บทที่ 33: ซื้อยุทโธปกรณ์

หลังจากกลับมาถึงค่ายทหาร เหออวิ๋นก็ได้รับรางวัลความดีความชอบก้อนโตในทันที

นี่คือความดีความชอบจากภารกิจระดับ D นะ!

ในสถานการณ์ปกติ ทหารใหม่อย่างเขาไม่มีทางที่จะได้เข้าร่วมภารกิจระดับ D ได้เลย

เมื่อได้ลิ้มรสความหอมหวานของภารกิจระดับสูงในครั้งนี้แล้ว เขาก็ตั้งตารอที่จะให้หลี่จื่อเซวียนพาเขาไปทำภารกิจอีกครั้ง หลี่จื่อเซวียนคือผู้แข็งแกร่งขอบเขตแพลตตินัม การได้ทำภารกิจตามยอดฝีมือย่อมมีแต่ข้อดีมากมาย ครั้งนี้ผลตอบแทนของเขาก็ถือว่ามหาศาลแล้ว

ทว่า ในฐานะผู้กองร้อย เป็นไปไม่ได้ที่จะออกไปทำภารกิจข้างนอกได้ตลอดเวลา เขาบอกเหออวิ๋นว่า ให้ไปทำภารกิจกับพวกจ้าวลิ่วก่อนได้ รอจนถึงสัปดาห์หน้า เขาจะพาตนเองไปทำภารกิจอีกครั้ง

แบบนี้ก็ดีเหมือนกัน

ฝีมือของจ้าวลิ่วก็ไม่เลวเลยทีเดียว อย่างไรเสียก็อยู่ขอบเขตเงินเก้าดาวแล้ว ไม่นับว่าอ่อนแอ

เขารีบไปหาจ้าวลิ่วในทันที ถามว่าว่างไปรับภารกิจไหม

จ้าวลิ่วกล่าว “เจ้าหนูนี่ พวกเราเพิ่งจะทำภารกิจเสร็จกลับมา เจ้าก็จะออกไปทำภารกิจอีกแล้วรึ เจ้ามันไอ้บ้าทำภารกิจจริงๆ”

“ทำภารกิจเยอะๆ ก็จะได้ความดีความชอบเยอะๆ นี่ครับ” เหออวิ๋นหัวเราะ

“ถึงจะพูดอย่างนั้น แต่มันก็ต้องมีเวลาย่อยบ้างสิ เจ้าไม่ใช้ความดีความชอบพวกนี้ไปแลกเปลี่ยนทรัพยากรมาบ่มเพาะพลังบ้างรึไง?”

จ้าวลิ่วถาม

วิธีการบ่มเพาะพลังที่ดีที่สุดของเขา คือการล่าสังหารอสูรปีศาจ

“ข้าไม่ขาดทรัพยากรครับ” เหออวิ๋นกล่าว

“พรุ่งนี้แล้วกัน วันนี้ข้าต้องบ่มเพาะพลังให้ดีๆ สักหน่อย”

จ้าวลิ่วกล่าว

“ก็ได้ครับ”

เหออวิ๋นพยักหน้า

ถึงแม้ฝีมือของเขาจะไม่เลว แต่ประสบการณ์ในป่าเขายังน้อยเกินไป หากมีจ้าวลิ่วอยู่ด้วย ก็สามารถลดปัญหาที่ไม่จำเป็นไปได้มากมาย และยังได้เรียนรู้อะไรอีกเยอะ

เขาลองดูว่าตอนนี้ตนเองต้องเตรียมอะไรบ้าง

วิชาบ่มเพาะไม่ขาด ทักษะก็ยังไม่ขาดชั่วคราว เขาพบว่าตนเองขาดแคลนยุทโธปกรณ์บางอย่าง อาวุธในมือก็ต้องเปลี่ยนให้ดีขึ้นแล้ว ถึงแม้จะสามารถใช้ความดีความชอบเลื่อนยศได้ แต่เขาสามารถสะสมความดีความชอบให้มากพอ แล้วค่อยเลื่อนขึ้นทีเดียวเลยก็ได้

เหออวิ๋นสอบถาม “อาวุธยุทโธปกรณ์นอกจากจะใช้ความดีความชอบแลกเปลี่ยนที่ [โถงภารกิจ] แล้ว ยังมีที่อื่นที่สามารถซื้อได้อีกไหมครับ?”

