึกสะใจไม่น้อยที่ได้เห็นจ้าวอวิ๋นเฟิงตาย

“จ้าวขวางเทียน…เจ้าไม่คิดว่าการตายของจ้าวอู๋ฟาเมื่อ 15 ปีก่อนเป็นอุบัติเหตุจริง ๆ ใช่ไหม?”

น้ำเสียงของจ้าวหมิงเทียนบิดเบี้ยว พร้อมสารภาพอย่างบ้าคลั่ง

“อย่าโทษข้าเลย…แต่โทษที่ลูกเจ้ามีพรสวรรค์เกินไป!

แค่ 10 ขวบก็ทะลวงถึงนักสู้ ชั้น 1—พรสวรรค์แบบนั้นมันน่ากลัวเกินไป ข้าทนไม่ได้!

ข้าฆ่ามันเองกับมือ เอาดาบเสียบอกมันเหมือนที่ลูกเจ้าฆ่าลูกข้าในวันนี้!”

“ตอนนั้น…เขามองข้าอย่างไม่เชื่อสายตา

แล้วถามว่า…ลุง…ทำไมถึงฆ่าข้า?”

สองแก้มของจ้าวขวางเทียนไหลรินด้วยน้ำตาร้อน

เขายังคงจำวินาทีสุดท้ายของลูกชายได้อย่างแม่นยำ

เมื่อ 15 ปีก่อน จ้าวหมิงเทียนคืนนำศพลูกเขากลับมา

พร้อมกล่าวว่าถูกโจมตีระหว่างไล่ล่าศัตรู

ยังพาศพของ “ฆาตกร” กลับมาด้วย

ช่วงเวลานั้นคือห้วงชีวิตที่มืดมนที่สุดของเขา

เขาโทษตัวเองไม่เว้นวัน จนถึงขั้นสวม “ห่วงผนึกชีวิต” ลงบนร่าง เพื่อชดใช้ความผิดที่เสียลูก

“อู๋ฟา…พ่อผิดเอง

พ่อคิดว่าเพราะพ่อไม่ดูแลเจ้าให้ดี เจ้าเลยต้องตาย พ่อถึงลงโทษตัวเอง…”

จ้าวขวางเทียนกล่าวพลางถอดเสื้อ เผยให้เห็น “ห่วงผนึกชีวิต”

มันเป็นเครื่องทรมานที่ตัดขาดปราณภายใน

กักพลังลมปราณทุกส่วน ทำให้เจ็บปวดทุกลมหายใจ

จ้าวหมิงเทียนเบิกตากว้าง

เขาไม่คิดเลยว่าศัตรูเก่าได้สะกดตนเองด้วยสิ่งทรมานเช่นนี้ตลอด 15 ปีที่ผ่านมา!

“วันนี้…ข้าจะปลดห่วงนี้

แล้วฆ่าคนที่ฆ่าลูกข้า

เพื่อเซ่นดวงวิญญาณของเขา!”

สิ้นคำ

จ้าวขวางเทียนบดห่วงผนึกชีวิตแตกกระจาย!

ในชั่วพริบตา พลังปราณจากทั่วฟ้าในระยะสิบลี้ไหลทะลักเข้าสู่ร่างของเขา!

“ไม่!” จ้าวหมิงเทียนตะโกนลั่น

เขารู้ทันทีว่าจ้าวขวางเทียนเพิ่งเผยพลังที่แท้จริง!

เขารีบวิ่งหนีสุดชีวิต…

แต่ยังไม่ทันไปได้ไกล

จ้าวขวางเทียนเพียงยกนิ้ว

แล้วชี้ไปยังทิศที่จ้าวหมิงเทียนวิ่งหนี

อากาศเบื้องหน้าสั่นไหวเป็นระลอก

ทันใดนั้น ร่างของจ้าวหมิงเทียนก็หยุดนิ่ง

จากนั้น…ระเบิดร่างแหลกเป็นเสี่ยง ราวกับกระจกแตก!

เลือดแดงนองถนน ผู้คนบนถนนตะลึงมองเงาร่างของจ้าวขวางเทียนที่ลอยอยู่กลางอากาศ

“ระดับจอมยุทธ์!”

เสียงหนึ่งเอ่ยขึ้นอย่างตื่นตะลึง

[จบแล้ว]