chat004(ฟรี)

บทที่ 4 วันสิ้นโลก! ฆ่าและเลเวลอัป!

“...”

ในขณะที่เธอกำลังจะฟาดดาบใส่อันเดดตัวที่พุ่งเข้ามา ซาเอโกะ บุซึจิมะ ก็พลันรู้สึกเย็นวาบทั่วแผ่นหลัง

เธอหันกลับไปทันที และเห็นชายหนุ่มผมดำสั้น ดวงตาสีฟ้าใส จ้องตรงมาทางเธอ

สิ่งที่สะดุดตาที่สุดคือ...

ผลึกน้ำแข็งกำลังแผ่ขยายออกจากใต้เท้าของเขา

“ถ้าผมจัดการอันเดดสิบกว่าตัวนี้ได้ ก็คือการทำธุรกรรมสำเร็จสินะ?”

คำพูดนี้หลุดออกจากปากของเขา

ซาเอโกะ บุซึจิมะ เข้าใจทันที—ชายคนนี้คือ เรย์โอะ หัวหน้ากลุ่มที่เธอทำข้อตกลงด้วย

[ติ๊ง! คุณต้องการเริ่มไลฟ์สตรีมหรือไม่?]

ในเวลาเดียวกัน ซาเอโกะก็ได้รับแจ้งเตือน

หลังจากเคยเห็นเรย์โอะแช่แข็งสัตว์ประหลาดมาแล้ว เธอจึงกดเริ่มไลฟ์สตรีมโดยไม่ลังเล

[ติ๊ง! ซาเอโกะ บุซึจิมะ ได้เริ่มไลฟ์สตรีม!]

เมื่อมองเหล่าอันเดดที่รุมล้อมซาเอโกะจนเธอเกือบหมดแรง

ดวงตาของเรย์โอะเป็นประกายด้วยความตื่นเต้น

[ชื่อ]: อันเดด

[เลเวล]: 1

[ความสามารถ]: ไวรัสอันเดด

เจอกับสิ่งมีชีวิตระดับนี้ เขาไม่จำเป็นต้องออมมือ

“งั้นก็ขอลองหน่อย ว่าตัวเองเก่งแค่ไหน”

เรย์โอะกระแทกเท้าลงพื้น

แคร่ก! แคร่ก! แคร่ก!

ผลึกน้ำแข็งพุ่งแผ่ออกจากใต้ฝ่าเท้า ราวกับหนามแหลมแทงทะลุพื้น

“!!!”

ซาเอโกะรู้สึกได้ถึงสายลมเย็นเฉียบพัดผ่าน

ในพริบตา อันเดดสิบกว่าตัวรอบ ๆ ก็ถูกผลึกน้ำแข็งยาวเกือบเมตรเจาะทะลุร่าง

หากมองจากมุมสูง จะเห็นว่า ดอกไม้ผลึกน้ำแข็งสามมิติกำลังเบ่งบานอยู่กลางลาน

“นี่มัน... พลังเหนือธรรมชาติจริง ๆ เหรอ?”

ซาเอโกะตกตะลึงกับพลังที่ได้เห็นกับตา

เธออดสงสัยไม่ได้ว่ามนุษย์คนหนึ่งจะมีพลังขนาดนี้ได้อย่างไร

ฟรีเรน: “ถ้ามองว่าเป็นเวทน้ำแข็ง ก็ดูซับซ้อนพอตัว”

ฟรีเรน: “พลังนี้ถูกปล่อยออกมาง่าย ๆ ตามต้องการเลยเหรอ?”

อาคาเมะ: “รู้สึกคล้ายพลังของจักรกลเทพ”

สเตลล่า: “อืม ก็ไม่เลว... แต่เทียบกับเปลวเพลิงของฉันไม่ได้หรอก”

ผู้ที่รับชมไลฟ์สตรีมมีความคิดเห็นหลากหลาย

แต่เรย์โอะไม่สนใจเลยแม้แต่น้อย

สิ่งที่เขาสนใจคือ พลังที่เพิ่งได้รับ

ทันทีที่อันเดดทั้งหมดถูกกำจัด ธุรกรรมก็ถือว่าเสร็จสมบูรณ์

[ติ๊ง! ธุรกรรมเสร็จสิ้น!]

[ติ๊ง! คุณได้รับความสามารถ: “วิชาดาบบุซึจิมะ”!]

ทันใดนั้น ความรู้เกี่ยวกับวิชาดาบบุซึจิมะไหลเข้ามาในหัวของเขา

ร่างกายของเขารู้สึกสอดประสานกับวิชานั้นอย่างสมบูรณ์แบบ

แคร่ก!

ดาบคาตานะหนึ่งเล่มก่อตัวขึ้นในมือของเขา—

ทำจากผลึกน้ำแข็งสีน้ำเงินล้วน!

ซาเอโกะ บุซึจิมะยืนมองตาค้าง เมื่อเห็นเรย์โอะใช้ท่วงท่าของวิชาดาบบุซึจิมะอย่างชำนาญ!

“นี่คือรางวัลจากการทำธุรกรรมสินะ?”

แม้พลังนี้อาจไม่ได้เสริมเขาเท่าไรนัก

แต่มันทำให้เขาเข้าใจการทำงานของระบบธุรกรรมมากขึ้น

[ติ๊ง! เนื่องจากนี่คือธุรกรรมที่สำเร็จครั้งแรก คุณได้รับชุดความสามารถเสริม!]

