ตอนที่2 ผลึกกระบี่

สีของท้องฟ้าเริ่มค่อยๆ มืดลง ลู่ซวนนอนแน่นิ่งอยู่บนพื้นราวกับว่าเขาได้ตายไปแล้ว

หลังจากหลายชั่วโมงผ่านไป ลู่ซวนก็ปล่อยเสียงครวญครางเจ็บปวดออกมา เขาค่อยๆ ตื่นขึ้นอย่างช้าๆ

เขาโชคดีมาก อย่างน้อยในเวลาไม่กี่ชั่วโมงที่ผ่านมา ไม่มีสัตว์ใด ๆ ที่ผ่านมาแถวนี้

ขณะที่เขาพยายามขยับแขนขาของเขา มันช่วยไม่ได้ที่ลู่ซวนจะครางออกมาเพราะความเจ็บปวด แม้ว่าเขาจะไม่รู้สึกตัวในช่วงเวลาที่ผ่านมาแต่เขาก็สามารถคาดเดาได้ว่าหลงหยางทำอะไรกับเขาไว้บ้าง หลังจากตรวจร่างกายของเขาแล้วก็พบว่าไม่มีส่วนใดในร่างการขาดหายไป ลู่ซวนถอนหายใจออกมา มันก็ไม่เลวร้ายมากนัก

ข้ารับใช้ของครอบครัวหลงได้ทุบตีเขา ทำให้เขาบาดเจ็บหนัก ลู่ซวนรู้ว่าในอนาคตอันใกล้นี้ อาการบาดเจ็บจะกลายเป็นอุปสรรคกับเขาในการทดสอบและมันยังทำให้เขามีโอกาสน้อยลงไปอีก

คิดถึงเรื่องนี้ เขาหัวเราะอย่างหมดหนทาง นี่อาจจะเป็นความประสงค์ของสวรรค์หรือเปล่า? ตอนนี้อาการบาดเจ็บของเขาหนักมาก จนแม้แต่ความหวังสุดท้ายของเขาก็ดับลง

ในเวลานี้ท้องฟ้ามืดสนิท สภาพอากาศในวันนี้ดูเหมือนจะไม่ค่อยดีนัก บนท้องฟ้าไม่มีแม้แต่ดาวซักดวง เขาเงยหน้าขึ้นขณะที่เขานอนอยู่บนพื้นแข็งๆ ดวงตาของลู่ซวนเปลี่ยนไปขณะที่มองขึ้นไปบนท้องฟ้ายามค่ำคืนจิตใจของเขาอยู่ในภาวะสับสนวุ่นวาย

ทันใดนั้นก็มีรัศมีของแสงสว่างพุ่งผ่านอากาศปรากฏอยู่ในสายตาของลู่ซวน

ดาวตก?

ว่ากันว่าถ้าคุณผูกปมแล้วอธิษฐานเมื่อเห็นดาวตก คำอธิษฐานจะเป็นจริง

จิตใต้สำนึกของลู่ซวน สั่งให้ไปคว้าอะไรก็ได้ เพื่อที่จะมาผูกเป็นปม

แต่กลับมีเสียงคร่ำครวญดังขึ้นอีกครั้ง เขาลืมไปว่าร่างกายของเขาได้รับบาดเจ็บและมือของเขาไม่สามารถขยับไปผูกปมได้

ในเวลานี้ , ลู่ซวนก็สะดุ้ง ไม่นะวันนี้ไม่มีดาว จะมีดาวตกได้ยังไง?

เขาเงยหน้าขึ้นมองอีกครั้ง และพบว่า " ดาวตก " ได้มีขนาดใหญ่ขึ้น ใหญ่ขึ้น เรื่อยๆ . . . . . . .

มันกำลังมุ่งหน้ามาทางเขา ลู่ซวนก็ยิ่งตกใจ ด้วยความเร็วขนาดนี้ ถ้ามันมาถึงเขา เขาก็จะตายทันที ? มันจะมีทางไหนที่เขาจะรอด ?

