เราไม่เผยแพร่ผลงานที่มีลิขสิทธิ์ในประเทศไทย หากท่านพบเนื้อหาที่ละเมิดลิขสิทธิ์ แจ้งได้ที่เพจ Facebook NovelStore เราจะลบให้โดยเร็ว
ปัญหาการใช้งานเว็บไซต์ ติดต่อได้ที่เพจดังกล่าว
We do not publish or distribute copyrighted works in Thailand. To report infringing content, contact us via our Facebook page and we will remove it promptly. For other issues, use the same channel.

บทที่62:มาถึงแล้ว! (ฟรี)

บทที่62:มาถึงแล้ว! (ฟรี)

บทที่62:มาถึงแล้ว! (ฟรี)


S.P.P บทที่ 62: มาถึงแล้ว!

รูทดราก้อนได้แล่นอยู่บนท้องทะเลอย่างราบรื่นในตอนนี้ผ่านมาแล้วสามวันในพริบตา

ในช่วงเวลานี้โรแกนกำลังคิดถึงสิ่งที่เขาจะทำต่อไป,เขากำลังฝึกฝนจิตใจของเขาเป็นครั้งคราว,ในตอนนี้เขากำลังคุยแผนกับเจสันและเจ้านายน้อย,ในที่สุดเขาก็นึกบางอย่างขึ้นมาได้

ทหารเรือนั้นไม่รู้ว่ารูจนั้นหน้ายังไงและพวกเขาก็ไม่รู้ว่าเธออยู่ที่ไหนบนเกาะ พวกเขาทำเพียงแค่ปิดล้อมบริเวณโดยรอบเอาไว้ เกาะนี้นั้นมีพื้นที่ที่มีขนาดใหญ่มากภายใต้สถานการณ์แบบนี้โอกาสในการค้นหาเธอให้เจอจึงต่ำมาก

และสิ่งแรกที่โรแกนต้องทำนั้นก็คือปกปิดตัวตนเอาไว้

“ทหารเรือนั้นไม่ได้รู้ทุกอย่างเกี่ยวกับรูจ พวกเขามีข้อมูลที่น้อยมากและพวกเขาก็ยังไม่แน่ใจเกี่ยวกับรายละเอียดต่างๆ!”

“ดังนั้นสิ่งแรกที่เราต้องทำคือปกปิดตัวตน!”

แน่นอนว่าถ้าเขาต้องการช่วยรูจนั้นเขาต้องไปที่บราเทอริลล่าซึ่งทหารเรือได้พบเข้าควบคุมสถานที่แห่งนั้นเอาไว้แล้ว พวกเขาจะต้องระมัดระวังตัวมากในการที่จะเข้าไปในเกาะ

“ฉันนะเป็นที่สนใจของพวกกองทัพเรืออยู่แล้วและพวกนายก็คงจะถูกเพ่งเล็งโดยพวกกองทัพเรือแล้วเป็นแน่!”

หลังจากที่เขาเข้ามาในเซาธ์บลูมันเป็นที่ชัดเจนว่าคนส่วนใหญ่นั่นไม่รู้จักเขาและเขาก็เดาว่ากองทัพเรือนั้นคงจะเตรียมแผนพิเศษเอาไว้สำหรับเขาเอาไว้แล้ว เพราะการที่เขาเอาชนะดราก้อนและหลบหนีออกมาจากกองกำลังทหารเรือขนาดใหญ่ขนาดนั้นได้อย่างปลอดภัยเขาจะต้องกลายเป็นคนที่แข็งแกร่งอย่างมากเป็นแน่ในความคิดของกองทัพเรือและพวกเขาก็ควรจะเพิ่มค่าหัวของเขาเพื่อที่จะให้ทุกคนในโลกไล่ตามหาตัวเขา

แต่มันกลับไม่มี!

ไม่เพียงแต่พวกเขาจะไม่เพิ่มรางวัลค่า แต่ในตอนที่โรแกนมาถึงเซาธ์บลูเขาไม่เคยเห็นใบค่าหัวของตัวเขาเองเลยแม้แต่ครั้งเดียว

“กองทัพเรือพยายามปกปิดทุกอย่างเกี่ยวกับตัวฉันอย่างจงใจ!”

โรแกนพยายามคิดหาคำตอบ

“พวกเขากลัวอะไร? พวกเขากลัวว่าฉันจะเป็นที่รู้จักไปทั่วโลกงั้นหรอ!?”

