เราไม่เผยแพร่ผลงานที่มีลิขสิทธิ์ในประเทศไทย หากท่านพบเนื้อหาที่ละเมิดลิขสิทธิ์ แจ้งได้ที่เพจ Facebook NovelStore เราจะลบให้โดยเร็ว
ปัญหาการใช้งานเว็บไซต์ ติดต่อได้ที่เพจดังกล่าว
We do not publish or distribute copyrighted works in Thailand. To report infringing content, contact us via our Facebook page and we will remove it promptly. For other issues, use the same channel.

บทที่ 36 พัดลมยี่ห้อเฟิงหยู่ (อ่านฟรี)

บทที่ 36 พัดลมยี่ห้อเฟิงหยู่ (อ่านฟรี)

บทที่ 36 พัดลมยี่ห้อเฟิงหยู่ (อ่านฟรี)


 

เพื่อที่จะเร่งความเร็วขึ้น เฝิงหยู่ได้ขอให้หัวหน้าจ้าวเรียกตัวคนงานของเขามาลองผลิตต้นแบบหลายๆแบบไว้

 

ไม่มีเวลาในการออกแบบ? วัสดุยังไม่พร้อม?

 

ไม่เป็นไรหรอก มันเป็นเพียงการทดสอบพลังลม ชั้นนอกที่ควรจะเป็นพลาสติก สามารถใช้กระดาษแข็งมาทดแทนไปก่อน ส่วนใบพัดก็ตัดออกจากกระดานพลาสติกออกมาบางส่วน

 

"ไม่ได้ครับ ลมแรงเกินไป ต้องลดลงหน่อย!"

 

“ใบพัดใหญ่เกินไป ต้องปรับขนาดให้เล็กลง”

 

“ใบพัดนี้หนาเกินไป ต้องลดความหนาลงครึ่งหนึ่ง”

 

"สายไฟนี้ยาวเกินไป ใช้สองเมตรก็พอครับ"

 

......

เฝิงหยู่พยายามเก็บข้อมูลไว้ หลังจากผ่านไปสามชั่วโมงทั้ง คนงานเก่าแก่สองคนก็สามารถสร้างต้นแบบทั้งสองแบบจนเป็นที่พอใจของเฝิงหยู่

 

"ผู้จัดการเฝิง คุณจะขนย้ายพัดลมเหล่านี้ได้อย่างไร? ไม่มีกรอบหุ้มใบพัด ใบพัดอาจแตกหักได้ง่าย" หัวหน้าจ้าวถาม

 

"ยังไม่ต้องใส่ใบพัดครับ ก้ให้ลูกค้าซื้อพัดลมกลับไป แล้วประกอบใบพัดเอง ฐานวางนี้ก็ด้วย เราจะให้สกรูแก่พวกเขา รวมถึงคู่มือการใช้งานด้วย แม้แต่เด็กก็จะรู้วิธีประกอบพัดลม " เฝิงหยู่กล่าว

 

ประกอบพัดลมด้วยตัวเอง?

 

ผู้จัดการหลี่และและหัวหน้าจ้าวต่างมองตากัน ประกอบเครื่องใช้ไฟฟ้าด้วยตัวเอง? แต่มันก็ง่ายดายจริงๆนั่นแหละ แม้ไม่มีคู่มือการใช้งานก็สามารถประกอบใช้งานได้สบายๆ

 

“นี่เป็นเครื่องหมายการค้าซึ่งเป็นโลโก้ของผม โลโก้นี้ต้องอยู่ติดตรงจุดที่เด่นชัด” เฝิงหยู่เขียน ตัวอักษรเฟิง(ลม)ซึ่งเป็นตัวอักษรเจี๋ยกู่เหวินอันเป็นอักษรโบราณของจีน มีภูเขาคว่ำ ด้านล่างมีสายฝน(หยู่)สามหยด โลโก้นี้ เขาออกแบบไว้ตั้งแต่ชีวิตก่อนหน้านี้แล้ว!