เขาอยากจะหลบ แต่แค่ขยับเพียงระยะนิ้วก้อยเขาก็ไม่สามารถทำได้ในเวลานี้ แล้วมันจะเป็นไปได้อย่างไรที่เขาจะหลบ

"ดาวตก" เริ่มเข้ามาใกล้เรื่อยๆ เวลานี้ลู่ซวนก็เห็นรูปร่างของมัน มันน่าตกตะลึงมันมีรูปร่างเป็นรูปกระบี่ที่เปล่งแสงออกมา

กระบี่ที่เปล่งแสง มีความรวดเร็วที่น่าเหลือเชื่อ เพียงไม่กี่วินาทีหลังจากลู่ซวนได้เห็นมัน มันก็มาอยู่ด้านหน้าดวงตาของลู่ซวน

เวลานี้ลู่ซวนได้ค้นพบว่ากระบี่ที่เปล่งแสงนี้ไม่ใช่กระบี่ แต่เป็นผลึกรูปกระบี่ขนาดใหญ่

สิ่งนี้มันคืออะไร? ใครเป็นคนส่งมันมา?

เมื่อความคิดเหล่านี้พรวดขึ้นในใจแล้วผลึกกระบี่ก็โดนร่างของลูซวนแล้ว ในขณะที่ลู่ซวนคิดว่าร่างของเขาถูกแทงด้วยผลึกรูปกระบี่แปลกๆ นี้ เมื่อผลึกสัมผัสกับผิวของลู่ซวน มันละลายเข้าไปในร่างกายของเขาทันทีและจากนั้นมันเข้าไปยังตันเถียนของลู่ซวน แล้วก็ปรากฏเป็นรูปแบบกระบี่อีกครั้ง

หลังจากรอดพ้นจากความตายลู่ซวนก็ยังไม่มีเวลาที่จะชื่นชมยินดี ผลึกกระบี่ที่ละทวงเข้าไปในร่างกายของเขาโดยไม่ได้ตั้งใจได้ปล่อยพลังฉีที่เหมือนคมกระบี่ออกมา เริ่มต้นจากตันเถียนของลู่ซวน มันกระจายออกไปยังทุกๆส่วนในร่างกายของเขา มันแทงไปตามเส้นลมปราณทั้งหมดของลู่ซวน

"อ้าาาา!" เมื่อความเจ็บปวดทะลุทะลวงผ่านเข้ามาลู่ซวนก็ไม่อาจอดทนเก็บมันไว้ได้และแผดเสียงกรีดร้องออกมาดังมาก มันแผ่กระจายไปทั่วทั้งป่า มันดูแปลกมาก

ความเจ็บปวดในร่างกายไม่ลดลง แต่กลับกลายเป็นรุนแรงมากขึ้น

พลังฉีกระบี่กระจัดกระจายออกไปและยังคงเคลื่อนที่ผ่านเส้นลมปราณของลู่ซวน ผ่านเข้าไปทีละชั้นๆ และทะลวงสิ่งกีดขวางของแต่ละชั้น การทรมานแบบนี้มันเจ็บปวดมากที่สุดในโลก

สำหรับทุกคนที่เกิดมา ในตอนแรกคนส่วนใหญ่เส้นลมปราณจะถูกปิดกั้น แม้ว่าบางเส้นลมปราณของพวกเขาจะไม่ถูกปิดกั้น คนเหล่านี้ถูกเรียกว่าอัจฉริยะ

มีข้อเท็จจริงที่ว่าในทวีปกระบี่นภา มีผู้เชี่ยวชาญพลังงานลึกลับที่เรียกว่า พลังงานจิตวิญญาณ, วิธีการทะลวงเส้นลมปราณมีผลต่อความเร็วและประสิทธิภาพในการดูดซึมพลังงานจิตวิญญาณ, ดังนั้นการกำหนดวิธีการก็ถือเป็นพรสวรรค์อย่างหนึ่งในการบ่มเพาะ