หลังจากคิดหนักมาระยะหนึ่งโรแกนก็ได้รับตอบคำถามนี้ในที่สุด

“โรเจอร์! กองทัพเรือต้องการจับกุมฉันเพราะเขาดังนั้นเหตุผลที่พวกเขากลัวฉันจะต้องเป็นเพราะเขา,โดยเฉพาะอย่างยิ่งเหล่าลูกเรือที่ยังมีชีวิตอยู่ของเขา”

ในที่สุดโรแกนก็เข้าใจในสิ่งที่พวกเขาทำ

ต่อให้เขาเป็นน้องของโรเจอร์แต่ถ้าเขาอ่อนแอเขาก็จะถูกจำกัดโดยเหล่าโจรสลัดที่ดุร้ายเหล่านั้นพวกเขาจะมาฟังคนที่อ่อนแอไปทำไหม แต่ในตอนนี้เขาได้แสดงพลังอันยิ่งใหญ่ออกมาซึ่งมันได้สร้างความแตกต่างขึ้นมาในทันที

ถ้าเหล่าอดีตลูกเรือของโรเจอร์เห็นว่าน้องชายของเขากลายเป็นโจรสลัดที่แข็งแกร่งพวกเขาจะคิดอย่างไร?

ผลที่ตามมาจากสิ่งนี้คือสิ่งที่กองทัพเรือไม่สามารถยอมรับได้หรือแม้แต่กล้าที่จะยอมรับมัน

ดังนั้นพวกเขาจึงซ่อนและปกปิดข้อมูลทั้งหมดของโรแกนเอาไว้ ในความเงียบพวกเขานั้นพร้อมที่จะแก้ไขปัญหาทั้งหมดที่โรแกนจะนำมาอย่างลับๆ

“และสิ่งนี่ก็ได้เพิ่มความกังวลให้กับฉันอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้”

แม้แต่ในตอนนี้อาจจะมีทหารเรือที่กำลังตามตูดเขาอยู่ก็เป็นได้

ระหว่างทางเขาไม่ได้ซ่อนตัวใดๆเลยแม้แต่หน้ากากเขาก็ไม่เคยใส่ มีคนมากมายที่เห็นรูปลักษณ์ที่แท้จริงของเขา ดังนั้นทหารเรือจะไม่รู้ตำแหน่งที่แท้จริงของเขาได้ยังไงกัน

ไม่มีการโจมตีใดๆอาจจะเป็นเพราะว่าพวกเขาอาจจะรู้จุดประสงค์ของเขา

"เฮ่อ! กองทัพเรือนี่ไม่ง่ายจริงๆ!”

โรแกนได้ถอนหายใจออกมา

พลังของพวกเขานั้นไม่ได้มีเพียงด้านเดียวไม่เพียงแต่ความแข็งแกร่ง แต่ยังมีความเฉลียวฉลาด

กองทัพเรือนั้นสามารถทำอะไรก็ได้ตามความต้องการของพวกเขา ดังนั้นในช่วงเวลานี้พวกเขาจึงได้เสริมความแข็งแกร่งโดยการกวาดล้างเหล่าโจรสลัดที่แล่นเรืออยู่บนทะเลใกล้ๆกับเกาะ บราเทอริลล่าและเสริมความแข็งแกร่งของพวกเขาด้วยการระดมเหล่าทหารเรือเข้ามาเพิ่ม

พวกเขากำลังรอคอยกระต่ายของพวกเขาอยู่

แต่โรแกนนั้นได้รวบรวมเบาะแสข้อมูลมาจากผู้คนถึงการเคลื่อนไหวของพวกทหารเรือเขาได้วิเคราะห์และใช้ความคิดของเขาอย่างเต็มที่

“สำหรับฉันแล้วเกาะบราเทอริลล่ามันอันตรายเกินไป!”

ดวงตาของเขาได้หดแคบลงเล็กน้อย

อย่างไรก็ตามไม่ว่ามันจะอันตรายแค่ไหนเขาก็ต้องไป!

นี่คือสงคราม! มันเป็นสงครามของเขาเอง!

เขาต้องการที่จะเผชิญกับมันและเขาก็จะเผชิญกับมัน!

“กัปตันมีเรือรบของกองทัพเรืออยู่ข้างหน้า”

ทันใดนั้นเจสันก็ได้วิ่งมาและกระซิบบอกเขา

โรแกนได้มองไปที่มันและเรือรบที่กำลังแล่นมาอย่างรวดเร็วผ่านคลื่นทะเล

“ไม่ต้องกังวล,แล่นเรือต่อไป”

ดวงตาของเขาเปล่งประกายขึ้นมา

เนื่องจากทหารเรือรู้ว่าเขาจะมาที่นี่พวกเขาจะต้องเตรียมพร้อมที่จะเผชิญหน้ากับเขาเอาไว้แล้วเป็นแน่

“รับทราบ!”

เจสันได้ตะโกนเสียงดังและมองไปที่ทหารเรือด้วยดวงตาที่หดแคบลง แต่มันไม่มีความกลัวใดปรากฏในดวงตาของเขาเลยแม้แต่น้อย

หลังจากนั้นรูทดราก้อนและเรือรบของกองทัพเรือก็ได้แล่นเรือสวนกันและทั้งสองฝ่ายก็ได้หันมามองกันและกัน

“พันตรี,คุณต้องการตรวจสอบพวกเขางั้นหรอครับ?”

