เราไม่เผยแพร่ผลงานที่มีลิขสิทธิ์ในประเทศไทย หากท่านพบเนื้อหาที่ละเมิดลิขสิทธิ์ แจ้งได้ที่เพจ Facebook NovelStore เราจะลบให้โดยเร็ว
ปัญหาการใช้งานเว็บไซต์ ติดต่อได้ที่เพจดังกล่าว
We do not publish or distribute copyrighted works in Thailand. To report infringing content, contact us via our Facebook page and we will remove it promptly. For other issues, use the same channel.

บทที่76:เคล็ดวิชาลับ! (ฟรี)

บทที่76:เคล็ดวิชาลับ! (ฟรี)

บทที่76:เคล็ดวิชาลับ! (ฟรี)


S.S.P บทที่ 76: เคล็ดวิชาลับ!

ตั้งแต่เริ่มการต่อสู้มาโมยะไม่เคยคาดคิดเลยว่าเขาจะได้รับบาดเจ็บจากศัตรูของเขา เขารู้สึกว่าการที่เข้าต้องมาเผชิญหน้ากับชายหนุ่มอายุ 16 ปีคนนี้นั้นมันไม่ได้เป็นภัยคุกคามอะไรต่อเขามากนักต่อให้เขาจะสามารถสู้กับดราก้อนได้ก็ตาม

เขาประมาทเกินไป,เขานั้นไม่ได้ใช้เทคนิคดาบอะไรออกมาเลยแม้แต่น้อย

เทคนิคอิไอ,กระบวนท่าทำลายดาบและแม้แต่ดาบบินร้อยก้าวจังหวะในการต่อสู้ในครั้งนี้นั้นถูกควบคุมโดยโรแกนมาเสมอ

แม้ว่าโรแกนนั้นจะไม่ได้แข็งแกร่งเท่าพลเรือโทในแง่ของพละกำลัง แต่เขาก็ไม่ได้อ่อนแอเช่นกัน หลังจากที่ได้แลกเปลี่ยนมาหลายครั้งเขาก็ได้กำจัดร่างกายที่อ่อนแอของเขาทิ้งไปแล้ว

หากจะให้เทียบความแข็งแกร่งของเขากับค่าหัวนั้นมันน่าจะอยู่ในช่วง 150 ล้านเบรี

ความแข็งแกร่งของเขานั้นแข็งแกร่งขึ้นมากและการเคลื่อนไหวของเขาก็มีความละเอียดอ่อนเป็นอย่างมาก

หากโมยะไม่แข็งแกร่งขนาดนี้หละก็เพียงแค่ไม่กี่วินาทีเขาก็คงถูกโรแกนจัดการไปแล้ว

ในตอนนี้โมยะเขาโกรธมาก,ราวกับว่าเขากำลังโดนดูถูกเหยียดหยาม ในตอนนี้ที่คอของเขาไม่มีเลือดไหลออกมาอีกแล้ว

“โรแกน,นายจะต้องตาย!”

ทันใดนั้นเขาก็ได้หมุนตัวของเขา และในตอนนี้ดาบทั้งสองของเขาได้หมุนวนอย่างรวดเร็วพร้อมกับถูกห่อหุ้มด้วยฮาคิ,และแม้แต่ดวงตาของเขาก็ได้เปล่งประกายออกมาราวกับดวงดาว

เมื่อโรแกนได้มองไปที่ตาของโมยะนั้นราวกับว่าเขากำลังถูกสะกดจิต

“เทคนิคดาบคู่,ภาพมายา!”

"ตายซะ!"

โมยะไดเตะโกนออกมาพร้อมกับดาบทั้งสองที่กำลังพุ่งเข้ามาหาโรแกน

"ปัง!"

ด้วยสัญชาตญาณโรแกนได้ยกดาบของเขาขึ้นมากันเอาไว้ได้ทัน เมื่อดาบของทั้งสองได้ปะทะกันนั้นโรแกนก็รู้สึกได้ถึงพลังอันมหาศาลที่ถูกส่งมาจากโมยะ,พลังของเขานั้นดูเหมือนจะไม่มีที่สิ้นสุด

“บูม!”

ในไม่ช้าเขาก็ถูกส่งลอยออกไปกระแทกเข้ากับผนังไม้ด้านหลังห้องโดยสารมันทำให้ห้องโดยสารนั้นถูกเปิดออก

"แฮ่ก!"

โรแกนได้ถ่มน้ำลายออกมาและเขาก็ได้ลุกขึ้นยืนอย่างช้าๆ

ดวงตาของเขาหดแคบลง,เขาได้มองไปที่รัศมีสีดำที่ห่อหุ้มดาบของโมยะอยู่

“ฮาคิเกราะ!”

"ตาย!"