และในความเป็นจริงในระหว่างการบ่มเพาะยังมีกระบวนการที่เปิดเส้นลมปราณ ยิ่งเปิดเส้นลมปราณได้มากขึ้นเท่าใดก็ยิ่งเข้าถึงอาณาจักรที่สูงขึ้นเท่านั้น

คนที่เกิดมาพร้อมกับเปิดเส้นลมปราณโดยธรรมชาติไม่เพียงแต่พวกเขาไม่จำเป็นที่จะต้องทะลวงเส้นลมปราณของพวกเขา แต่การเพาะปลูกของพวกเขาจะรวดเร็ว ถ้าพวกเขาต้องการที่จะไปถึงอาณาจักรที่สูงขึ้น พวกเขาสามารถเข้าถึงได้โดยไม่มีข้อจำกัด

และคนที่เกิดมาพร้อมกับเส้นลมปราณที่ปิดกั้น ถ้าพวกเขาต้องการที่จะไปสู่อาณาจักรที่สูงขึ้นพวกเขาก็จำเป็นที่จะต้องบ่มเพาะให้ช้าลงและค่อยๆ ทะลวงเส้นลมปราณของพวกเขาอย่างช้าๆ ด้วยเหตุนี้คนส่วนใหญ่ ตลอดชีวิตของพวกเขาจะไม่สามารถทะลวงเส้นลมปราณได้

ในเวลานี้พลังฉีกระบี่กำลังบังคับตัวเองผ่านเส้นลมปราณของลู่ซวน ควรทราบว่าพรสวรรค์ของทุกคนถูกกำหนดตั้งแต่เกิด นี้เป็นการต่อต้านสวรรค์อย่างแท้จริง!!

ภายใต้สถานการณ์ปกติ คนที่ฝืนทะลวงเส้นลมปราณของพวกเขาเพื่อที่จะให้สำเร็จในท้ายที่สุดเส้นลมปราณของพวกเขาจะระเบิดและพวกเขาจะตาย, มิฉะนั้นผู้เชี่ยวชาญทุกคนในทวีปกระบี่นภาคงจะช่วยให้ลูกหลานของพวกเขาทะลวงเส้นลมปราณของพวกเขา เพื่อเพิ่มความสามารถของพวกเขา

ภายใต้ความเจ็บปวดอย่างมากลู่ซวนไม่สามารถที่จะคิดอะไรได้ เขารู้สึกราวกับว่าเส้นลมปราณของเขาระเบิดและอยากตายไป มันจะทำให้รู้สึกสบายมากขึ้นในตอนนี้

แต่สิ่งแปลกประหลาดคือพลังฉีกระบี่นี้ ถึงแม้จะยังคงทำลายสิ่งที่ปิดกั้นเส้นลมปราณของลู่ซวนก็ตามแต่เส้นลมปราณของลู่ซวน ไม่มีร่องรอยของความเสียหายเลยแม้แต่น้อย

ในความเป็นจริงส่วนที่เส้นลมปราณของเขาถูกปิดกั้นได้กว้างขึ้น หากสิ่งต่างๆดำเนินต่อไปอย่างนี้ ... เส้นลมปราณของเขาจะถูกทะลวงราวกับว่ามีคนทะลวงมัน

ลู่ซวนไม่สามารถที่จะสงบจิตใจของเขา เพื่อตรวจสอบสภาพร่างกายของเขาได้ . ในตอนนี้ หัวของเขามีเพียงคำเดียว ซึ่งก็คือความเจ็บปวด ตั้งแต่เกิดจนถึงตอนนี้ แม้ในช่วงเวลาที่เจ็บปวดมากที่สุดในขณะทำการบ่มเพาะ ลู่ซวนยังไม่เคยเจ็บปวดมากขนาดนี้

เสียงกรีดร้องของเขาค่อยๆ อ่อยลงเรื่อยๆ ไม่ใช่เพราะเขาต้องการให้มันอ่อยลง แต่เป็นเพราะเสียงที่ออกจากคอของเขาจากเสียงกรีดร้องได้กลายเป็นเสียงแหบและไม่สามารถกรีดร้องอีก

