บทที่ 11 ไม่ยุ่งเรื่องชาวบ้านอย่างเด็ดขาด

"หา?!"

ชินจื่อตกตะลึง อ้าปากกว้าง มองบิดาของตนอย่างไม่อยากเชื่อ

เกิดอะไรขึ้น?

บิดาทำไมคิดอะไรขึ้นมาเรื่อยๆ?

แชมป์การประชันปรุงยา?

ข้าไม่เคยเรียนการปรุงยาเลยนะ!

"บิดา ข้า..."

ชินจื่อแสดงสีหน้าลำบากใจ เตรียมถอนตัว แต่เสียงของหญิงผมทองก็ดังขึ้นในสมองอย่างรวดเร็ว

"รับปากบิดาของเจ้า! รีบรับปากเขา!"

น้ำเสียงของหญิงผมทองมีความร้อนรน เพราะนางรู้ว่า คำพูดของชินฉวนไม่ได้พูดกับชินจื่อเท่านั้น

แต่พูดกับนางด้วย!

หากชินจื่อบอกว่าทำไม่ได้ นั่นเท่ากับว่านางปฏิเสธชินฉวน ผลของการกระทำเช่นนั้น นางไม่อาจรับได้

นางไม่กล้าปฏิเสธชายที่น่ากลัวผู้นี้!

"อาจารย์ ข้าไม่รู้วิธีปรุงยาจริงๆ นะ" ชินจื่อตอบในใจอย่างร้อนรน

"มีข้าเป็นอาจารย์ เจ้ากลัวอะไร การประชันปรุงยาเล็กๆ แค่นี้ ไม่ใช่เรื่องง่ายดายหรือ?" หญิงผมทองพูดอย่างไม่สนใจ

"อาจารย์รู้วิธีปรุงยาด้วย?!"

ชินจื่อรู้สึกตื่นเต้นในทันที ด้วยระดับวรยุทธ์ที่สูงส่งของอาจารย์ในอดีต ระดับการปรุงยาก็น่าจะไม่ต่ำ

เช่นนี้ เขาก็วางใจ

ดังนั้น เขาจึงพูดต่อจากเมื่อครู่ ด้วยความกระตือรือร้น: "บิดา... ข้า... ข้าจะไม่ทำให้ท่านผิดหวัง!!"

ในช่วงเวลานี้ เขามั่นใจเต็มเปี่ยม

เขากำลังจะกลายเป็นนักปรุงยาผู้มีเกียรติ!

"อืม ไม่เลว"

ชินฉวนยิ้มและลูบศีรษะลูกชาย - ลูกชายเชื่อฟัง พ่อรู้สึกปลื้มใจ

และจากความลังเลของลูกชายเมื่อครู่ และการเปลี่ยนแปลงท่าทีก่อนและหลัง เขามั่นใจร้อยเปอร์เซ็นต์ในใจ

ในแหวนต้องมีคุณปู่แน่ๆ!!

...

งานประชันการปรุงยายังอีกหลายวัน

และสำหรับพ่อลูกชินฉวน เรื่องเร่งด่วนคือการหาที่พักในเมืองหมิงเฮา และตั้งรกราก

ดังนั้น หลังจากถามคนเดินทางหลายคน ชินฉวนจึงพาลูกชายมาที่สาขาขายบ้านของสมาคมวันเป้า

สมาคมวันเป้า

เป็นองค์กรธุรกิจขนาดใหญ่ที่มีธุรกิจครอบคลุมเมืองหลักในราชวงศ์ต่างๆ มีกำลังทรัพย์น่ากลัว และมีฐานหลังเข้มแข็ง!

ใช่แล้ว!!

เป็นองค์กรธุรกิจที่จัดการประมูลเป็นประจำ ให้ตัวเอกได้ของที่คนอื่นประมูลไม่ทัน เลี้ยงดูผู้ข้ามมิติมาแล้วนับไม่ถ้วน!

