บทที่ 110 ความร่วมมือทั้งสามฝ่าย (อ่านฟรี)

"ผู้จัดการหลี่ เรื่องที่ผมคุยกับคุณครั้งก่อนไม่ทราบว่าคุณได้คำตอบหรือยังครับ" เฝิงหยู่นั่งไขว่ห้างยู่บนโซฟา ส่วนคนที่นั่งด้านข้างเขาคือหลี่ซื่อโหยว ผู้จัดการของโรงงานผลิตเครื่องยนต์

เฝิงหยู่เอ่ยปากถามเขาเกี่ยวกับการใช้เทคโนโลยีการสั่นสะเทือนด้วยคลื่นเสียงความถี่สูง เพื่อเอามาใช้กับเครื่องพ่นไอน้ำในการเพิ่มปลอดภัย และศักยภาพก็จะดียิ่งขึ้น

แต่เดิมโรงงานผิตเครื่องยนต์ไม่ได้มีเทคโนโลยีนี้. แม้ว่าโรงงานผลิตเครื่องยนต์จะเคยเป็นโรงงานทางการทหาร แต่เป้าหมายหลักของพวกเขาในตอนนี้คือการผลิตหม้อไฟฟ้า และผลิตภัณฑ์ที่เกี่ยวข้องกับไฟฟ้า เช่น แบตเตอรี่กำเนิดไฟฟ้าและสายไฟฟ้า ล้วนใช้เทคโนโลยีที่ดีที่สุดในการสร้าง เทคโนโลยีคลื่นความถี่สูงจึงไม่มีความจำเป็นกับมอเตอร์ไฟฟ้า

แต่หลี่ซื่อโหยวรู้ว่าโรงงานไหนมีเทคโนโลยีนี้. เขาอยากได้เทคโนโลยีนี้มาโดยตลอด แต่ไม่ประสบความสำเร็จเสียที. ตอนนี้หลี่ซื่อโหยวเริ่มสนใจในการสร้างแบรนด์สินค้า. ถ้าพัดลมไฟฟ้าที่ผลิตครั้งก่อนได้ใช้แบรนด์โรงงานผลิตเครื่องยนต์ของเขา ป่านนี้พวกเขาคงได้ผลกำไรมหาศาล

อย่างเครื่องพ่นไอน้ำนี้ เขาไม่คาดคิดด้วยซ้ำว่าจะได้กำไรก้อนใหญ่เช่นนี้. เวลานี้เขาได้รับบทเรียนแล้ว ดังนั้น เขาจึงเสนอตัวที่จะร่วมทุนกับเฝิงหยู่ เพื่อจะจะได้ส่วนแบ่งจากกำไร เขาจึงไม่ต้องการเป็นผู้รับเหมาอีก อีกอย่าง เฝิงหยู่ยังเสนอให้โรงงานผลิตเครื่องยนต์ศึกษาและพัฒนาเครื่องพ่นไอน้ำคลื่นความถี่สูง. และจะออกค่าใช้จ่ายในการพัฒนา ผลสรุปที่ได้จะแบ่งกัน ส่วนผลประโยชน์ค่อยคุยในภายหลัง

หลี่ซื่อโหยวหารือกับหัวหน้าคนอื่นๆของโรงงาน ทุกคนล้วนเห็นด้วยกับข้อเสนอนี้. แม้ว่ารัฐบาลส่งเสริมให้มีการพัฒนาเครื่องใช้ไฟฟ้า, แต่เทคโนโลยีสำหรับพลังน้ำก็ยังคงอ่อนด้อย. แหล่งพลังงานยังใช้พลังงานความร้อน โรงงานผลิตเครื่องยนต์มีกำลังหลักอยู่ที่การผลิตไฟฟ้าพลังน้ำ, ส่วนพลังงานความร้อนและพลังงานลมยังด้อยกว่า  และพวกเขาเพิ่งเริ่มวิจัยเกี่ยวกับพลังงานแสงอาทิตย์. ส่วนในด้านอื่น ๆยังคงอยู่ในขั้นตอนทฤษฎี

หลี่ซื่อโหยวครุ่นคิดเรื่องนี้อย่างละเอียดรอบคอบ. ถ้าพวกเขาพึ่งพาเพียงเครื่องกำเนิดไฟฟ้า ต่อให้โรงงานอาจจะไม่ขาดทุนใดใด แต่ก็ไม่มีทางหากำไรได้เป็นกอบเป็นกำ  ดูอย่างบริษัทการค้าไท่หัวสิ. เพียงแค่พัดลมไฟฟ้าพวกเขาก็ทำกำไรได้หลายล้านหยวน. นอกจากนี้ พวกเขายังได้ทำงานร่วมกับโรงงานเครื่องจักรกล โรงงานเครื่องจักรกลนี้รุ่งเรืองมาหลายเดือนแล้ว แม้แต่หลี่หมิงเต๋อที่ไม่เคยอยู่ในสายตาของเขา ตอนนี้เริ่มเบ่งบารมีทัดเทียมเขาแล้ว !

