เราไม่เผยแพร่ผลงานที่มีลิขสิทธิ์ในประเทศไทย หากท่านพบเนื้อหาที่ละเมิดลิขสิทธิ์ แจ้งได้ที่เพจ Facebook NovelStore เราจะลบให้โดยเร็ว
ปัญหาการใช้งานเว็บไซต์ ติดต่อได้ที่เพจดังกล่าว
We do not publish or distribute copyrighted works in Thailand. To report infringing content, contact us via our Facebook page and we will remove it promptly. For other issues, use the same channel.

บทที่81:การพบเจอกัน! (ฟรี)

บทที่81:การพบเจอกัน! (ฟรี)

บทที่81:การพบเจอกัน! (ฟรี)


S.P.P บทที่ 81: การพบเจอกัน!

โมยะนั้นเหมือนอยากจะพูดอะไรบางอย่างออกมา แต่คิซารุนั้นได้ออกไปจากเรือรบแล้ว

เพียงครู่เดียวเขาก็ไปยืนอยู่บนเกาะบราเทอริลล่าแล้ว ทหารเรือคนอื่นๆในเรือรบนั้นได้มองไปที่ โมยะและทุกคนก็ได้ลงจากเรือ

“โมยะควรทำตามที่คิซารุบอก,ไปพักผ่อนเถอะ”

คอเป็นส่วนที่บอบบางที่สุดของร่างกายมนุษย์ และพวกเขาก็กลัวว่าอาการบาดเจ็บของโมยะนั้นจะร้ายแรงมากไปกว่านี้ถ้าเขาไม่ยอมไปพักฟื้น

“โธ่เว้ย!”

เมื่อมองไปที่ทหารเรือคนนั้นโมยะก็ได้กำกำปั้นของเขาพร้อมกับความรู้สึกไม่เต็มใจของเขา

คิซารุนั้นพึ่งเคยมาที่เกาะบราเทอริลล่าเป็นครั้งแรกเพียงไม่กี่ก้าวเขาก็ได้มายืนอยู่บนถนนของเกาะนี้แล้ว

“เขายังอยู่บนเกาะนี้ไม่นะ?”

ภายใต้แว่นกันแดดนั้นได้มีรอยยิ้มเล็กๆบนใบหน้าของเขา,คิซารุนั้นดูตื่นเต้นมาก

คิซารุนั้นประทับใจมากกับเปลวไฟสีดำที่เขาใช้กับดราก้อน มันคงจะยากมากที่จะกำจัดมันถ้าไม่ใช่เพราะฮาคิที่แข็งแกร่งของการ์ป หากเขาไม่สามารถแก้ปัญหาของเปลวไฟสีดำแปลกๆนั้นได้ เขากลัวว่าเขาอาจจะถูกเปลวไฟบ้านั้นเล่นงานเอาได้

โมยะไม่มีทางเอาชนะโรแกนได้และคิซารุนั้นก็รู้ตั้งแต่เขารับสายแล้ว

แต่ถึงแม้ว่าเขาจะกินผลไม้ปีศาจที่แข็งแรง แต่เขาก็ยังเป็นคนเฉื่อยช้าดังนั้นจึงใช้เวลาเกือบสองหรือสามชั่วโมงกว่าเขาจะมาถึงเกาะนี่

อย่างไรก็ตามเขาไม่ได้รีบร้อนอะไรและเขาก็ยังคงขี้เกียจเหมือนเคย

“ตราบใดที่เขายังอยู่บนเกาะนี้,มันก็ง่ายนิดเดียว!”

คิซารุได้ก้าวไปทีละก้าว,แววตาของเขานั้นดูผ่อนคลายมาก

เขาเร็วเหมือนกับแสงเขาสามารถเคลื่อนย้ายมาที่ถนนได้ในทันที เมื่อไหร่ที่เขาเคลื่อนที่ด้วยความเร็วสูงสุดของเขาจะไม่มีใครมองเห็นร่างของเขาเลย,มันเป็นความเร็วที่เกินจินตนาการ มันคือความเร็วของแสง เมื่อไหร่ที่เขาพบศัตรูของเขาเพียงพริบตาเดียวเขาก็จะไปโผล่อยู่ข้างๆศัตรูของเขาแล้ว

หลังจากค้นหามาครึ่งชั่วโมง,เขาก็ยังไม่พบร่องรอยใดๆของโรแกนเลย แต่คิซารุนั้นก็ไม่ได้รีบร้อนอะไรเขายังมีเวลาว่างอีกเยอะในตอนนี้เขาได้เดินเข้าไปในร้านกาแฟ

ในตอนที่บริกรได้เอากาแฟมาให้คิซารุนั้น,เขาก็ได้ใส่น้ำตาลลงไปในกาแฟและยิ้มออกมาอย่างพึงพอใจ

“อากาศในบราเทอริลล่านี้รู้สึกชื้นนิดหน่อยแต่กาแฟนี้กลิ่นหอมมากจริงๆ”

“มันคงเป็นของขึ้นชื่อของที่นี่!”

