เราไม่เผยแพร่ผลงานที่มีลิขสิทธิ์ในประเทศไทย หากท่านพบเนื้อหาที่ละเมิดลิขสิทธิ์ แจ้งได้ที่เพจ Facebook NovelStore เราจะลบให้โดยเร็ว
ปัญหาการใช้งานเว็บไซต์ ติดต่อได้ที่เพจดังกล่าว
We do not publish or distribute copyrighted works in Thailand. To report infringing content, contact us via our Facebook page and we will remove it promptly. For other issues, use the same channel.

บทที่ 42 สั่งซื้อเพิ่ม (อ่านฟรี)

บทที่ 42 สั่งซื้อเพิ่ม (อ่านฟรี)

บทที่ 42 สั่งซื้อเพิ่ม (อ่านฟรี)


 

 

หลังจากสรุปจำนวนเครื่องทั้งหมดที่นักธุรกิจเหล่านี้ต้องการสั่งซื้อแล้ว เป็นจำนวน181,000เครื่อง ชายอวบอ้วนยังสั่งซื้อเพิ่มอีกเป็นจำนวนถึง12,000เครื่อง และเขาครอบครองตลาดทางใต้ถึงสองเมือง

 

ทุกคนต่างก็ลงนามบนสัญญา ทุกคนเห็นด้วยกับการส่งมอบสินค้าเป็นรอบ โดยจะส่งสินค้าสามรอบเว้นระยะห่างกันหนึ่งสัปดาห์ รอบแรกจะส่งสินค้าสัปดาห์นี้และต้องจ่ายเงินสดในจุดที่จัดส่งสินค้า นี่เป็นเพราะเฝิงหยู่ต้องการเพิ่มสภาพคล่องทางการเงิน เพราะต่อให้บริษัทการค้าไท่หัวส่งมอบสินค้าทั้งหมดในคราเดียว พวกนักธุรกิจส่วนใหญ่ก็ไม่มีเงินเพียงพอ แต่เหตุผลที่แท้จริงคือบริษัทการค้าไท่หัวมีสินค้าในมือไม่เพียงพอต่อคำสั่งซื้อนั่นเอง

 

มีบางคนที่ไม่สามารถรอได้และต้องการให้จัดสินค้าทั้งหมดมาในคราเดียว แต่เมื่อพวกเขาเห็นท่าทางของเฝิงหยู่ที่จ้องเขม็งพวกเขา พวกเขาจึงหุบปากทันที ข้อตกลงนี้ใช่ว่าจะไม่ดีนัก ถึงนักธุรกิจเหล่านี้จะได้สินค้าในปริมาณที่น้อยลงเล็กน้อย แต่พวกเขาสามารถเอาเงินมาหมุนก่อนได้ ทั้งยังไม่ต้องแบ่งตลาดขายกับผู้อื่น ตัวเองจะได้กำไรจากพัดลมยี่ห้อเฟิงหยุ่อย่างเป็นกอบเป็นกำแต่เพียงผู้เดียว

 

หลังจากคนกลุ่มแรกจากไปแล้ว ผู้คนที่รออยู่ข้างนอกก็เริ่มเป็นกังวล พวกเขาสังเกตเห็นคนกลุ่มแรกคล้ายกับจะถือหนังสือสัญญา พวกเขากลัวว่าคนกลุ่มแรกจะซื้อสินค้าทั้งหมดไปแล้ว พออู๋จื้อกางเรียกให้กลุ่มของพวกเขาเข้าไปด้านใน พวกเขาก็รีบส่งเสียงเอะอะว่าอยากจะซื้อพัดลมยี่ห้อเฟิงหยู่

 

"คุณไม่รู้จักกฎหรือไง? เงียบหน่อยครับ! ใครยังพูดโวยวายถึงอีก ก็ออกไป!" อู๋จื้อกางตะโกน

 

อู๋จื้อกางใช้วิธีการเดียวกลุ่มแรกที่เข้ามา ระบุตัวตน แยกตัวแทนที่มาจากเมืองเดียวกันให้ไปอยู่ทางซ้าย ส่วนตัวแทนที่มาคนเดียวจากหนึ่งเมืองให้ยืนทางขวา

 

อู๋จื้อกางส่งเอกสารที่มีเงื่อนไขเหมือนกันให้ทุกคน สั่งซื้อสินค้าอย่างน้อย5,000เครื่องต่อหนึ่งเมือง บริษัทการค้าไท่หัวไม่สนใจว่าในหนึ่งเมืองจะมีบริษัทตัวแทนมามากมายเท่าไหร่ ไม่สนว่าพวกเขาจะแบ่งเขตขายสินค้าอย่างไร ขอเพียงเมืองหนึ่งเมืองมีเพียงบริษัทเดียวที่เป็นตัวแทนจำหน่าย

