บทที่ 6 คัมภีร์ต้องห้ามเวทวิญญาณ

เขาดันร่างของเขาและยืนขึ้น มีคำถามมากมายในหัวของเขา แต่ไร้คำตอบ สิ่งเดียวที่เขารู้คือเขากำลังมีปัญหา และเขาก็รู้ว่ามันเป็นความผิดของใคร

เพราะธาตุแห่งความมืด ทำให้เขาไม่สามารถไปที่โบสถ์แห่งแสงได้ นักบวชระดับสูงจะต้องสังหารเขา และเรียกเขาว่าสิ่งที่น่ารังเกียจ! แม้ว่าเขาจะพยายามซ่อนตรานี้เอาไว้แต่เขาก็มั่นใจว่านักบวชระดับสูงแห่งแสงจะยังสามารถสัมผัสถึงมันได้

ความฝันของเขาในการเป็นนักเวทแสงศักดิ์สิทธิ์... นั้นพังทลายไปตลอดกาลโดยไม่มีโอกาสเป็นจริง ในเวลาเดียวกัน แทนที่จะกลายเป็นแสงสว่างที่ทุกคนชื่นชม เขากลับต้องกลายเป็นความมืดที่ถูกเกลียดชังจากคนทั้งโลก!

หัวของเขาเริ่มหมุนเนื่องจากความเครียด เขาไม่รู้ว่าจะต้องทําอย่างไร เขาจะทําอะไรได้บ้าง? มีอะไรที่จะสามารถแก้ปัญหาของเขาได้หรือไม่? เขาไม่รู้อะไรเลย

เขาหายใจถี่ขึ้นเล็กน้อยขณะที่เขาเริ่มเดินไปมา

"ข้าจะถูกบังคับให้ปิดบังตัวตน ถ้าข้าไม่ต้องการถูกสังหารโดยโบสถ์แห่งแสง ทั้งหมดเป็นเพราะสองคนนั้น! พวกเขาทำลายชีวิตของข้าทั้งชีวิต... พวกเขาเอาทุกอย่างที่ข้ารักไปและทำให้ข้าเป็น ... สัตว์ต้องคำสาปนี้ !" เขามองไปที่รอยดำบนมือขวาของเขา

เขาเดินไปมาสองสามนาทีก่อนที่จะคิดบางอย่างออก

##อย่าลืมมาเจอกันที่ www.thai-novel.com หรือ mynovel.co นะคะ

ดวงตาของเขาเป็นประกาย "เดี๋ยวก่อน! จริงสิ ข้ายังมีตราแห่งแสงอยู่! ถ้าข้าซ่อนตราแห่งความมืดไว้ บางที ... บางทีข้าอาจจะหลอกคนอื่นๆได้? นักบวชระดับสูงจะพบตัวตนของข้าได้ชัดเจน ถ้าข้าอยู่ต่อหน้าเขา แต่ชาวบ้านไม่เป็นเช่นนั้น ถ้าข้ารอให้นักบวชระดับสูงออกไป ข้าอาจจะเข้าไปในหมู่บ้านโดยไม่ถูกจับได้ แล้วเจ้าคนบัดซบสองคนนั้น ..."

"ถึงกระนั้น ชีวิตของข้าส่วนใหญ่จบลงแล้ว ไม่ว่าข้าจะทําอะไร เพราะความมืด ข้าไม่สามารถไปที่โบสถ์แห่งแสงเพื่อเรียนรู้เวทได้ ข้าไม่ได้มีไม้เท้าของเวทแห่งแสงศักดิ์สิทธิ์ ในขณะเดียวกัน ก็ไม่มีโบสถ์แห่งความมืดที่จะให้เวทของพวกเขาแก่ข้า แม้จะมีสองธาตุ แต่ข้าก็ไม่สามารถใช้งานได้ ข้า...ข้าอาจจะเป็นคนแรกที่มีสองธาตุแต่ไม่สามารถใช้ได้แม้แต่ธาตุเดียว"

"ทั้งหมดเป็นเพราะสองคนนั้น ข้าจะให้พวกเขาชดใช้!"