โมยะได้คำรามเสียงดังออกมาพร้อมกับพุ่งเข้ามาหาโรแกนอีกครั้ง

ในขณะนี้เขาเป็นเหมือนกับเสือที่เต็มไปด้วยความโกรธ ด้วยความโกรธพลังของเขาก็ได้ทวีคูณยิ่งขึ้นไปอีกมันทำให้ทุกคนที่พบเห็นนั้นต้องรู้สึกหวาดผวา

ร่างของโรแกนก็ได้พุ่งออกไป,ในครั้งนี้เขาไม่ได้มองไปที่ตาของโมยะเขาได้ตอบสนองออกไปอย่างรวดเร็ว

“ภาพมายา,ฮาคิเกราะและพลังกายอันมหาศาล!”

โมยะที่ได้ใช้ความแข็งแกร่งที่แท้จริงของเขาออกมานั้นโรแกนจึงไม่ใช่คู่ต่อสู้ของเขาอีกต่อไป

และการครอบครอง,นั้นก็ไม่สามารถใช้งานได้ในเวลานี้

คิซารุนั้นยังไม่ปรากฏตัวขึ้นมา,แม้ว่าฝ่ายตรงข้ามของเขาจะเป็นพลเรือโทที่แข็งแกร่งถ้าเขาอัญเชิญวิญญาณออกมาในตอนนี้มันก็จะเป็นการสิ้นเปลืองเกินไป

ดังนั้นโรแกนจึงได้เปลี่ยนเทคนิคดาบของเขาไปมาอยู่ตลอดการต่อสู้

เทคนิคดาบส่วนใหญ่ในโลกแห่งโจรสลัดนั้นเรียบง่ายและหยาบกระด้างพวกเขาพึ่งพาแค่พลังกายของพวกเขาเท่านั้นในการใช้ดาบ แต่เทคนิคดาบของโรแกนนั้นซับซ้อนเป็นอย่างมาก

“วิชากระบี่หัวซาน!”

วิชาดาบของเขาได้ปรากฏขึ้นมา,มันเป็นวิชาดาบที่ละเอียดอ่อนมากมันได้พุ่งไปทางโมยะซ้ำแล้วซ้ำเล่า

ในตอนนี้โมยะก็ได้เต็มไปด้วยความโกรธ,เมื่อเขาพบว่าเขากำลังถูกวิชาดาบของโรแกนควบคุม

เห็นได้ชัดว่าเขาสามารถฆ่าโรแกนได้ด้วยการโจมตีเพียงครั้งเดียว แต่เขาตกอยู่ในอาการแปลกๆ ดาบยาวอันต่อเนื่องนี้ได้พุ่งเข้ามาจากทุกทิศทางพร้อมกับพลังประหลาดๆบางอย่าง

“บัดซบเอ้ย!”

เสียงของโมยะดังมาก,ดาบสีดำทั้งสองของเขานั้นแข็งแกร่งมากเขาได้สกัดกั้นการโจมตีที่เข้ามาทั้งหมด

“บูม!”

โรแกนได้ถูกโตเกลับมาอย่างหนักด้วยแรงอันมหาศาล,ขาของเขาได้จมลงไปบนดาดฟ้าเรือ

วิชากระบี่หัวซานล้มเหลว!

อย่างไรก็ตามมันไม่สำคัญ

ทันใดนั้นเองโรแกนก็ได้หยิบดาบของเขาอีกครั้ง

“วิชากระบี่ซงชาน!”

โมยะได้ตกอยู่ภายใต้เคล็ดวิชาลับของโรแกนอีกครั้ง,ดังนั้นเขาจึงโกรธมากและได้คำรามออกมา

หลังจากนั้นไม่นานโมยะก็ได้ทำลายวิชากระบี่ซงชานลง

อย่างไรก็ตามดวงตาของโรแกนนั้นยังคงสงบ,และเขาก็ได้ใช้วิชาดาบที่แตกต่างออกมาอีกครั้ง

“ดาบแห่งสายลม”

ล้มเหลว!

“13 คมดาบ!”

ล้มเหลวอีกครั้ง!

“เพลงกระบี่ปราบมาร!”

ล้มเหลวอีกครั้ง!

เพียงพริบตาเดียวเทคนิคดาบของโรแกนก็ได้เปลี่ยนไป,เขาได้ใช้เทคนิคดาบออกมานับสิบพลเรือโทโมยะนั้นอดตกใจไม่ได้,เขาไม่สามารถแตะโรแกนได้เลย

ทุกครั้งที่เขาพยายามโจมตีไปที่โรแกนเขาก็จะล้มเหลวเขานั้นได้ถูกสยบด้วยวิชาดาบที่แตกต่างกันของโรแกนซึ่งมันทำให้เขาโกรธมาก

“แกเป็นใครกันแน่,ไอหนู?”

โมยะตกใจมากจริงๆ แล้วเขาก็ไม่ใช่คนโง่เขาเป็นนักสู้ที่แข็งแกร่ง เขารู้ดีว่าเทคนิคดาบของโรแกนนั้นไม่ได้ทรงพลังแต่มันก็ยอดเยี่ยมมาก,ในช่วงเวลาสั้นๆนั้นเขาได้ใช้เทคนิคดาบที่แตกต่างกันออกมานับสิบ

เด็กนี้,เขาทำมันได้ยังไงกัน?