ดูเหมือนว่าเขาจะไม่ได้ให้ความสนใจเกี่ยวกับเรื่องของโรแกนเลยแม้แต่น้อย

“พลเรือเอก,คุณมัวมาทำอะไรอยู่ที่นี่!”

ในขณะนั้นเองก็ได้มีร่างที่แข็งแกร่งสี่ร่างเข้ามาหาคิซารุ พวกเขาผลักประตูและได้ก้าวเข้ามาด้วยแววตาที่ดูกังวล

ความสำคัญในการจับกุมตัวโรแกนนั้นมันเป็นหน้าที่ของทหารเรือทุกคนโดยมีพลเรือเอกเป็นผู้ดูแลและโรแกนก็จะต้องถูกจับกุมตัวให้ได้โดยเร็วที่สุด

อย่างไรก็ตามพลเรือเอกกลับมัวแต่มาดื่มกาแฟอยู่อย่างนี้!

“พลเรือโทโนอาห์,ทำไมนายต้องกังวลขนาดนั้นด้วยหละ?”

“ห้าพลเรือโทและหนึ่งพลเรือเอกนายคิดว่าโรแกนจะหลบหนีไปได้งั้นหรอ?”

คิซารุนั่งจิบกาแฟพร้อมใบหน้าของเขาที่มีร่องรอยของความชื่นชมปรากฏขึ้นมา

“แต่นี่มันผ่านมาตั้งสี่ชั่วโมงแปดนาทีแล้วนะ!”

พลเรือโทโนอาห์มองไปที่คิซารุด้วยท่าทีที่จริงจังมาก

“เรายังไม่ได้รับข่าวของตัวโรแกนเลย!”

คิซารได้หัวเราะออกมา,แต่แทนที่เขาจะตอบกลับคำพูดของโนอาห์เขากลับหยิบกาแฟขึ้นมาดื่ม

ขณะที่เขากำลังดื่มกาแฟอยู่นั้นที่ข้างนอกร้านกาแฟตรงหัวมุมถนนนั้นได้มีกลุ่มของทหารเรือเดินออกมา ในหมู่พวกเขามีทหารเรืออ้วนๆอยู่คนหนึ่งเขาดูขี้ขลาดและซื่อสัตย์กำลังเดินตามกลุ่มของเขาอยู่นั้นเขาได้มองไปรอบๆ ราวกับว่าเขากำลังมองหาอะไรบ้างอยู่

ในขณะนั้นเองคิซารุได้ชะงักไปชั่วขณะหนึ่งในขณะที่เขากำลังถือถ้วยกาแฟอยู่,ดวงตาของเขาภายใต้แว่นกันแดดได้มองไปที่ทหารเรืออ้วนๆคนนั้นพร้อมกับแสดงรอยยิ้มออกมา

“ทำไมนายต้องไปกังวลกับมันด้วย?”

“บางทีถ้านายนั่งดื่มกาแฟซักแก้วอยู่ที่นี่,บางทีเป้าหมายของเราก็คงจะมาปรากฏอยู่ต่อหน้าของเราเองก็ได้!”

“แต่ฉันเองก็ไม่มั่นใจหรอกนะ!”

พลเรือโทโนอาห์โกรธมาก

โนอาห์สาบานว่าเขาจะบอกเซนโงคุเกี่ยวกับเรื่องของคิซารุเมื่อเขากลับไปที่ศูนย์ใหญ่

“นายกำลังพูดถึงเรื่องอะไร,คิซารุ!”

เสียงของโนอาห์หนักแน่นราวกับว่าเขากำลังจะสู้กับคิซารุ

“ฮาฮาฮา ..”

พลเรือเอกคิซารุได้หัวเราะออกมาอีกครั้ง,เขาดื่มกาแฟเป็นครั้งสุดท้ายแล้วก็ค่อยๆลุกขึ้นยืน ดวงตาใต้แว่นกันแดดของเขานั้นได้มองไปที่ถนนในทันที

“ฉันบอกแล้ว,และมันก็เป็นจริงซะด้วย”

ดวงตาที่แหลมคมของเขาได้มองทะลุออกไปนอกหน้าต่างร้านกาแฟในทันทีและมองไปที่ทหารเรืออ้วนๆคนหนึ่ง

ในเวลาเดียวกันทหารเรืออ้วนคนนั้นก็ดูเหมือนจะรู้สึกถึงการจ้องมองของคิซารุและดวงตาของเขาก็ได้หันไปทางคิซารุ

“เชี่ย! ซวยแล้ว!”

ทหารเรืออ้วนคนนั้นยังคงรักษาท่าทางที่สงบเอาไว้ แต่ภายในใจของเขานั้นกำลังตื่นตระหนกเป็นอย่างมาก

โรแกนนั้นไม่เคยคิดเลยว่าเพียงแค่เดินตามพวกทหารเรือไปรอบๆ เขาจะมาเจอกับพลเรือเอกกองทัพเรือที่นี่ได้

แว่นตาที่เป็นเอกลักษณ์ของเขา,ถึงแม้ว่าจะดูเด็กลงมาหน่อย แต่เขาก็ยังสามารถจำใบหน้านี้ได้อย่างชัดเจนคนๆนั้นจะต้องเป็นพลเรือเอกคิซารุอย่างแน่นอน

จากศูนย์ใหญ่กองทัพเรือชายผู้เป็นกำลังต่อสู้สูงสุด,บอนซาริโน่หรืออีกชื่อคือพลเรือเอกคิซารุ!