หลี่ซื่อโหยวตัดสินใจที่จะลองเดิมพัน เพราะยังไงเสียเฝิงหยู่ก็เป็นคนจ่ายเงินสำหรับการวิจัย. ถ้ามันประสบความสำเร็จโรงงานผลิตเครื่องยนต์ของเขาก็จะมีรายรับเพิ่มขึ้น แต่ถ้ามันล้มเหลวก็ถือว่ายังได้ประสบการณ์. พวกเขาควรจะลองสักตั้ง. ถ้าหากพวกเขาเข้าใจทฤษฎีคลื่นเสียงความถี่สูง  พวกเขาก็จะเข้าใจเรื่องการเปลี่ยนน้ำเป็นละออง เพียงแต่พวกเขาไม่ยังสามารถผลิตเครื่องพ่นไอน้ำได้อยู่ดี. ตามที่วิศวกรในโรงงานของเขาได้กล่าวมา การสร้างเครื่องพ่นไอน้ำเครื่องหนึ่งใหญ่เท่ารถเก๋ง แล้วจะขายได้ยังไง?

หลี่ซื่อโหยวอยากจะหลอกเอาเทคโนโลยี่นี้มาจากโรงงานปิงเฟย โรงงานรัฐวิสาหกิจทั้งสองล้วนอยู่ในเมืองปิง ทั้งยังเคยทำงานร่วมกันในโครงการทหาร แต่โรงงานปิงเฟยปฏิเสธที่จะให้ข้อมูลเทคโนโลยีกับพวกเขา

โรงงานผลิตเครื่องนยต์ต้องการทำอะไร? โรงงานปิงเฟยก็ทำให้ได้ เมื่อผลิตแล้วก็ขายให้กับโรงงานผลิตเครื่องยนต์!

ตอนนี้หลี่ซื่อโหยวกำลังมืดแปดด้าน เขากลัวว่าถ้าเฝิงหยู่รู้เกี่ยวกับเรื่องนี้แล้วจะล้มเลิกความร่วมมือกับเขา แล้วไปทำงานร่วมกับโรงงานปิงเฟยแทน ต่อไปโรงงานผลิตเครื่องยนต์จะไม่มีอะไรให้ทำอีก

อย่างไรก็ตาม ทั้งสองฝ่ายเป็นเพียงคู่ค้าทางธุรกิจ เป็นเพียงการทำธุรกิจร่วมกันเท่านั้น ไม่มีความสัมพันธ์แนบเเน่นแม้แต่น้อย ก่อนหน้านี้ตอนที่บริษัทการค้าไท่หัวถูกซ่งเสี่ยวเฟิงทำลาย หากโรงงานผลิตเคื่องยนต์ได้ยื่นมือเข้าช่วย ซ่งเสี่ยวเฟิงคงไม่กล้าโอหังขนาดนั้น เพราะโรงงานผลิตเครื่องยนต์เคยเป็นรัฐวิสาหกิจทางด้านทหาร ถ้าโมโหขึ้นมาน่ากลัวกว่าตำรวจอีก!

แต่เพราะตอนนั้นพวกเขาไม่ได้ยื่นมือไปช่วย ทำให้ทั้งสองฝ่ายมีความรู้สึกปฏิปักษ์เล็กน้อย. หลี่ซื่อโหยวรู้สึกได้ว่าถ้าเฝิงหยู่ได้พบคู่ค้าที่ดีกว่า เขาจะทิ้งโรงงานผลิตเครื่องยนต์ทันที

เฝิงหยู่รอสักพัก ในขณะที่หลี่ซื่อโหยวขมวดคิ้ว ไม่พูดไม่จา. เฝิงหยู่จึงรู้ว่ามีบางอย่างผิด