พลังฉีกระบี่ที่ออกมาจากผลึกรูปกระบี่เห็นได้ชัดว่าไม่สนใจว่าลู่ซวนรู้สึกอย่างไร มันยังคงเดินทางผ่านเส้นลมปราณภายในร่างกายของเขา ส่วนหนึ่งของพลังที่เจาะเข้าไปในเส้นลมปราณ

กระบวนการทรมานกินเวลานานเกือบ 1 ชั่วโมง หลังจากที่พลังฉีกระบี่ได้ทะลวงเส้นลมปราณที่ถูกปิดกั้น สุดท้ายแล้วมันก็เคลื่อนที่เป็นวงกลมขนาดใหญ่และในที่สุดก็กลับมาอยู่ในผลึกรูปกระบี่ ทุกอย่างสงบลง

มันจบลงแล้ว? ลู่ซวนก็กระหืดกระหอบหายใจ ,สายของสายตาก็กระจัดกระจายไป เขาจะค่อยๆ รวบรวมสติของตัวเอง เขาสงสัยว่าถ้าเขายังคงเจ็บปวดแบบก่อนหน้านี้ต่อไปอีกระยะนึง เขากลัวว่าเขาจะตายเพราะความเจ็บปวด

ในช่วงเวลาแห่งการต่อสู้นี้ ลู่ซวนได้หมดแรง หน้าผากแก้มและร่างกายของเขาเปียกโชกด้วยเหงื่อ

แต่เขาก็ไม่ค่อยกังวลเรื่องนี้ เมื่อรอดพ้นจากความเจ็บปวดแบบนั้นแล้วเขาก็ขอบคุณพระเจ้า หยาดเหงื่อไหลหยดลงบนใบหน้าของเขา เพื่อที่จะไม่ให้มันเข้าไปในดวงตาของเขา ลู่ซวนใช้ความพยายามที่จะยกมือซ้ายของเขาเพื่อเช็ดใบหน้าของเขา

แต่แล้วขณะที่ลู่ซวนยกมือซ้ายขึ้นก่อนที่จะถึงดวงตาของเขา เขาไม่เชื่อในสายตาของเขาขณะมองที่มือ

เขาจำได้อย่างชัดเจนว่าก่อนหน้านี้เขาไม่สามารถแม้แต่จะขยับนิ้ว แต่ตอนนี้เขาสามารถเช็ดเหงื่อของเขา!

เพื่อให้แน่ใจว่าไม่มีอะไรผิดพลาด ลู่ซวนตอนแรกเขาไม่สามารถช่วยตัวเองได้ แต่ตอนนี้พยายามที่จะใช้มือทั้งสองข้างของเขาเพื่อขยับตัว หลังจากนั้นเขาก็ลุกขึ้นในร่างกายของเขาไม่มีร่องรอยของความรู้สึกไม่สบายเลยแม้แต่น้อย

ลู่ซวนในที่สุดก็แน่ใจ อาการบาดเจ็บที่ได้รับจากหลงหยาง ได้รับการรักษาอย่างปาฏิหาริย์!!

การเรียกปาฏิหาริย์ก็ไม่ถูกต้องนัก ลู่ซวนรู้ว่ามีโอกาส 80-90% ที่มันอาจจะเกิดจากผลึกรูปกระบี่ที่ลึกลับ หลังพายุย่อมมีสายรุ้งรออยู่มันเป็นเรื่องจริง คนสมัยก่อนไม่ได้หลอกข้าจริงๆ!!