ในขณะนี้อีกด้านนั้นกำลังจ้องมองมาที่เขาอย่างรุนแรงราวกับว่าเขาสามารถจำเขาได้อย่างรวดเร็ว

"ฉันควรทำยังไงดี?"

"วิ่ง?"

หัวใจของโรแกนนั้นกำลังสั่นสะท้าน,แต่เขาก็สามารถคุมให้มันกลับมาเป็นปกติได้ทันที

“หรือฉันควรจะสู้กับเขาดี!”

ในขณะนั้นดวงตาของโรแกนก็ได้เปล่งประกายแสงที่ดุร้ายขึ้นมา

“เฮ้,ไออ้วนนายมัวทำอะไรอยู่,เร็วเข้า!”

เสียงของทหารเรือคนนั้นดูรีบร้อนมาก,พวกเขานั้นไม่เห็นคิซารุและคนอื่นๆในร้านกาแฟ

ในร้านค้าโนอาห์นั้นต้องการพูดอะไรบางอย่าง แต่คิซารุนั้นได้ยืนขึ้นมาแล้ว

“ฮาฮา,พลเรือโทโนอาห์มากับฉันไปหาเป้าหมายของเรา,ฉันจะแสดงความแตกต่างระหว่างเราให้เห็น!”

“แต่ระมัดระวังหน่อยหละ!”

น้ำเสียงของเขานั้นยังคงสบายๆ,คิซารุได้เดินออกมาจากร้านกาแฟทีละก้าวๆ

เป้าหมายของเขาชัดเจนมาก,เพียงแค่ไม่กี่ก้าวเขาก็ได้เข้ามาใกล้ตัวของโรแกนมากขึ้น

เมื่อเห็นคิซารุกำลังเดินเข้ามาหาเขาทันใดนั้นโรแกนก็รู้สึกได้ถึงแรงกดดันที่น่ากลัวและใบหน้าของเขาก็ได้เปลี่ยนไปเล็กน้อย

“นี่คือแรงกดดันของพลเรือเอกงั้นสินะ”

มันเป็นแรงกดดันอันมหาศาลที่ไม่สามารถอธิบายได้และมันได้ครอบคลุมไปทั่วทั้งร่างของเขา

ในขณะนี้ในสายตาของโรแกนนั้นได้มองไปที่ร่างสูงที่กำลังเดินเข้ามาหาเขาทีละก้าวๆ เขาสามารถเห็นเสื้อคลุมแห่งความยุติธรรมที่กำลังพลิ้วไหวในสายลม,และเขาก็สามารถเห็นขาทั้งสองที่เคลื่อนไหวอยู่ตลอดเวลา แต่เขานั้นไม่สามารถมองเห็นบรรยากาศรอบๆตัวเขาได้

เสียงฝีเท้าที่ชัดเจนทีละก้าวๆได้ดังเข้ามาในหูของเขา,ในตอนนี้หน้าผากของโรแกนนั้นเต็มไปด้วยเหงื่ออย่างไม่รู้ตัว

ด้วยพลังอำนาจอันมหาศาลของเขานั้นมันสามารถสร้างแรงกดดันต่อศัตรูของเขาได้เป็นอย่างมาก แรงกดดันแบบนี้นั้นมันไม่สามารถมองเห็นได้ด้วยตาเปล่าและมันจะหายไปเองถ้าหากว่าความแข็งแกร่งของเขานั้นมันไม่ได้ต่างกันมากนัก

อย่างไรก็ตามไม่ต้องสงสัยเลยว่าความแข็งแกร่งของโรแกนในขณะนี้นั้นยังห่างไกลกับคิซารุมาก

ถ้าโมยะเป็นหินก้อนใหญ่,คิซารุนั้นก็เปรียบเหมือนกับ…

เอเวอร์เรส!

ราวกับว่าเขาจะไม่สามารถข้ามผ่านมันไปได้เลยทั้งชีวิตของเขาได้

“แข็งแกร่ง!”

หัวใจของเขานั้นกำลังตื่นตระหนกเป็นอย่างมาก,โรแกนนั้นไม่สามารถขยับตัวได้อีกต่อไป

เพราะในเวลานี้ร่างของคิซารุนั้นได้มาปรากฏตัวอยู่ตรงหน้าของเขาแล้ว

ติดตามข่าวสารได้ที่เพจThe Soul Purchasing Pirate แปลไทย

https://www.facebook.com/Brazarux/?modal=admin_todo_tour

จบบทที่ บทที่81:การพบเจอกัน! (ฟรี)

คัดลอกลิงก์แล้ว