"ผู้จัดการหลี่ เป็นอะไรไปครับ หรือคุณไม่คิดที่จะทำงานร่วมกับผมอีก? เอางั้นก็ได้ อันที่จริง บริษัทเครื่องจักรกลก็สามารถผลิตเครื่องพ่นไอน้ำนี้ได้" เฝิงหยู่ยืนขึ้นเพื่อจะออกไป

บริษัทเครื่องจักรสามารถผลิตเครื่องพ่นไอน้ำได้แน่นอน. แต่บริษัทเครื่องจักรจะไม่ผลิตเด็ดขาด! แม้ว่าคำตัดสินไม่ได้ออกจากหลี่หมิงเต๋อแค่เพียงคนเดียว แต่ผู้ถือหุ้นส่วนใหญ่ต่างไม่เห็นด้วยกับการผลิต

แม้ว่าเฝิงหยู่สามารถชักชวนหลี่หมิงเต๋อให้ผลิตเครื่องพ่นไอน้ำได้ แต่เมื่อใดก็ตามที่บริษัทเครื่องจักรกลมีรายได้สูงจากเครื่องพ่นไอน้ำ พวกเขาก็จะได้รับส่วนแบ่งที่มากขึ้น ในขณะที่เฝิงหยู่จะได้รับส่วนแบ่งน้อยกว่า มันแตกต่างกับโรงงานผลิตเครื่องยนต์ แค่จ่ายเพียงเล็กน้อยเป็นค่ารับเหมาเท่านั้น

หลี่หมิงเต๋อน่ารังเกียจยิ่งกว่าหลี่ซื่อโหยว ก่อนที่เฝิงหยู่จะกลายเป็นผู้ถือหุ้นใหญ่ของบริษัทเครื่องจักรกล เขาจะไม่ทำให้บริษัทเครื่องจักกลงอกเงยผลตอบแทนอย่างล้มหลาม แล้วปล่อยให้คนอื่นเก็บเกี่ยวผลประโยชน์

แต่ในเมื่อโรงงานผลิตเครื่องยนต์ไม่เต็มใจจะร่วมมือ เฝิงหยู่ก็ยังมีทางเลือกอื่น นั่นคือมหาวิทยาลัย. ไม่ว่าจะเป็นมหาวิทยาลัยเทคโนโลยี หรือมหาวิทยาลัยวิชาการ พวกเขาล้วนเก่งกาจในด้านการวิจัยและพัฒนา. เทคโนโลยีคลื่นความถี่สูงนี้ไม่ได้ยากเย็นเท่าไหร่ บรรดานักเรียนวิจัยน่าจะศึกษาได้สำเร็จ ปัญหาเดียวสำหรับเฝิงหยู่คือสิทธิบัตรสำหรับเทคโนโลยี ทางมหาวิทยาลัยคงจะไม่มอบสิทธิบัตรให้แก่เฝิงหยู่

"รอก่อน ผู้จัดการเฝิง  ไม่ใช่ว่าเราไม่ต้องการทำงานร่วมกับเธอนะ แต่เทคโนโลยีคลื่นความสูงของเรายังคงอยู่ในขั้นตอนทางทฤษฎี อาจจะใช้เวลาอย่างน้อยๆ1 ปีจึงจะใช้งานได้จริง"

หลี่ซื่อโหยวพูดอย่างคลุมเคลือ เพราะตามที่วิศวกรของเขาได้แจ้งไว้ คือต้องใช้เวลาสามปีจึงจะสำเร็จ

เฝิงหยู่ไม่ได้โง่ที่จะดูไม่ออก หลี่ซื่อโหยวกล่าวว่าพวกเขามีเทคโนโลยีคลื่นความถี่สูงคงเป็นเรื่องคุยโม้มากกว่า โรงงานผลิตเครื่องยนต์พึ่งจะเริ่มค้นคว้าข้อมูลหลังจากที่เฝิงหยู่นำเรื่องนี้มาเสนอต่างหาก!

