บทที่  119 งานแต่งงานสุดอลังการ (อ่านฟรี)

ในวันที่ 7 ของปีแห่งจันทรคติ โรงแรมอินเตอร์เนชั่นแนลได้รับการตกแต่งประดับประดาไปด้วยโคมไฟสวยงาม และมีรถจำนวนมากจอดอยู่ตรงบริเวณทางเข้าโรงแรม ดูจากตัวเลขบนทะเบียนรถแล้ว ต้องเป็นรถของพวกผู้นำแน่ๆ

หลายคนรู้สึกสงสัย ผู้นำระดับอาวุโสคนไหนกันที่มาเยือนเมืองปิงและต้องมีคนมาต้อนรับเขามากมายขนาดนี้? การเป็นผู้นำระดับอาวุโสนี่มันดีจริงๆ ไม่ว่าจะไปไหน ก็มีคนมากมายคอยให้การต้อนรับ

เสียงจุดประทัดดังขึ้น คนรอบข้างรู้สึกไม่พอใจ ผู้นำคนนี้เป็นใครกันนะ? ถึงขนาดต้องจุดประทัดต้อนรับกันเลยหรอ?

รถหรูคันหนึ่งแล่นเข้ามาถึงโรงแรมอย่างช้าๆ รถยนต์คันดังกล่าวมีโลโก้เทพเจ้าที่กำลังกางปีกบินอยู่บนฝากระโปรงหน้ารถและดูเหมือนว่าจะเป็นรถยี่ห้อ FAW (ยี่ห้อรถยนต์ในประเทศของจีน หรือที่รู้จักกันในนาม “รถธงแดง” ซึ่งเป็นรถที่ใช้โดยผู้นำของประเทศ)

รถคันนี้ตกแต่งด้วยดอกไม้ พวกเขาไปหาดอกไม้ในฤดูหนาวแบบนี้ได้จากไหนกัน?

“ดูสิ มีคำว่า”ความสุข“อยู่บนตัวรถด้วย อาจจะเป็นไปได้ว่ามีคนกำลังจะแต่งงานหรือเปล่า?” มีคนตะโกนพูดขึ้นมา

คนอื่นๆ ต่างไม่เชื่อกัน งานแต่งงานจะไปจัดที่โรงแรมไหนก็ได้ ใครกันที่จะต้องมาจัดงานแต่งงานที่นี่? นี่มันโรงแรมอินเตอร์เนชั่นแนล โรงแรมที่ดีที่สุดเมืองปิง โรงแรมแห่งนี้เอาไว้ใช้รับรองผู้นำระดับสูงและแขกต่างชาติ คนทั่วไปจะสามารถมาจองสถานที่แห่งนี้เพื่อจัดงานแต่งงานได้หรือ?

หลี่ซื่อเฉียงใช้ความพยายามอย่างมาในการจองโรงแรมอินเตอร์เนชั่นแนล แม้ว่าคุณจะมีเงิน แต่คุณก็ไม่สามารถจองได้ มีแขกต่างชาติจำนวนมากพักอยู่ที่โรงแรมนี้ สุดท้ายเฝิงหยู่ต้องไปขอความช่วยเหลือจากจางรุ่ยเฉียง ด้วยความช่วยเหลือของรองนายกเทศมนตรี ทำให้พวกเขาสามารถจองโรงแรมอินเตอร์เนชั่นแนลได้ แต่ราคาก็แพงเอาเรื่องอยู่เหมือนกัน

“จริงด้วย ดูเหมือนจะเป็นงานแต่งงานนะ แล้วนั่นรถอะไร? คุณเคยเห็นมาก่อนหรือเปล่า? สวยจังเลย สวยกว่ารถของนายกเทศมนตรีเสียอีก”

“ฉันรู้ๆ นั่นมันรถยี่ห้อโรลส์-รอยซ์ ราชินีที่ประเทศอังกฤษใช้รถแบบนี้”

โห ทุกคนบริเวณนั้นอ้าปากค้างด้วยความอึ้ง ราชินีที่ประเทศอังกฤษใช้รถแบบนี้หรือ? นี่มันงานแต่งงานของใครกันเนี่ย? ถึงขนาดกล้าเอารถประเภทนี้มาใช้เป็นรถแต่งงานเชียวหรือ? รถคันนี้มีมูลค่าอย่างน้อยหนึ่งล้านหยวน ชาตินี้พวกเขาคงไม่มีปัญญาหาเงินได้ขนาดนี้แน่ๆ

“นั่น ดูสิ มีมากกว่าหนึ่งคันด้วย มีรถขบวนตามมา ล้วนแต่เป็นรถยี่ห้อกวางทองหมดเลย!”