คนทั่วไปนั้นจะฝึกฝนวิชาดาบกันแค่หนึ่งวิชา,และพวกเขาก็ต้องฝึกมันเป็นเวลานานอย่างมาก แต่เด็กนี้มันผิดปกติ!

แม้แต่ตัวเขาเองเขาก็ไม่กล้าที่จะเรียกตัวเองว่าเป็นนักดาบที่ยิ่งใหญ่,แม้เขาจะมีพลังของผลไม้ปีศาจ,วิชาหกรูปแบบและวิชาดาบที่น่าอัศจรรย์

แต่เขาไม่เคยเห็นวิชาดาบพวกนี้มาก่อนเลย

โรแกนนั้นยังคงนิ่งเงียบ,เขาได้ยกดาบขึ้นมาอีกครั้ง

เขาคิดที่จะใช้วิชาดาบทั้งหมดที่เขาได้เรียนรู้มาจากเหล่าวิญญาณที่เขาได้ครอบครองก่อนหน้านี้ ในเวลานี้เขาจะใช้วิชาทั้งหมดใส่โมยะที่ละวิชา

เมื่อเขาได้ใช้ออกด้วยวิชาดาบเหล่านั้นเขานั้นได้ใช้มันด้วยประสิทธิภาพสูงสุด ไม่ต้องสงสัยเลยว่าเขานั้นเชี่ยวชาญพวกมันทั้งหมดราวกับว่าเขาได้เป็นหนึ่งเดียวกับมัน

นี่คือความสุดยอดของพ่อมดศิลปะการต่อสู้,ไม่ว่าจะเป็นศิลปะการต่อสู้ประเภทไหนก็ตาม ถ้าเขาต้องการที่จะเรียนรู้เขาก็จะสามารถเชี่ยวชาญมันได้แทบจะในทันที

หลังจากนั้นทั้งสองก็ได้ยืนเผชิญหน้ากันเมื่อโรแกนเห็นการเคลื่อนไหวของเขา,โมยะก็ได้ถูกเขาถูกเขาสกัดกั้นในทันที

ไม่ใช่ว่าโมยะนั้นอ่อนแอ แต่เป็นเพราะวิชาดาบที่โรแกนได้ใช้ออกมานั้นมันแข็งแกร่งเป็นอย่างมาก แม้ว่าเขาจะไม่แข็งแกร่งเท่าโมยะแต่เขาก็ยังสู้กับโมยะในด้านวิชาดาบได้

ที่ด้านล่างเหล่าทหารเรือที่กำลังเฝ้ามองการต่อสู้อยู่,พวกเขาไม่สามารถทำอะไรได้เลย

“พลเรือโทโมยะ,เขา!”

พันตรีคนหนึ่งได้พูดออกมาด้วยน้ำเสียงสั่นๆ,เขาไม่อยากเชื่อในสิ่งที่เขาเห็น

บนดาดฟ้าเรือ,ร่างทั้งสองนั้นเร็วมากพวกเขานั้นปะทะกันไปมาอย่างต่อเนื่อง แต่ทุกคนนั้นสามารถเห็นได้อย่างชัดเจนว่าการต่อสู้นั้นกำลังถูกควบคุมโดยโรแกน

เขาสามารถเอาชนะพลเรือโทได้!

“หอยทากสื่อสารอยู่ไหน!”

เขาได้สูดหายใจเข้าลึกๆ แล้วถามหาหอยทากสื่อสาร,เขาควรจะรายงานให้พลเรือเอกคิซารุทราบถึงสถานการณ์ในตอนนี้

“อยู่นี่ครับ!”

พันตรีได้มองดูฉากการต่อสู้บนดาดฟ้าเรือด้วยอาการตกใจ

"ส่งมันมาให้ฉัน!"

เขาคว้าหอยทากสื่อสารและรีบหมุนมันอย่างรวดเร็ว

“มูชิ-มูชิ!”

เสียงที่เป็นเอกลักษณ์ของคิซารุได้ดังออกมาจากหอยทากสื่อสาร

พันตรีทั้งหลายกำลังมองไปที่หอยทากสื่อสารด้วยความร้อนใจ

มันเป็นพลเรือเอก

“พลเรือเอกบอนซาริโน่ครับ!”

“บนเกาะบราเทอริลล่า,เราได้พบตัวของโรแกนครับ!”

ในเวลาเดียวกันนั้นไม่ไกลจากเกาะบราเทอริลล่า

“โอ้?”

พลเรือเอกคิซารุกำลังยืนอยู่บนดาดฟ้าเรือ,พร้อมกับท่าทางเบื่อหน่ายอันเป็นเอกลักษณ์ของเขาในตอนนี้เขาได้ขมวดคิ้วของเขา

“ฮ่าฮ่า,น่าสนใจขึ้นมาหน่อยแล้วสิ!”

ติดตามข่าวสารได้ที่เพจThe Soul Purchasing Pirate แปลไทย

https://www.facebook.com/Brazarux/?modal=admin_todo_tour

จบบทที่ บทที่76:เคล็ดวิชาลับ! (ฟรี)

คัดลอกลิงก์แล้ว