ความดีความชอบสามารถแลกเปลี่ยนของได้มากมาย แต่หนทางที่จะได้มาซึ่งความดีความชอบ กลับมีเพียงการสร้างผลงานและทำภารกิจสองทางนี้เท่านั้น ความดีความชอบไม่สามารถซื้อขายกันเป็นการส่วนตัวได้ และก็ซื้อขายไม่ได้ ทำได้เพียงใช้เองเท่านั้น

ดังนั้น หากสามารถใช้เงินซื้ออาวุธยุทโธปกรณ์ได้ ก็ไม่จำเป็นต้องสิ้นเปลืองความดีความชอบแล้ว ส่วนแต้มสะสมนั้น เขารู้สึกว่าแต้มสะสมของตนก็สำคัญกว่าเงินทอง ถึงแม้เขาจะไม่มีเงินมากนัก แต่เขากลับมีหินปราณโลหิตอยู่ไม่น้อยเลย การพัฒนาความแข็งแกร่งของเขา จะใช้หินปราณโลหิตหรือไม่ หรือจะมีทรัพยากรบ่มเพาะหรือไม่ก็ไม่ได้สำคัญมากนัก ดังนั้น หินปราณโลหิตเหล่านี้สามารถนำไปขาย เพื่อแลกเปลี่ยนเป็นยุทโธปกรณ์ที่เขาต้องการได้

“แน่นอนว่ามีสิ สามารถไปซื้อในเมืองได้ หรือจะไปหาซื้อจากทหารที่มีพรสวรรค์ด้านการตีเหล็กในค่ายทหารอื่นก็ได้”

จ้าวลิ่วกล่าว

“โอ้ กองทัพของเราไม่มีขายเหรอครับ?” เหออวิ๋นถาม

จ้าวลิ่วส่ายหน้า “กองทัพพิฆาตอสูรของเรา ล้วนเป็นค่ายทหารที่เน้นการต่อสู้เป็นหลัก จะมีทหารที่มีพรสวรรค์ที่ไม่ใช่สายต่อสู้ได้อย่างไรกัน”

“ข้ารู้จักทหารหลายคนที่ตีอาวุธออกมาได้ดีเยี่ยมมาก หรือถึงขั้นสั่งทำพิเศษได้ด้วย เพียงแต่ว่า พวกเขาไม่รับเงิน ราคาก็สูงด้วย”

เหออวิ๋นได้ยินดังนั้นก็ถามว่า “ไม่รับเงิน แล้วพวกเขาต้องการอะไรล่ะครับ?”

จ้าวลิ่วตอบ “สามารถใช้แร่พิเศษไปแลกเปลี่ยนกับพวกเขาได้ หรือจะใช้ทรัพยากรบ่มเพาะไปซื้อกับพวกเขาก็ได้ เงินทองสำหรับพวกเขาแล้ว ไม่ได้มีความหมายอะไรมากนัก”

เงินทองในมือของทหาร ไม่ได้มีค่าอะไรมากจริงๆ สู้ทรัพยากรบ่มเพาะบางอย่างยังไม่ได้เสียอีก

ในแต่ละเดือน เงินเดือนของพวกเขาก็มีไม่น้อย หากสร้างผลงานได้ ก็ยังมีรางวัลอีกมากมาย อย่างเหออวิ๋นตอนนี้ เงินเดือนของเขาก็มีถึงสามหมื่นแล้ว แน่นอนว่านี่ก็เป็นเพราะเขาได้เข้าร่วมกองทัพพิฆาตอสูรด้วย ค่ายทหารอื่น สวัสดิการไม่ได้สูงเท่ากองทัพพิฆาตอสูร เมื่อเขามียศสูงขึ้น เงินเดือนก็จะยิ่งสูงตามไปด้วย

อันที่จริง ขอเพียงพวกเขาทำภารกิจ ได้รับความดีความชอบมาบ้าง ของที่แลกเปลี่ยนออกมาได้ ก็มีมูลค่าสูงกว่าเงินเดือนไปมากแล้ว นี่คือเหตุผลที่เงินทองไม่ได้มีแรงดึงดูดต่อพวกเขามากนัก

“หินปราณโลหิตแลกเปลี่ยนยุทโธปกรณ์ได้ใช่ไหมครับ?”