ในสมัยนั้น ไม่ค่อยมีใครเห็นรถแต่งงาน ยิ่งถ้ามีการนำรถมากกว่าหนึ่งคันมาใช้ในงานแต่งงาน ยิ่งแทบหาพบได้ยาก เพื่อนและญาติๆ ต้องพยายามหาวิธีมางานด้วยตัวเอง หรือไม่ก็ต้องเช่ารถประจำทางให้มาส่งที่งาน พวกเขาแทบจะไม่เคยเห็นรถขบวนเหมือนของหลี่ซื่อเฉียงเช่นนี้

รถขบวนยี่ห้อกวางทอง (ที่สหภาพโซเวียตเรียกว่า โวลก้า) เป็นรถที่ดีที่สุดที่เฝิงหยู่สามารถหาได้ โลโก้ของรถคือกวางตัวผู้ที่กำลังกระโดดอยู่ ซึ่งดูเหมือนเทพเจ้าที่กำลังกางปีกบิน

รถพวกนี้ถูกยืมมาจากบริษัทเครื่องจักร โรงงานการบิน และโรงงานมอเตอร์ เฝิงหยู่ไปขอยืมรถพวกนี้จากผู้นำด้วยตัวเองเพื่องานแต่งงานของพี่สาวเขา พวกผู้นำล้วนตกลงให้ยืม แต่โรงงานทั้งสามแห่งมีรถยี่ห้อโวลก้าเพียงแค่ 10 คัน เฝิงหยู่ไม่อยากให้รถที่เหลือต้องเป็นรถยี่ห้อลาด้าหรือรถจี๊ป เฝิงหยู่จึงขับรถยี่ห้อเบนท์ลีย์ของพี่เขยปิดท้ายขบวน ทำให้ขบวนนี้มีรถทั้งหมด 12 คัน ซึ่งเป็นสัญลักษณ์แทน 12 เดือนในหนึ่งปี

เฝิงหยู่ตั้งใจเก็บรถยี่ห้อโรลส์-รอยซ์จากล็อตสินค้ารถมือสองเอาไว้ ซึ่งไม่ได้เก็บเอาไว้ให้ตัวเองขับ แต่เขาตั้งใจเก็บเอาไว้ใช้ในงานแต่งงานของพี่สาวเขา รถยี่ห้อโรลส์-รอยซ์คันนี้โอ่อ่าและหรูหรามาก โลโก้เทพเจ้าที่กำลังกางปีกบินยิ่งทำให้รถแลดูเลอค่ามากขึ้น

หลี่ซื่อเฉียงและเฝิงตันอิงเดินลงมาจากรถ หลี่ซื่อเฉียงสวมเสื้อผ้าสีม่วงสไตล์ยุคราชวงศ์ถังและเฝิงตันอิงสวมใส่ชุดแต่งงานสีแดงตามประเพณี เฝิงหยู่แทบจะรับไม่ได้กับการออกแบบเสื้อผ้าแบบนี้ ไม่รู้ว่าพวกนักวางแผนงานแต่งงานเขาคิดอะไรกัน? ถ้าพวกเขาไม่ชอบสูทและเสื้อคลุมแบบชาวตะวันตก ก็น่าจะใช้สูทสไตล์เหมามากกว่าชุดสีม่วงสไตล์ยุคราชวงศ์ถัง สีม่วงกับสีแดงมันดูเข้ากันซะที่ไหนละ

หลี่ซื่อเฉียงโบกมือทักทายกลุ่มคนและเดินไปพร้อมกับเฝิงตันอิงจนถึงทางเข้าโรงแรม พวกเขายืนต้อนรับแขกอยู่ที่นั่น วันนี้ไม่เพียงแต่เพื่อนร่วมงานและหัวหน้าของพ่อแม่เขาเท่านั้นที่มาร่วมงาน แต่ยังมีเจ้าหน้าที่ระดับอาวุโสจำนวนมากมายมาด้วย

