เราไม่เผยแพร่ผลงานที่มีลิขสิทธิ์ในประเทศไทย หากท่านพบเนื้อหาที่ละเมิดลิขสิทธิ์ แจ้งได้ที่เพจ Facebook NovelStore เราจะลบให้โดยเร็ว
ปัญหาการใช้งานเว็บไซต์ ติดต่อได้ที่เพจดังกล่าว
We do not publish or distribute copyrighted works in Thailand. To report infringing content, contact us via our Facebook page and we will remove it promptly. For other issues, use the same channel.

บทที่104:ใบประกาศจับ!! (ฟรี)

บทที่104:ใบประกาศจับ!! (ฟรี)

บทที่104:ใบประกาศจับ!! (ฟรี)


S.P.P บทที่ 104: ใบประกาศจับ!!

ร่างนี้นั้นอยู่ใกล้กับทางเข้าของตรอกแห่งหนึ่ง,เขาแต่งตัวแตกต่างจากทหารเรืออย่างสิ้นเชิงเขาสวมสูทสีดำพร้อมกับหมวกสีดำ,ดวงตาภายใต้แว่นกันแดดนั้นเต็มไปด้วยความไม่แยแสและไร้เมตตา,เขาได้ปลดปล่อยบรรยากาศที่เย็นชาและแข็งแกร่งออกมา

"เข้าใจแล้ว!"

เขาได้พูดออกมาอย่างเย็นชาแล้วเขาก็วางสายลง,จากนั้นร่างของเขาก็เริ่มบิดเบี้ยวและหายไป

เขาได้ปรากฏตัวอีกครั้งบนต้นไม้ที่อยู่ห่างออกไปหลายสิบเมตร,เขายืนอยู่บนต้นไม้พร้อมกับชุดสูทสีดำของเขาเขาได้มองมาที่กลุ่มของโรแกนจากระยะไกลและติดตามเขาไปเหมือนเงา

ดวงตาของเขานั้นเต็มไปด้วยความเย็นชา,เขาได้มุ่งความสนใจไปที่เจ้านายตัวน้อยมากยิ่งขึ้น แต่โรแกนและเจสันไม่ได้ใส่ใจอะไรรอบข้างพวกเขาก็ยังคงเดินต่อไป

ทุกครั้งที่เขามองมาที่เจ้านายตัวน้อยมันจะมีความกลัวและความเคารพอยู่ในแววตาของเขา มันเหมือนกับว่าเขากำลังเผชิญหน้ากับขุนนางหรือคนที่อยู่สูงกว่า

สำหรับคนที่ติดตามพวกเขามานั้นโรแกนและคนอื่นๆนั้นไม่ได้สังเกตเห็นอะไรเกี่ยวกับเขาเลยพวกเขานั้นกำลังไต่ขึ้นไปบนภูเขาอย่างระมัดระวังพร้อมกับมองดูการเคลื่อนไหวในป่าโดยรอบ

หลังจากขึ้นไปบนภูเขาได้เพียงไม่กี่เมตรพวกเขาก็สังเกตเห็นสัตว์ร้ายมากมาย สำหรับคนธรรมดานั้นมันอันตรายมากที่จะเดินทางขึ้นไปที่นั่น อย่างไรก็ตามในขณะที่พวกเขาได้เดินผ่านไปนั้น,พวกมันก็ได้จ้องมองที่พวกเขาและถอยกลับไปอย่างเงียบๆ,ทั้งสองต่างก็เงียบและไม่ได้โจมตีกันแต่อย่างใดบางทีทั้งสองอาจจะรู้สึกลำบากใจอยู่เหมือนๆกัน

“เป็นเรื่องดีที่สัตว์ร้ายเหล่านี้ไม่ได้มายุ่งกับเรา”

เจสันได้ยิ้มออกมา

“บางทีพวกมันอาจรู้สึกว่านายตัวใหญ่เกินไปและคงไม่อยากสู้กับนาย!”

โรแกนได้กล่าวตอบ

เจสันพูดไม่ออกคำพูดกัปตันนั้นมันทำให้เขาหงุดหงิดเล็กน้อย,อะไรคือความสัมพันธ์ระหว่างการที่เขาตัวใหญ่และไม่อยากสู้มันคืออะไร?

ทุกคนได้ปีนขึ้นไปบนภูเขาอย่างต่อเนื่อง,หลังเดินมาได้ครึ่งทางนั้นเสียงกรีดร้องของนกที่น่าตกใจก็ได้ดังขึ้นมาและพวกเขาก็ได้เงยหน้าขึ้นไปมอง

“ว้ากกกก!”

มันเป็นเสียงร้องที่แหลมมาก

โรแกนที่กำลังยืนอยู่บนเนินนั้นเขาสามารถรู้สึกได้อย่างชัดเจนว่าเสียงนี้นั้นดังมาจากด้านบนของภูเขาและเสียงนี้นั้นมันถึงกับทำให้พวกเขาต้องปิดหู

“ช่างเป็นเสียงที่แหลมจริงๆ!”