 

คนที่เหลืออยู่กลุ่มหลังๆเริ่มร้อนรนกัน คนกลุ่มก่อนหน้านี้ได้เซ็นสัญญากันก่อนแล้ว พวกเขาจะต้องทำเช่นไรดี? เพราะพวกเขายอมรับเงื่อนไขในสัญญาได้เช่นกัน

 

เพียงแต่ ตอนนี้เหลือเพียง7เมืองทางฝั่งตะวันตกที่ไม่มีผู้แทนจำหน่าย จังหวัดเหล่านี้เป็นที่ราบสูงและมีแต่ผู้คนเร่ร่อนอาศัยอยู่ ทั้งยังมีปัญหาในการเข้าถึงไฟฟ้า ดังนั้นการขายพัดลมไฟฟ้าที่นั่นจึงไม่น่าจะทำยอดขายได้สูงมากนัก

 

เฝิงหยู่จึงยอมลดเงื่อนไขลง คนที่เหลืออยู่ซึ่งเต็มใจจะเป็นตัวแทนขายในเมืองเหล่านี้สามารถอยู่ต่อได้ ส่วนคนที่ไม่เต็มใจสามารถกลับไปได้เลยทันที

 

พอเห็นท่าทางแน่วแน่ของเฝิงหยู่ คนกลุ่มหนึ่งได้แต่ส่ายหัวแล้วก็จากไป ในใจมีแผนการ พวกเขาตัดสินใจที่จะมองหาโรงงานเอง เพื่อผลิตพัดลมไฟฟ้าที่ทำขึ้นจากพลาสติก

 

ส่วนอีกเจ็ดเมืองที่เหลือ ในที่สุดก็มีนักธุรกิจเจ็ดคนที่ยอมเป็นตัวแทนขาย คนกลุ่มนี้ เฝิงหยู่ไม่ได้ขอให้พวกเขาสั่งซื้อ5,000เครื่อง  แต่ให้สั่งซื้อเพียง1000เครื่องก็พอ

 

เฝิงหยู่ต้องการให้พัดลมยี่ห้อเฟิงหยู่ซึมซาบฝังลึกเข้าไปในหัวใจของผู้คน ต้องการให้ทุกคนในประเทศจีนจดจำพัดลมยี่ห้อเฟิงหยู่ได้ ให้แบรนด์นี้ได้สร้างชื่อ

 

ในอนาคต พัดลมยี่ห้อเฟิงหยู่นี้อาจจะทำให้ผลกำไรให้เฝิงหยู่มากขึ้น!

 

"ผู้จัดการเฝิงครับ ทั้งหมด238,000เครื่อง สินค้าที่เรามีอยู่ในโกดังและรายการสั่งผลิตในโรงงานรวมกันแล้วยังไม่เพียงพอ เราจำเป็นต้องสั่งซื้อกับโรงงานเครื่องยนต์เพิ่มอีก 130,000 เครื่อง" อู๋จื้อกางรวมรวมรายงานทั้งหมดให้เฝิงหยู่ พร้อมกับรายงานสถานการณ์

 

"ไม่เลว ตั้งแต่พรุ่งนี้เป็นต้นไป เราจะเห็นเงินไหลมาเทมา จัดเรียงลำดับการจัดส่งสินค้า จากเหนือจรดใต้ จะต้องทำให้พัดลมของเราจะเป็นพัดลมที่ขายดีที่สุดในประเทศ!" เฝิงหยู่กล่าว

 

......

 

ตั้งแต่เช้าวันนี้ ผู้จัดการหลี่ยังยิ้มหน้าบานไม่หุบ  ในระหว่างการประชุมตอนเช้าตรู่ หัวหน้าโรงผลิตทุกคนต่างก็พูดว่า พอคนงานรู้ว่าพวกเขามีงานที่ต้องทำและโรงงานจะจ่ายเงินเดือนให้เขาทั้งหมด แต่ละคนจึงตั้งใจทำงานกันอย่างกระตือรือร้น

 

วันนี้พอผู้คนพบเจอหัวหน้าหลี่ แต่ละคนต่างก็มีความเคารพนับถือในดวงตา

 

แต่ผู้จัดการหลี่ยังมีบางเรื่องที่ต้องกังวล นั่นคือ โรงงานจะทำอะไรในช่วงครึ่งหลังของปีหลังจากการผลิตพัดลมไฟฟ้าชุดนี้เสร็จสิ้น?