เฝิงหยู่ยืมรถมาจากโรงงานที่รัฐเป็นเจ้าของทั้งสามโรงงาน และได้เชิญผู้นำของโรงงานดังกล่าวมาด้วย เฝิงซิ่งไท่ก็เป็นหนึ่งในผู้ถือหุ้นของบริษัทเครื่องจักร และรองผู้จัดการทั่วไปก็มาร่วมงานด้วย เป็นไปไม่ได้ที่หลี่หมิงเต๋อจะไม่มางานแต่งงานของลูกสาวตัวเอง ไม่เพียงแต่หลี่หมิงเต๋อเท่านั้นที่มา หัวหน้าฝ่ายต่างๆ ที่เหลือก็มาด้วยกันหมด

ผู้อำนวยการของโรงงานมอเตอร์คือหนึ่งในหุ้นส่วนการทำงานของเฝิงหยู่ แน่นอนว่าเขาต้องมางานด้วย ลุงของอู๋จื้อกางและผู้อำนวยการเวิร์คช้อปทึ่เหลือก็มาพร้อมกับเขา พวกเขาอยากมาสร้างความสัมพันธ์อันดีกับเฝิงหยู่เพื่อให้ได้โครงการเพิ่มเติมในอนาคต

โฮวไฮ่ถาว ผู้อำนวยการของโรงงานการบินก็มาร่วมงานด้วย หลี่ซื่อโหยวก็มาเช่นกัน ถ้าเขาไม่ได้มาด้วยตัวเอง ต่อไปเฝิงหยู่อาจจะไม่ทำโครงการร่วมกับเขาก็ได้

ผู้อำนวยการโรงงานการบินก็มาร่วมงานแต่งงานนี้ด้วยตนเอง หัวหน้าฝ่ายต่างๆ ที่เหลือพอทราบข่าวนี้ก็รีบมากันหมด พวกเขาไม่รู้หรอกว่าเป็นงานแต่งงานของใคร แต่ถ้าผู้อำนวยการถึงกับต้องมางานนี้ด้วยตัวเองแบบนี้ งั้นก็แสดงว่าต้องเป็นคนสำคัญมากแน่ๆ

หลี่ซื่อเฉียงได้เรียนเชิญหัวหน้าตำรวจที่ทำหน้าที่ดูแลบริเวณคลังสินค้าและรองหัวหน้าตำรวจคนอื่นๆ ด้วย

ในตอนแรก คนที่เดินลงจากรถก็คือพวกผู้นำจากหน่วยงานของพ่อแม่ของหลี่ซื่อเฉียง ตำแหน่งสูงสุดก็คือรองหัวหน้าเซวี่ย ซึ่งเป็นตัวแทนของผู้นำในหน่วยงานของเขา

หลังจากนั้น หัวหน้าทุกคนจากฝ่ายๆ ในบริษัทมอเตอร์เดินทางมาถึง เมื่อหลี่หมิงเต๋อมาถึง คนก็ยิ่งรู้สึกประหลาดใจ ทำไมผู้จัดการทั่วไปของบริษัทเครื่องจักรจึงมาที่นี่?

ต่อมา ก็สังเกตเห็นว่าไม่เพียงแต่หลี่หมิงเต๋อเท่านั้นที่มาร่วมงานแต่งงาน แต่ยังมีผู้นำทุกคนจากบริษัทเครื่องจักรก็มางานด้วย ตระกูลหลี่สามารถเชิญเจ้าหน้าที่ตำแหน่งสูงมาร่วมงานได้หรือ? ถ้าพวกเขามีคอนเนคชั่นแบบนี้ แล้วทำไมตาเฒ่าหลี่ยังเป็นแค่ผู้บังคับบัญชาละ? ถ้าเขามีความสัมพันธ์กับหลี่หมิงเต๋อขนาดนี้ อย่างน้อยเขาก็น่าจะดำรงตำแหน่งรองหัวหน้า

ความประหลาดใจยังไม่จบเพียงแค่นั้น หลังจากนั้นไม่นาน ผู้อำนวยการของโรงงานมอเตอร์ หลี่ซื่อโหยว ก็เดินทางมากถึงพร้อมกับผู้นำของโรงงาน ทำไมเจ้าหน้าที่ระดับอาวุโสของโรงงานมอเตอร์จำนวนมากถึงมางานแต่งงานนี้กันนะ? ตาเฒ่าหลี่คนนี้มีเบื้องหลังอะไรหรือเปล่า?