เจสันได้พูดออกมาด้วยสีหน้าเจ็บปวดบนใบหน้าของเขา

โรแกนได้กระพริบตาแล้วมองขึ้นไปที่ยอดเขาซึ่งปกคลุมไปด้วยป่า,ในตอนนี้ดวงตาของเขาก็ได้ปรากฏความเคร่งเครียดขึ้นมาเล็กน้อย

ไม่มีสิ่งมีชีวิตใดในนั้นที่มีเสียงกรีดร้องที่แหลมแบบนี้,และพวกเขาก็ยัคงได้ยินเสียงกรีดร้องของมันดังก้องอยู่

เสียงนี้ดังมากจนเขาสามารถคาดเดาได้ว่านกที่ส่งเสียงกรีดร้องนี้มีขนาดประมาณไหน

“เอาล่ะ,เดินต่อกันได้แล้ว!”

โรแกนได้ตะโกนออกมาและพวกเขาก็ได้จับมือกันและเคลื่อนไหวต่อไปข้างหน้า

ด้านหลังของพวกเขาห่างออกไปประมาณ 50 เมตรบนยอดไม้มีชายชุดดำกำลังมองไปที่ยอดเขาและกระพริบตาของเขา,อย่างไรก็ตามเขาไม่ได้พูดอะไรออกมาเลยร่างของเขานั้นทำเพียงติดตามโรแกนและคนอื่นๆไปอย่างระมัดระวัง

ในขณะที่โรแกนและทีมของเขาได้ปีนภูเขาอยู่นั้น,ใบประกาศจับของโรแกนก็ได้แพร่กระจายไปทั่วโลกและมันทำให้เกิดความวุ่นวายมากมาย

โลคทาวน์

“จิ๊งซ์! (เด็กโลลิตอนแรกๆอ่ะครับ),ช้าลงหน่อยเธอวิ่งเร็วเกินไปแล้วฉันไม่ตามเธอไม่ทัน”

ชายหนุ่มอายุ 16 ปีได้วิ่งอยู่บนถนนพร้อมกับหอบออกมา

“ไอซาวะนายช้าเกินไปแล้ว,นายจะออกทะเลแล้วไปเจอโรแกนด้วยร่างกายแบบนี้หรอไง?ตามมาเร็วเข้า,เจ้าตัวขี้เกียจ!”

เธอได้พูดออกมาอย่างไม่พอใจ

ไอซาวะรู้สึกจนปัญญา “เธอเร็วกว่าฉันนี่!”

ถึงแม้ว่าร่างกายของเขาจะไม่ได้แข็งแกร่งที่สุดในโลคทาวน์,แต่เมื่อเทียบกับโจรสลัดคนอื่นๆก็อาจกล่าวได้ว่าเขานั้นดีกว่าพวกเขาเล็กน้อย

เนื่องจากความล่าช้าของไอซาวะทำให้จิ๊งซ์ต้องหยุดและรอเขา

แต่ในขณะนั้นเองดวงตาของเธอก็ได้เปล่งประกายขึ้นมาและมองขึ้นไปบนฟ้า

“นั่นมันใบประกาศจับนี่!”

ใครบางคนในโลคทาวน์ได้พูดออกมาเสียงดัง

จิ๊งซ์ได้เหลือบมองไปที่ใบประกาศจับที่ตกลงมาบนพื้น

ใบหน้าที่ดูสงบของเธอต้องแข็งค้างไปทันทีเมื่อเธอเห็นภาพและตัวตนบนประกาศขัยอย่างชัดเจน

ทันใดนั้นเธอก็ได้ตะโกนออกมาด้วยความไม่เชื่อ

“นี่มันโรแกนนี่!!”

เสียงแหลมของเธอทำให้ไอซาวะรู้สึกกลัวและเขาก็ได้ปิดหูในทันที

"อะไรนะ?,ไหนๆ?,โรแกนอยู่ไหน?”

“เขาอยู่ตรงนี่ไง!”

เธอได้ชี้ลงไปที่ใบประกาศบนพื้น

ไอซาวะตกตะลึงและมองลงไปที่พื้น

“โรแกน,ค่าหัว 150 ล้านเบรี่,จับเป็นหรือจับตาย!,หมายเหตุ:ชายคนนี้อันตรายเป็นอย่างยิ่ง!!”

มันเป็นรูปโรแกนที่กำลังยิ้มอยู่และมันก็อยู่ตรงกลางของใบประกาศจับ,ในภาพนั้นเขาดูเต็มไปด้วยพลังงาน,ดวงตาของเขาก็ดูลึกลับและมันก็ได้เผยให้เห็นถึงแรงกระตุ้นที่ผิดปกติบางอย่าง

“นี่มันโรแกนจริงๆด้วย!”

ไอซาวะรู้สึกประหลาดใจ

“แน่นอน,แต่ดูเหมือนว่าเขาจะเปลี่ยนไป!” จิ๊งซ์ได้พูดออกมาอย่างสงสัย

“นั่นไม่ใช่ประเด็น,ดูนี่สิ!”