 

"ไม่มีปัญหา. ฉันจะติดต่ออาหวางซึ่งเป็นเจ้าของโรงงานผลิตพลาสติก เราจะให้พวกเขาผลิตชิ้นส่วนอะไหล่ให้ ทางเราจำเป็นต้องเก็บเงินมัดจำก่อน" ผู้จัดการหลี่กล่าว

 

"ตกลงครับ พรุ่งนี้เช้าผมจะเตรียมสัญญาและเงินค่ามัดจำ เงินมัดจำ 100,000 หยวนเพียงพอไหมครับ? หลังจากที่สินค้าทำการจัดส่ง ผมจะจ่าย 80% ส่วนที่เหลือในช่วงสิ้นเดือน อ้อ ใช่แล้ว พัดลมไม่เอาสีขาวนะครับ ผมอยากให้พัดลมของผมมีสีสันสดใสหลายๆสี สีฟ้า, สีแดง, สีชมพู, สีเขียว เอาเป็นสีที่สดใสทั้งหมด ใบพัดลมก็ควรจะมีสีที่แตกต่างกัน " เฝิงหยู่กล่าว

 

เฝิงหยู่ว่าโรงงานอยู่ในสถานะที่ยากลำบาก เงินมัดจำจำนวน100,000หยวนนี้ถือเป็นสิ่งรับประกัน เมื่อพัดลมเหล่านี้เป็นที่ยอมรับของตลาดแล้ว เฝิงหยู่ค่อนข้างมั่นใจว่าเขาสามารถขายพัดลมเหล่านี้ได้ และจะขายให้หมดในเมืองนี้

ผู้จัดการหลี่ยังให้สัญญาว่าเฝิงหยู่ว่าพัดลม20,000เครื่องจะจะถูกผลิตออกมาภายในห้าวัน โรงผลิตของโรงงานทั้งหมดจะมุ่งเน้นการผลิตพัดลมจากคำสั่งซื้อของเฝิงหยู่เพียงอย่างเดียว คนงานจะทำงานยี่สิบสี่ชั่วโมงต่อวันโดยผลัดกันสามกะ ถ้าไม่ได้กังวลเรื่องแรงลมจากใบพัดที่สร้างจากพลาสติก ผู้จัดการหลี่เชื่อมั่นว่าคำสั่งซื้อนี้จะเสร็จพร้อมใช้งานภายในสามวันเท่านั้น!

 

วันรุ่งขึ้น เฝิงหยู่ลงนามในสัญญาและจ่ายเงินมัดจำ จากนั้นเขาก็ไปที่กรมการค้าและอุตสาหกรรมเพื่อลงทะเบียนเครื่องหมายการค้าของเขา

 

ตอนนี้สิ่งที่สำคัญที่สุดคือการนำสินค้าเข้าสู่ตลาด ยังไม่มีใครรู้จัดพัดลมยี่ห้อเฟิงหยู่เลย ถ้าเฝิงหยุ่วางสินค้าขายทอดตลาด แบรนด์โนเนมคงไม่เป็นที่สะดุดตาไม่มีใครรู้ได้ว่าพัดลมนี้มีราคาเพียงไม่กี่สิบหยวนเท่านั้น สิ่งที่ต้องทำตอนนี้คือ การโฆษณา!

 

ณ หนังสือพิมพ์รายวันของเมืองหลงเจียง วันนี้มีผู้จัดการรายใหญ่มาที่ออฟฟิศของประธานหนังสือพิมพ์ ได้ยินมาว่าผู้จัดการคนนี้ต้องการพื้นที่บนหนังสือพิมพ์ในการลงโฆษณา

 

ยุคสมัยนี้ แตกต่างคนรุ่นหลังมากที่หนังสือพิมพ์ฉบับหนึ่งเกินกว่าครึ่งล้วนเป็นโฆษณา  แต่หนังสือพิมพ์ของยุคสมัยนี้มีจำนวนหน้าน้อยกว่าและมีเนื้อหามากขึ้น จะมีโฆษณาเพียงไม่กี่รายการเท่านั้น

 

เฝิงหยู่ไม่ต้องการพื้นที่โฆษณาขนาดเล็ก เขาต้องการพื้นที่โฆษณาอย่างน้อยครึ่งหน้าหนังสือพิมพ์ ติดต่อกันหนึ่งสัปดาห์

 

"คุณเฝิง หน้านี้เจะต้องเขียนข่าวสารเรื่องราว หน้าหนังสือพิมพ์ยังไม่เคยมีการลงโฆษณา ไม่เคยมีกรณีเช่นนี้มาก่อน" ประธานรู้สึกลำบากใจเล็กน้อย เพราะเฝิงหยู่ต้องการซื้อหน้าหนังสือพิมพ์ทั้งหน้าเป็นเวลาหนึ่งสัปดาห์

 