ต่อมา ผู้อำนวยการโรงงานการบินก็เดินเข้ามาในงานพร้อมกับคนกลุ่มหนึ่ง ทุกคนแสดงความยินดีกับหลี่ซื่อเฉียงอย่างอบอุ่น และมอบซองแดงให้เขา

รองหัวหน้าเซวี่ยเริ่มเหงื่อซึม ตระกูลหลี่นี่ไม่ธรรมดา เขาใส่ซองมาน้อยเกินไปหรือเปล่า? เขาเริ่มย้อนคิดว่าเขาเคยมีเรื่องบาดหมางกับตาเฒ่าหลี่มาก่อนหรือเปล่า?

ตระกูลหลี่มีเพื่อนจากวงการตำรวจด้วยหรือ? ผู้คนไม่แปลกใจที่จะเห็นหัวหน้าสถานีตำรวจหรือหัวหน้าตำรวจในพื้นที่มาร่วมงานนี้ แต่นั่นมันรองหัวหน้าตำรวจของเมืองเลยนะ!

รองหัวหน้าเซวี่ยรีบวิ่งเข้ามาและขอยืมโทรศัพท์จากโต๊ะรับรองบริเวณหน้างานเพื่อโทรศัพท์ เขาต้องแจ้งเรื่องนี้ให้หัวหน้าระดับสูงของเขารับทราบว่ามีผู้นำตำแหน่งสูงจำนวนมากมายมาร่วมงานแต่งงานนี้ พอผู้นำหน่วยงานของคุณพ่อหลี่ได้ยินข่าวนี้ เขาก็รู้ทันทีว่าเขาต้องมาร่วมงานแต่งงานครั้งนี้ด้วย แม้ว่าคนพวกนี้จะมาจากกรมอื่น แต่พวกเขาก็ล้วนมีตำแหน่งสูงกว่าเขา

ผู้นำหลายคนจากกรมอุตสาหกรรม กรมภาษี และสำนักงานการค้าระหว่างประเทศก็มาร่วมงานด้วย รองหัวหน้าเซวี่ยสงสัยว่าเจ้าสาวน่าจะเป็นลูกสาวของเจ้าหน้าที่ตำแหน่งสูงสักคน

เพื่อนร่วมงานเก่าของหลี่ซื่อเฉียงจากที่ทำการไปรษณีย์ก็มาด้วย เขาเดินไปต้อนรับพวกเขา แล้วทำไมหัวหน้าของที่ทำการไปรษณีย์ของเมืองต้องมางานนี้ด้วยละ?

เฝิงหยู่ยิ้มที่เห็นสีหน้าประหลาดใจของทุกคน เขาตั้งใจทำให้เป็นแบบนี้ เขาอยากให้ตระกูลหลี่รู้ว่าตระกูลเฝิงมีคอนเนคชั่นมากมายและรู้จักผู้นำตำแหน่งสูงจำนวนมาก พวกเขาจะต้องคิดหนักถ้าอยากจะมากลั่นแกล้งพี่สาวของเขา

เฝิงหยู่ยังคงไว้ใจพี่เขยของเขา แต่สิ่งต่างๆ อาจจะไม่เหมือนเดิมเหมือนแต่ก่อนก็ได้ เมื่อก่อนพี่เขยของเขาก็แค่พยักงานธรรมดาคนหนึ่ง แต่ตอนนี้เขากลายเป็นเจ้าของบริษัทโลจิสติกส์ขนาดใหญ่ไปแล้ว จะเกิดอะไรขึ้นถ้าเขาเปลี่ยนไป?

“เสี่ยวหลี่ เสี่ยงเฝิง ผมขอให้ทั้งสองคนครองรักกันอย่างมีความสุขตลอดไปนะครับ” ชายวัยกลางคนคนหนึ่งยื่นมือไปจับมือหลี่ซื่อเฉียงพร้อมกับมอบซองแดงให้เฝิงตันอิง

ทุกคนมองไปที่ชายคนนั้น หลี่หมิงเต๋อและคนอื่นๆ ก็เดินออกมาเพื่อตรงไปหาเขา รองหัวหน้าเซวี่ยแทบจะหยุดหายใจ

นั่นมันรองนายกเทศมนตรีจางของเมืองปิงที่เพิ่งได้รับการแต่งตั้งใหม่ไม่ใช่หรือ? ได้ข่าวมาว่าเขาเป็นคนโปรดของนายกเทศมนตรี แม้แต่เขาก็มางานแต่งงานนี้ด้วยตัวเอง!