ไอซาวะได้ชี้ไปตัวเลขจำนวนมากที่อยู่ด้านล่างและเขาก็ดูจริงจังมาก

“ก่อนหน้านี้เขายังไม่มีค่าหัวเลย?,ไปทำเรื่องใหญ่อะไรมารึป่าวนะ?,แต่มันก็พิสูจน์ได้ว่าเขายังมีชีวิตอยู่แค่นั่นมันก็ดีเกินพอแล้ว!!” จิ๊งซ์ได้พูดออกมาอย่างมีความสุขและแก้มของเธอก็ได้เปลี่ยนไปเป็นสีแดง “ดูเหมือนว่าเขาจะยังหล่อเหมือนเดิน,ฉันคิดถึงเขาจริงๆฉันอยากออกทะเลซะแล้วสิ!”

ไอซาวะได้เอามือมาปิดหน้าผากของเขา,ในตอนนี้บนใบหน้าของเขาได้มีเส้นเลือดสีดำปรากฏขึ้นมา

“อย่างไรก็ตาม,การที่กองทัพเรือตั้งค่าหัวเขานั่นหมายความว่าเขาเองก็ไม่เหมือนใครจริงๆ!”

เมื่อมองไปที่ใบประกาศจับไอซาวะนั้นดูจริงจังมาก

แม้ว่าเขาจะเป็นน้องชายของโรเจอร์,แต่ไอซาวะก็มีสัญชาตญาณว่าที่กองทัพเรือทำแบบนี้นั้นมันไม่ใช่เพียงเพราะตัวตนของเขาอย่างแน่นอน

“เขาเปลี่ยนไปมากจริงๆ!”

เมื่อมองไปที่ใบประกาศจับใบหน้าของไอซาวะนั้นยังคงไม่เปลี่ยนแปลงแต่อย่างใด แต่แรงกระตุ้นของเขานั้นมันต่างออกไปโดยสิ้นเชิง "โรแกน" เขาได้พูดออกมาอย่างแผ่วเบา

ในอีกด้านหนึ่งบนชายฝั่งของเกาะนิรนามแห่งหนึ่ง

“บาร์กี้มากับฉันแล้วมาสร้างกลุ่มโจรสลัดและสร้างชื่อไปด้วยกันกับฉันดีกว่าน่า!”

ชายหนุ่มผมสีแดงที่มีดาบแนบอยู่ที่เอวของเขา,เขาได้เอื้อมมือไปที่ชายจมูกแดงด้วยรอยยิ้มบนใบหน้าของเขา

“ไปให้พ้นแชงค์,ใครเขาอยากจะรวมกลุ่มกับแกกัน? ฉันอยากเป็นกัปตันและเดินไปตามทางของฉันเอง!”

บาร์กี้ได้ปฏิเสธคำเชิญของแชงค์โดยไม่ลังเล

ในขณะนั้นเองก็ได้มีใบประกาศจับของใครบางคนตกลงมาจากท้องฟ้าบนหัวของชายทั้งสอง

“โรแกน,ค่าหัว 150 ล้าน!”

แชงค์ได้มองมันและในเวลาไม่กี่วินาที,ใบหน้าของเขาก็ได้แสดงความประหลาดใจออกมา

“นี่มันน้องชายของกัปตันนี่,ยอดไปเลย! เขาคงจะแข็งแกร่งมากถึงได้มีค่าหัวตั้ง 150 ล้านเบรี!”

“ไอเจ้าโง่แชงค์พวกกองทัพเรือมันต้องให้ความสำคัญกับเขาอยู่แล้วเพราะเขาเป็นถึงน้องชายของโรเจอร์,มันไม่ใช่เพราะเขาแข็งแกร่ง”

บาร์กี้ได้ตะโกนออกมา

“แต่นะบาร์กี้นายก็ได้เห็นการต่อสู้ครั้งแรกของเขาใช่ไหม?”

“ชายคนนี้,เขาแข็งแกร่งจริงๆ!”

แชงค์ได้กล่าวชื่นชมออกมา

“ไม่,ฉันไม่อยากจะคุยกับแกแล้ว!”

บาร์กี้ได้หันหลังแล้วเดินจากไป

แชงค์ได้ยืนอยู่ตรงนั่นพร้อมกับถือใบประกาศจับของโรแกนเอาไว้ในมือพร้อมกับดวงตาของเขาที่ได้เปล่งประกายขึ้นมา

“วิเศษไปเลยนะที่มีค่าหัวตั้ง 150 ล้าน,เอาล่ะหลังจากออกที่ฉันทะเล,ฉันก็จะทำให้ดีที่สุด!”

ในใจเขานั้นมีความรู้สึกว่าชายคนนี้นั้นจะเป็นเหมือนกับกัปตันของเขา,เขาเป็นคนมหัศจรรย์

ติดตามข่าวสารได้ที่เพจThe Soul Purchasing Pirate แปลไทย

https://www.facebook.com/Brazarux/?modal=admin_todo_tour

จบบทที่ บทที่104:ใบประกาศจับ!! (ฟรี)

คัดลอกลิงก์แล้ว