ตอนที่ 186 มิซึคาเงะรุ่นที่สี่คนใหม่

ตอนที่ 186 มิซึคาเงะรุ่นที่สี่คนใหม่

"เร็วเข้า เจ้าพวกนั้นต้องอยู่ข้างหนี้แน่ๆ!" เสียงที่ดูเร่งรีบดังมาจากกลุ่มคนที่กำลังเคลื่อนไหวอย่างรวดเร็ว

เมื่อพวกเขามาถึงสถานที่ที่เคยเกิดการต่อสู้ พวกเขาจ้องมองไปที่หลุมขนาดใหญ่ที่ลึกหลายสิบเมตร เช่นเดียวกับก้อนหินที่กําลังไหม้และละลายด้วยอุณหภูมิสูง

ภาพที่ปรากฏขึ้นตรงหน้านั้นสร้างความตื่นตระหนกอย่างมาก

"นี่มันเกิดอะไรขึ้นกันแน่" A มองไปที่คิสึจิด้วยสีหน้าจริงจัง "อย่าลืมว่าตอนนี้พวกเราเป็นพันธมิตรกันครึ่งทางแล้ว ถ้านายยังเอาแต่ปิดบังข้อมูลอยู่ พวกเราอาจจะตามมันไม่ทันเลยก็ได้"

ย้อนกลับไม่นานนัก พวกเขาได้เห็นป่าที่ถูกคลื่นน้ำซัดใส่พื้นที่อย่างสมบูรณ์พร้อมกับสายฟ้าผ่าขนาดมหึมาที่ตกลงมาจากท้องฟ้าอย่างรุนแรง

นั่นความรู้สึกหวาดกลัวที่พวกเขารู้สึกได้ทันทีที่ได้เห็นในตอนแรก

เมื่อได้ยินแบบนี้ นินจาแห่งคิริกาคุเระจึงไม่ได้พูดอะไร แต่เนื่องจากตอนนี้พวกเขาลงเรือลําเดียวกันแล้ว พวกเขาจึงไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากต้องให้ความร่วมมืออย่างจริงจัง

"มันคือพลังสถิตร่างไงล่ะ!" การแสดงออกของคิสึจิมืดมนลง เขากําหมัดแน่นและต่อยไปที่ต้นไม้ใหญ่ข้างๆเขาอย่างแรง

"ท่านคิสึจิ พวกเราตรวจพบจักระของท่านโรชิที่นี่ด้วยครับ ผมคิดว่าผลลัพธ์ของการต่อสู้น่าจะเป็น..."

"ไอ้สารเลวเอ้ย!" คิสึจิตะโกนขึ้นด้วยความโกรธ "พลังสถิตร่างมีพลังรองจากระดับคาเงะเท่านั้น แกกำลังจะบอกฉันว่าโรชิแพ้งั้นเรอะ?!"

"ฉันไม่เชื่อเลยว่าเจ้าปีศาจนั่นจะสามารถเอาชนะโรชิได้ในเวลาอันสั้นแบบนี้ได้"

เมื่อได้ยินคำพูดของคิสึจิ บรรยากาศโดยรอบจึงเปลี่ยนไปทันที

ทุกคนมองไปที่คิสึจิด้วยหัวใจของพวกเขาที่สั่นอย่างรุนแรง

"โรชิที่พวกนายกำลังพูดถึงเป็นพลังสถิตร่างสี่หางที่คุโมงาคุเระตั้งเป้าเอาไว้ในครั้งนี้ โรชิคนนั้นสินะ?" Aพูดด้วยสีหน้าจริงจัง

ว่ากันว่าสัตว์หางสี่หางนั้นใช้คาถาลาวา ตราบใดที่เขาละลายพื้นดินได้ เขาจะสามารถหลบหนีไปได้อย่างง่ายดาย ซึ่งมันเป็นสิ่งมีชีวิตที่แม้แต่ไรคาเงะรุ่นที่สามก็หาทางจัดการมันได้ยากมาก"