 

ก๊อก ก๊อก ก๊อก

 

"ผู้จัดการหลี่ เสี่ยวเฝิงจากบริษัทการค้าไท่หัวมาที่นี่" เลขานุการกล่าว

 

"ให้เขาเข้ามา" ผู้จัดการหลี่ตอบ

 

หลังจากที่เข้าไปในห้องทำงานของเขา คำพูดแรกของเฝิงหยู่ก็ทำให้เขามีความปิติยินดีอย่างยิ่ง

 

"ผู้จัดการหลี่ครับ เราต้องการสั่งซื้อพัดลมไฟฟ้าชนิดนี้มากขึ้น เราต้องการเพิ่มอีก 150,000 เครื่อง" เฝิงหยู่กล่าว

 

อู๋จื้อกางรายงานเขาว่า พวกเขาขาดแคลนพัดลมแค่ 130,000เครื่องเท่านั้น แต่เฝิงหยู่รู้สึกว่าจะมีผู้จัดจำหน่ายบางรายที่จะสั่งซื้อสินค้าเพิ่มเติม ดังนั้นเขาจึงเตรียมการสำรองพัดลมนี้ไว้เผื่อในกรณีนั้น

 

นอกจากนี้ การสั่งผลิตพัดลมเพิ่มอีก20,000เครื่อง มีมูลค่าเพียง 500,000 หยวนเท่านั้น

 

เฝิงหยู่ไม่ได้กังวลว่าตลาดภายในประเทศจะไม่สามารถจัดจำหน่ายพัดลมที่สั่งเพิ่ม 20,000เครื่องนี้ เพราะถึงแม้ว่าตลาดภายในประเทศจะไม่สามารถจำหน่ายได้อีก แต่เขาก็สามารถพึ่งพาจีหลี่เหลียนเคอได้เสมอ สหภาพโซเวียตเจริญก้าวหน้ากว่าประเทศจีนแต่พัดลมที่พวกเขาผลิต ทั้งถูกกว่า มีสีสันหลากหลาย สะดวกสบาย ต่อให้ฤดูร้อนในสหภาพโซเวียตจะมีช่วงระยะเวลาที่สั้นมาก แต่พัดลมไฟฟ้านี้ย่อมหาตลาดขายที่นั่นได้อย่างแน่นอน

 

นอกจากนี้ เฝิงหยู่จะให้แนวคิดเกี่ยวกับการทำโฆษณาและประชาสัมพันธ์พัดลมเหล่านี้ โดยเขายินดีที่จะจ่ายเงินครึ่งหนึ่งสำหรับค่าโฆษณาในหนังสือพิมพ์อีกด้วย

 

ผู้จัดการหลี่คิดไว้แล้วว่าเฝิงหยู่จะต้องเพิ่มยอดสั่งผลิต แต่ไม่คาดคิดว่าเฝิงหยู่จะสั่งผลิตเพิ่มถึง 150,000 เครื่อง

 

ด้วยคำสั่งซื้อที่เพิ่มขึ้นมานี้ โรงงานจะมีกำไรมากกว่า 1 ล้านหยวน จะเพียงพอสำหรับเงินเดือนของพนักงานทั้งหมดในช่วงครึ่งหลังของปี

 

"ไม่มีปัญหา ยังเป็นเงื่อนไขเดียวกันใช่ไหม เราเซ็นสัญญากันเลยไหม?" ผู้จัดการหลี่ตอบอย่างอดใจรอไม่ไหว หลังจากเซ็นสัญญากันแล้วเขาถึงจะวางใจ

 

"รอก่อนครับ" เฝิงหยู่โบกมือบอกปัด ทำให้ใจของผู้จัดการหลี่ตกไปถึงตาตุ่ม หรือเฝิงหยู่จะขอลดราคา?

 

"ผู้จัดการเฝิง ราคานี้ถือว่ายุติธรรมแล้ว ไม่สามารถลดลงได้อีก" ผู้จัดการหลี่กล่าว

 

เฝิงหยู่หัวเราะ เขาไม่ได้ตั้งใจจะต่อรองราคา แต่สิ่งที่เฝิงหยู่ต้องการคือ อยากให้วันจัดส่งรวดเร็วขึ้นกว่าเดิม!