"ประธานจางครับ เมืองหลงเจียงไม่ได้มีหนังสือพิมพ์เพียงฉบับเดียว นอกจากหนังสือพิมพ์รายวันและหนังสือพิมพ์ยามเย็นแล้ว ยังมีหนังสือพิมพ์เกี่ยวกับการวิถีชีวิต คุณอ่านหนังสือพิมพ์เกี่ยวกับวิถีชีวิตมาก่อนไหมครับ จะมีการแบ่งหน้ากระดาษ มีส่วนหนึ่งเขียนบทความเล็กๆเกี่ยวกับวิถีชีวิต ส่วนอีกครึ่งหนึ่งเป็นโฆษณาเครื่องใช้ไฟฟ้าจากประเทศญี่ปุ่น!" เฝิงหยู่กล่าว

 

ประธานจางมองดู เป็นจริงอย่างที่เฝิงหยู่กล่าว ขณะนี้การโฆษณาได้รับอนุญาตให้เผยแพร่ทางทีวี รวมถึงบนหน้าหนังสือพิมพ์ด้วยเช่นกัน แต่ที่เขายังลังเลเพราะเฝิงหยู่ต้องการโฆษณาเต็มหน้าหนังสือพิมพ์

 

"เจ็ดวัน, 7,000 หยวน!" เฝิงหยู่กล่าว

 

1000 หยวนต่อวัน? นี่ไม่ใช่จำนวนน้อยๆ นอกจากนี้ ถ้าเป็นแค่โฆษณายิบย่อยอื่นๆที่แทรกบนหน้าหนังสือพิมพ์ รวมๆกันยังน้อยกว่า 200 หยวนต่อวัน นั่นเป็นแค่โฆษณายิบย่อย แต่เฝิงหยู่ต้องการทั้งหน้ากระดาษ

 

พอเห็นว่าประธานจางยังคงลังเลอยู่ เฝิงหยู่จึงพูดเสริมว่า "บริษัทของผมจะเพิ่มให้อีก 1000 หยวน ก็แค่หนึ่งสัปดาห์เท่านั้น ทำไมประธานจางไมลองอยู่สักหน่อย? ถ้าลองแล้วได้ผลดี ต่อไปทุกๆเดือนรายได้ค่าโฆษณาของหนังสือพิมพ์จะเพิ่มมากขึ้นไม่น้อยเลยนะครับ และเจ้าหน้าที่หนังสือพิมพ์จะต้องรู้สึกขอบคุณประธานจางอย่างแน่นอน" เฝิงหยู่กล่าว

 

ประธานกล่าวว่า "14,000 แล้วฉันจะตกลง!”

 

"2000 หยวนต่อวัน? มันแพงเกินไปครับ หนังสือพิมพ์วิถีชีวิตครึ่งหน้าจ่ายค่าโฆษณา 500 หยวนเท่านั้น จำนวนที่ผมเสนอถือว่าสุดๆแล้ว" เฝิงหยู่ตอบ

 

"เรามีฐานผู้อ่านมากกว่าหนังสือพิมพ์วิถีชีวิต" ประธานจางพูดแย้ง

 

"แต่พวกเราต้องการขายสินค้า หนังสือพิมพ์วิถีชีวิตก็ถือว่าเหมาะกับกลุ่มเป้าหมายของเรา เอาอย่างนี้ละกัน ผมจ่าย 9,000หยวน เป็นเวลาหนึ่งสัปดาห์" เฝิงหยู่กล่าว

 

"10,000หยวน อย่างน้อยๆคือ 10,000! นี่คือราคาลงโฆษณาเต็มหน้าหนังสือพิมพ์ มันแตกต่างจากการลงโฆษณาครึ่งหน้า" ประธานจางกล่าว

 

"ตกลงครับ!" เฝิงหยู่กล่าว

 

เฝิงหยู่เริ่มเขียนข้อความโฆษณา และออกแบบรูปแบบโฆษณา เขาต้องการให้ลงโฆษณาในวันถัดไปทันที

 

เมื่อเห็นข้อความโฆษณาของเฝิงหยู่ ประธานจางคิดว่าสมองของเฝิงหยู่ต้องได้รับความเสียหายเป็นแน่ เขาทุ่มเงินจำนวนมากสำหรับโฆษณาแค่นี้

 

แม้ว่าโฆษณาไม่เขียนรายละเอียดบริษัทของตัวเอง แต่ก็ควรเขียนรายละเอียดผู้ผลิตหรือแนะนำเทคโนโลยีที่ใช้ผลิต ราคา คุณภาพ หรืออะไรก็ตามแต่ แต่เฝิงหยู่เขียนประโยคเพียงสองสามประโยคเท่านั้น?