เหออวิ๋นถาม

“ขอเพียงเจ้าเต็มใจ แน่นอนว่าได้อยู่แล้ว”

จ้าวลิ่วตอบ

“พาข้าไปหน่อย”

“ได้”

จ้าวลิ่วขับรถคันหนึ่ง พาเหออวิ๋นไปยังค่ายทหารแห่งอื่น

ไม่นานนัก พวกเขาก็มาถึงค่ายทหารแห่งหนึ่ง ค่ายทหารแห่งนี้แตกต่างจากกองทัพพิฆาตอสูรอย่างมาก

จ้าวลิ่วพาเหออวิ๋นมาถึงตลาดซื้อขายขนาดเล็กแห่งหนึ่ง

เหออวิ๋นกล่าวอย่างสงสัย “ในค่ายทหารยังมีตลาดซื้อขายด้วย”

จ้าวลิ่วหัวเราะ “นี่ไม่มีอะไรแปลกเลย ในค่ายทหาร มีผู้มีความสามารถมากมาย มีคนที่มีพรสวรรค์แปลกๆ อยู่ไม่น้อย อย่างเช่น การตีเหล็ก, การเสริมความแข็งแกร่ง, การชุบแข็ง, การทำอาหาร, การรักษา เป็นต้น นี่ทำให้พวกเขาสามารถใช้พรสวรรค์ของตนเองมาหารายได้เสริมได้”

“พฤติกรรมเช่นนี้ ในค่ายทหารเป็นเรื่องที่ปกติมาก แต่ในระหว่างการซื้อขาย ห้ามข่มขู่ชิงทรัพย์ หรือบังคับซื้อบังคับขาย หรือถึงขั้นมีตลาดซื้อขายโดยเฉพาะเลยด้วยซ้ำ”

“ถึงแม้จะดูเรียบง่ายไปหน่อย แต่ก็อยู่ที่ชายแดนนี่นา ไม่จำเป็นต้องพิถีพิถันอะไรมากนัก ขอเพียงของของอีกฝ่ายสามารถตอบสนองความต้องการของตนเองได้ก็พอแล้ว”

เหออวิ๋นพยักหน้า “งั้นการที่จะหาพวกเขาก็คงจะยากน่าดูสิครับ เพราะคนอื่นก็ไม่รู้ความสามารถของพวกเขา”

จ้าวลิ่วหัวเราะ “เจ้าลืมเครื่องมือสื่อสารของพวกเราแต่ละคนไปแล้วรึไง?”

จ้าวลิ่วโบกเครื่องมือสื่อสารในมือ แล้วกล่าวต่อ “เครื่องมือสื่อสารนี้เทียบเท่ากับเว็บไซต์ของค่ายทหาร บนนั้นมีเว็บไซต์ซื้อขายโดยเฉพาะ”

“ทหารทุกคนสามารถไปเปิดร้านบนนั้นได้ และยังมีตำแหน่งบอกอีกด้วย”

“มีของอะไร ก็สามารถไปหาบนนั้นได้ แล้วก็คุยกับอีกฝ่ายเป็นการส่วนตัว คุยกันเรียบร้อยแล้ว ก็ตามตำแหน่งไปหาเขาเพื่อซื้อขายได้เลย”

“หากอีกฝ่ายรับเงินซื้อขาย ก็ยิ่งง่ายใหญ่ จ่ายเงินออนไลน์ก็สามารถส่งไปรษณีย์ได้โดยตรง ถึงตอนนั้น ก็จะมีทหารขนส่งพัสดุโดยเฉพาะรับผิดชอบนำของมาส่งถึงมือเจ้า”