แม้ว่าเขาจะไม่รู้ว่าต้องทำหรือใช้เวทอย่างไร แต่เขาก็สัญญากับตัวเองว่า เขาจะไม่ปล่อยให้ฆาตกรเดินเตร่ได้อย่างอิสระหลังจากสังหารเขา แต่ก่อนอื่น เขาต้องออกจากที่นี่ โดยมีภูเขาให้ปีนขึ้นไปเพื่อกลับหมู่บ้าน

ขณะที่เขาเริ่มออกเดินทาง เขาก็จำอย่างอื่นที่เขาลืมไปหมดแล้วขึ้นได้

“หนังสือประหลาด!” เขาอุทานออกมาขณะนึกถึงสิ่งที่เห็นเมื่ออยู่ในร่างวิญญาณ

เขาหยุดทันทีและเริ่มมองหาหนังสือ ซึ่งอยู่ไม่ไกลจากเขามากนัก

เขาเดินเข้าไปใกล้หนังสือ สงสัยว่าหนังสือเล่มนี้เป็นอย่างที่เขาคิดจริงๆ หรือไม่? หนังสือเวทแห่งความมืดงั้นรึ?

เขาเอื้อมมือไปทางหนังสือ โน้มตัวไปข้างหน้า ทันทีที่นิ้วแตะหนังสือ เขาก็รู้สึกแปลกๆในร่างกายของเขา ราวกับว่าเขาได้พบกับเพื่อนที่หายไปนาน ความรู้สึกนั้นช่างเหนือจริงมากเสียจน ชั่วขณะหนึ่ง เขาคิดว่าเขาอยู่บนสวรรค์

หลังจากที่เขาหยิบหนังสือขึ้นมาด้วยมือขวา เขาก็วางมือซ้ายไว้บนหนังสือเพื่อถือหนังสือด้วยมือทั้งสองข้าง

“อ๊าก!”

ทันทีที่มือซ้ายของเขาแตะหนังสือ ตราสีขาวของแสงศักดิ์สิทธิ์ในมือซ้ายก็ส่องแสงเจิดจ้า กาเบรียลรู้สึกราวกับว่ามือซ้ายของเขาถูกไฟไหม้ เขารีบเอามือซ้ายออกทันที ปล่อยให้หนังสือตกลงกับพื้น

ทันทีที่เขาปล่อยหนังสือ ความเจ็บปวดของเขาก็บรรเทาลง เขาคิดอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะหยิบหนังสือขึ้นมาอีกครั้ง แต่ครั้งนี้ เขาถือหนังสือด้วยมือขวาเท่านั้น

“แปลก ถ้านี่เป็นหนังสือเวทธรรมดา ทำไมข้าถึงถือมันด้วยมืออีกข้างไม่ได้? ข้ารู้ว่า นักเวทแห่งธาตุ ไม่สามารถถือคัมภีร์ของธาตุอื่นได้ แต่พวกเขาก็ไม่มีปัญหาในการถือหนังสือเวทพื้นฐาน ถ้านี่เป็นหนังสือเวทธรรมดา ข้าน่าจะถือมันด้วยมือซ้ายได้ หรืออาจจะเป็น ... คัมภีร์? เป็นไปไม่ได้! มันคงไม่ใช่คัมภีร์ศักดิ์สิทธิ์ของศาสนจักรแห่งความมืด!”

มีการกล่าวกันว่านักเวทแห่งธาตุสามารถถือหนังสือเวทของธาตุอื่นๆ ได้หากต้องการ มีเพียงหนังสือเล่มเดียวที่นักเวทแห่งธาตุไม่สามารถสัมผัสได้โดยไม่ทําร้ายตัวเองคือ คัมภีร์แห่งธาตุ ของธาตุอื่น!