ครั้งหนึ่ง ไรคาเงะรุ่นที่สามได้บุกอิวะงาคุเระมาเพื่อแย่งชิงอาวุธสัตว์หาง

แต่ถึงจะทำอย่างนั้น ความยากในการรับมือกับคาถาลาวานั้นก็อยู่เหนือเกินความสามารถของพวกเขาไปอย่างมาก

ในท้ายที่สุด พวกเขาก็ลงมือจนช้าเกินไปและไม่สามารถจัดการกับสี่หางได้ ทําให้อิวางาคุเระรู้เรื่องนี้

นั่นคือเหตุผลที่เหตุการณ์ต่างๆเกิดขึ้น

ตอนนี้ แม้แต่สี่หางก็ยังพ่ายแพ้ให้กับชินหยู ซึ่งถือว่าน่าตกใจอย่างมาก

“ไม่แปลกใจเลยที่คู่ต่อสู้ได้ทำให้พื้นที่แห่งนี้กลายเป็นน้ำก่อน ดูเหมือนว่ามันตั้งใจจะทำให้สี่หางไม่สามารถสัมผัสกับพื้นดินได้” การแสดงออกของ A มืดมนลงในขณะที่เขาพูด "ฉันไม่รู้เลยว่ามีใครบ้างที่ใช้คาถาที่ทรงพลังแบบนี้ได้?"

"ถ้าหากเป็นการต่อสู้แบบ 1-1  จํานวนจักระและประสบการณ์การต่อสู้ของคนๆนั้นจะต้องสูงมากแน่ๆ”

"ฉันคิดว่าพวกมันจะต้องมีกันอย่างน้อยสามถึงห้าคนเพื่อจัดการกับสี่หาง" ร่างเตี้ยๆที่ถือไม้เท้าสีดําขนาดใหญ่เดินออกจากกลุ่มหน่วยลับของคิริงาคุเระ

"แกเป็นใครน่ะ?" ท่าทีของ A เปลี่ยนไป

ในตอนี้ ผู้อาวุโสแห่งคิริงาคุเระได้ถูกสังหารไปแล้ว ส่วนอีกสองของกลุ่มเจ็ดดาบนินจาได้หลบหนีไปและอีกสองคนของกลุ่มได้ถูกฆ่าตาย

จากสถานการณ์ในตอนนี้ พวกเขาจึงไม่มีสิทธิ์ที่จะพูดกับพวกเขาได้อย่างเท่าเทียมกัน

ดังนั้นระหว่างทาง หน่วยลับของคิริงาคุเระจึงไม่ได้พูดอะไร

ตอนนี้ชายร่างเตี้ยที่ปรากฏตัวขึ้นอย่างกะทันหันนั้นรู้ว่าจะต้องทำอะไรบ้างแล้ว ดังนั้นเขาจึงพูดขึ้น

"ฉันชื่อยางุระ มิซึคาเงะรุ่นที่สี่ที่เพิ่งได้รับการแต่ตั้งจากคิริงาคุเระ" หน่วยลับร่างเตี้ยถอดหน้ากากออก ซึ่งเผยให้เห็นใบหน้าที่อ่อนโยนและดูเด็กมากๆ

"ฉันเข้าร่วมกลุ่มมากลางทาง ดังนั้นจึงไม่แปลกใจที่นายจะไม่รู้ว่าฉันก็อยู่ที่นี่ด้วย"

"มิซึคาเงะรุ่นที่สี่คนใหม่เหรอ" A เลิกคิ้วขึ้น เขามองไปที่ยางุระซึ่งดูเหมือนเด็กน้อยและคิดว่าไม่น่าจะเป็นไปได้

"ใช่" ยางุระพยักหน้าและพูดว่า "หลังจากที่มิซึคาเงะรุ่นที่สามตาย ผมก็รู้สึกว่ามันแปลกที่จู่ๆ บิวะ จูโซ กลับไปที่หมู่บ้าน และได้พบกับดันโซเรื่องทำสงคราม"

"กว่าที่ผมจะรู้ตัว ผู้อาวุโสของหมู่บ้านก็ถูกฆ่าตายไปแล้ว"