 

"ผู้จัดการหลี่ คุณเข้าใจผิดแล้ว ผมไม่ได้คิดที่จะต่อรองราคา! แต่ผมกำลังพูดถึงเวลา ผมต้องการให้พัดลม150,000เครื่องที่พึ่งสั่งผลิตนี้ถูกจัดส่งพร้อมๆกับ100,000เครื่องที่สั่งก่อนหน้านี้ ถ้าคุณสามารถทำได้ ผมจะเซ็นสัญญาแล้วสั่งผลิตจากโรงงานของคุณ แต่ถ้าคุณไม่สามารถทำได้ ก็ไม่เป็นไรครับ เพราะทางเราได้ติดต่อโรงงานเครื่องยนต์อันดับหนึ่งในเมืองหลินไว้แล้ว และพวกเขาบอกว่าสามารถผลิตได้ทัน" เฝิงหยู่กล่าว

 

ผู้จัดการหลี่คว้ามือของเฝิงหยู่เอาไว้: "ผู้จัดการเฝิง เธอพูดอย่างนี้ได้อย่างไร? เราทำงานร่วมกันดีดีมาโดยตลอด ทำไมเธอต้องไปเซ็นสัญญากับโรงงานผลิตเครื่องยนต์ของเมืองหลินด้วย? โรงงานของพวกเขามีขนาดเล็กกว่าโรงงานของเรามาก แถมคนงานของพวกเขาไม่มีความชำนาญเท่าคนงานของเรา แต่เวลากระชั้นชิดจนเกินไป พวกเราผลิตไม่ทันจริงๆ พวกเราถึงกับหยุดชะงักการผลิตของสินค้าทางทหารไว้ชั่วคราว คนงานก็แทบจะทำงานกันยี่สิบสี่ชั่วโมงเพื่อผลิตพัดลมนี้ให้ทัน เวลาไม่เพียงพอ"

 

"นั่นคือปัญหาของคุณครับ ผมขอแค่เงื่อนไขเดียว หากคุณตก ผมจะเซ็นสัญญาทันที ถ้าไม่ตกลง ผมก็คงต้องขอโทษด้วย" เฝิงหยู่ตอบ

 

ตอนนี้เอง อู๋จื้อกางดันตัวหัวหน้าจ้าวให้เข้ามาในห้อง ส่งเสียงดังว่า “พวกเราตกลง”

 

ผู้จัดการหลี่อ้ำอึ้ง แล้วหันไปมองหัวหน้าจ้าว ครุ่นคิดว่า นายเองก็เติบโตขึ้นมาในสิ่งแวดล้อมของโรงงาน นายก็น่าจะรู้กำลังผลิตของโรงงานไม่ใช่หรือ? จะให้ผลิตสินค้า 250,000เครื่องภายในเวลาครึ่งเดือน เป็นไปไม่ได้หรอก

 

หัวหน้าจ้าวส่งสายตากลับมาเป็นนัยว่าผู้จัดการหลี่ไม่ต้องกังวลไปหรอก แล้วเดินพรวดไปหาเฝิงหยู่ พูดเสียงดังว่า "ผู้จัดการเฝิง รอสักครู่ได้ไหม ขอคุยกับผู้จัดการหลี่สักหน่อย!"

 

เฝิงหยู่ทำท่าทางผายมือ แล้วยกถ้วยน้ำชาขึ้นมา ค่อยๆลิ้มลองรสชาติ

 

"อาจ้าว ฉันรู้ว่านายต้องการคำสั่งผลิตนี้ แต่ผู้จัดการเฝิงคนนั้นเป็นคนฉลาดหลักแหลมมาก เขาจะระบุวันที่จัดส่งสินค้าในสัญญาไว้อย่างละเอียดรอบคอบ และจะไม่ยอมให้เรายื้อเวลาจนล่าช้า" ผู้จัดการหลี่กล่าวหลังจากที่เดินออกมาที่ระเบียง หัวหน้าจ้าวตอบตกลงไปแล้ว แต่เขารู้ดีว่าโรงงานไม่สามารถดำเนินการตามคำสั่งนี้ได้

 

"ผู้จัดการหลี่ ถ้าพวกเขาสามารถติดต่อโรงงานผลิตเครื่องยนต์ในเมืองหลินเพื่อการผลิตพัดลม แล้วทำไมพวกเราถึงทำแบบนั้นบ้างไม่ได้?" หัวหน้ากล่าว

ผู้จัดการหลี่ถลึงตาโต "นายหมายถึง เรารับเหมาคำสั่งซื้อนี้เอาไว้ แล้วส่งต่อให้โรงงานผลิตเครื่องยนต์ในเมืองหลินดำเนินการผลิต?"

จบบทที่ บทที่ 42 สั่งซื้อเพิ่ม (อ่านฟรี)

คัดลอกลิงก์แล้ว