แต่ละธาตุมีคัมภีร์เพียงเล่มเดียวและถูกเรียกว่าหนังสือเวทศักดิ์สิทธิ์ของธาตุนั้น! คัมภีร์โบราณแต่ละรายการถูกเก็บไว้ในโบสถ์ของธาตุนั้นภายใต้การรักษาความปลอดภัยอย่างสมบูรณ์ เฉพาะหัวหน้าของโบสถ์แห่งธาตุนั้นเท่านั้นที่ได้รับอนุญาตให้ใช้หนังสือศักดิ์สิทธิ์

"นี่คือหนังสือศักดิ์สิทธิ์ของศาสนจักรแห่งความมืดงั้นรึ? เป็นไปได้อย่างไร?"

กาเบรียลรู้สึกประหลาดเมื่อคิดว่าเขาสามารถถือหนังสือศักดิ์สิทธิ์ของศาสนจักรแห่งความมืดได้! หากเป็นเช่นนั้นหนังสือเล่มนี้ควรถูกเก็บไว้กับสมาชิกที่แข็งแกร่งที่สุดและอยู่ในอันดับสูงสุด! หนังสือศักดิ์สิทธิ์แตกต่างจากหนังสือเวททั่วไปเล่มอื่นๆ อยู่แล้ว พวกมันถูกเรียกว่าคัมภีร์ต้องห้าม!

เขาลืมไปชั่วขณะหนึ่งว่าศาสนจักรแห่งความมืดถูกทำลายไปอย่างสมบูรณ์แล้ว มันไม่มีหัวหน้าศาสนจักรอีกต่อไป นอกจากนี้ ในการทำลายล้างและการต่อสู้ที่น่าสะพรึงกลัว หัวหน้าคนสุดท้ายของศาสนจักรแห่งความมืดก็ถูกสังหารด้วย

หลังจากที่เขาจำได้เขาก็รู้ว่า "โบสถ์แห่งความมืดถูกทำลายในสงครามครั้งที่แล้ว และทุกคนถูกสังหารตาย ถึงอย่างนั้น หนังสือเล่มนี้จะมาอยู่ลงที่นี่ได้อย่างไร? สงครามเกิดขึ้นไกลจากสถานที่แห่งนี้ หนังสือเล่มนี้ไม่สามารถมาที่นี่เองได้? หรือมันเกิดขึ้นที่นี่?"

เนื่องจากเขาไม่สามารถถือหนังสือด้วยมือทั้งสองข้างได้ เขาจึงวางหนังสือลงบนพื้น เพราะเขาจําเป็นต้องใช้มือขวาในการพลิกหน้าหนังสือ เขาอยากเห็นสิ่งที่อยู่ข้างใน

นี่เป็นก้าวแรกของเขาในการเดินทางแห่งความมืด

กาเบรียลเปิดปกและดูที่หน้าแรกของหนังสือ โชคดีที่เขาสามารถอ่านได้อย่างถูกต้องเนื่องจากตอนนี้เขาเป็นนักเวทแห่งความมืดแล้ว

หนังสือเวทของธาตุหนึ่งสามารถอ่านได้โดยสมาชิกของธาตุนั้นเท่านั้น ถ้าเขาไม่มีธาตุมืด เขาก็จะไม่สามารถสัมผัสหนังสือศักดิ์สิทธิ์แห่งความมืดได้เลย

สำหรับผู้ที่ไม่ได้ครอบครองธาตุนั้น เวทนั้นจะดูเหมือนตัวอักษรแปลก ๆ ที่สับสนวุ่นวาย แต่สำหรับเขาแล้ว ถ้อยคำก็ไม่ต่างจากภาษาทั่วไปที่เขาเคยอ่าน นั่นคือข้อดีของการแบ่งปันธาตุ

ในหน้าแรกของหนังสือ มีเพียงคําไม่กี่คําที่เขียนด้วยอักษรตัวหนา

ที่ด้านบนของหน้า มีตราของเคียวสีดำสองอัน ไขว้กันเป็นกากบาดซึ่งเหมือนกับที่อยู่ขวามือของเขา ภายใต้ตรา มีคำสี่คำที่เขียนไว้

"คัมภีร์ต้องห้ามแห่งศาตร์มรณะ"