“โอ้?”

เรย์โอะตาเป็นประกาย

“เปิดเลยแล้วกัน”

[ติ๊ง! คุณได้รับความสามารถ: ‘พรแห่งแสง’!]

「พรแห่งแสง」: มอบพรให้เป้าหมาย โดยจะเสริมพลังในรูปแบบเฉพาะตามลักษณะของเป้าหมาย

“ดูเหมือนจะเป็นความสามารถสำหรับช่วยเหลือคนอื่น”

เขาเลือก ไม่ใช้กับซาเอโกะ บุซึจิมะ

เพราะเธอยังไม่ใช่ใครที่มีความสำคัญกับเขา

เขาไม่ใช่พ่อพระ...

“รอโอกาสอื่นค่อยลองใช้ก็ได้”

ทันใดนั้น เขาก็สังเกตเห็นอนุภาคแสงเล็ก ๆ ลอยออกมาจากศพอันเดด

เขาเพียงแค่คิดในใจ—อนุภาคนั้นก็ไหลเข้าสู่ร่างกายของเขา

“หืม?”

ไม่มีอาการไม่สบายใด ๆ

กลับกัน เขารู้สึกว่าตัวเองแข็งแกร่งขึ้นเล็กน้อย

“แบบนี้มัน... ฆ่าเพื่อเลเวลอัปงั้นเหรอ?”

“อืม... หัวหน้ากลุ่มเรย์โอะ ขอบคุณที่ช่วยนะคะ”

ซาเอโกะ บุซึจิมะเดินเข้ามากล่าวขอบคุณอย่างสุภาพ

ครั้งนี้เองที่เรย์โอะได้มองเธออย่างจริงจัง

หญิงสาวผมยาวสีม่วงเข้ม สวมชุดนักเรียนของโรงเรียนฟูจิมิ

เหงื่อหยดจากใบหน้าที่งดงาม เผยเสน่ห์สงบแต่แฝงพลัง

ที่สะดุดตาที่สุดคือ รูปร่างชวนตะลึงของเธอ

ชุดนักเรียนรัดแน่นจนแทบรับแรง “กระเพื่อม” ของหน้าอกไม่ไหว

“ไม่แปลกใจเลยว่าทำไมถึงชื่อว่า Highschool of the Dead”

เรย์โอะคิดในใจ

ซาเอโกะสังเกตว่าเขามองหน้าอกของเธอนานเกินปกติ แต่เรย์โอะรีบเบือนสายตากลับ

“ธุรกรรมเสร็จแล้ว”

“แต่ผมยังมีเวลาอยู่ในโลกนี้อีกสามชั่วโมง”

“ถ้าคุณจะตามมาก็ได้... แต่ผมจะไม่คอยปกป้องคุณ”

เขาวางแผนจะล่าอันเดดต่อ เพื่อทดสอบขีดจำกัดของพลังตัวเอง

ซาเอโกะคิดครู่หนึ่ง แล้วพยักหน้า

“...เข้าใจแล้ว”

เธอเลือกที่จะติดตามเขา

“รอสักครู่”

เธอเดินเข้าไปในห้อง ก่อนจะกลับออกมาพร้อมคาตานะจริงที่เงาวับในมือ

เธอมาที่นี่เพื่อเอาอาวุธเล่มนี้โดยเฉพาะ

“ฮ่าฮ่า งั้นตามให้ทันก็แล้วกัน”

เรย์โอะไม่มีทีท่าจะใส่ใจเธอเลย

เขาทำเหมือนไม่มีเธออยู่ด้วยซ้ำ

แม้เมื่ออันเดดพุ่งเข้าใส่ซาเอโกะ

เธอก็ต้องใช้คาตานะของตัวเองจัดการอย่างเดียวดาย

ขณะเดียวกัน เรย์โอะก็ระเบิดพลังออกมาเต็มที่

อันเดดในระยะหลายสิบเมตรถูกแช่แข็งกลายเป็นรูปปั้นน้ำแข็งทันที

เขาทดสอบขีดจำกัดของพลังด้วย

จะอธิบายยังไงดี...

ถ้าใช้พลังเต็มที่ เขาสามารถแช่แข็งอาคารทั้งหลัง หรือกระแทกมันจนพังได้เลย

ความเสียหายที่เขาสร้างขึ้น มหาศาลมาก

ซาเอโกะ บุซึจิมะที่เดินตามหลังถึงกับตกตะลึง

เธอต้องหลบแรงกระแทกแทบไม่ทันหลายครั้ง

ตอนนี้เขาเลเวล 16 แล้ว

เรย์โอะมั่นใจเต็มที่ว่า

การฆ่าอันเดด = การเพิ่มเลเวล

ทำให้เขาฮึกเหิมยิ่งกว่าเดิม!

เสียงและแรงกระแทกที่เขาก่อขึ้นไม่ใช่ปัญหาอีกต่อไป

บริเวณนี้ของโรงเรียนกลายเป็นโลกคนละใบกับส่วนอื่นไปแล้ว

ทุกพื้นที่ที่เรย์โอะเดินผ่านถูกปกคลุมด้วยน้ำแข็งหนา

โลกทั้งใบกลายเป็นอาณาจักรคริสตัลน้ำแข็งสูงเสียดฟ้า

“ดูเหมือนจะเคลียร์อันเดดในบริเวณนี้หมดแล้ว ไปหาที่ใหม่ดีกว่า”