 

หน้าหนังสือพิมพ์ตั้งหนึ่งหน้า เขียนตัวอักษรไม่กี่คำบนหน้ากระดาษ เสียเงินโดยใช่เหตุจริงๆ แค่แทรกโฆษณาขนาดเล็กๆก็น่าจะเพียงพอแล้ว!

 

1 กรกฎาคม เป็นวันสำคัญของจีน ในวันนี้ ผู้คนมากมายกำลังอ่านหนังสือพิมพ์ในที่ทำงานตามปกติ (วันที่ 1 กรกฎาคมเป็นวันสถาปนาพรรคคอมมิวนิสต์แห่งประเทศจีน)

 

เฮ้! เกิดอะไรขึ้นกับหนังสือพิมพ์หน้านี้?

 

หน้าหนังสือพิมพ์ทั้งหน้ามีคำวลีสามประโยคที่สะดุดตามาก

 

....ปล่อยใจไปตามD ก้าวหน้าและล้ำสมัย

 

....รื่นเริงวันครบรอบD สู่ปฐมบทใหม่

 

....หัวใจประชาชีมุงสู่D ผ่านเฟิงหยู่จะเห็นสายรุ้ง

(เฟิงหยู่ แปลว่า ลมกับฝน สื่อถึงอุปสรรคก็ได้ ส่วนDตัวย่อวันสถาปนา)

(เป็นบทกวีในภาษาจีน โฆษณาชวนเชื่อที่ยกย่องความทันสมัยและการปฏิรูปของจีน)

 

วันนี้เป็นวันสถาปนาพรรคคอมมิวนิสต์ของจีน เป็นเรื่องปกติที่หนังสือพิมพ์จะใช้ทั้งหน้าหนังสือพิมพ์เพื่อเขียนข้อความแสดงความยินดี แต่หนังสือพิมพ์หน้านี้แปลกเกินไป การเรียงลำดับคำยุ่งยากเกินไป คำขวัญสามประโยคนี้ไม่ได้อ่านในแนวนอน และไม่อ่านแนวตั้ง แต่ต้องแบ่งอ่านเป็นสามวรรค

 

ทำไมมันดูเหมือนพัดลม? ถ้าพูดถึงถ้าเค้าโครง มันดูคล้ายกับภาพพัดลมไฟฟ้า!

 

ด้านล่างสุดของหน้ากระดาษ มีคำประโยคเล็กๆเขียนไว้ว่า "พัดลมไฟฟ้ายี่ห้อเฟิงหยู่ เพื่อนที่ดีของคุณในช่วงหน้าร้อน! "

 

การโฆษณาเผยแพร่ออกไป แต่ไม่มีผลอะไรมากนัก ยังไม่มีใครให้ความสนใจกับพัดลมยี่ห้อเฟิงหยู่สักเท่าไหร่ และไม่มีใครอยากซื้อ

 

พัดลมราคาถูกที่ขายเพียง 100 หยวน ราคาแพงหน่อยก็ไม่กี่ร้อยหยวน บรรดาผู้ที่เต็มใจซื้อก็จะซื้อ ส่วนผู้ที่ไม่เต็มใจซื้อ ตอนนี้ก็ไม่คิดจะซื้อ

 

แต่เฝิงหยู่ไม่สนใจ นี่เป็นโฆษณาที่มาเป็นชุด ประสิทธิภาพของโฆษณาจะปรากฏเป็นที่ประจักษณ์ในตอนท้ายเท่านั้น เวลาเจ็ดวันก็เพียงพอที่ผู้คนจะจำพัดลมยี่ห้อเฟิงหยู่!

 

ตอนนี้มีงานที่สำคัญกว่า คือ บริษัทการค้าไท่หัวมีเงินน้อยกว่า 300,000 หยวน เมื่อการผลิตพัดลมเสร็จสมบูรณ์แล้ว เฝิงหยู่จะต้องมีเงิน 400,000 หยวนเพื่อจ่ายค่าผลิตพัดลม

 

แต่เฝิงหยู่คิดหาหนทางดีดีออกแล้ว

จบบทที่ บทที่ 36 พัดลมยี่ห้อเฟิงหยู่ (อ่านฟรี)

คัดลอกลิงก์แล้ว