และสมาคมวันเป้ามีธุรกิจมากมาย การพัฒนาและขายอสังหาริมทรัพย์ก็เป็นหนึ่งในธุรกิจของพวกเขา

ด้านนอกห้องโถงการค้าอันยิ่งใหญ่ มีรูปปั้นหยกขนาดมหึมาสองตัว ด้านซ้ายเป็นมังกรเขียว ด้านขวาเป็นเสือขาว

รูปปั้นเป็นประกายวาว ประดับด้วยอัญมณีต่างๆ แสดงถึงความมั่งคั่งของสมาคมวันเป้า

"เจ้าจื่อ นี่คือบัตรทองของสมาคมวันเป้า ครั้งนี้เจ้าไปซื้อบ้านเองเถอะ ถือเป็นการฝึกฝนเจ้าด้วย"

ชินฉวนยืนอยู่นอกห้องโถงการค้า หยิบบัตรทองที่มีลายแท่งทองประทับออกมา ส่งให้ชินจื่อ

บัตรทองนี้ทำที่สาขาของสมาคมวันเป้าในเมืองซวินหยาง ข้างในมีวงเงินหลายแสนหยกวิเศษ เพียงพอสำหรับซื้อคฤหาสน์หลังหนึ่ง

"ได้ครับ บิดา!"

ชินจื่อรับบัตรทอง รู้สึกตื่นเต้นในทันที

นี่เป็นครั้งแรกที่เขาได้สัมผัสเงินมากมายเช่นนี้ ซึ่งแสดงถึงการยอมรับในความสามารถของเขาจากบิดา!

"ไปเถอะ จำไว้ ต้องมั่นใจ ไม่ต้องกลัว เพราะ... ทุกอย่างมีพ่ออยู่"

ชินฉวนตบไหล่เขา พูดให้กำลังใจ

"ครับ!!"

ชินจื่อพยักหน้าอย่างหนักแน่น แล้วเชิดหน้า ไม่ถ่อมตัวและไม่เย่อหยิ่ง เดินตรงไปยังห้องโถงการค้า

ทัศนคติของเขาเปลี่ยนไปจากเดิมโดยสิ้นเชิง

แต่ก่อน การเข้าไปในสาขาของสมาคมวันเป้าในเมืองซวินหยาง เขาจะระมัดระวังมาก กลัวจะขุ่นเคืองใจบุคคลสำคัญ

แต่ตอนนี้ไม่เหมือนกัน

ข้าชินจื่อลุกขึ้นแล้ว!!

บิดาข้าแข็งแกร่งที่สุดในโลก ในราชวงศ์จิ่วหยางนี้ ยังมีใครที่ข้าไม่กล้าขุ่นเคืองใจอีกหรือ? ไม่มี!

ไม่ก่อเรื่อง

ไม่กลัวเรื่อง

นี่คือหลักการปฏิบัติของเขาในตอนนี้

ส่วนชินฉวน หลังจากเห็นลูกชายก้าวอย่างมั่นคงเข้าไปในห้องโถงการค้า ก็เงียบๆ หามุมเพื่อ "ซ่อนตัว"...

ทำไมเขาไม่ไปซื้อเอง?

เพราะจากประสบการณ์หลายปีของเขา สถานที่การค้าสาธารณะแบบนี้ เป็นพื้นที่ที่มีเหตุการณ์เกิดขึ้นบ่อย

โดยเฉพาะคนไร้พลัง หรือคนที่เกี่ยวข้องกับคนไร้พลังเข้าไป เกือบทุกครั้งจะต้องมีเรื่อง!

เช่น เมื่อสนใจของบางอย่าง ต้องการซื้อ ต้องมีตัวร้ายอันดับย่อยออกมาเพิ่มราคา

เช่นนี้ ความขัดแย้งก็เกิดขึ้น

ตัวชินฉวนเองไม่ต้องการพบความขัดแย้งแบบนี้ แต่... เขาต้องการให้ลูกชายพบ!