บนเรือรบนั้นทหารเรือกระซิบถามนายพันผู้ที่กำลังดื่มอยู่

“ตรวจสอบ? ตรว…ตรวจสอบอะไร?”

“พันตรีเราต้องให้ความสนใจกับเรือที่ผ่านมาทั้งหมดในช่วงเวลานี้เพื่อป้องกันไม่ให้โจรสลัดเข้ามาได้นะครับ”

ทหารเรือคนนั้นได้ลดเสียงของเขาลง

“ดูสิเรือลำนี้กันแค่ 2 คนเอง จะไปตรว…ตรวจสอบอะไรอีกเล่า”

พันตรีได้ชี้มาที่รูทดราก้อนแล้วตะโกนออกมา

“โง่อะไรขนาดนี้กันนะ,เราไม่สามารถตัดสินอะไรจากแค่การมองดูเพียงแค่ครั้งเดียว,เราต้องตรวจสอบก่อน”

ดวงตาของทหารเรือคนนั้นมองไปที่กัปตันคนขี้เมาของเขาอย่างจนปัญญา,เขาเป็นนายพันได้ยังไงกันนะ

เมื่อเร็วๆนี้ได้มีทหารเรือกลุ่มใหม่เข้ามาที่เซาท์บลู พวกเขานั้นมาจากศูนย์ใหญ่กองทัพเรือ ดูเหมือนว่าพวกเขาจะเป็นเด็กที่มีระดับสูงและพวกเขาต่างก็มีลูกเรือภายใต้กำมือของพวกเขา ในขณะเดียวกันพวกเขาแต่ละคนก็มีบุคลิกที่แตกต่างกันบางคนจริงจัง,บางคนนั้นมีไหวพริบที่ดี แต่ก็มีบางคนที่เป็นเหมือนกับผู้ชายคนนี้ ความแข็งแกร่งของพวกเขานั้นก็กลางๆดื่มสาเกทุกวัน

“รู้ไหมทำไหมนายถึงได้มาเป็นลูกเรือของฉัน?”

รูทดราก้อนได้ขยับออกห่างไปจากสายตาอย่างช้าๆและคำพูดของพันตรีก็ได้ดังเข้าไปในหูของทหารเรือคนนั้น

“เพราะฉันไม่ฉลาดเท่านาย”

ทหารเรือคนนั้นทำได้แค่ก้มหน้าและขบฟันของเขา

"โง่! เพราะคุณมันโง่มีบางสิ่งที่คุณทำลงไปลูกเรือคนอื่นก็ต้องมารับผิดชอบไปกับคุณด้วยใช่มั้ย,ฮึ,ชั่งมันเถอะ!”

“นายไม่ต้องรับผิดชอบอะไรหรอก,นายยังไม่เข้าใจถึงระดับของมัน”

หลังจากที่พูดประโยคอันคลุมเครือนี้เขาก็ได้ปิดตาของเขาลงและนอน

“ขยะเอ๊ย”

ทหารเรือคนนั้นได้มองไปที่พันตรีที่หลับและได้ถ่มน้ำลายลงบนพื้น

เจสันมองไปที่เรือรบที่อยู่ห่างออกไปและแตะไปที่หัวของเขา

“กัปตันพวกเขาไม่สนใจเราเลย”

"ใช่ฉันรู้."

โรแกนได้พยักหน้า

เรือรบกองทัพเรือนั้นเป็นเพียงเรือลำเล็กที่มีทหารเรืออยู่กันแค่สิบกว่าคนเท่านั้น แต่ผู้นำซึ่งเป็นเจ้าหน้าที่ระดับสูงนั้นไม่ควรค่ากับตำแหน่งของเขาเลย

“ดูเหมือนว่าจะมีการเปลี่ยนแปลงมากมายเกิดขึ้นในทะเลเซาท์บลูในช่วงเวลานี้”

โรแกนได้ถอนหายใจออกมาเล็กน้อยใบหน้าของเขากลายเป็นจริงจัง

ในเวลาเดียวกันบนเกาะบราเทอริลล่า

เรือรบขนาดใหญ่ได้แล่นเข้ามาอย่างช้าๆตามด้วยเรือรบขนาดกลางห้าถึงหกลำ

บนชายฝั่งที่ท่าเรือนั้นทหารเรือหลายพันนายกำลังเข้าแถวกันอย่างรวดเร็วเต็มสองข้างทาง

การตั้งแถวแบบนี้นั้นดูเหมือนว่าพวกเขากำลังจะต้อนรับใครบางคนที่กำลังจะมาถึง

ติดตามข่าวสารได้ที่เพจThe Soul Purchasing Pirate แปลไทย

https://www.facebook.com/Brazarux/?modal=admin_todo_tour

จบบทที่ บทที่62:มาถึงแล้ว! (ฟรี)

คัดลอกลิงก์แล้ว