ตอนที่ 197 จะจ้างฉันก็ขอแพงๆหน่อย

ตอนที่ 197 จะจ้างฉันก็ขอแพงๆหน่อย

"อะไรกัน? นี่แกเป็นใครกันแน่?!" การแสดงออกของนินจาลอบสังหารเปลี่ยนไปมากทันที

ชินหยูยิ้มอย่างขี้เล่นและพูดว่า "ตกใจใช่มั้ยล่ะ!"

"ถ้าอย่างนั้นก็ตายซะเถอะนะ!"

ทันทีที่เขาพูดจบ ชินหยูก็ประสานอินในมือของเขาและทำให้ยันต์ระเบิดที่เหลืออยู่ในกําแพงระเบิดทันที

บู้มมม!

เสียงของการระเบิดดังกึกก้องไปทั่วทันที

การแสดงออกของปากุระเปลี่ยนไปอย่างมากเมื่อเธอเห็นแบบนี้ เธอหันกลับมาและมองไปที่ชินหยูและพูด

"รีบไปเถอะ การต่อสู้ที่นี่อาจจะดึงดูดความสนใจของคนอื่นๆได้ ฉันเองก็ไม่คิดว่านายอยากให้คนอื่นมาที่นี่ด้วยเหมือนกัน"

เมื่อได้ยินแบบนี้ ชินหยูจึงลูบปลายจมูกของเขาอย่างช่วยไม่ได้และรีบตามไป

ดูเหมือนว่าวีรสตีรของสึนะงาคุเระนั้นจะไม่ใช่คนธรรมดาจริงๆ

ทั้งสองคนวิ่งไปด้านหน้าประมาณสามกิโลเมตรและหลังจากที่ยืนยันได้แล้วว่าไม่มีใครตามพวกเขามา พวกเขาก็จึงหยุดที่เนินเขาเล็กๆแห่งหนึ่ง

"ฉันไม่รู้หรอกนะว่านายเป็นใคร แต่ดูเหมือนว่านายเองก็เป็นนินจาสินะ?" ปากุระหันกลับมาและจ้องไปที่ชินหยู

การกระทําแบบนี้ทําให้ชินหยูพูดไม่ออก เดิมทีเขาคิดว่าปากุระนั้นรู้ตัวตนที่แท้จริงของเขาแล้ว แต่ตอนนี้ดูเหมือนว่าเธอจะยังไม่รู้ด้วยซ้ำว่าเขาเป็นนินจารึเปล่า?

แต่เนื่องจากความไร้เดียงสาของปากุระทำให้เธอทำภารกิจสำเร็จในผลงานต้นฉบับ

เนื่องจากชินหยูไม่อยากมีส่วนเกี่ยวข้องกับความเข้าใจผิดแบบนี้ เขาจึงไม่ได้บอกตัวตนที่แท้จริงของเขา

"ฉันคือนักล่าค่าหัวน่ะ ค่าหัวของเธอค่อนข้างสูงทีเดียวในตลาดมืด" ชินหยูพูดด้วยรอยยิ้ม

คำลอกเลียนแบบคำพูดของคาคุซึมา

เมื่อเป็นแบบนี้ ปากุระจึงไม่ได้สนใจถามอะไรต่อ

ปากุระยิ้มและเก็บคุไนออกไปก่อนที่เธอจะหยิบถุงเงินออกมาแล้วโยนให้ชินหยู "ฉันดีใจที่นายเป็นนักล่าค่าหัว ในนั้นมีเงินอยู่ 1 ล้านเรียว ฉันต้องการจ้างนายให้พาฉันไปที่หมู่บ้านคิริงาคุเระหน่อย"

"จ้างฉันเหรอ?" ชินหยูสงสัยอีกครั้งก่อนที่เขาจะชั่งน้ำหนักเงินในมือและพูดว่า "นี่เธอให้เงินฉันน้อยไปรึเปล่าน่ะ?"

"ถ้าจะจ้างฉันล่ะก็ต้องจ่ายมากกว่านี้นะ!"

ชินหยูนั้นรู้เรื่องมาหนึ่งถึงสองอย่างเกี่ยวกับเงินรางวัลในตลาดมืด

ในตลาดมืดนั้น เงินรางวัลที่เป็นของฝั่งผู้หญิงนั้นมีน้อยแต่ทุกคนมีค่าหัวที่สูงมาก

ตัวอย่างเช่น ในหลานสาวของโฮคาเงะรุ่นที่หนึ่งและหนึ่งในสามนินจาในตำนานอย่างสึนาเดะนั้น มีค่าหัวสูงถึง 80 ล้านเรียวในตลาดมืด

ในฐานะฮีโร่ของสึนะงาคุเระ ปากุระนั้นมีค่าหัวถึง 30 ล้านเพราะอายุที่ยังน้อยของเธอ

ถ้าหากเธอเติบโตขึ้น เธอก็คงจะเป็นที่ปรึกษาของหมู่บ้านสึนะงาคุเระไปอีกคน

"น้อยๆหน่อย หนึ่งล้านเรียวนั่นฉันได้มาจากภารกิจของฉันเลยนะ และตอนแรกฉันก็ตั้งใจจะบริจาคให้กับสถานเลี้ยงเด็กกําพร้าด้วย ถ้าฉันไม่ได้กำลังปฏิบัติภารกิจที่สําคัญอยู่ ฉันก็คงจะไม่ใช้มันหรอก" ปากุระกระพริบตาโตของเธอและพูดอีกครั้งว่า "ถ้าอย่างนั้นฉันจะให้นายจูบสักครั้งก็ได้!"

"มันเป็นจูบแรกของเธอรึเปล่า?" ชินหยูชำเลืองมองขณะที่ถาม

ปากุระในตอนนี้นั้นแตกต่างจากตอนที่เธออยู่ในสงครามโลกนินจาในต้นฉบับมาก เพราะอย่างน้อยเธอก็ไม่มีความตั้งใจที่จะแก้แค้น

เธอทำภารกิจอย่างหนักเพื่อเป็นวีรสตรีของสึนะงาคุเระเท่านั้น

"ไม่ใช่หรอก" ใบหน้าของปากุระเริ่มแดงเล็กน้อย เธอจ้องมองเขาและพูดต่อ "ถ้านี่ไม่ใช่จูบแรกของฉันแล้วมันทำไมล่ะ? นายจะเอาหรือไม่เอาก็พูดมาเลย"

"ไม่!" หลังจากนั้นชินหยูจึงพูดอย่างรวดเร็วว่า "ฉันต้องการหนึ่งล้านหนึ่งแสนเรียว!"