“แต่ว่า คนส่วนใหญ่ไม่ต้องการเงินทอง นี่จึงทำให้คนจำนวนมากต้องไปหาอีกฝ่ายด้วยตนเองเพื่อทำการซื้อขายแบบเผชิญหน้า”

เหออวิ๋นพลันเข้าใจในทันที

ที่แท้เครื่องมือสื่อสารในมือของทุกคนยังมีประโยชน์เช่นนี้อีกด้วย

เขาอยู่ที่ชายแดน ยังมีเรื่องอีกมากที่ต้องเรียนรู้ นี่จึงจำเป็นต้องมีคนอย่างจ้าวลิ่วคอยนำทางเขา

จ้าวลิ่วพาเหออวิ๋นมาถึงที่แห่งหนึ่งที่เสียงตีเหล็กดังหนาแน่นอย่างยิ่ง ที่นี่คือโรงตีเหล็กขนาดเล็ก บนนั้นวางแร่, อาวุธ, และยุทโธปกรณ์ต่างๆ ไว้เต็มไปหมด

“คุณภาพของอาวุธยุทโธปกรณ์ที่นี่ไม่เลวเลยทีเดียว สามารถซื้อยุทโธปกรณ์ระดับ B ได้สูงสุด”

“หากเป็นยุทโธปกรณ์ระดับ A ขึ้นไป ก็ต้องสั่งจองล่วงหน้า แต่ด้วยขอบเขตพลังของพวกเรา ชั่วคราวก็ยังไม่จำเป็นต้องใช้ยุทโธปกรณ์ระดับสูงขนาดนั้น”

จ้าวลิ่วกล่าว

เหออวิ๋นพยักหน้าเห็นด้วย

พวกเขาอยู่แค่ขอบเขตเงินเท่านั้น มียุทโธปกรณ์ระดับ D ก็พอแล้ว ไม่จำเป็นต้องซื้อยุทโธปกรณ์ระดับ C ขึ้นไป หากมีที่เหมาะสม เหออวิ๋นก็ไม่เกี่ยงที่จะซื้อยุทโธปกรณ์ระดับ C

คนที่มาซื้อยุทโธปกรณ์ที่นี่ก็มีไม่น้อยเลยทีเดียว จะเห็นได้ว่าคุณภาพของอาวุธยุทโธปกรณ์ของร้านนี้ไม่เลวเลยจริงๆ

เหออวิ๋นกล่าว “ธุรกิจที่นี่ดูดีไม่เลวเลยนะ”

จ้าวลิ่วพยักหน้า “เจ้าของร้านนี้ เป็นคนที่มีพรสวรรค์ [การตีเหล็ก] ระดับ S”

“คุณภาพของยุทโธปกรณ์ของเขาไม่เลวเลยทีเดียว พอมีชื่อเสียงขึ้นมา ทุกคนก็ย่อมชอบมาซื้อยุทโธปกรณ์ที่นี่อยู่แล้ว”

เหออวิ๋นได้ยินดังนั้นก็ประหลาดใจ “พรสวรรค์ระดับ S ไม่ได้อ่อนแอเลย มิน่าล่ะถึงได้ดึงดูดคนมาได้มากมายขนาดนี้”

เหออวิ๋นดูอาวุธยุทโธปกรณ์บนนั้น

ดาบ, ทวน, กระบี่, ทวนวงเดือน, กระบอง, ขวาน…

มียุทโธปกรณ์หลากหลายชนิด ประเภทครบครัน จำนวนก็มีไม่น้อยเลยทีเดียว

ไม่นานนัก เขาก็เห็นกระบี่ยักษ์เล่มหนึ่ง อาวุธชนิดนี้ เหมาะกับทหารที่มีพรสวรรค์ด้านพละกำลังเท่านั้น เหออวิ๋นชอบอาวุธชนิดนี้

หลังจากที่เขาหยิบขึ้นมาแล้ว ก็ลองสัมผัสน้ำหนักดู แล้วกล่าวว่า “น้ำหนักก็เหมาะสม ไม่เลว เอาเล่มนี้แหละ”

เขาพบว่า นี่คืออาวุธระดับ C แต่ระดับ C ก็ไม่เลว เขาสามารถซื้อได้