ดังนั้น การให้ลูกชายเข้าไปซื้อบ้าน เป็นวิธีที่สองฝ่ายต่างได้ประโยชน์อย่างแน่นอน

เขาไม่กังวลว่าลูกชายจะถูกทำร้ายในทันที

เพราะคนไร้พลังเป็นที่รู้กันว่าดื้อรั้น แม้แต่เขาเองตาย ลูกชายไร้พลังก็ไม่น่าจะตาย

อีกทั้ง... คนไร้พลังมักมีความสามารถ "คุณปู่เข้าสิง" สามารถเพิ่มพลังชั่วคราว กวาดล้างตัวร้ายอันดับย่อย!

โดยสรุป

เขาจะ "หลบอยู่" ตรงนี้

รอลูกชายก่อเรื่องใหญ่ ทำร้ายเด็กทำให้ผู้ใหญ่มา เขาค่อยวิ่งเข้าไปปกป้องลูกอย่างแข็งขัน

"ท่าน อย่าทำลายเลย ข้าขอร้อง!"

ในตอนนี้ เสียงวิงวอนดังมาจากถนนข้างๆ

ชินฉวนหันไปมอง

เห็นชายวัยกลางคนที่ดูเหมือนเจ้าของร้านคุกเข่าที่ประตูโรงเตี๊ยม และชายหลายคนที่ถือไม้กำลังมองเขาอย่างเย็นชา

ชายที่นำหน้าหัวเราะเย็นๆ: "เมื่อวานคุณชายของบ้านข้ามากินอาหาร พวกเจ้ากล้าเก็บเงิน! ร้านโกงแบบนี้ ยังหวังจะเปิดต่อไป?"

"ข้าน้อยไม่รู้ว่านั่นเป็นคุณชายของพวกท่าน และสุดท้ายก็ไม่ได้เก็บเงิน ยังแถมสุราอีกหนึ่งไหนะขอรับ!"

เจ้าของร้านพูดด้วยสีหน้าเศร้าหมอง

"ฮึ! เก็บหรือไม่เก็บมีความแตกต่างหรือ? คุณชายของข้าขาดเงินจำนวนนี้หรือ? สิ่งสำคัญคือร้านโกงนี้ทำลายอารมณ์ของคุณชายบ้านข้า!"

"เข้าไป ทำลายซะ!"

ชายที่นำหน้าพูด แล้วพาชายอีกหลายคนพุ่งเข้าไป เริ่มทำลายข้าวของ

"อย่านะ! นี่คือเลือดเนื้อของตระกูลข้าสามรุ่น พวกท่าน... พวกท่าน... ฮือๆๆ..."

เจ้าของร้านนอนราบกับพื้นร้องไห้ โกรธแต่ไม่กล้าพูด

ที่มุมถนน

ชินฉวนหันกลับมา ส่ายหน้าอย่างเย็นชา: "ฮึๆ เรื่องเล็กน้อย จะมารบกวนจิตใจข้าหรือ?"

ในเวลาเช่นนี้

หากเป็นตัวเอกทั่วไป คงจะใจร้อนวิ่งไปคิดเรื่องความยุติธรรม

แต่เขาไม่มีอารมณ์ไปยุ่งเรื่องคนอื่น

โลกนี้เป็นโลกของการที่แข็งแกร่งกินอ่อนแอ ผู้อ่อนแอย่อมถูกทำร้าย นี่คือกฎการเอาตัวรอดที่ไม่มีใครเปลี่ยนแปลงได้

อีกทั้ง สำหรับสถานการณ์ของเขา ต้นทุนการยุ่งเรื่องคนอื่นสูงเกินไป

อย่างไรเสีย เพียงแค่ "หลบอยู่" อย่างดี ให้ลูกชายไปก่อเรื่อง เขาก็จะแข็งแกร่งที่สุดในโลกในไม่ช้า!