"ผู้จัดการหลี่ ผิดศีลข้อสี่บาปนะครับ โรงงานผลิตเครื่องยนต์ไม่ได้มีวิศวกรที่รู้เทคโนโลยีคลื่นความถี่สูงไม่ใช่หรือครับ? คุณบอกว่าโรงงานกำลังทำการวิจัยเกี่ยวกับเรื่องนี้ แต่การจะค้นพบคงเป็นไปไม่ได้สินะครับ? ในเมื่อครั้งก่อนคุณกล้าตกลงที่จะทำงานร่วมกับผม ถ้าอย่างนั้นแล้วคุณก็น่าทราบว่าโรงงานไหนหรืออาจารย์มหาวิทยาลัยท่านใดที่สามารถให้ข้อมูลนี้ได้? "

หลี่ซื่อโหยวมองเฝิงหยู่อย่างตกตะลึง เขาสามารถเดาได้มากขนาดนี้ด้วยข้อมูลเล็กน้อยเเค่นี้? เด็กคนนี้ยังใช่วัยรุ่นอายุสิบกว่าปีอยู่เหรอ? เขาต้องมีอายุหลายสิบปีสิถึงจะถูก

"ฉันรู้ว่าโรงงานปิงเฟยมีเทคโนโลยีนี้ ทั้งยังมีผู้เชี่ยวชาญในด้านนี้. แต่พวกเขาไม่ขายเทคโนโลยีให้ฉัน. ฉันได้ลองติดต่อผู้อำจัดการโหวหลายครั้งแล้ว แต่เขากลับไม่ตอบรับ"

"ผู้เชี่ยวชาญจากโรงงานปิงเฟยเหรอครับ? ทำไมคุณไม่ลองนัดผู้จัดการโหวออกมาละครับ จะได้มานั่งจับเข่าคุยกัน. พวกเราร่วมกัน3ฝ่าย โดยพวกเขามอบข้อมูลเทคโนโลยี ผมจะจัดการเรื่องเงินเอง ส่วนทางคุณก็เป็นผู้ดำเนินการ แล้วกำไรจะแบ่งเข้ากระเป๋าพวกเรา 3ฝ่าย "

เฝิงหยู่มีความสุขที่ได้หุ้นส่วนเพิ่มอีกคนหนึ่ง อีกอย่าง เฝิงหยู่เองก็ต้องการรู้จักผู้จัดการโหวแห่งโรงงานปิงเฟย เพราะความคิดทางธุรกิจครั้งต่อไปอาจจะต้องร่วมมือกับโรงงานปิงเฟย รับรองว่าได้กำไร

"การร่วมมือสามฝ่าย? ก็ดี ฉันจะลองติดต่อเขา " หลี่ซื่อโหยวดีใจที่เฝิงหยู่เสนอข้อตกลงนี้ เพราะเขากลัวว่าเฝิงหยู่จะถีบหัวส่งพวกเขาแล้วไปร่วมงานกับที่อื่น

โหวห่ายเทารับสายของหลี่ซื่อโหยว พอได้ยินว่าเป็นเรื่องเกี่ยวกับเทคโนโลยีคลื่นความถี่สูง โหวห่ายเทาเพียงแค่ให้คำตอบว่า โรงงานปิงเฟยจะผลิตสิ่งที่โรงงานผลิตเครื่องยนต์ต้องการและนำมาขายให้ โหวห่ายเทาอาวุโสกว่าหลี่ซื่อโหยว ตอนที่เขาได้เป็นผู้จัดการโรงงานปิงเฟย หลี่ซื่อโหยวยังเป็นเพียงรองผู้จัดการ แม้ว่าตอนนี้หลี่ซื่อโหยวจะได้เป็นผู้จัดการโรงงานแล้ว  แต่โหวห่ายเทามักจะถือว่าเขาเป็นรุ่นน้อง

คราวนี้หลี่ซื่อโหยวไม่ได้วางสายโทรศัพท์ และกล่าวว่าจะพาเพื่อนมาไปพบเขาที่โรงงานปิงเฟย  เพื่อพูดคุยเกี่ยวกับโครงการร่วมกันม และรับประกันว่าโรงงานปิงเฟยจะไม่มีต้องเสียอะไรเลย

หลังจากวางโทรศัพท์ โหวห่ายเทาก็สงสัยว่าเพื่อนของหลี่ซื่อโหยวคือใคร เขารู้จักหรือไม่?

เฝิงหยู่ได้ตัดสินใจแล้วว่าไม่ว่าพวกเขาจะร่วมมือกันยังไง หรือออกเงินเท่าไหร่ การจดสิทธิบัตรครอบครองผลิตภัณฑ์แบะข้อมูลเทคโนโลยีจะต้องอยู่ในกำมือของเขา นี่เป็นสิ่งที่สำคัญที่สุด!

***เครื่องสั่นคลื่นความถี่เสียง ใช้คลื่นความถี่สูงจากอัลตราโซนิคในการสั่น อย่างพวกเครื่องล้างจาน หรือเครื่องซักผ้าใช้เทคโนโลยี่นี้ในการสร้าง