ใบหน้าที่มีความสุขอย่างแท้จริงปรากฏที่ใบหน้าของเขา ลู่ซวนไม่สามารถควบคุมได้ ตอนแรกเขาคิดว่าสวรรค์ต้องการที่จะขยี้ความหวังสุดท้ายของเขา เขาไม่คิดว่าจะมีทางออกอีกแล้ว แม้ว่าตอนนี้เขาเจ็บปวดทรมาน แต่ถ้าเขารู้ก่อนว่าจะสามารถรักษาอาการบาดเจ็บได้ ลู่ซวนจะกัดฟันของเขาและอดทนกับมัน

หลงหยาง!! หลงไท่!! ถ้าพวกเจ้ามีผู้สนับสนุนอยู่เบื้องหลังแล้วจะทำไม? ข้าจะต้องผ่านการประเมินของนิกายกระบี่เมฆาให้ได้!! ตราบใดที่ข้ายังมีชีวิตอยู่ พวกเจ้าจะไม่สามารถทำมันได้สำเร็จ !

เนื่องจากอาการบาดเจ็บของเขาดีขึ้นมาก ลู่ซวนได้จิตวิญญาณของการต่อสู้ของเขากลับมาอีกครั้ง!

มีเวลาสิบห้าวันจนกว่าจะถึงการประเมิน 15 วันจะว่านานมันก็นาน จะว่าสั้นมันก็สั้น หากนำไปใช้ประโยชน์ความแข็งแกร่งของเขาอาจจะเพิ่มอีกในแต่ละขั้นตอน

หลังจากความทุกข์ทรมานเพียงแค่นี้ลู่ซวนก็รู้สึกเหนื่อยล้าแล้ว แต่เขารู้ดีว่าสถานการณ์แบบนี้จะช่วยให้การเพาะปลูกของเขาเร็วขึ้นกับอีกครึ่งหนึ่งของความพยายาม เนื่องจากพรสวรรค์โดยธรรมชาติของเขาไม่สูงนัก เขาจึงสามารถต่อสู้ได้โดยใช้ความพยายามเท่านั้น

การหมุนเวียนการบ่มเพาะของเขามีร่องรอยของพลังงานจิตวิญญาณเล็กน้อยที่ถูกดูดเข้าไปในร่างกายของลู่ซวน ในขณะเดียวกันเขายังมองเข้าไปภายใน สิ่งแรกที่เขาเห็นคือผลึกรูปกระบี่ที่เคยเกือบจะฆ่าเขา

ในเวลานี้ผลึกรูปกระบี่กำลังหมุนช้าๆ อยู่ในตันเถียนของลู่ซวน และไม่รุนแรงเท่าเดิม

แม้ว่าเขาจะไม่เข้าใจต้นกำเนิดของผลึกรูปกระบี่ แต่ลู่ซวนรู้สึกว่ามันมีความเป็นมาที่ไม่ธรรมดา นอกจากนี้ก่อนหน้านี้อาการบาดเจ็บได้รับการรักษาอย่างปาฏิหาริย์ ความเป็นจริงนี้สอดคล้องกับความคิดของลู่ซวน

แต่คิดถึงความเจ็บปวดที่โหดร้าย เขายังรู้สึกหนาวสั่น เขาไม่กล้าทำอะไรกับผลึกเลย ก็เลยปล่อยให้มันนั่งเงียบๆ ในตันเถียนของเขา หันกลับมาเอาใจใส่กับการหมุนเวียนการบ่มเพาะของเขา พลังงานจิตวิญญาณที่เข้าสู่ร่างกายของเขาค่อยๆ ไหลเวียนไปทั่วเส้นลมปราณของเขา

ขณะที่เขาหมุนเวียนการบ่มเพาะ พลังงานจิตวิญญาณที่อยู่ในบรรยากาศถูกดูดเข้าไปในร่างกายของลู่ซวน ในกระแสที่ไหลผ่านเส้นลมปราณของเขาในเส้นทางที่เฉพาะเจาะจง

แต่เมื่อเขาเริ่มหมุนเวียนการบ่มเพาะลู่ซวนก็ยิ่งแปลกใจมากขึ้นเรื่อย ๆ เพราะเขาค้นพบว่าอัตราการดูดซับพลังงานจิตวิญญาณของเขาเร็วกว่าที่เคยเป็นมาหลายเท่า!

ก่อนหน้านี้เส้นลมปราณทั้งหมดของเขาถูกปิดกั้นและตอนนี้พวกมันก็เรียบรื่นขึ้น