หากตัวเองวิ่งออกไปยุ่งเรื่องคนอื่น ไม่แน่อาจถูกคนฆ่าตายในทันที ตายอย่างไร้ค่า

ชินฉวนยังคง "หลบอยู่"

"โครม!"

"อ๊ะ มีคนต่อสู้กัน!"

"ตึง ตึง ตึง ตึง ตึง!"

"มีคนถูกฆ่าแล้ว--"

"รองหัวหน้า!!"

ในตอนนี้ เสียงวุ่นวายดังมาจากห้องโถงการค้า หลายคนตะโกนด้วยความตื่นตระหนก วิ่งหนีออกมาจากห้องโถง

ชินฉวนมาที่หน้าประตู จับคนๆ หนึ่งไว้ ถาม: "เกิดอะไรขึ้นข้างใน?"

"มีคนตาย มีคนตาย! รองหัวหน้าสมาคมหลงซือถูกชายหนุ่มนิรนามคนหนึ่งฆ่าตาย หลังจากชิงคฤหาสน์และต่อสู้กัน!"

ชายคนนั้นวิ่งอยู่กับที่ พูดอย่างร้อนรน: "ไปเร็ว! รอให้คนของสมาคมหลงซือมา พวกเราอาจถูกลูกหลงด้วย!"

พูดจบ เขาพยายามสะบัดมือชินฉวนออก แขนเสื้อถูกฉีกออกไปส่วนหนึ่ง

แต่ชินฉวนจับข้อมือเขาอีกครั้ง ถาม: "ผู้แข็งแกร่งที่สุดของสมาคมหลงซืออยู่ระดับไหน?"

"ชุนหยางขั้นสอง! โอ๊ย อย่าชักช้าเลย รีบไปเถอะ คนจะตายเลยนะ!!" ชายคนนั้นพูดกัดฟัน

ชินฉวนปล่อยมือ

ทันใดนั้น ชายคนนั้นก็วิ่งไปที่ไกลๆ

ชินฉวนยืนรออยู่ที่นั่น แต่ไม่เห็นลูกชายออกมา ดูเหมือนจะถูกกักตัวไว้ในห้องโถงการค้า

เมื่อก่อเรื่อง ผู้เกี่ยวข้องไม่สามารถจากไปได้

แม้สมาคมวันเป้าจะใหญ่โตและมีอิทธิพล ไม่กลัวสมาคมหลงซือ แต่ก็ต้องพูดด้วยเหตุผล ไม่อย่างนั้นชื่อเสียงจะไม่ดี

"เช่นนี้ก็ดี รอคนของสมาคมหลงซือมาแล้วค่อยเข้าไป ไปเร็วไม่ดีเท่าไปถูกจังหวะ"

ชินฉวนยังคง "หลบอยู่" ที่มุม

ผ่านไปครู่หนึ่ง เสียงของระบบดังขึ้นในสมอง

"ติ๊ง! หัวหน้าสมาคมหลงซือระดับชุนหยางขั้นสองต้องการสับลูกชายของคุณเป็นหมื่นชิ้น ตามหลักการความรักของพ่อสูงเทียมภูเขา พ่อต้องชนะ วรยุทธ์ของคุณจะถูกยกระดับเป็นชุนหยางขั้นสอง และไร้เทียมทานในระดับเดียวกัน!"

โครม!!!

ชินฉวนรู้สึกว่า ภายในร่างกายของเขามีภูเขาไฟระเบิด เลือดเดือดพล่านดุจลาวา

พลังอันไม่เคยมีมาก่อน ราวกับแม่น้ำที่ไหลบ่าในร่างกาย แข็งแกร่งกว่าเดิมไม่ต่ำกว่าสิบเท่า!

นี่คือพลังของระดับชุนหยาง!!

อย่างไรเสีย ข้าจะไม่ยุ่งเรื่องคนอื่นอย่างเด็ดขาด

ข้าก็อยากเป็นคนใจดี แต่พลังไม่อำนวยนี่นา

(จบบทที่ 11)